Zondag 16 december 2007
De fototrip - Deel 1 Rond het Museum van Schone Kunsten
Vorige dinsdagavond kwamen Jan, Nilleke, Mare, Nand en ik samen met François - en zijn reportersteam van Brandpunt 23 - om wat avondfoto's te gaan nemen in Antwerpen.
Plaats van afspraak was het Museum van Schone Kunsten.
Het vijvertje voor het museum.
François kwam er heel dapper op zijn fietske door. 't Was nochthans flink koud...
De sjieke peperdure appartementen recht tegenover het Museum.
Op de plaats waar vroeger de Hippodroom stond.
Irma : "Pedoemme toch!!! Ga ik hier weer heel de avond straatstenen te zien krijgen... en moet ik alles ook nog ondersteboven én achterstevoren zien... Wat een schaap lijden kan..."
Irma : "Erger nog dus... Straatstenen te voelen krijgen..."
Onmiddellijk in aktie! Nu zie je waarom Irma toch zo vuil wordt als ze met mij op pad gaat.
Irma : "...Of vanachter een elleboog... Wat een leven...Was ik toch maar een Vuitton geweest, dan zat ik nu naast een sjieke madam lekker warm in een duur restaurant op een fluwelen stoel..."
Jan had duidelijk meer medelijden met Irma dan met mij.
Heel de bende had van die superstatieven bij. (Alhoewel... Nand?... Ik krijg veel spam aan van Viagra en aanverwanten. Zal ik die in 't vervolg doorsturen naar 't adres van uw statiefke? )
Behalve uw "Junior-Senior" want die was zonder statief op pad, die wenst door haar schouderpijn daar niet mee rond te sleuren.
Ik gebruik wel een vuilbak als stafief, of een boomke, of een terrasstoeltje, of een schutting, of een verkeerspaaltje...
Laat al de rest maar sleuren met zijn "giraffen-safaripark"
Mare had toch wel een héél zwaar statief gekozen. Ze heeft het dan ook maar laten staan en haar eigen giraf op de duur uitgepakt. Dan had ze dát toch alvast niet meer op haar rug hangen.
Het kind bezweek bijna onder haar fototas, haar dikke jas, de zak met haar reuzestatief en haar handtas genaamd... Wannes!!!
De aanbidder van ons Irma!
De laatste tijd is het helemaal dolle pret voor de omstaanders. Mare en ik lopen nu allebei met zo'n zot beest op onze rug! Enkele weken geleden zaten we zo in de Opera. Héérlijke momenten beleefd. Nog altijd geen tijd gehad om de foto's hierover op 't blog te zetten. Maar dat komt nog wel eens.
Mare met haar sjieke, degelijke Olympus. Het geeft wel direkt zo'n "serieux" als ge zo'n ding voor uw snuit kunt houden... Ge moet dan ook veel minder aan de snuit bij-photoshoppen achteraf. Wel gemakkelijk vind ik persoonlijk.
"Hela! Wacht op mij! Ik heb er maar een kleintje, en 't is wel een geleend maar ik kan ook fotokes maken!!!..."
"Ziedewel!!! Dit dingske doet ook "klik"!"
Het dak van 't Museum van Schone Kunsten iets later op de avond.
Grote jongen, groot statief, nu nog een groot fotoapparaat hé Jan?
------------
In de volgende reeks zien jullie ons terechtkomen bij de Hare Krishna's waar de priester een boontje krijgt voor ons Irma... En waar Wannes "onbetamelijke dingen" tracht te doen met haar... Niet te missen dus!
Plaats van afspraak was het Museum van Schone Kunsten.
Het vijvertje voor het museum.
François kwam er heel dapper op zijn fietske door. 't Was nochthans flink koud...
De sjieke peperdure appartementen recht tegenover het Museum.
Op de plaats waar vroeger de Hippodroom stond.
Irma : "Pedoemme toch!!! Ga ik hier weer heel de avond straatstenen te zien krijgen... en moet ik alles ook nog ondersteboven én achterstevoren zien... Wat een schaap lijden kan..."
Irma : "Erger nog dus... Straatstenen te voelen krijgen..."
Onmiddellijk in aktie! Nu zie je waarom Irma toch zo vuil wordt als ze met mij op pad gaat.
Irma : "...Of vanachter een elleboog... Wat een leven...Was ik toch maar een Vuitton geweest, dan zat ik nu naast een sjieke madam lekker warm in een duur restaurant op een fluwelen stoel..."
Jan had duidelijk meer medelijden met Irma dan met mij.
Heel de bende had van die superstatieven bij. (Alhoewel... Nand?... Ik krijg veel spam aan van Viagra en aanverwanten. Zal ik die in 't vervolg doorsturen naar 't adres van uw statiefke? )
Behalve uw "Junior-Senior" want die was zonder statief op pad, die wenst door haar schouderpijn daar niet mee rond te sleuren.
Ik gebruik wel een vuilbak als stafief, of een boomke, of een terrasstoeltje, of een schutting, of een verkeerspaaltje...
Laat al de rest maar sleuren met zijn "giraffen-safaripark"
Mare had toch wel een héél zwaar statief gekozen. Ze heeft het dan ook maar laten staan en haar eigen giraf op de duur uitgepakt. Dan had ze dát toch alvast niet meer op haar rug hangen.
Het kind bezweek bijna onder haar fototas, haar dikke jas, de zak met haar reuzestatief en haar handtas genaamd... Wannes!!!
De aanbidder van ons Irma!
De laatste tijd is het helemaal dolle pret voor de omstaanders. Mare en ik lopen nu allebei met zo'n zot beest op onze rug! Enkele weken geleden zaten we zo in de Opera. Héérlijke momenten beleefd. Nog altijd geen tijd gehad om de foto's hierover op 't blog te zetten. Maar dat komt nog wel eens.
Mare met haar sjieke, degelijke Olympus. Het geeft wel direkt zo'n "serieux" als ge zo'n ding voor uw snuit kunt houden... Ge moet dan ook veel minder aan de snuit bij-photoshoppen achteraf. Wel gemakkelijk vind ik persoonlijk.
"Hela! Wacht op mij! Ik heb er maar een kleintje, en 't is wel een geleend maar ik kan ook fotokes maken!!!..."
"Ziedewel!!! Dit dingske doet ook "klik"!"
Het dak van 't Museum van Schone Kunsten iets later op de avond.
Grote jongen, groot statief, nu nog een groot fotoapparaat hé Jan?
------------
In de volgende reeks zien jullie ons terechtkomen bij de Hare Krishna's waar de priester een boontje krijgt voor ons Irma... En waar Wannes "onbetamelijke dingen" tracht te doen met haar... Niet te missen dus!
