Berichten van 7 maart 2009

Onder mijn vakantie is het kleinste van mijn vijf visjes gestorven en deze week is alweer de kleinste overleden... Ik heb hem na de foto maar direkt begraven want een van de vorige stoffelijke overschotten had ik eens klaar liggen om te fotograferen, ik ging mijn apparaat halen, en toen ik terug kwam was mijn papiertje leeg en zat Mathurin zijn lippen te likken... Begraven overbodig dus.



Zie dat mondje,... en die spikkeltjes op zijn neus...



Toch nog echt een baby-face.



In mijn handpalm zie je goed hoe klein hij nog was... De twee grootsten zijn wel vier keer zo groot als hij was.



De drie laatste overlevenden, tijdelijk in een plastic bakje terwijl ik hun aquarium poets.



Serendipity : "Tja,... drie stuks,... dat vind ik nu precies ook niet meer de moeite om bij te houden en later de vijverpopulatie mee aan te vullen..."



Serendipity : "Maar voor mij betekent het nog wel iets. Nu niet direkt een voorgerecht maar toch alvast een amuse-gueulle..."



"Voelt gij u nu ook zo bekeken?"
"Meer nog, ik voel mij getaxeerd!"
"Ja, gemeten en gewogen. En erg genoeg... goedgekeurd!"
"Moedèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèèr! Leg een deksel op onze bak of ge moet ons aquarium niet meer poetsen!"



Phineas : "Als ge dat nu op een bordje zou zien liggen... Dat zou toch echt niks voorstellen?..." 



Phineas : "Ik snap niet hoe ge zelfs maar kunt overwégen om zoiets zieligs op te eten. Geduld hebben en nog een paar weken wachten, dat gaat veel meer opleveren."



"Erg wel als ge van zo'n oncomplimenteuze opmerkingen blij moet worden hé?..."
"Is dat een filosofische vraag? Want op een of andere manier ben ik momenteel een beetje te stressy om te filosoferen."
"Allez gij? Hoe zou dat nu komen?"