Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!
Fotoraadsel 129 - foto 5
Vooruit dan maar! Twéé vitale onderdelen op 1 foto!!!
Reeds opgelost door :
Luk, François, Mieke, Geert, William, Walter, Viv, Speelster, Dolfijn, Lange Lou, Kathleen, Opapat en Rikavensis, Lilith, Jan, Nand, Redpoppy en Geert!!
De kerstboomverbranding. - 6. Eindelijk... warme voeten!
Na de kerstboomverbranding kwam eindelijk de voetenopwarming...
Geef toe! Nilleke is toch echt geschapen om als duiveltje door 't leven te gaan...
Met een paar vleugels op haar rug zouden haar ogen zeker niet zo blinken. 
Laathi : "Ge ziet hé Lukske, in mijn mond is niet alleen plaats voor de kazen maar zelfs voor de kaastafel in zijn geheel!"
Luk : "Ik maak me nooit zorgen over wat er allemaal ín uw mond gaat. Wat er soms úit komt, daar zit hem het probleem..."
Mare : "Die vezelplaten aan dat plafond... Prachtig hé?..."
Nand : "Ja,... en die barstjes daarin..."
Hoe een mens van een kerstboomverbranding sentimenteel kan worden hé?...
Of is het van de kaastafel?... Of de wijn?... Of eindelijk die warme voeten?
't Zal wel door dat laatste komen. 
Luk : "Alles kan altijd erger. Ze hadden ook hun handtassen nog bij op de foto kunnen willen proppen..." 
Laathi : "Ja François, gij hebt de grootste! Maar ge weet toch dat ze in Antwerpen zeggen :
'Liever ne kleine plezante, dan ne groten ambetante..." 
Zo'n blik! En dat allemaal van een onschuldig Tourtelleke... Straf!
En als "bloemekee" van deze reportage start morgen de strip over hoe Wannes en Irma deze dag beleefden... 
De kerstboomverbranding - 5. Een betoverend spel van vlammen
Het vuur werd zorgvuldig onder controle gehouden door de brandweer.
De grote stapel kerstbomen knetterde en knisperde... en walmde vooral...
Ocharme François zijn geliefde nieuwe Nikon... Hij zal op sommige momenten nogal over zijn lenske hebben moeten aaien met zijn zacht doekske...
Mijn ijskoude voeten smeekten om dichterbij te mogen gaan staan. Maar er werd door de brandweermannen streng op toegezien dat iedereen of een veilige afstand bleef.
De brandweermannen voeren het vuur met verse oude kerstbomen...
Tenminste éne die het warm heeft...
... tja, en die arme kerstbomen ook natuurlijk wel...
Deze laatste foto trok François met zijn super Nikon. Zonder flits...
Daarna mochten al onze verstijfde ledematen zich terug opwarmen met een fikse wandeling van twee kilometer (alweer door die lange tunnel...) tot aan de lokalen van Brandpunt 23 waar ons een overheerlijke kaastafel te wachten stond.
Maar dat is voor de volgende fotoreeks!
Laathi : "Kom Lukske, laat mij uw statief zijn. We rillen wel allebei even erg, maar misschien in tegenstelde richting, zodat de foto toch nog scherp zal zijn..."