Mijn vrije dinsdagnamiddag...
Het was een droeve dag vandaag. Eerst een flinke professionele opdoffer (de zoveelste deze maand) en daarna nog een emotioneel kanonschot recht in mijn hart... Maar wat kunt ge doen tegen de grillen van 't leven?...
Gewoon voortgaan. Of soms voortstrompelen.
Aan de arm van echte vrienden.
Aan een voorbijganger vroeg ik deze foto van Nand en mij te maken. Ik vond de tekst op het raam zo toepasselijk...
Ik ben eerst mijn verdriet gaan "verdrinken" met "troostkoopjes". Als ik het echt niet meer zie zitten dan trakteer ik me op een boek. Maar vandaag had ik zoveel verdriet dat ik me trakteerde op ongeveer 15 kilo boeken...
Mijn arm lastdier heeft het dus weer zwaar te verduren gehad vandaag...
Als troost heb ik hem dan maar meegetroond naar wat zijn paradijs op aarde is :
de afdeling audio, video, TV. Zolang als 't maar iets met véél knopkes en ingewikkelde afstandsbedieningen is...
"Nee, deze TV vind ik maar niks..."
"Déze daarentegen..."
Tussen huilbui nummer 2 en 3 ben ik dan beginnen grasduinen in alweer een boekenafdeling...
Op zoek naar boeken waaruit ik zou kunnen leren hoe ik écht goed moet leren schrijven.
Ja, ik heb me al wat boeken "bijeen gehuild" in dit leven 
Vervolgens gingen we de Noorse Boskat van de mama van Nand van zijn klitten afhelpen.
Aan 12 kilo kat ben je wel even bezig...
Nand en zijn immer goedgezinde mama. Een bewonderenswaardige vrouw die niet gespaard is gebleven van ellende maar er nooit haar optimisme bij verloren heeft of zal verliezen. Ik ben fier haar mijn vriendin en toeverlaat te mogen noemen.
Samen zijn we dan op bezoek gegaan bij Bieke van het babypoezenasiel "Den Dierenvriend", om even te helpen met wat fotootjes te nemen van de 15 kleine poezen die een adoptiegezin zoeken en om een klein computerprobleem op te lossen.
Dus als jullie geïnteresseerd zijn in een adoptie, of andere geïnteresseerden kennen,... in de loop van volgende dagen zullen de foto's van de diertjes verschijnen op 
Na de vierde huilbui van de dag (goddank verkopen ze bij Den Dierenvriend geen boeken die ik nog niet heb
) troost gevonden bij mijn twee lieve vriendinnen, Bieke en "Ma Nand".
Samen hebben we zitten genieten van een moederpoes met pasgeboren baby's.
De poes heeft drie kleintjes van zichzelf en ze heeft nog twee andere weesjes geadopteerd die lekker mee mogen tutteren en mooi mee verzorgd worden door dit zorgzame moederdier.
Een vertederend schouwspel voor dierenliefhebbers.
Terug thuis bij "Ma Nand" was Pluche mijn geknip en gescheer blijkbaar al vergeten en wou hij gewillig poseren met zijn al iets ordelijkere vacht.
Maar Plucheke (hoewel Pluch-KE...) het leed is nog niet geleden hoor jongen... Volgende dinsdag komt "de kapster" verder "haarke-pluk" doen... 
