Berichten van 22 oktober 2010

Irma : "Ge hebt mij weer liggen hè?... Wij gaan wèl naar een kasteel... Ge gaat er spijt van krijgen moeder..."



Irma : "Pure dierenmishandeling noem ik dat!!! Ik kreeg een hond, gij rookt een sigaret, en ineens moet mijn hond terug aan die spiegel bengelen?!!! Ik snap het allemaal niet meer..."



Irma : "Kom hier schat van me! En nu ruikt hij niet meer alleen naar lavendel maar ook nog naar rook en bananenschillen... Pfffffff..."



Irma : "Maar rijdt nu zo eens niet gelijk ne zot! Ge ziet toch dat hij schrik heeft in de bochten?!!!"



Irma : "Zeg Pa, voor we binnen gaan mag ik toch eerst wat eten hé?!"
Pa : "Tuurlijk schat!"
Irma : "Maar ja, wat haalt het uit dat ik dat aan u vraag?... Gij hebt hier toch niks te zeggen..."



Irma : "Ma wa-acht! Heel efkes!!! Er staan er al maar twee! Ik zal ze héél snel opeten! Gewoon een snackske! Want ik weet dat een kasteelbezoek dat maar een uurke gaat duren toch uitloopt tot een halve dag. En tussen die ellendige dode stenen is geen bloem te bespeuren..."



Laathi : "Maar nee Irmake, we gaan hier hooguit een uurke rondwandelen. We hebben dat kasteel 20 jaar geleden al eens bezocht. We kennen dat hier al allemaal."
Irma : "Poeh. Precies of gij zult u daar nog iets van herinneren."



Irma : "We gingen naar de Loire, naar oevers met bloemekes, naar water... Hier komt zelfs nog geen water uit de pomp!"



Irma : "Toch éne die mijn ellende begrijpt."



Laathi : "Kom schat, poseer nu efkes..."
Irma : "Ik poseer niet bij ruïnes."



Laathi : "Maar dit is geen ruïne schat, die is een perfect gerestaureerd kasteel!"
Irma : "Ik had het over u."



Irma : "Nee. Nee. Ik ga niet slapen zonder mijn hond. Desnoods blaat ik u heel de nacht wakker. Maar ik wil mijn hond."