Zaterdag 31 mei 2008
Het verhaal van de babyvissen...
Uit deze (en enkele honderden andere) eitjes gingen ze dus geboren worden, mijn baby-vissen...
Midden in de nacht stond ik daar met mijn camera naast mijn bokaal het wonder af te wachten. En ja, het gebeurde!
Uit de minuscule eitjes kwamen minuscule visjes...
Hier zijn ze al met zijn vieren!
Binnen de paar uur had ik 10 visjes! Mijn echtgenoot kon ze niet zien, dus die beweerde dan maar dat het muggenlarven waren. Ach, "Wat baten kaars en bril, als den uil niet zienen wil." dacht ik maar. Ik wist wel beter. Ik zag ogen, ruggegraten en zwemblazen. Zij het allemaal nog wel wat in doorschijnende vorm. Nee, mijn vissen waren nog niet echt "af"...
En echt groot kunt ge ze moeilijk noemen, maar deze rakker geraakt toch al aan bijna 4 millimeter!
Wél groot was mijn verdriet toen ik 's ochtends met daglicht betere foto's wou gaan maken en al mijn beestjes dood bleken te zijn... Iedereen behalve mijn slakske...
En ik had zo mijn best gedaan... Ik was er speciaal microscopisch fijn voeder voor gaan kopen en zuurstoftabletjes, iets wat ik bij mijn vorige "bevalling" allemaal niet gedaan had...
Uiteindelijk heb ik mijn eieren verdeeld over drie bokalen. Ah ja, iedereen weet toch dat ge niet al uw eieren in dezelfde mand moogt leggen
Op deze manier hoop ik meer kans te maken er enkele groot te kunnen brengen.
Nog steeds komen er eieren uit. En gaan er visjes dood. Momenteel heb ik er een twaalftal levende...
De foto's zijn zeker niet goed omdat de beestjes zo ontzettend klein zijn en 't nacht was, maar toch vond ik ze fascinerend genoeg om een album van te maken. Als je 't fotoalbum van mijn kroost wil zien klik maar op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/BabyVissen?authkey=AYuyLX36OXY
Overbodig te zeggen dat er bij mij alleen maar "sprekende" vissen ter wereld komen natuurlijk...
Hopelijk in de loop van volgende week meer foto's van iets grotere vissen...
Midden in de nacht stond ik daar met mijn camera naast mijn bokaal het wonder af te wachten. En ja, het gebeurde!
Uit de minuscule eitjes kwamen minuscule visjes...
Hier zijn ze al met zijn vieren!
Binnen de paar uur had ik 10 visjes! Mijn echtgenoot kon ze niet zien, dus die beweerde dan maar dat het muggenlarven waren. Ach, "Wat baten kaars en bril, als den uil niet zienen wil." dacht ik maar. Ik wist wel beter. Ik zag ogen, ruggegraten en zwemblazen. Zij het allemaal nog wel wat in doorschijnende vorm. Nee, mijn vissen waren nog niet echt "af"...
En echt groot kunt ge ze moeilijk noemen, maar deze rakker geraakt toch al aan bijna 4 millimeter!
Wél groot was mijn verdriet toen ik 's ochtends met daglicht betere foto's wou gaan maken en al mijn beestjes dood bleken te zijn... Iedereen behalve mijn slakske...
En ik had zo mijn best gedaan... Ik was er speciaal microscopisch fijn voeder voor gaan kopen en zuurstoftabletjes, iets wat ik bij mijn vorige "bevalling" allemaal niet gedaan had...
Uiteindelijk heb ik mijn eieren verdeeld over drie bokalen. Ah ja, iedereen weet toch dat ge niet al uw eieren in dezelfde mand moogt leggen
Op deze manier hoop ik meer kans te maken er enkele groot te kunnen brengen.
Nog steeds komen er eieren uit. En gaan er visjes dood. Momenteel heb ik er een twaalftal levende...
De foto's zijn zeker niet goed omdat de beestjes zo ontzettend klein zijn en 't nacht was, maar toch vond ik ze fascinerend genoeg om een album van te maken. Als je 't fotoalbum van mijn kroost wil zien klik maar op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/BabyVissen?authkey=AYuyLX36OXY
Overbodig te zeggen dat er bij mij alleen maar "sprekende" vissen ter wereld komen natuurlijk...
Hopelijk in de loop van volgende week meer foto's van iets grotere vissen...
