Berichten van 21 december 2008

Het is een meer dan hilarische fotoraadselweek geworden. Al diegenen die mee durfden gokken hebben dat al beaamd. Er is zelden zo om een raadsel gelachen en in allerlei verkeerde richtingen gegokt. Iedereen die een poging waagt krijgt altijd een antwoord en een tip, maar de tips die ik deze week heb moeten geven... Daar zijn eigenlijk geen woorden voor. Hoeveel keer ik op "zijn 't tanden?!!" geantwoord heb : "Nee! Maak onmiddellijk 180° rechtsomkeer!" Maar nee hoor, 't mocht niet baten. "Oh 't zijn visseneieren! Jaja want er staan regelmatig vissen op uw blog!" dan schreef ik : "Jaja, maar mijn blog heet natuurlijk wel 'Miauw!'..." Als tip toch niet slecht dacht ik? Ook noppes. Kortom hoe meer ik wou helpen hoe verder iedereen in 't bos leek te verdwijnen. Aan een single-dame waarvan ik zeker weet dat ze enkel een kattin en een teefje in huis heeft kon ik schrijven : "Tja, voor u is't moeilijker want gij hebt u het nu net niet in huis." Zelfs die gouden tip had bijna een week nodig om resultaat op te leveren... En  ik die mijn tips altijd zo goed vind... Ik ben blijkbaar de enige.  

Maar kom, genoeg gelachen (alhoewel, kunnen we dat ooit genoeg?) we gaan over tot de oplossing.
Ik hoor u (vooral diegenen die 't uiteindelijk geraden hebben) ondertussen tot hier denken : "Is ze nu helemaal zot geworden?!"
Welnéé. Helemáál niet helemáál!
Op 't einde van dit bericht zal duidelijk worden waarom ik dit ietwat bizarre voorwerp in huis houd. Want ik geef toe, ik denk niet dat iemand van mijn lezers het voorwerp in déze vorm in zijn huis heeft. In de goede staat, in de levende vorm dus, ben ik er echter zéker van dat de meeste het zomaar voor 't grijpen hebben. Want...de meeste van mijn vrouwelijke lezers hebben toch wel eens een katertje, een reutje, een mannelijke cavia, een zoon, een kleinzoon, een echtgenoot in huis?... En voor de mannelijke lezers was 't helemaal niet moeilijk... Want die bezitten dat zelf. In tweevoud zelfs.
Zonder dit ding was u er zelfs niet eens gewéést en had u hier nu niet kunnen zitten lezen en de balletjes van Mathurin zitten bewonderen. Zo levensbelangrijk zijn teelballetjes.

En 't onderwerp kaderde ook helemaal in mijn blog. Het ging over een poes. En ik heb zoveel tips gegeven...Dat gewicht van 2 kilo gaat over de exemplaren van een olifant. Toch ook een dier waar hier al veel over geschreven is en desalniettemin is 't toch nog zo'n moeilijke bevalling geworden...
Via kippen met gedraaide poten, over breiwol, pattatjes, hazelnoten, een vals oog (ik zie 't weeral levendig voor me... ge zou de mensen nogal angst aanjagen!), oorapparaatjes (op sterk water...), amandelen (niet die om op te eten, maar die achter in uw keel zitten), visseneiëren, een kuiken, wieken van kaarsen, placenta's, navelstrengen, hersenen (tja, in zekere zin wel juist : ze noemen die dingen dikwijls "de hersenen van de man", maar ik heb dat antwoord toch maar niet goed gerekend om mijn mannelijke fans niet tegen mij in 't harnas te jagen), zijn sommigen toch uitgeput maar gelukkig aan de eindmeet verschenen. Kortom de lijst van antwoorden was niet zo lang deze week maar wel indrukwekkend vergezocht. Jullie fantasie mag geroemd worden tot ver buiten 't Seniorennet!


Op zondagmiddag neem ik meestal de macrofoto's voor 't fotoraadsel. Als 't zonnetje schijnt doe ik dat op 't terras, anders in de keuken of in de badkamer naargelang waar ik 't meeste licht heb. Als ik buiten aan 't prutsen ben dan krijg ik altijd gezelschap want dan worden sommige medebewoners zeer nieuwsgierig. Maar vroeger werd mijn voorwerp alleen bekeken en tenminste niet afgepakt! Sinds Serendipity en Mathurin er bij zijn gekomen is geen enkel voorwerp nog veilig. Zelfs dit niet...
Ik ben dan heel geconcentreerd bezig en opeens komt deze hond het kegelspel binnen! Goddank dat ik 't glazen potje nog net kon onderscheppen voor het op de grond viel...
Eerst schrok ik me een ongeluk. Ik was echt geschokt. Mijn lieverd die zijn eigen kroonjuwelen per ongeluk terug tegen kwam. Gelukkig realiseerde ik me onmiddellijk dat mijn schat dat niet kon beseffen want hij is maar een poes met poezenverstand, en bovenal is voor mijn speelse Mathurin álles speelgoed. Vandaar dat ik nog net kon reageren en toch deze foto kon nemen én ook nog 't potje redden...



Mathurin : "Huppekee! Ballekes dienen om te rollen!"



Mathurin : "Oei... Was dat alles? Amai, dat valt me tegen... Nu dacht ik toch dat dat meer ging zijn... Ja, dat was inderdaad de moeite niet om te laten zitten..."



Mathurin : "Hey Hanuman?! Staan uw ballekes hier ook ergens op een kast? Of waren die van u zo schoon niet?"



Hanuman : "Over zo'n delicate zaken spreek ik liever niet."
Mathurin : "Waarom niet? Gij treurt toch niet omdat ze die afgepakt hebben zeker? Maar allez jongen! Dat moet ge u toch niet aantrekken! Gij denkt toch niet dat onze deugnieterij in die twee onnozel ballekes zit? Die zit tussen onze oren jong! Dat kunnen ze ons niet afpakken. Ik zal dat direkt wel weer eens gaan bewijzen als ge wilt. Wedden voor een portie Friskies dat ik er in slaag om ons ma binnen de minuut brullend achter me aan te krijgen?"


Eerst nog even dit ter verduidelijking : op de foto zie je dat de zaadleiders gedraaid zitten. Dat is niet de natuurlijke vorm maar dat gebeurt tijdens de castratie.  Deze wijze van castreren heeft als voordeel dat er niet moet gehecht of genaaid worden.



De dierenarts verdooft de kater, scheert de balletjes (vandaar de stukjes haar die in 't flesje drijven), maakt een uiterst kleine incisie, trekt een balletje naar buiten en blijft er aan draaien tot het afbreekt. De zaadleider zit dan ineens dicht en trekt zichzelf terug naar binnen. Het sneetje in de huid van het dier is nog geen halve centimeter groot dus dat groeit uit zichzelf weer dicht. Op deze manier heeft de poes niet de kans om aan hechtdraadjes te zitten prutsen. Het is een veilige manier van castreren en ze gebeurd onder verdoving. Nu toch. Vroeger blijkbaar niet en dan leek me dat toch maar griezelig. Nou ja, de arme biggetjes in de varkenskwekerijen worden nu nog steeds zonder verdoving gecastreerd...

Ik wil met dit raadsel ook nog eens de nadruk leggen op hoe belangrijk ik sterilisatie bij katten vind. Er zijn meer dan genoeg ongelukkige dakloze poezen dus laat ons dat probleem niet vergroten door nog dieren bij te kweken. Het is écht niet nodig dat een kattin een nest kleintjes krijgt om fysiek gezond te blijven. En gecastreerde katers worden misschien wat dikker, maar ze blijven wél knus thuis en zo lopen ze veel minder kans om te verongelukken door achter de kattinnetjes aan te gaan. Ze blijven ook even speels. De speelsheid zit in het karakter van het dier, niet in zijn balletjes. Onze Ming is op zijn hoge leeftijd nog regelmatig met een pingpongbal in de weer.
Als je nog steeds twijfelt of sterilisatie zinvol is denk er dan aan dat een poes twee maal per jaar een nestje van vijf jongen kan werpen. Die diertjes zijn binnen 't jaar geslachtsrijp en krijgen misschien elk ook nog eens vijf kleintjes. Reken maar uit...
Wie een poes wil kan er altijd eentje uit een asiel halen. Baby's zowel als volwassen dieren. We hoeven daar echt niet voor te gaan kweken er zijn sukkelaars genoeg die op een thuis wachten. Tot zover de preek van deze zondag.

Maar waarom, waaróm in godsnaam heb ik dit reliek bijgehouden vraagt ge u nu natuurlijk nog altijd af...
Ten eerste heb ik de castratie van Mathurin van dichtbij mogen meemaken en het raakte me toch wel dat zijn kroonjuwelen in de vuilbak dreigden te verzeilen. En ten tweede... ik heb die zelf nodig. Nee, niet omdat ik mij wil laten ombouwen tot kater maar wel als... "decorstuk" voor iets. Maar als ik daarover moet vertellen dan moet ik ook een tipje van de sluier van "het geheime leven van Laathi-de-mens" lichten. En dat zal ik per grote uitzondering, en voor één keer, morgen eens doen...
Samen met een véééééééééél gemakkelijker fotoraadsel! Beloofd!

PS. O ja, Paul wil iedereen bedanken die medelijden met hem betoond heeft. Hoewel het dus niet nodig was. Zó wreedaardig ben ik nu ook weer niet...

PS 2. Begot nog vergeten de oplossers te vermelden!!!
Proficiat Viva, Mare, Nand, Luk, Luc, Steven, Kathleen, Rudy, Paul, Ron, Marleen, Fernanda, Helena, Lange Lou, Dolfijn, Lisette, Maria, Speelster, Rikavensis, Vifke, Nilleke en Clara!
Maar ook bedankt aan alle anderen die 't dan wel niet juist geraden hebben maar er wel voor gezorgd hebben dat dit een heel hilarische fotoraadsel-week geworden is!