Mathurin de Ontembare!

Sorry even te druk om mails over fotoraadsel na te kijken, doe ik vannacht wel.
Als troost alvast een stripke over Mathurin dat ik vorige week maakte...
---------------------------
Ik had in de Aldi zakjes met vogelvoer gekocht om in de bomen van de vogelafdeling van mijn tuin te hangen. Ik legde ze even op de toog in onze winkel en nam ondertussen twee foto's van mijn olifantenkast. Gedurende die paar minuten had Mathurin het voer ontdekt en geroofd. (Mathurin pikt alles wat niet te zwaar of te heet is. Zelfs geen droge boterham of rozijn zijn veilig voor hem. Vogelzaad in vet dus ook niet...) Aangezien ik toch mijn fotoapparaat in mijn handen had heb ik van de nood een deugd gemaakt en 't leverde dit stripje op.

Mathurin : "Voilà, dat hebben we weeral gevangen en dat kunnen ze ons ook weeral niet meer afpakken. Maar amai, wat een lastige verpakking!"

Mathurin : "Ik vraag me af hoe die vogels dat moeten redden. Zonder tanden en zonder klauwen. Kan niet simpel zijn."

Mathurin : "En dan iets in worstvorm verpakken dat eigenlijk helemaal geen worst is... Ook alleen maar een mens die op zo'n belachelijk idee kan komen..."

Mathurin : "'t Ding rolt dan nog altijd weg ook, ik kan 't al beter helemaal openscheuren!"

Mathurin : "En die plastic kruipt tussen uw tanden en al die pitten moet ge terug uitspuwen... Jongens jongens toch, wie heeft dit toch weer uitgevonden..."

Mathurin : "Hoe? Dat was niet voor mij? Dat lag hier toch in huis? Alles wat hier ligt is toch voor mij? Ik dacht toch dat we dat duidelijk van in 't begin afgesproken hadden?! Ge moet nu niet terugkrabbelen hé! Dat doe ik ook niet!"

Mathurin : "Of vindt gij dit zo lekker dat ge 't niet wil delen? Want dan is 't simpel, ik lik het vet eraf en gij krijgt de pitjes..."

Laathi (de mens) : "Maar enfin Mathurin, doet niet zo schijnheilig ge wist best dat dit voor de vogels was! Ik kan dat nu toch niet meer aan hen serveren! Zie nu hoe dat eruit ziet!"
Mathurin : "Tiens, dat was dus toch niet voor mij bestemd? Dat is begot voor de vogels? Stom. Dan had ik beter gewacht tot de vogels dat opgegeten hadden dan had ik "gevulde vogel" kunnen eten. Dat had veel smakelijker geweest. In 't vervolg moet ge mij op tijd verwittigen hé seg! Ik ben jong en gij moet mij opvoeden en dingen leren, ik vind dat ge van die opdracht niet veel terecht brengt... Ge zou eens moeten weten wat er nu allemaal door uw schuld tussen mijn tanden zit... Maar ik spuw het allemaal terug op de tapis-plein hoor. Ik ben niet in fout. Gij zijt tekort geschoten in uw taak als opvoeder."

