Maandag 16 juli 2007
Wat een misverstand toch weer...
Vroeger, als naïef jong wezen, dacht ik dat een "Totale Uitverkoop" iets was dat heel plezant was...
Ik stelde mij voor dat de voorraad elke dag minder werd, dat ge alles steeds verder vooraan in de winkel zette, en dat tijdens de wettelijke duur van 5 of 6 maanden het meeste weg ging zijn en ge de deur kon sluiten.
Eens goed kon kuisen en klaar was kees.
Maar nee hoor. Zo zit het dus blijkbaar niet in mekaar heb ik de laatste tijd tot mijn scha en schande moeten ondervinden...
De wettelijke periode van een "Totale Uitverkoop" (dus als uw zaak daarna definitief de deuren sluit) is 5 maanden. Ge moogt nog wel langer open blijven maar dan moet ge de aanplakbrieven van "Totale Uitverkoop" wel van uw etalage halen. OK, tot daar, nog geen probleem.
Maar... Tijdens de uitverkoopperiode moogt ge blijven inkopen!!!
Vroeger dacht ik : "Ge zou wel gek zijn moest ge dat doen, want zo kunt ge wel bezig blíjven!!!" Nu weet ik dus beter. De pijnlijke waarheid zit heel anders in mekaar.
Ge kúnt pedoemme niet anders dan blijven inkopen... anders geraakt de rest van uw spullen niet verkocht...
Mensen komen voor hun kinderen een goedkope gitaar kopen, maar... al de goedkope versterkers zijn al weg... Dus kunt ge die mensen toch geen dure, professionele versterker gaan aanprijzen! Wat doet ge dan? Ge probeert in te schatten hoeveel goedkope versterkers ge nog moet bij aankopen om uw budget-gitaren verkocht te krijgen...
Ge hebt nog heel veel cymbalen... maar ge hebt geen cymbaalstatieven meer... Tja, dan moet ge die bijbestellen. En goed mikken hoeveel ge er nodig denkt te hebben.
Ge verkoopt massaal gitaren en omdat ze nu goedkoop zijn nemen de mensen ze niet mee in een kartonnen doos, maar kopen ze er ineens een hoes of een koffer bij... En daar gaan we weer : de hoezen waren op...
Probleem : hoeveel klanten gaan er in de volgende maanden bij hun gitaar een koffer kopen, en hoeveel een hoes? Kijk maar weer in de glazen bol...
En mijn glazen bol is er eentje van de rommelmarkt, dus echt kwaliteit is dat niet.
Dus hebt ge terug gitaren, hoezen en versterkers, maar de kabels vliegen de deur uit, want die zijn ook aan "twee kopen, drie krijgen"... En ja hoor, daar komen de dozen kabels binnen. Van verschillende soorten natuurlijk. Want niet iedereen wil dezelfde lengte...
Op de eerste dag waren de drumstellen al verkocht. Maar al de accessoires stonden er nog... Wat gebeurt er dan? Den deze die, net als vroeger, nieuwe drumstellen zit uit te pakken en op te stellen. Ongeveer een uur werk per drumstel...
En ik die dacht dat het werk ging minderen... Ge ziet, ge zijt nooit te oud om te leren. En ook nooit te oud om moe te worden.
Of een beetje ziekskes. Want ik zit al enkele dagen te sukkelen met een blaasontsteking. Waarschijnlijk door de stress of misschien door teveel te sleuren...
Nee, mijn "pensioen" is misschien wel in zicht, maar we zijn duidelijk nog niet aan de eindstreep.
Beginnen met een zaak was complex en hard werken, maar toen waren we midden in de twintig. En nu zijn we rond de 50 en blijkt "uitbollen" helemaal niet wat ik gedacht had. Dat is al even ingewikkeld en moeilijk in te schatten en zwaar als de start was... Om nog niet te spreken van al 't papierwerk dat er nu extra bij komt omdat de verkoop zo goed loopt, wat 24 jaar geleden, in onze begintijd helemáál niet 't geval was...
Ja, 't leven zit vol verrassingen moet ik zeggen.
Maar vandaag heb ik 't rustig aangepakt. Ik heb me geamuseerd door mijn reisverhaaltjes van foto's te voorzien om ze in de loop van de week op mijn blogske te zetten. Héél plezant! Zo krijg ik eindelijk mijn foto's eens te zien.
Om heel eerlijk te zijn, ik heb dikwijls goesting om mij in zo'n drumkoffer te verstoppen en er voor de rest van de dag niet meer uit te komen...
Maar ja, ik ga die nooit verkocht krijgen als daar zo'n oude bombardon als ik in zit
Dus ge weet het al... in de loop van de weken komen er reisverhalen bij! En hopelijk ook eens een poezenfoto, want anders verleren ze 't poseren nog! En o ja, vooral niet vergeten : ik heb ook nog een waanzinnig verhaal te vertellen over mijn druivelaar!
Dus niet wanhopen, ik kruip wel terug uit die drumkoffer. Ik heb nog véél te véél te vertellen.
Ik stelde mij voor dat de voorraad elke dag minder werd, dat ge alles steeds verder vooraan in de winkel zette, en dat tijdens de wettelijke duur van 5 of 6 maanden het meeste weg ging zijn en ge de deur kon sluiten.
Eens goed kon kuisen en klaar was kees.
Maar nee hoor. Zo zit het dus blijkbaar niet in mekaar heb ik de laatste tijd tot mijn scha en schande moeten ondervinden...
De wettelijke periode van een "Totale Uitverkoop" (dus als uw zaak daarna definitief de deuren sluit) is 5 maanden. Ge moogt nog wel langer open blijven maar dan moet ge de aanplakbrieven van "Totale Uitverkoop" wel van uw etalage halen. OK, tot daar, nog geen probleem.
Maar... Tijdens de uitverkoopperiode moogt ge blijven inkopen!!!
Vroeger dacht ik : "Ge zou wel gek zijn moest ge dat doen, want zo kunt ge wel bezig blíjven!!!" Nu weet ik dus beter. De pijnlijke waarheid zit heel anders in mekaar.
Ge kúnt pedoemme niet anders dan blijven inkopen... anders geraakt de rest van uw spullen niet verkocht...
Mensen komen voor hun kinderen een goedkope gitaar kopen, maar... al de goedkope versterkers zijn al weg... Dus kunt ge die mensen toch geen dure, professionele versterker gaan aanprijzen! Wat doet ge dan? Ge probeert in te schatten hoeveel goedkope versterkers ge nog moet bij aankopen om uw budget-gitaren verkocht te krijgen...
Ge hebt nog heel veel cymbalen... maar ge hebt geen cymbaalstatieven meer... Tja, dan moet ge die bijbestellen. En goed mikken hoeveel ge er nodig denkt te hebben.
Ge verkoopt massaal gitaren en omdat ze nu goedkoop zijn nemen de mensen ze niet mee in een kartonnen doos, maar kopen ze er ineens een hoes of een koffer bij... En daar gaan we weer : de hoezen waren op...
Probleem : hoeveel klanten gaan er in de volgende maanden bij hun gitaar een koffer kopen, en hoeveel een hoes? Kijk maar weer in de glazen bol...
En mijn glazen bol is er eentje van de rommelmarkt, dus echt kwaliteit is dat niet.
Dus hebt ge terug gitaren, hoezen en versterkers, maar de kabels vliegen de deur uit, want die zijn ook aan "twee kopen, drie krijgen"... En ja hoor, daar komen de dozen kabels binnen. Van verschillende soorten natuurlijk. Want niet iedereen wil dezelfde lengte...
Op de eerste dag waren de drumstellen al verkocht. Maar al de accessoires stonden er nog... Wat gebeurt er dan? Den deze die, net als vroeger, nieuwe drumstellen zit uit te pakken en op te stellen. Ongeveer een uur werk per drumstel...
En ik die dacht dat het werk ging minderen... Ge ziet, ge zijt nooit te oud om te leren. En ook nooit te oud om moe te worden.
Of een beetje ziekskes. Want ik zit al enkele dagen te sukkelen met een blaasontsteking. Waarschijnlijk door de stress of misschien door teveel te sleuren...
Nee, mijn "pensioen" is misschien wel in zicht, maar we zijn duidelijk nog niet aan de eindstreep.
Beginnen met een zaak was complex en hard werken, maar toen waren we midden in de twintig. En nu zijn we rond de 50 en blijkt "uitbollen" helemaal niet wat ik gedacht had. Dat is al even ingewikkeld en moeilijk in te schatten en zwaar als de start was... Om nog niet te spreken van al 't papierwerk dat er nu extra bij komt omdat de verkoop zo goed loopt, wat 24 jaar geleden, in onze begintijd helemáál niet 't geval was...
Ja, 't leven zit vol verrassingen moet ik zeggen.
Maar vandaag heb ik 't rustig aangepakt. Ik heb me geamuseerd door mijn reisverhaaltjes van foto's te voorzien om ze in de loop van de week op mijn blogske te zetten. Héél plezant! Zo krijg ik eindelijk mijn foto's eens te zien.
Om heel eerlijk te zijn, ik heb dikwijls goesting om mij in zo'n drumkoffer te verstoppen en er voor de rest van de dag niet meer uit te komen...
Maar ja, ik ga die nooit verkocht krijgen als daar zo'n oude bombardon als ik in zit
Dus ge weet het al... in de loop van de weken komen er reisverhalen bij! En hopelijk ook eens een poezenfoto, want anders verleren ze 't poseren nog! En o ja, vooral niet vergeten : ik heb ook nog een waanzinnig verhaal te vertellen over mijn druivelaar!
Dus niet wanhopen, ik kruip wel terug uit die drumkoffer. Ik heb nog véél te véél te vertellen.