Zaterdag 18 september 2010
Leegte...
Alles is leeg.
Het matje van zijn etensbakje, dat er speciaal lag omdat zijn poten niet uit mekaar zouden glijden tijdens het eten. Zodat hij geen "Bambi-op-het-ijs" zou doen, zoals we dat noemden.
Zijn makkelijk instapbaar slaapkastje voor overdag.
Met een kussen gevuld met schapenwol dat ik net gekocht had voor de komende winter zodat hij zo min mogelijk pijn van zijn gewrichten zou hebben.
Het bruggetje over de vijver. Waar hij nog tot dinsdagmiddag tientallen keren per dag over wandelde.
Het hoekje naast het raam van mijn hobbithol, waar hij elke dag de allereerste zonnestralen ging opzoeken.
Zijn mandje onder het aanrecht op het overdekte terrasgedeelte. Dat de laatste maanden op zijn zijkant lag om het instappen te vergemakkelijken. Zijn favoriet plek tijdens een zomers buitje.
Serendipity's hartje.
Ze blijft maar ronddwalen en zoeken en zoeken waar haar vriend toch mag zijn...
En dromen van hoe teder de nachten vroeger waren...
En mijn Word document. Waar maar geen letter van zijn verhaal op verschijnt.
Alles is leeg. Alles voelt leeg.
Het enige wat hier nog vol is is mijn valiesje van Frankrijk dat maar niet uitgepakt geraakt.
En mijn mailbox, die ik niet durf opendoen omdat ik geen woorden vind om te antwoorden.
En mijn kop. Mijn kop zit vol. Propvol geraas en gegier.
Het matje van zijn etensbakje, dat er speciaal lag omdat zijn poten niet uit mekaar zouden glijden tijdens het eten. Zodat hij geen "Bambi-op-het-ijs" zou doen, zoals we dat noemden.
Zijn makkelijk instapbaar slaapkastje voor overdag.
Met een kussen gevuld met schapenwol dat ik net gekocht had voor de komende winter zodat hij zo min mogelijk pijn van zijn gewrichten zou hebben.
Het bruggetje over de vijver. Waar hij nog tot dinsdagmiddag tientallen keren per dag over wandelde.
Het hoekje naast het raam van mijn hobbithol, waar hij elke dag de allereerste zonnestralen ging opzoeken.
Zijn mandje onder het aanrecht op het overdekte terrasgedeelte. Dat de laatste maanden op zijn zijkant lag om het instappen te vergemakkelijken. Zijn favoriet plek tijdens een zomers buitje.
Serendipity's hartje.
Ze blijft maar ronddwalen en zoeken en zoeken waar haar vriend toch mag zijn...
En dromen van hoe teder de nachten vroeger waren...
En mijn Word document. Waar maar geen letter van zijn verhaal op verschijnt.
Alles is leeg. Alles voelt leeg.
Het enige wat hier nog vol is is mijn valiesje van Frankrijk dat maar niet uitgepakt geraakt.
En mijn mailbox, die ik niet durf opendoen omdat ik geen woorden vind om te antwoorden.
En mijn kop. Mijn kop zit vol. Propvol geraas en gegier.