Woensdag 2 december 2009
Fotoraadsel 215 - foto 4
Volgende poging...
Wie vervoegt Luk, Jan, Geert, Lilith en Piet?
Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!
Berichten van 2 december 2009
Woensdag 2 december 2009
Taterende katers bij de dierenarts. Deel 2 van 2.
Deel 2 : Mathurin zijn echografie is gemaakt. Nu zijn Hanuman en Phineas aan de beurt voor een onderzoek...
Hanuman : "Vernederend. Gênant. Hoe Mathurin op zo'n moment nog wil beginnen spinnen... ik snap het niet...."
Hanuman : "Ma alstublieft. Kunnen we even ernstig zijn en ons concentreren ja? 't Is nu echt niet de moment om de dokter te verleiden."
Laathi-de-mens : "OK. Goed. Dan zullen we ernstig blijven."
Hanuman : "Jamaar ge moet wel verder gaan met 't onderzoek hé kiekens! Ik ga hier niet blijven de brave poes liggen wezen hoor!"
Laathi-de-mens : "Maar 't is al gedaan! Uw buik is in orde. Uw blaas, uw nieren, uw prostaa-"
Hanuman : "Ssst! Iedereen weet het nu al wel stillekesaan. Gij met uw grote bek altijd."
Phineas : "Niet beginnen zeveren hé dokter. De ballekes zijn er ondertussen al 12 jaar af."
Laathi-de-mens : "Daar gaat het niet om jongen. Een kater bestaat uit nog wel meer dan ballekes alleen. Alhoewel."
Phineas : "Hallo? Wat bedoelt ge juist met die 'Alhoewel'?"
Laathi-de-mens : "Niks schat, niks, laat maar zitten, ge zijt een brave jongen gij hebt ook nog hersentjes enzo."
Phineas : "Auw begot!!! Dat doet pijn! Ge zit met uw vingers tot in mijn longen!"
Laathi-de-mens : "Nee lieverd. Die liggen hoger. Halverwege tussen uw niet-meer-bestaande-ballekes en uw hersenen. De dokter constateert nu dat ge pijn aan uw blaas hebt."
Phineas : "Pa!! Leg dat stom kodakske nu eens neer en kom mij helpen! Ze doen mij pijn. Hebt gíj trouwens uw ballekes nog? Of liggen die hier ook in de vuilbak? Of staan ze misschien naast die van Mathurin in een glazen potteke in ons ma haar kast? En is dat dan een groter potteke of is dat al een bokaal waarin ze normaal groenten stereli-"
Laathi-de-mens : "Phineas!!! Ge doet mij blozen! Over zo'n dingen spreekt ge toch niet in 't openbaar!"
Phineas : "Oh maar ik dacht omdat onze pa zo hoog kan zingen dat die misschien ook-"
Laathi-de-mens : "Phin!!! Zwijgen zeg ik!!!"
Phineas : "Ma, kom eens hier. We moeten eens praten. Wat is dat daar allemaal over mijn blaas? Ge moogt doen wat ge wilt, pillen, een spuit, maar géén, ik herhaal, géén dieet hé ma!"
Laathi-de-mens : "Hm. Misschien. Héél efkes... Een paar weken maar... Ge gaat dan ook veel slanker worden... Echt een knappe gast... Aan een tweede jeugd beginnen enzo..."
Phineas : "Pft. Zonder ballekes zeker?! Moeder waar hebt gij toch met zo'n stalen gezicht leren liegen..."
Momenteel staan Phineas en Mathurin op een dieet. Over enkele weken worden er nieuwe echografieën genomen om te zien of het blaasgruis verdwenen is. Hopelijk wel, want 2 van de 7 die op dieet staan is echt geen pretje. Voor niemand van de familie...
Hanuman : "Vernederend. Gênant. Hoe Mathurin op zo'n moment nog wil beginnen spinnen... ik snap het niet...."
Hanuman : "Ma alstublieft. Kunnen we even ernstig zijn en ons concentreren ja? 't Is nu echt niet de moment om de dokter te verleiden."
Laathi-de-mens : "OK. Goed. Dan zullen we ernstig blijven."
Hanuman : "Jamaar ge moet wel verder gaan met 't onderzoek hé kiekens! Ik ga hier niet blijven de brave poes liggen wezen hoor!"
Laathi-de-mens : "Maar 't is al gedaan! Uw buik is in orde. Uw blaas, uw nieren, uw prostaa-"
Hanuman : "Ssst! Iedereen weet het nu al wel stillekesaan. Gij met uw grote bek altijd."
Phineas : "Niet beginnen zeveren hé dokter. De ballekes zijn er ondertussen al 12 jaar af."
Laathi-de-mens : "Daar gaat het niet om jongen. Een kater bestaat uit nog wel meer dan ballekes alleen. Alhoewel."
Phineas : "Hallo? Wat bedoelt ge juist met die 'Alhoewel'?"
Laathi-de-mens : "Niks schat, niks, laat maar zitten, ge zijt een brave jongen gij hebt ook nog hersentjes enzo."
Phineas : "Auw begot!!! Dat doet pijn! Ge zit met uw vingers tot in mijn longen!"
Laathi-de-mens : "Nee lieverd. Die liggen hoger. Halverwege tussen uw niet-meer-bestaande-ballekes en uw hersenen. De dokter constateert nu dat ge pijn aan uw blaas hebt."
Phineas : "Pa!! Leg dat stom kodakske nu eens neer en kom mij helpen! Ze doen mij pijn. Hebt gíj trouwens uw ballekes nog? Of liggen die hier ook in de vuilbak? Of staan ze misschien naast die van Mathurin in een glazen potteke in ons ma haar kast? En is dat dan een groter potteke of is dat al een bokaal waarin ze normaal groenten stereli-"
Laathi-de-mens : "Phineas!!! Ge doet mij blozen! Over zo'n dingen spreekt ge toch niet in 't openbaar!"
Phineas : "Oh maar ik dacht omdat onze pa zo hoog kan zingen dat die misschien ook-"
Laathi-de-mens : "Phin!!! Zwijgen zeg ik!!!"
Phineas : "Ma, kom eens hier. We moeten eens praten. Wat is dat daar allemaal over mijn blaas? Ge moogt doen wat ge wilt, pillen, een spuit, maar géén, ik herhaal, géén dieet hé ma!"
Laathi-de-mens : "Hm. Misschien. Héél efkes... Een paar weken maar... Ge gaat dan ook veel slanker worden... Echt een knappe gast... Aan een tweede jeugd beginnen enzo..."
Phineas : "Pft. Zonder ballekes zeker?! Moeder waar hebt gij toch met zo'n stalen gezicht leren liegen..."
Momenteel staan Phineas en Mathurin op een dieet. Over enkele weken worden er nieuwe echografieën genomen om te zien of het blaasgruis verdwenen is. Hopelijk wel, want 2 van de 7 die op dieet staan is echt geen pretje. Voor niemand van de familie...
Geschreven door Laathi om 02:54
Reageer op dit bericht
Woensdag 2 december 2009
Reisverhaal Cruise naar Noorwegen en Spitsbergen. Hoofdstuk 11. Deel 3.
Maandag, 20 juli 2009.
Costa Luminosa, Tromso.Hoofdstuk 11.
Deel 3 : Het "Jonas-in-de-walvis"-gevoel.
De enige grote dieren die in Polaris leefden waren drie gebaarde zeehonden. De grootste, vetste zeehonden die ik ooit al gezien heb. Ook die beesten hun leefomgeving was schitterend van design. Een reuze ijsgrot met vensters onder water om hen te zien zwemmen en dan nog een plexiglas tunnel die dwars onder hun bad door liep. Je zag ze boven je hoofd stoeien en door het water schieten. Magnifieke taferelen. 
De glazen tunnel waaruit je heerlijk surrealistische foto's kon maken...
Het lijkt wel een melkwegstelsel met sterrennevels...
In dit geval de "Nevel van de Zeehondsnoet".
En de "Constellatie van de Zeehondenvoet".
In het theater kregen we op een panoramisch scherm een film te zien over Spitsbergen. De fjorden - waar we er zelf enkele van gezien hadden een paar dagen geleden - en de grote zoogdieren en vogels die er leefden. Een schitterende presentatie maar zo’n film kan je natuurlijk even goed thuis op dvd bekijken. Alleen mag je die dvd dan wel niet hier kopen anders ben je al snel 50 euro kwijt.
We waren natuurlijk langer dan verwacht in Polaris gebleven dus moesten we weer reppen om terug naar ’t centrum te lopen. Met onze vuilzak langs de kade… Alleen al het beeld… 
Alweer rennen. Met pak en zak.
Het rendiervel, in de zwarte vuilzak, had ik ondertussen zo klein opgefrommeld
dat het nog de grootte had van een uit de kluiten gewassen marmottenpels.
Hopelijk komt dat ooit nog goed...
We snelden voorbij een mooie brouwerij...
Vingen tijdens 't crossen nog een glimp op van de kabelbaan,
en de prachtige plek waar we die ochtend in de bergen gewandeld hadden.
Wuifden al spurtend nog even naar 't Arctisch Kathedraaltje...
Goed op tijd kwamen we aan onze shuttlebus en waren blij dat we konden gaan zitten. Eens aan boord bleek er een probleem. Twee passagiers bleken vermist.
Tegen vertrektijd waren die mensen nog steeds niet opgedoken... Het verdwenen Nederlandse koppel werd wel 10 keer omgeroepen maar uiteindelijk is het schip moeten vertrekken zonder hen. Gelukkig gebeurde dit in deze grote stad met een vliegveld dus ze zullen wel thuis geraken. Op Spitsbergen zouden ze in een veel lastiger parket gezeten hebben.
Vanzelfsprekend bestaat er ook nog een videofilmpje van mij waarin ik rendier speel...
Met geluiden. 
Goddank dat ik nog altijd niet weet hoe ik zo'n filmpjes op mijn blog kan zetten.
Ik zal dat maar nooit leren want het behoedt me alleszins voor zeer gênante toestanden. 