Berichten van 18 oktober 2005

Enkele foto's en een stukje reisverslag dat ik schreef in 2003 in Raiatea, een klein eilandje in de buurt van Tahiti, middenin de Stille Zuidzee.

...
Vijftien meter stroomopwaarts van ons hutje staat een hibiscusboom in volle bloei. Regelmatig dwarrelt er een frèle roze-rood-oranje getinte bloem in zee.

Ze wordt over het water gedragen als een omgevallen handgrote kelk. Afwisselend door zon en schaduwplekken, wordt ze meegenomen door glinsterende golfjes die de vorm hebben van een pas ontstaan gebergte. Klein en puntig.
De reis kabbelt verder over een door het water vertekende, grillige ondergrond van mosgroene, vaalblauwe, en bruingele koralen.

Na een tijdje vallen de bloembladeren verder open en glijdt ze als een platte schotel over het water. Stillekesaan sijpelen er druppels in haar hart en vormt er zich een plasje in dat op zichzelf begint te bewegen, los van het ritme van de zee.

Zo drijft het scheepje verder tot een vis het in zijn vizier krijgt, erop af zwemt en er lekker aan begint te peuzelen. De bloem valt dan uiteen in vijf blaadjes die in formatie verder dobberen.

Af en toe valt er een bloem op haar kop in 't water en dan lijkt het alsof het puntige gouden dakje van een Chinese pagode voorbijzweeft.

Tegen de walmuur stromen al de bloemen en blaadjes terug samen en vormen daar een drijvende, vibrerende boom.
De transcendentie van de originele boom op nog geen kwartiertje tijd…
Prachtig om naar te zitten kijken!

Ik heb er een heerlijke reeks fotoos van genomen. Het lijken wel impressionistische schilderijtjes.

...