Vrijdag 1 augustus 2008
Zo van die wonderlijke dagen...
Er zijn er misschien niet echt heel veel maar ze bestaan wel, zo van die wonderlijke dagen.
Enkele weken geleden is een oude schoolvriendin (ook een fervente kattenliefhebster) per toeval op mijn blog terecht gekomen en ze stuurde me een mail. We waren mekaar totaal uit het oog verloren en hadden mekaar in geen 10 jaar gezien. Vanavond hebben we de schade "even" ingehaald met een marathon-babbeltje van 8 uur... Zon, wolken, onweer, sterrenlicht, alles ging aan ons voorbij...
Ik had nooit gedacht dat ik in dit leven nog eens een café ging sluiten en toch hebben we dat weer gedaan... om kwart voor vier vannacht. Net als in the old days. De cafébaas trakteerde er bij 't weggaan nog eentje om onze marathon mee te vieren.
Zo vreermd... al die tusseninliggende jaren van mekaar niet zien en toch is er weinig veranderd. Misschien wat rimpels meer maar zelfs dat zou ik niet durven zweren. Een mens leert bij en toch blijft de kern hetzelfde, dat merkte ik zo goed op toen mijn vriendin me vertelde over een vlinder die ze tijdens een vakantie uit een zwembad redde door hem op haar vingertop te zetten en met 1 hand naar de kant te zwemmen.
Hetzelfde verhaal als ik jullie vertelde in mijn Thailand reisverhaal. Misschien herinneren jullie je het nog : toen ik met opgestoken arm en vlinder naar de kust zwom en een vissersboot dacht dat ik in nood was en hulp wou komen bieden...
Toen we vannacht 't café verlieten lagen er veel huisjesslakken op het tuinpad. En net als ik thuis normaal doe begon zij die op te pakken en ze naast het tuinpad te zetten zodat niemand ze zou plattrappen.
Veel verandert maar sommige goede dingen blijven.
Voor de geïnteresseerden : mijn "verhaal van de verdronken vlinder" vindt je op mijn Thailand-reisverhaal-blog. Het speelt zich af in hoofdstuk 22. Als je daar op klikt wel even naar beneden scrollen (en dat kan wat duren wat er staan heel veel foto's op dat blog)...
http://www.bloggen.be/laathi_reisverhaal_thailand/
(Probeer het maar! Met 1 hand een vlinder redden en met de andere met de onderwatercamera een foto te trekken terwijl ge watertrapt om boven te blijven. dus over de kwaliteit van deze foto wil ik absoluut geen commentaar horen. )
Enkele weken geleden is een oude schoolvriendin (ook een fervente kattenliefhebster) per toeval op mijn blog terecht gekomen en ze stuurde me een mail. We waren mekaar totaal uit het oog verloren en hadden mekaar in geen 10 jaar gezien. Vanavond hebben we de schade "even" ingehaald met een marathon-babbeltje van 8 uur... Zon, wolken, onweer, sterrenlicht, alles ging aan ons voorbij...
Ik had nooit gedacht dat ik in dit leven nog eens een café ging sluiten en toch hebben we dat weer gedaan... om kwart voor vier vannacht. Net als in the old days. De cafébaas trakteerde er bij 't weggaan nog eentje om onze marathon mee te vieren.
Zo vreermd... al die tusseninliggende jaren van mekaar niet zien en toch is er weinig veranderd. Misschien wat rimpels meer maar zelfs dat zou ik niet durven zweren. Een mens leert bij en toch blijft de kern hetzelfde, dat merkte ik zo goed op toen mijn vriendin me vertelde over een vlinder die ze tijdens een vakantie uit een zwembad redde door hem op haar vingertop te zetten en met 1 hand naar de kant te zwemmen.
Hetzelfde verhaal als ik jullie vertelde in mijn Thailand reisverhaal. Misschien herinneren jullie je het nog : toen ik met opgestoken arm en vlinder naar de kust zwom en een vissersboot dacht dat ik in nood was en hulp wou komen bieden...
Toen we vannacht 't café verlieten lagen er veel huisjesslakken op het tuinpad. En net als ik thuis normaal doe begon zij die op te pakken en ze naast het tuinpad te zetten zodat niemand ze zou plattrappen.
Veel verandert maar sommige goede dingen blijven.
Voor de geïnteresseerden : mijn "verhaal van de verdronken vlinder" vindt je op mijn Thailand-reisverhaal-blog. Het speelt zich af in hoofdstuk 22. Als je daar op klikt wel even naar beneden scrollen (en dat kan wat duren wat er staan heel veel foto's op dat blog)...
http://www.bloggen.be/laathi_reisverhaal_thailand/
(Probeer het maar! Met 1 hand een vlinder redden en met de andere met de onderwatercamera een foto te trekken terwijl ge watertrapt om boven te blijven. dus over de kwaliteit van deze foto wil ik absoluut geen commentaar horen.
)
Geschreven door Laathi om 04:52
Reageer op dit bericht
