Berichten van 28 augustus 2007

Laatste aflevering van onze heerlijke zondag op de rommelmarkt in Ekeren.

         

Ja, ge hebt koppels die met een baby in een voituurke rondzeulen, dames met honden in een hondenbuggy, en simpele zielen... die met hun beer gaan wandelen... Die dan ook nog in het onderste deel van een kattenbak geplet zit. Ieder zijn eigenaardigheid nietwaar?


         

Nand : "Hoe jammer dat we geen tweedehands aanhangwagentje gevonden hebben!..."
Laathi : "Hm nee, niet paniekeren... het lijkt veel, maar 't is niet veel, dat gaat er makkelijk in..."

         

Laathi : "Oh ja, juist... Ik was de letterbak nog vergeten. Maar die is plat en daar kunnen we veel kleine prul in leggen... Das dus weeral héél nuttig dat ik die toch gekocht heb..."

         

Zo poseerden destijds de jagers bij hun buit na een safari in Oost-Afrika vermoed ik.

         

Onze trofeeën waren gelukkig zachtmoediger van aard.

Irma : "Wat zit ik hier toch weer onder die ellendig stinkende rommel te doen...
Ik. Een volwaardige handtas... tussen rafelige oude beren en plastic zakskes...
Wat een leven..."

         

Nand : "Oh,... en nu Mare haar koperen handtas met de vele traliekes er nog bij in krijgen!!! En das zo'n groot ding..."
Laathi : "Das ook geen probleem. We steken Mare er gewoon in, het is luchtig, ze kan er niet in stikken en we zetten haar op de achterbank."

         

Mare is niet in de kooi gemoeten. Ze heeft de rit ongeschonden overleefd. En na onze handjes gewassen te hebben zijn we met onze beentjes onder tafel geschoven...

         

Het gelukkigste moment van de dag voor ons geliefd muildier!
Ze serveerden er geen haver, dus is 't maar een ijsje geworden.
Maar hij had dat dan ook wel weer écht verdiend.
--------------------------------------------------
Soms weet ik echt niet aan wat ik 't meeste plezier beleef...
Aan al die geestige dingen te ontdekken, aan de pret die we ondertussen maken, aan het thuis komen en alles te herontdekken wat ik meegebracht heb, of van heel het zotte gedoe een reportage te maken en het met jullie te kunnen delen...
Ik vind het eigenlijk allemaal even leuk. Ja, een rommelmarkt bezoeken is eigenlijk pure bezuiniging.
Ik heb er minstens vier keer plezier van!

Deel twee van de drie afleveringen over zondag op de rommelmarkt te Ekeren.

         

Mare : "Laathike, kom eens hier! Koop liever iets geluidloos. Die trommel is zo groot, en ge hebt er nog zoveel...Zie eens hoe schoon! Wat vindt ge van dit lusterke?..."

        

Mare : "Hoe, ge kunt het thuis niet meer hangen? Das toch niet erg... Dan maakt ge toch gewoon een kamerke bij... Wacht, ik zal het u eens op afstand laten zien, dan kunt ge nog beter zien hoe schoon die engelkes zijn! Nee, 't zijn geen beren, 't zijn engelkes... Maar dat ziet ge toch ook graag?... Ik denk echt dat het in uw hobbitholleke geweldig tot zijn recht zou komen..."
Nand : "Natuurlijk Laathike Mare heeft groot gelijk! Ge hebt nog plaats genoeg om dat te hangen. Binnenkort krijgt ge er 250 vierkante meter lege winkelruimte bij... Daar kunt ge minstens nog 70 zo'n lusterkes hangen..."

Op dat moment kwamen we per toeval François tegen, die direkt bereid bleek mijn klein - edoch zeer zwaar - koperen lusterke te dragen... François is de broer van Nand. Dus die twee hebben gedeeltelijk dezelfde genen. Sterke armen, stevige ruggen...
En ja, tegen zoveel overtuigingskracht was ik niet opgewassen, toen ging ik voor de bijl... en het lusterke mocht mee.

         

Erg genoeg bleek toen mijn beren-verzamelwoede besmettelijk. Ook de arme François werd er door getroffen...
Dus die liep op de duur ook al met armen vol beren... Voor zijn vrouw...
Jaja, ik maak ook iedereen wijs dat al die beren voor mijn kinderen zijn...

         

Hier staan we te praten met Linda, de poezenmoeder. Zij bleek een vrouw te zijn die, net als Bieke, ook voor zwerfpoezen zorgde. Voederen, vangen en laten steriliseren. Dus hebben we haar project met een centje ondersteund en een leuke babbel gemaakt.
(Ondertussen was ik al op pad met een kattebak waarvan alleen het onderste deel in de caddy van ons lastdier kon. Dus het bovenstuk moest ik wel noodgewongen om mijn arm hangen.)

Nand : "Ik vind dat wel een originele handtas die ge nu bij hebt Laathike. Gij hebt er echt wel talent voor om zo'n speciallekes te vinden. Eerst Irma, nu een kattebak, ik ben oprecht benieuwd wat het volgende model gaat zijn..."

         

Laathi : "Ja, maar dit is wel een zeer polyvalente handtas. Ik kan ze zelfs als hoed gebruiken! Zelfs als paraplu zou ze van pas komen!"

         

Alhoewel deze meneer een nog veel plezanter hoofddeksel had gevonden!
Vier herkauwers bij mekaar.

        

Laathi : "De originele handtassen worden wel echt een rage hé Mare?... Ik zou ze kopen als ik u was... Ge staat er echt sjiek mee... Dat goud past goed bij uw ogen... En er kan veel in... Ge ziet ook alles direkt liggen, gedaan met zoeken in een donkere handtas... Ja, 't is een oprecht goede keuze!"

Morgen het vervolg...