Van de zuinigste kerstboom, over de kleinste, tot ... geen!
Ik opteer voor nee. Want door de eindejaarsdrukte in onze zaak krijgen we toch de kans niet om bij de boom te gaan zitten, en feesten houden doen we ook al niet.
Mijn romantische echtgenoot opteert voor ja, want kerstmis zonder boom is volgens hem gewoon geen kerstmis.
De discussie houdt meestal aan tot twee dagen voor kerstmis en dan wint mijn echtgenoot.
Twee jaar geleden werd dit scenario echter lichtjes noodlottig.
Op de voorlaatste dag voor kerstmis werd dus als vanouds besloten om toch nog rap een boom te gaan kopen. 1000 fr voor een stomme kerstboom die ge een week laat staan en er dan nog nooit naar kijkt ook vind ik stom geld, maar achter de hoek is een Hubo waar de bomen de dag voor kerstmis aan 100 fr verkocht worden. Hun "versheidsdatum" verstrijkt dan duidelijk. En ja, die 100 fr is me dat dan wel waard.
Dus wij met de auto naar de Hubo, de allergrootste boom gekocht - ah ja, hálf werk doe ik dan ook weer niet - en dan geconstateerd dat die niet in de auto kon.
Niet erg want het was maar een ritje van 300m, we zouden wel met de koffer wagenwijd opgeklapt naar huis rijden.
Thuis gekomen wou mijn lieverd persé de auto achterwaarts in de garage zetten om de boom makkelijker te kunnen uitlaten. Hij reed binnen, zoals steeds, terwijl de poort nog niet helemaal naar boven was. Even vergetend dat we dus met een openstaande koffer aan 't rijden waren...
Het kofferdeksel knalde tegen de naar bovenschuivende onderrand van de garagepoort en zei droogweg : "krak".
De veren van het kofferdeksel waren gebroken, de hoedenplankdragertjes waren kapot, er was een bluts in onze garagepoort, maar onze goedkope boom was nog heel.
Maar niet getreurd want daar was heel die bezuiningsactie uiteindelijk toch om begonnen.
De volgende dag reed ik naar de garage om de auto te laten repareren. Heel hun oprit was versierd met talloze kerstbomen. Ik merkte op dat ze wel erg veel werk van hun kerstversiering hadden gemaakt dit jaar. Waarop de man zei : "Oh maar iedereen die hier deze week binnenkomt krijgt een gratis kerstboom! Neem er gerust eentje mee..."
Thuis gekomen heb ik even getwijfeld of ik dit wel aan mijn allerliefste zou vertellen, maar ik kon hem dit prachtige verhaal toch niet onthouden vond ik. Gelukkig kon hij er even hartelijk mee lachen als ik
Vorig jaar heb ik het kerstboomprobleem anders opgelost :
Door 't vele werk en de vele ziekenhuisbezoeken van die laatste weken van december 2005 kwam er van een kerstboom zetten niet veel in huis...
Dus op de vooravond van kerstmis, heb ik het kerstboompje uit een van mijn berenhuisjes geplukt en het zelf aangeslagen. Ik was dus de gelukkige bezitter van een kerstboom van 15cm die op een dia-projectie-stafief met een Damart-dekentje erover uitgestald werd...
Héél sfeervol. Ik verzeker het u 
"Potiron's" geleende boompje omgetoverd tot mijn kerstboom!
Als er een prijs uitgeloofd zou zijn voor de lulligste kerstboom van 't jaar had ik die zeker gewonnen. Eerlijkheidshalve heb ik mijn beer dan wel een nieuw boompje bezorgd. Nu zat hij dus ook met een mini-kerstboom in zijn living... Het manneke had dus geen al te beste ruil gedaan.
Op de koop toe is mijn kerstboom ook al moeten afgebroken worden voor het eigenlijk kerstmis was aangezien we dat statief nodig hadden om de projector op te zetten om onze kerstfilm te kunnen bekijken.
Waarschijnlijk heb ik dus ook nog het record gebroken van "de-kortste-tijd-een-kerstboom-in-huis-hebben" :
hij heeft er minder dan 3 uur gestaan.
Maar 't maakte er onze kerstavond niet minder gezellig om 
"Potiron", één van mijn kleine beertjes, in zijn huisje met zijn originele boompje van 15 cm hoogte.
"Potiron" na de onzalige ruil. Hij had ineens een boompje van 3cm...
Zo was alles tenminste terug in verhouding.
Troost gezocht bij mijn grote beer... Die is tenminste wel écht groot!
Op deze foto's zie jullie dus "Legrand", de beer, en beide "Laathi's" samen!
Dit jaar is er zelfs geen sprake meer geweest van een kerstboom.
Het is een verlicht rendier geworden. Eergisteren in de uitverkoop gekocht. Verlengkabel leggen, stroom insteken en klaar. Hier en daar nog een kerstmanpostuurke, en voila, ook kerstsfeer.
Ik kan misschien ook het notablok waarop ik de inventaris ga moeten zitten maken dit weekend met een lichtjesslinger versieren en een piek op mijn kop zetten. Dan hebben we zelfs kerstsfeer tijdens 't werk
Ik hoop dat jullie kerstboom-geschiedenissen minder idioot zijn dan de mijne, maar wel minstens even plezant
--------------
Vannacht opnieuw een stukje reisverhaal!