Berichten van 13 september 2006

Mijn vis stelt het enkele uren na zijn ongeval vrij goed.
Zijn kieuw is donkerrood uitgeslagen, ik veronderstel dat je dit een soort "blauw oog" bij een vis zou kunnen noemen. Hij zwemt momenteel al goed rond en stoot nergens meer tegenaan. Hij maakt nog enkele graden slagzij maar kan zich vlot wentelen en draaien tussen de planten. Eetlust heeft hij nog niet. 't Is Wel logisch dat hij nog niet helemaal bekomen is van zijn avontuur op 't droge, god weet hoe lang heeft de sukkelaar vanmorgen op dat hout liggen spartelen in de hoop zijn vijver terug te vinden...



Zijn "blauw oog"...

Vanmorgen hoorde ik een luide kreet, ik sprong uit bed, keek door 't raam zag mijn echtgenoot naast een vis op 't droge zitten! In mijn blootje, met volle blaas, spurtte ik naar beneden om eerste hulp te bieden... De buren zullen weer waar voor hun geld gehad hebben

Toen Paul vanmorgen als eerste werk de vissen ging voederen vond hij dus een van hen op de houten vlonder, maar liefst twee meter van de vijver vandaan! Hij was blijkbaar uit de vijver gesparteld door in de oeverrand naar eten te zoeken. Dit is vroeger nog al gebeurd. Soms gaan ze zo wild te keer dat ze even op de rand sukkelen. Door wil gespartel raken ze dan wel terug in de vijver maar deze jongen was dat blijkbaar niet gelukt, hij was altijd maar verder in de verkeerde richting gesparteld.

Toen Paul hem vond dacht hij dat hij dood was want hij was al helemaal droog. Hij nam hem op om hem te begraven en zag toen plots 1 kieuwtje zachtjes bewegen. We hebben hem dan direkt terug in de vijver gelegd en stilaan begon hij terug te ademen. Hij draaide wel steeds op zijn rug en dreef met zijn buikje naar boven. Ik heb dan naar de vijverspecialist gebeld om te vragen of we iets konden doen om hem te helpen, maar buiten het feit hem zo dicht mogelijk bij een zuurstofbron, het watervalletje, te leggen konden we niets doen. En daar lag hij dus al een tijdje, adement, maar op zijn rug...



Na een tijdje probeerden we hem terug in 't diepere deel te laten en daar maakte hij zwembewegingen, hij botste wel tegen de wanden want zijn oriëntatiegevoel was kompleet zoek zoals de vijverman ons al voorspeld had. We hebben hem dan terug in de luchtbelletjesstroom gelegd en daar scheen hij zich beter te voelen.

Zijn kieuwen werken, maar het kan zijn dat ze van binnen verbrand zijn doordat ze te lang aan de lucht zijn blootgesteld geweest. Hij kan traag zwemmen en zijn bochten nemen, maar vanaf hij begint te rusten draait hij zich automatisch op zijn rug. Hopelijk zijn zijn zwemblazen niet gekwetst.
Meer dan afwachten kunnen we niet doen. Ik hoop zo dat hij het haalt, want sommige van onze vissen zijn al 14 jaar oud en zijn hier in ons vijvertje geboren.



Zielig drijvend op zijn rug...



Met zijn kopje in de luchtbellenstroom...

Ming Song Huong zit met een schimmelinfektie. Dus de eerstvolgende drie weken moet hij elke zondag in bad gewassen worden met een speciale shampoo. Het is niet direkt zijn favoriete bezigheid, maar hij gedraagt zich eigenlijk wel heel goed. Het is dan ook niet de eerste keer in zijn leven dat hij gewassen wordt.
Speciaal voor kattewasjes gebruiken we onze oude badkamer, daar kan het geen kwaad als er al eens ene kletsnat uit bad wipt en alles begint onder te spetteren. Want ze zijn natuurlijk niet allemaal zo gedwee als onze Ming.
Moest ik dit project met Hanuman moeten uitvoeren dan zou ik mezelf eerst vol pleisters plakken en me inwinden in verband. Dan moet ik dat tenminste achteraf niet meer doen
Nee, die zou er niet zo kalm en braaf bijzitten zoals onze Ming...
Maar zoals ge op de foto's hieronder ziet is onze Ming echt een schoolvoorbeeld van een kat in bad.























Ooooh, en nu te bedenken dat die hier straks weer terug met zijn schoon pelske in 't gyprocstof gaat liggen rollen...