Berichten van 17 februari 2009

Een van mijn trouwe lezers vroeg hoe het met onze oude Ming Song Huong ging.
Net voor de vakantie heb ik hem volledig laten onderzoeken en de trillingen die soms door zijn lijfje gaan zijn te wijten aan beginnende Parkinson, beginnende Alzheimer is ook mogelijk. Zijn hart en andere lichaamsfuncties waren prima in orde. Het zijn dus gewoon ouderdomsverschijnselen waar mijn oogappel mee te maken krijgt. Nu meer dan ooit hoort hij thuis op 't seniorennet, bij zijn moeder.



Mijn poespassers hebben me verteld dat hij onder mijn vakantie meestal slecht gezind was en het grootste deel van de tijd verslapen heeft in de lekker warme chauffe-chat.
Behalve bij sneeuwweer, dan gebruikt hij de kattebak, maar bij normalere temperaturen wandelt hij helemaal via 't dakterras naar de tuin en gaat daar zijn graafwerken volbrengen. Net als in zijn jeugd.

De laatste ochtend van mijn reis is hij in de aflap gegaan met onze Mathurin en heeft daar een bloedneus aan overgehouden. Dus mijn krasse ouderling kan nog wel zijn mannetje staan.
De dag dat ik thuis kwam huppelde hij (ja, huppelen gelijk een jong konijn!!) mee de trap op om even lekker mee in bed te kruipen.

Momenteel is hij zalig goed gezind. Als ik nog maar de keuken binnen kom dan stijgt er al een gespin op van in de chauffe-chat, hij steekt niet eens zijn kop over de rand om te zien wie 't is, hij laat gewoon horen dat hij tevreden is. Wel grappig, ik ben waarschijnlijk de eerste mens met een zoet spinnende chauffage.

Bedankt om naar mijn lieve oude knar te informeren, hij laat u de groeten doen en hij hoopt nog veel te mogen figureren in kattenstrips. Bij voorkeur in de zomer.



Ming : "Oei. Mijn trap is bezet... En Phineas gaat natuurlijk weer doen alsof hij doof is..."

Tiens, nog altijd alleen maar gevonden door de Luk...
En 't komt onder zoveel vergelijkbare vormen voor en 't is zoiets dagelijks...
Doen jullie wel je ogen open als je wakker wordt?...



Kom, probeer nog ne keer!