Mislukt... in nogal vanalles.
Gisteren was het de Opendeurdag bij Allemaal Poezen en tot mijn groot spijt kon ik er niet bij zijn.
Zaterdagavond was ik uitgenodigd op het 50ste verjaardagsfeest van een geliefd familielid, dat ik haast nooit zie, en ik ben er - met de moed der wanhoop, en omdat ik er toch zó graag wou bij zijn - toch naar toe geweest. Omdat het slecht weer was kon het feest niet buiten plaatsvinden en stonden we met een honderdtal genodigden in de galmende zaal van een kasteeltje... Er stond niet eens muziek op maar de chaos van stemmen was overdonderend. Zelfs met mijn oordoppen die het geluid met 30dB verminderen...
De dure handgemaakte dingen schoten dan ook nog altijd los als ik mijn kaken bewoog om in een hapje te bijten of eens te lachen, dus ben ik in de toiletten maar snel terug mijn goeie ouwe denneboompjes gaan insteken. Dan verstond ik mijn buurman wel iets minder maar dan kon ik tenminste toch terug lachen en iets snoepen. Af en toe nam ik stiekum buiten een rustpauze en zo ben ik toch anderhalf uur kunnen blijven. Jammer genoeg kon ik het niet uithouden tot aan de speech of het diner. Met veel pijn in het hart ben ik dan maar weg gegaan. Ik ben een mens die heel graag danst en er zou die avond echt wel een serieus "danske geplaceerd" worden... Niet door mij dus.
Het had me emotioneel nogal overhoop gehaald en zondag voelde ik me dan ook allesbehalve lekker met mijn kop als een ketel. Ik kon de moed niet vinden om naar Allemaal Poezen te gaan om daar weer tussen mensen te gaan staan waar ik niet mee zou kunnen praten omdat ik ze niet zou verstaan. Ben dan maar thuis gebleven en heb wat aan de foto's van mijn reisverhaal gewerkt.
Nu heb ik natuurlijk veel spijt dat ik er niet bij was, want er waren blijkbaar verschillende mensen aanwezig die via mijn projectje "Senioren voor Seniorenpoezen" dit opvangcenter hadden leren kennen, en de Opendeurdag te baat namen om hun petekind eens te komen bezoeken. Stom, stom, stom...
Misschien is er iemand anders die foto's van de dag genomen heeft en ze met me wil delen?...
En misschien heeft er wel iemand mijn petekind "Black" gezien?... 't Is ne zwarte.
Want zelf heb ik destijds alleen nog maar dit euh... "achteraanzicht" kunnen nemen en ik zou zo graag eens een close-up hebben van zijn prachtige ogen. Zijn 'voor'-ogen wel te verstaan. Niet zijn achterlicht.
Alleszins, mijn welgemeende excuses aan de mensen die verwacht hadden me daar aan te treffen, maar grote groepen volk kan mijn kop echt niet meer de baas. Sorry.
PS. Nee! De titel van dit bericht is verkeerd. Niet álles is mislukt...
Ik heb net met Luc van Allemaal Poezen gebeld en ik heb goed nieuws gekregen... Héél goed nieuws! Daar trakteer ik jullie in de loop van deze week op want er is eerst nog wat werk aan de winkel...