Archief

Nu moet ge 't toch herkennen!!!



Reeds opgelost door : Lange Lou, Dolfijn, Luk, Chrisje, Lilith, Redpoppy, Kathleen, Shajongen, Geert, Nand, Steven, Nilleke, Mare, Speelster, Jan, Ritje, Klaproosje en François!

Vorige zondag, 12 januari, gingen we met een groepje fotografie-vrienden en de reporters van Brandpunt 23 op fototocht naar Linkeroever naar de "Kerstboomverbranding". We spraken af voor de voetgangerstunnel te Antwerpen.
François, Nilleke, Jan, Nand, Luk, Mare (met Wannes) en ik (met Irma) waren alvast van de partij. Enkele van de grotere statieven waren deze keer thuis gebleven blijkbaar. Die zullen schrik gehad hebben om koude voeten te krijgen.... Mét reden trouwens.  



Ons groepje voor de lift van de voetgangerstunnel.



François vertroetelt zijn super-kanon, dat in dit geval Nikon noemt.
François : "En ik zal uw lenske schoon kuisen, dat ge stralend proper zijt tegen dat ge in die rook van die verbrande kerstbomen moet gaan staan, mijn lieveke... Eingelijk zijt gij daar veel te goed voor om u zoiets aan te doen, hé mijn zoeteke.. Maar ja, 't is toch voor zo'n omstandigheden dat ik u gekocht heb zenne... Wilt ge geloven dat ik me zelfs een beetje schuldig voel tegenover u?... Maar ik ga u heel de avond verwennen... Poetsen, opblinken, en nog eens poetsen... Echt waar, mijn engelke..."



Mare : "En Lukske, gaan we nu heel de avond zo'n koude voeten hebben?"
Luk : "Ja Mareke, en koude neuzen en koude oren, om van onze handen nog te zwijgen. Maar ja, die kunnen we in onze zakken steken."
Mare : "En hoe gaan we dan fotokes nemen?"
Luk : "Dat laten we dan wel aan die andere ijsberen over. De "serieuze". Die met de grote statieven."



Mare : "Wannes! Hangt nu zo eens niet op mijn rug te wiebelen! Hoe kan ik nu scherpe foto's nemen?! Straks denken ze weer dat ík het ben die mijn hand niet kan stil houden..."



Jan: "Al een chance dat wij niet met zo'n pluchen beest moeten rondsleuren hé Nilleke?"
Nilleke : "Ja, van een goed statief hebt ge toch veel meer vriendschap."



En toen begon onze halve kilometer onder de Schelde.



Efkes rusten halverwege... Want de fototassen van "de echten" wegen zwaar...



Nilleke : "Spijtig dat Laathi haar kodakske zo zwak is hé?..."
Mare : "Oh maar wacht eens! We kunnen haar gewoon recycleren! Ik maak er mijn fotomodel van. Dan is ze toch nog voor iets goed!"



OK. Met dat klein Lumix-ke zonder regelbare tijdsinstelling of instelbare flits kan ik er in duistere omstandigheden niet veel van bakken, dat is waar.
Dus recycleerde Mare me inderdaad tot haar fotomodel.
Maar wil ze van mij een vliegende Superman maken ofzo?



En gevoel voor drama heeft ons Mare ook wel...
Wat zou er toch allemaal in haar koppeke omgaan?...



Een ander gezichtspunt van de prachtige oude roltrappen.
Ah ja, zelfs met mijn "beperkte middelen" blijf ik wel mijn best doen!



Jan : "'t Is pedoemme koud hé Laathike?..."
Laathi : "Ja jongen, maar als ge uw rook goed naar boven blaast dan krijgt uw neus het toch al warm."

*****
Het verdere verloop van mijn carrière als fotomodel voor Mare is voor de volgende aflevering...

Irma's wasbeurt - deel 4





















Hoe lang gaat Irma nog beleefd kunnen blijven?...
We zullen morgen wel zien...

Dan maar nog een stuk van een belangrijk onderdeel meer laten zien...



Reeds opgelost door : Lange Lou, Dolfijn, Luk, Chrisje, Lilith, Redpoppy, Kathleen, Shajongen, Geert, Nand, Steven, Nilleke, Mare en Speelster!

Irma's wasbeurt - deel 3





















Maar... ís dit wel een modderbad?...
Morgen het vervolg...

Hoewel iedereen het haast dagelijks in zijn handen heeft is 't precies toch niet zo simpel?...



Reeds opgelost door : Lange Lou, Dolfijn, Luk, Chrisje, Lilith, Redpoppy, Kathleen, Shajongen en Geert!

Irma's wasbeurt deel 2...



















Maar heeft dat "mislukte goede voorbeeld" geholpen?...
Morgen deel 3...

Een ander gezichtspunt van het voorwerp waarvan we er zoveel in huis hebben...



Reeds opgelost door Lange Lou, Dolfijn, Luk, Chrisje en Lilith!

Mijn handtas heeft geen simpel leven. Door al dat poseren op de meest groezelige plaatsen zag ze er niet meer al te fris uit. En dat is dan nog heel beleefd uitgedrukt...
Ze was dus al lang aan een wasbeurt toe, maar ik dierf niet. Ik was bang dat ze stuk ging gaan ofwel totaal wit zou worden en dan zou ze helemaal niet meer te fotograferen zijn. Dan ziet ge enkel een witte contour zonder veel textuur op de foto's. Vandaar dat ik het project maar steeds uitstelde.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van Fernanda, zoals jullie je misschien nog wel herinneren,  een identieke kopie van Irma - een "stand-in" voor 't geval er ooit iets met Irma mis zou lopen... - maar die kwam net uit de wasmachine... en die zag toch zó wit... Ze was amper te fotograferen, haar snuitje werd één grote witte vlek.. Toen wist ik al dat het voor Irma dus een "heel voorzichtig handwasje" zou moeten worden om toch nog wat beige kleur te behouden.



Irma en haar "stand-in" op 5 oktober 2007.

Ik wou aan het "wasproject" ook niet op mijn eentje beginnen want ik had al wel zo'n donkerbruin vermoeden dat hier wel eens een leuk stripverhaal in zou kunnen zitten...
Dus vorige zondag hebben Mare en ik de handen in elkaar geslagen en zijn we aan een heuse fotoreportage begonnen van "het evenement". Uiteindelijk is het een hilarische fotosessie van wel 4 uur geworden en is zelfs Paul nog moeten bijspringen op het wasmoment zelf omdat Irma maar drie minuutjes in dat sopje mocht zitten.

Aangezien Mare een totaal andere fotografiestijl heeft dan ik is het een heel leuke samenwerking geworden. Tot mijn opperste geluk had ik dus 's avonds een massa foto's op mijn pc-tje staan, zowel close-ups gemaakt door Mare als mijn eigen totaalbeelden. Voorraad genoeg voor een strip dus... Een lange

Hieronder zien jullie het eerste deel van wat er van Irma geworden is...

"Het wassen van Irma"!
Deel 1.





















Gaat Irma echt "verdwijnen"???

Morgen - en de rest van de week waarschijnlijk - de volgende afleveringen...
En vanavond foto twee van het fotoraadsel!