En hier komt dan eindelijk de onderbroek op de proppen... Er werd mij al gevraagd "wie sleurt er nu in godsnaam reserve onderbroeken mee op een haventocht???" Wel dat is heel simpel, dat doet onze voorzienige Mare!
Niks tederder, zachter en vochtopslorpender dan een (propere weliswaar) oude onderbroek die ge in reepkes gescheurd hebt. Die stof ik zo vaak gewassen ze dat ze niet meer pluist en lekker soepel is.
Op regenachtige dagen wordt er haast gevóchten voor de oude onderbroeken van Mare.
Maar natuurlijk, ook die voddekes worden op den duur zo nat dat ge ze kunt uitwringen. Dus toen we een pintje kregen aangeboden van de Hessennatie (goddank in een party-tent!) wou ik de voddekes ergens ophangen om toch een beetje te drogen. Ik zag zo direkt niets dat als drooglijn kon dienen (echt alles was nat) dus heb ik Irma's oren maar als drooglijn gebruikt.
Irma : "Nee. No way! Haal die vodden van mijn kop!!! Nu! Wat denkt ge dat ik ben? Een vliegende non? Een onderbroek op mijn kop zetten begot! Een trechter hebben we al gehad, wat gaat het volgende zijn? De hoed van Napoleon? Pas maar op moederke, want ge woont gevaarlijk dicht gij Geel hé. Vergeet dat nooit."
Irma : "Tante Mare, alstublieft, laat ons nu naar huis gaan. Ik ben nat. Uw onderbroek is nat. Gij zijt nat. Nonkel Nand is nat. Ons ma ziet eruit als een verzopen kieken. We gingen toch gewoon de haven bezoeken, er is toch nooit van een snorkeltocht gesproken hé? Zegt gij eens aan ons ma dat we naar huis moeten om geen longontsteking op te doen ofzo... Please?..."
Mare : "Maar schat, gij gaat nog het rapste droog zijn van ons allemaal! Niet opgeven hé meiske! Zo ken ik u niet hoor! Trouwens ik heb aan uw ma niks te zeggen. Wie we daar voor gaan moeten meebrengen weet ik niet zo direkt. Ik ben die alleszins nog niet tegengekomen..."
Irma : "Maar ge kunt toch probé-é-é-é-é-éren!..."
Mare : "Irma begin nu niet 't schaap uit te hangen hé! Ge weet, daar wordt uw ma horendol van! Wees moedig. Dat zijn wij ook. Dat moet iedereen zijn die met uw ma op stap gaat en dat weten we. Komaan kop op, nat of niet."
Irma : "Pffft, komt nog bij dat ik zelfs beschaamd ben om op zo'n spons van een moeder haar rug te hangen... Als ik in de Schelde zou springen zou ik dan blijven drijven? Tja, mijn geluk kennende waarschijnlijk wel..."
Laathi : "Irma?!!!! Wat zijn dat nu voor overpeinzingen?!!! Kom hier! Ge kunt terug mijn rug op. Aktie is de beste verdrijver van sombere gedachten."
Laathi : "Neenee, we blijven hier nog efkes, we hebben nog niet álles gezien, trouwens Irma heeft wat behoefte aan aktie om haar zinnen te verzetten."
Nand : "Allez vooruit, dan gaan we hier nog naar dat tentoonstellingske kijken. Daar is 't tenminste halfdroog...."
En aktie is hier genoeg te beleven want zelfs op zondag blijft het een drukte van lossen en laden.
Hele joviale kerels, de jongens van de Hessennatie :!
Mare : "Het volgende leuke ding zijn de grote sluizen denk ik..."
Irma : "Tante Mare geeft dat krantje eens hier!"
Irma : "Ik kan dat véél nuttiger gebruiken. Krantenpapier slorpt het vocht op. En ondertussen zijn zij hun reisplan kwijt.... Yes! Ziedewel! Ze beginnen al verloren te rijden tussen de containers... dat komt wel goed. Ze geven het wel op."
Maar het snode plan van Irma mislukt. We rijden bijlange nog niet haar huis.
Dat zien jullie wel in de volgende aflevering!
Geestige reactie!
)
Wat nu ook weer niet de bedoeling was... Nu was 't kwestie dat beest dus terug vooruit te krijgen richting weide. Een paard kunt ge dus niet duwen. Niet proberen. Ik heb dat gedaan en dat lukt dus niet. 
1 reactie op dit bericht
pps en nog iets link naar wandeling