Maandag 29 maart 2010
Bedscènes

Hier worden wel weer zéér snode plannen gesmeed terwijl wij slapen...

Serendipity : " In de zomer gaat dat hier wel een probleem worden hé?... Dat gaat heel warm zijn zo met zijn vieren op een hoopke..."

Ming : "Tja, 1.80m is wel smal voor vier wezens natuurlijk... Eén meter voor ons, dan schiet er nog 80 centimeter over voor ma en pa. Maar ons ma haar 'Tante Sidonie-kussen' is ook al 30cm breed, dan houden ze nog 50 centimeter over, dat is dus 25 centimeter de man... Misschien als ze op hun zij leren slapen?... Maar dan gaat onze pa zijn buik uitdeinen en dan komt die er ook niet met zijn toegestane 25 centimeter...
Serendipity : "Ooh Zoetebekske! Gij zijt toch een fenomenale kater! Gij kunt nu eens echt álles! Gij kunt zelfs rekenen! Gij zijt de Einstein onder de katten... En gíj zijt míjn lief..."

Serendipity : "Zeg, maar als ze dan toch zo weinig plaats over houden zouden we hen dan niet kunnen voorstellen dat ze in de zomer in de living op de sofa gaan slapen?"
Ming : "Dat is een heel zinnig voorstel van u. Dat zou inderdaad veel logischer zijn dan hier met zijn allen op een hoop te liggen. Maar we gaan ze daar wel een beetje op moeten voorbereiden."

Ming : "Misschien door toch nog een beetje meer uit te dijen? Elke dag nog wat meer opschuiven..."
Serendipity : "Jamaar Zoetebek ik wil niet te ver van u slapen! Ik lig zo graag met mijn kop op uw buikske..."

Ming : "Dat is niet mijn buik Dippeltje, dat is mijn bil."
Serendipity : "Maar Zoetebek toch! Zelfs van anatomie kent gij alles... Waar heb ik toch zó een intelligent lief verdiend?..."

Ma : "Jonge geliefden... Niet vergeten : hier ligt wel iemand naast u die momenteel héél, héél goed hoort hé..."
Ming : "Och ja, gij ligt hier ook ma. Sorry voor de onbeleefdheid. Zie! Ik bloos er gelijk van!"
Ma : "Komediant. Ge zijt ne rosse."

Serendipity : "Ja, en 't is toch zóóó ne schone rosse hé ma?... Niet bruinig of rood, maar écht vurig ros... Soms val ik al in katzwijm als ik hem nog maar de kamer zie binnenschrijden..."

Ma : "Zou dan nu even iederéén in katzwijm willen vallen alstublieft? Pa incluis. Dan kunnen we misschien eindelijk slapen."

Serendipity : " In de zomer gaat dat hier wel een probleem worden hé?... Dat gaat heel warm zijn zo met zijn vieren op een hoopke..."

Ming : "Tja, 1.80m is wel smal voor vier wezens natuurlijk... Eén meter voor ons, dan schiet er nog 80 centimeter over voor ma en pa. Maar ons ma haar 'Tante Sidonie-kussen' is ook al 30cm breed, dan houden ze nog 50 centimeter over, dat is dus 25 centimeter de man... Misschien als ze op hun zij leren slapen?... Maar dan gaat onze pa zijn buik uitdeinen en dan komt die er ook niet met zijn toegestane 25 centimeter...
Serendipity : "Ooh Zoetebekske! Gij zijt toch een fenomenale kater! Gij kunt nu eens echt álles! Gij kunt zelfs rekenen! Gij zijt de Einstein onder de katten... En gíj zijt míjn lief..."

Serendipity : "Zeg, maar als ze dan toch zo weinig plaats over houden zouden we hen dan niet kunnen voorstellen dat ze in de zomer in de living op de sofa gaan slapen?"
Ming : "Dat is een heel zinnig voorstel van u. Dat zou inderdaad veel logischer zijn dan hier met zijn allen op een hoop te liggen. Maar we gaan ze daar wel een beetje op moeten voorbereiden."

Ming : "Misschien door toch nog een beetje meer uit te dijen? Elke dag nog wat meer opschuiven..."
Serendipity : "Jamaar Zoetebek ik wil niet te ver van u slapen! Ik lig zo graag met mijn kop op uw buikske..."

Ming : "Dat is niet mijn buik Dippeltje, dat is mijn bil."
Serendipity : "Maar Zoetebek toch! Zelfs van anatomie kent gij alles... Waar heb ik toch zó een intelligent lief verdiend?..."

Ma : "Jonge geliefden... Niet vergeten : hier ligt wel iemand naast u die momenteel héél, héél goed hoort hé..."
Ming : "Och ja, gij ligt hier ook ma. Sorry voor de onbeleefdheid. Zie! Ik bloos er gelijk van!"
Ma : "Komediant. Ge zijt ne rosse."

Serendipity : "Ja, en 't is toch zóóó ne schone rosse hé ma?... Niet bruinig of rood, maar écht vurig ros... Soms val ik al in katzwijm als ik hem nog maar de kamer zie binnenschrijden..."

Ma : "Zou dan nu even iederéén in katzwijm willen vallen alstublieft? Pa incluis. Dan kunnen we misschien eindelijk slapen."
Geschreven door Laathi om 16:33
Reageer op dit bericht


