Naar de inhoud

Miauw!

Natuurfoto's en verhalen
akke.beakke.be

Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!

Archief

Buttons senioren voor seniorenpoezen



2nsb8di.jpg


<P align=center><A href=http://users.skynet.be/moondiva/adopteren.html target=_blank><IMG src="http://i43.tinypic.com/2nsb8di.jpg" border=0></A></P>





2w6rmds.jpg

 
<P align=center><A href=http://www.allemaalpoezen.net/ target=_blank><IMG src="http://i41.tinypic.com/2w6rmds.jpg" border=0></A></P>




2u6ikom.jpg

<P align=center><A href=http://www.allemaalpoezen.net/ target=_blank><IMG src="http://i41.tinypic.com/2u6ikom.jpg" border=0></A></P>





u2zw5.jpg


<P align=center><A href=http://users.skynet.be/moondiva/adopteren.html target=_blank><IMG src="http://i43.tinypic.com/2nsb8di.jpg" border=0></A></P>



Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Iedereen is uniek!


De stijl van ... Laathi


Sjoeke nodigde mij uit om iets over mijn kledingsstijl te komen schrijven...
Dat is nu echt iets om aan mij te vragen! Iemand die niet liever dan in oude slobbertruien of in kluskleding rondloopt...
Ik geef erg weinig om kleding, ze moet vooral praktisch zijn. En aangezien ik vijf poezen heb moet ze ook uit "katbestendige" stof gemaakt zijn waar liefst niet te veel haren op blijven kleven.
Make-up vind ik een plakkerige boel dus dat is zeker niet aan mij besteed. Om heel eerlijk te zijn, ik kan er ook het geduld niet voor opbrengen om mij elke dag te zitten beschilderen. In mijn optiek dient een verfborstel om muren en deuren mee te kleuren.

Laathialsbouwvakker2.jpg

Van een overtollige kamer heb ik destijds een kleedkamer gemaakt. Bij gebrek aan kasten heb ik eenvoudig rekken tegen de muren gehangen. Plaats genoeg dus... Maar wat gebeurt er als ge plaats genoeg hebt?... Ge gooit niets meer weg...
Toen mama overleed kon ik van een deel van haar kleren geen afscheid nemen... En iets later stierf mijn beste vriendin en ze liet me ook een flinke erfenis aan kleding na. Waar ik natuurlijk ook weer geen afscheid van kon nemen.
Aan mijn oude tienerkleding was ik vanzelfsprekend ook gehecht. Dat korte purperen truitje, die oude jas uit schapenvel, het uniform van 't "Rode Kruis", ... waar al die zalige jeugdherinneringen aan plakken als kattenhaar op een fluwelen bloes... zoiets kunt ge toch niet wegdoen? :-)
Het resultaat is dat die kamer in de loop der jaren overvol is geraakt en zo de ideale plek is geworden om verkleedpartijen te houden. Mijn vriendinnen Mare en Viva voelen er zich als een kind in een speelgoedwinkel!

06101506612cmtk4.jpg

Liefst loop ik in lekker losse kleding. Voor mij geen ritsen of knoopjes of ingewikkelde sluitingen. Ik ben een superfan van alles waar een "elastiek" in zit. Geef de buik de vrijheid! (Mijn ware ziel zit in het naturisme, maar zo kunt ge natuurlijk moeilijk naar de supermarkt gaan.)

img182/6426/langegrijzerok12cmuq2.jpg

Voor mijn werk moet ik beweeglijk kunnen zijn en dat is ook niet mogelijk in een minirokje met nylons onder. Dus zelfs in onze winkel draag ik liefst een handige broek (met veel zakken!) en een eenvoudige trui. Ook om rond te reizen in 't buitenland bestaat er niets makkelijkers.

Laathimetlaptop.jpg

Tijdens strandvakantiedagen draag ik niets liever dan een pareo. Een rechthoekige lap stof die vlug aan, vlug uit is, en te combineren valt met allerhande andere kledingstukken.

img224/9535/pareowapperendww3.jpg

Laathimettopje.jpg

Laathiopboot.jpg

Wat in een winderig steegje wel eens voor problemen kan zorgen :-)

LaathialsMarilyn.jpg

Omdat ik al jaren aan chronische hoofdpijn lijdt kan ik geen gewone schouderhandtas gebruiken aangezien ik geen druk op mijn schouder verdraag. Erg vervelend want als ik met een kameraad ging shoppen dan was die altijd zo hoffelijk om mijn handtas te dragen, en geef toe dat is voor mannen nogal een gek zicht en kan tot pijnlijke misverstanden leiden. Mijn arme vrienden zullen ondertussen nogal een reputatie gekregen hebben :-)
Sinds enkele maanden heb ik voor dat probleem echter dè oplossing voor gevonden! Een rugzakje waarvan ik de draagbanden helemaal op de zijkanten van mijn schouders kan laten steunen zodat de pijnlijke spieren die aanleiding geven tot de hoofdpijn ontzien worden.
Ik vond deze guitige tas op een rommelmarkt. Ze heeft de vorm van een schaapje. Als ik er mee rondloop krijg ik de geestigste commentaren, vooral van dames, die er allemaal eens aan willen voelen omdat mijn schaap er zo lief uitziet en het zo zacht is. Ze noemt dan ook "Irma". "Irma la Douce". Het is de plezantste handtas die ik ooit gehad heb en ze gaat dan ook overal mee.

Laathi-metirma2.jpg

Maar soms, o ramp, moet een mens ook al eens "opgekleed" zijn. Dan duik ik mijn kleedkamer in, en zoek iets uit wat ik altijd al op voorhand gekocht heb met het oog op "een feestje waarvoor dat wel eens van pas kan komen, ooit..."
Eens "opgekleed" vermijd ik dan de verdieping waar mijn poezen zitten, rep me 't huis uit, en als ik 's nachts terug kom flits ik direkt terug naar de kleedkamer alvorens mijn lieverds er voor kunnen zorgen dat ik er zelf weer als een poes uitzie... En dan kom ik terug beneden in... een slobbertrui of een jogpak om mijn beestjes te begroeten :-)

Make-up is echt niet mijn ding. Maar bij een avondjurk kan je natuurlijk moeilijk anders. Hieronder zie je 't resultaat van mijn lieve vriendinnen Mare en Viva die me eens onder handen hebben genomen.

Het kan best mooi zijn, maar het is niet meer écht "ik". Voor één avond vind ik het best OK, maar ik ben toch heel blij als ik 's nachts die smos met eindeloze proppen watten van mijn snoet kan vegen. Ik kom dan bijna in de verleiding om mijn gyproc-schuurmachientje boven te halen of iets te gaan doen met white spirit :-) Maar echt goed voor - mijn sinds enkele dagen 49-jarige - velletje gaat dat niet zijn denk ik, dus ik was me dan maar, en ik blijf me maar schrobben tot elk spoortje uit de allerlaatste porie verdwenen is en ik terug mijn vertrouwde rimpelige, "ouwe ik" zie verschijnen.
Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Hier kunnen jullie te teksten lezen van de liedjes die ik tijdens de afscheidsdienst liet spelen.

Het eerste nummer was van Joe Cocker.
Ik vond dat het prachtig de relatie met mijn ouders en hun karakters beschreef.

N'Oubliez Jamais
(R.Kunkel/J.Cregan)

Papa, Why Do You Play
All The Same Old Songs
Why Do You Sing
With The Melody

Cause Down On The Street
Somethings Goin' On
There's a brand New Beat
And A Brand New Song

He Said
In My Life, There Was So Much Anger
Still I Have No Regrets
Just Like You, I Was Such A Rebel
So Dance Your Own Dance, And Never Forget

N'oubliez Jamais
I Heard My Father Say
Every Generation Has Its Way
A Need To Disobey

N'oubliez Jamais
It's In Your Destiny
A Need To Disagree
When Rules Get In The Way
N'oubliez Jamais

Mamma, Why Do You Dance
To The Same Old Songs
Why Do You Sing
Only The Harmony

Cause down On The Street
Something's Goin' On
There's a brand New Beat
And A Brand New Song

She Said
In My Heart Theres A Young Girls Passion
For A Life Long Duet
And Someday Soon
Someone's Smile Will Haunt You
So Sing Your Own Song And Never Forget

N'oubliez Jamais
I Heard My Father Say
Every Generation Has Its Way
A Need To Disobey

N'oubliez Jamais
It's In Your Destiny
A Need To Disagree
When Rules Get In The Way
N'oubliez Jamais

What Is This Game
Searching For Love Or Fame, It's All The Same
One Of These Days You Say That Love Will Be The Cure
I'm Not So Sure

N'oubliez Jamais
I Heard My Father Say
Every Generation Has Its Way
A Need To Disobey

N'oubliez Jamais
It's In Your Destiny
A Need To Disagree
When Rules Get In The Way
N'oubliez Jamais

-------------------------------
Het tweede was "Summertime"
Omdat mama dat altijd draaide terwijl ze aan haar middagdutje begon.
En omdat ze stierf op een bloedhete augustusdag van een gloeiende zomer...

Summertime.

Summertime
And the living is easy
Fish are jumpin'
And the cotton is high

Oh, your daddy's rich
And your mama's good lookin'
So hush little baby now
don't you cry

One of these mornin's
You're gonna rise up singin'
Then you'll spread your wings
And take to the sky

But til that mornin'
Ain't nothin' can harm you
With your daddy
And your mammy
standin' by

George Gershwin - Dubose Heyward

---------------------------------------
Het derde was "In mijn hoofd" van Raymond van het Groenewoud.

In m'n hoofd.

In m’n hoofd is alles heel eenvoudig
In m’n hoofd valt alles op z’n plaats
Geen verderf, geen loeiende reclame
Welkom, welkom, in m’n hoofd
Er is tijd voor eender welke richting
Er is plaats voor eender welke stroof
Er is rust om alles t’ overschouwen
‘t Is prettig toeven in m’n hoofd
Overdag is er de verwarring
Overdag loopt ‘t spoor vlug dood
Overdag wringt men zich in bochten

Er is water voor wie echt wil drinken
Er is werk, dat werd ons toch beloofd
Er zijn slogans voor wie ze wil geloven
Maar de kern zit in m’n hoofd

In m’n hoofd zijn geen misverstanden
In m’n hoofd blijft alles ongedeerd
In balans, onuitgesproken

Naar ‘t schijnt verdwijnen je gedachten
Tot ‘t licht volledig is gedoofd
Maar zolang ik daar iets kan ontwaren
Blijf ik dwalen in m’n hoofd
Ja, zolang ik daar iets kan ontwaren
Blijf ik dwalen in m’n hoofd

Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht


img247/3785/irma2da3.jpg


Met mijn handtas/rugzakje "Irma" op pad gaan levert altijd amusante situaties op. Het heeft lang geduurd eer ik er ongeneerd mee over straat durfde te lopen. Maar het comfort van minder nekpijn te krijgen door een rugzak te dragen, in plaats van een schoudertas met 1 riem, heeft het al snel gehaald op 't schaamtegevoel. In 't begin overwoog ik nog om een gewoon onopvallend rugzakje te kopen maar al vlug had ik door dat er met "ons Irma" veel meer plezier te beleven was dan met een Kipling op mijn rug. Dus nu gaat ze overal mee. Alleen tijdens sjieke feesten, rechtszaken en begrafenissen moet ze braaf op mijn bureau zitten wachten en gaat er een van de onsympathieke, karakterloze handtassen mee.

De meeste reacties op "Irma" komen van vrouwen tussen de 40 en de 60. Soms heel gedistingueerde dames die plots vooruitspringen en kirren : "Oh madam, mag ik daar nu eens aankomen?!" Ze bekijken dan hun dure Gucci of Hermès eens met een scheef oog en zeggen : "Awel madam, ik vind uw handtas eigenlijk veel leuker dan de mijne..." Ik denk dan altijd  : "Ja, ik ook. En veel goedkoper ook nog."
Ze moesten eens weten dat ik Irma-ke op een rommelmarkt heb gekocht voor een halve euro. :-)

Mannen reageren meestal met een grappige opmerking. "Madam, ze heeft toch de blauwziekte niet hé?!"
Aangezien "Irma" op mijn rug bengelt en ik me er meestal niet meer van bewust ben dat ik daar een schaap heb hangen, draai ik me na zo'n opmerking dan om en bekijk die mens in kwestie eens met een verwarde vragende blik. Waarop de man dan naar mijn handtas wijst en vraagt : "'t Is toch een schaap hé? Want mijn vrouw zei daarstraks, toen ze u door de groentenafdeling zag lopen, dat het een zwijntje was... Maar ík heb toch gelijk hé?"

Of, "Madam! Is 't nog een lammeke? Zo heb ik ze 't liefst! Dan zijn ze nog mals hé..."
"Madam ze kijkt zo in mijn winkelwagentje, zou ze honger hebben?"
"Madam, als ze kleintjes krijgt, wilt ge dan eens aan mij denken?..."

Op een dag was ik bij mijn dokter en ze vroeg op 't einde van de consultatie heel timide :
"Gij komt altijd met die lieve handtas binnen, en ik heb dat nu nog nooit durven vragen, maar zou ik die nu toch eens mogen aanraken?..." Na een korte bepoteling van "Irma" fluisterde ze met glanzende oogskes : "Oh ja,... ze is zo zacht als ik altijd al gedacht heb dat ze was..."
Tuurlijk is ze zacht! Waarom denkt ge dat ik haar "Irma la Douce" gedoopt heb? :-)

Op café zit ze meestal, zoals de meeste dameshandtassen, op de stoel naast mij, of op mijn schoot als er geen plaats vrij is. Dan lijkt het alsof ze met haar oogjes over de tafel heen kijkt. Op zo'n momenten krijg ik van de kelners dikwijls opmerkingen à la : "En wat drinkt de wollige juffrouw?",
"Zit ze nog aan de papfles, of mag ze al een wijntje?", "Er zijn niet veel schapen met zo'n plezant leven madammeke!", "Is ze niet wat jong om mee op café te gaan?"

Onlangs was ik in een Grieks restaurant, en werd ik totaal onverwacht door de eigenaar langs achter vastgegrepen en naar een tafel geleid waar een gezelschap met kinderen zat te eten. De restaurateur grabbelde me bij mijn schouders, draaide me om, pakte Irma haar pootje en riep overenthousiast : "Zie eens kindjes, wat een schone handtas dat die madam heeft!"
De mens stond daar natuurlijk voor Jan Lul want kinderen vinden Irma meestal maar niks. Een schaap schijnt hun maar weinig aan te spreken. Ik heb ook de indruk dat het prentje van "een volwassen vrouw met een beestenrugzak" in hun wereld niet thuishoort. Sommigen zitten haar wel echt grondig te bekijken en ge ziet ze dan de afweging maken of ze hun eigen troetel toch niet héél véél mooier vinden.

Kleuters in een kinderwagen zijn wel in haar geïnteresseerd. Maar daar ben ik dan weer streng op.
Op "Irma" wordt niet gesabbeld.

img243/440/irma1hq6.jpg

Negatieve opmerkingen heb ik nog nooit gekregen. Hoewel ik er zeker van ben dat sommige zuurpruimen me ronduit belachelijk moeten vinden. Goddank houden die hun commentaar voor zich.
Want én de baas én "Irma" zijn van nature best vriendelijke wezens maar als 't moeten kunnen ze bijten ook natuurlijk. :-)

De wijze les die "Irma" me geleerd heeft is : "Trek u niet teveel aan van wat 'de mensen' gaan denken. Kies voor comfort en plezier. Tracht een glimlach bij de mensen los te peuteren. Meer moet dat allemaal niet zijn. De rest is helemaal niet zo belangrijk."
Een les die me een halve euro en wat moed gekost heeft. Stel u voor dat ik dat lesje in psycho-therapie had moeten leren... 't Zou me evenveel moed gekost hebben maar 't had wel iets duurder geweest vrees ik. :-)

img247/684/irma3xr3.jpg

img262/6258/irmaoprug20070417101hm2.jpg

Met ons Irma op pad op de wandelterrassen aan de Schelde en op andere plekken uit mijn jeugdherinneringen.

Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Irma's eerste tandartsbezoek

... naar de tandarts...

img521/5299/irmabijdetandarts14dk5.jpg


img521/2040/irmabijdetandarts24ev1.jpg


img521/7636/irmabijdetandarts34cg0.jpg


img521/4692/irmabijdetandarts44dw6.jpg

Tja, wat kunt ge daar op zeggen?
Eigenwijs hé? Gelijk haar ma.
Met een Vuitton-handtas zoudt ge dat allemaal niet meemaken...

Ik heb haar hierna maar een pleziertje gegund...

img521/8706/irmametboterbloemenlierxt5.jpg

Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Wat voorafging aan de aankoop van de auto...

Wat voorafging aan de aankoop van de auto en enkele Irma-strips over dit "moeilijke" onderwerp...

Op dinsdag 24 april was ik in Antwerpen met mijn kameraad Nand, en aangezien mijn auto nogal bejaard aan 't worden is gingen we eens rustig uitkijken naar de nieuwe modellen die er op de markt gekomen zijn.
 
We kwamen in een Volkswagen-garage waar een verkoper ons een hele uitleg deed over een Sharan. Ik zocht namelijk een grote auto waar veel muziekmateriaal in kon. Toen ik de Sharan toch iets te klein vond vroeg de man mij : "In wat vervoert u momenteel heel de geluidsinstallatie?"
Tot mijn grote schaamte kon ik daar niet zo direkt op antwoorden want onze auto's hebben namelijk... namen.
Wij hebben ons "Saffie", een Renault Saffrane, en ons "Marcelleke", een klein wit bloemisten-camionetje waar ik zelfs nog nooit heb bij stilgestaan welk merk het is. Het is een 10 jaar geleden tweedehands gekocht autoke, ikzelf rij er zelden mee want het stuur loopt veel te zwaar, en het gaat al, jaar en dag, door 't leven als "ons Marcelleke".
 
Dus ik zit daar te stotteren omdat ik niet op de naam "Renault Saffrane" kan komen, gelukkig springt Nand direkt voor mij in de bres en zegt het merk. Waaraan ik spontaan toevoeg : "Maar ja, daar geraakt ook al 't materiaal niet in, dus gebruiken we meestal onze andere auto."
Waarop die verkoper natuurlijk : "En welk merk en type is die andere dan madam?"
Tja, ons Marcelleke dus... Maar dat kunt ge tegen zo'n mens toch niet zeggen wil die u voor de rest van 't gesprek nog au serieux nemen?...
Ik keek eens rap naar Nand in de hoop dat die 't merk zou weten maar die zat daar ook met zijn mond vol tanden.
Dus het enige dat er uit mij uit kwam was : "Wel, euh,... dat is zo'n wit oud bloemistenwagentje... Euh,... een Citroënneke misschien?..."
Pijnlijk wel als ge moet toegeven dat ge 't merk van uw tweede auto niet kent...
Enfin, alles kan altijd erger. :-)
 
Om toch nog te tonen dat ik echt wel íets van auto's kende merkte ik op dat 't wel jammer was dat zo'n Sharan waarschijnlijk niet kon spreken...
Die mens bekeek mij alsof ik van Mars kwam!
 
Maar mijn auto spréékt!!! Die spreekt écht! Echt waar!
In onze vorige, een Renault 25, zat een Franse mannen-stem (daarom noemde die auto ook onze "Lowie") en in ons Saffie zit een Hollandse madam. Elke keer als ik vertrek en mijn gordel niet aan heb of mijn handrem nog op staat dan zegt mijn madam dat! Die vertelt mij ook wanneer ik moet gaan tanken, of als ik uitstap en mijn lichten laat branden! Die voert heelder conversaties met mij! Ik verzin dat niet!
 
De man bekeek mij nog eens goed en zei :"Ja madam, ik weet wel dat in de oudere Renault-modellen een stemcomputer zat. Maar u gaat toch niet beweren dat u die stem echt laat opstaan?"
Waarop ik oprecht verontwaardigd riep : "Natuurlijk meneer! Ik zou niet zonder kunnen! Elke keer als ik met de auto van een kameraad rij dan vertrek ik met de handrem op, gewoon omdat die auto mij dat niet gezegd heeft!"
Tja, toen zag die mens mij helemaal niet meer voor vol aan.
Ik zag hem dan ook nog eens vanuit zijn ooghoek een blik op ons Irma (mijn rugzakske in de vorm van een schaap) werpen, die netjes naast mij op de grond zat...
Hm. Die mens wist die avond thuis weer wat te vertellen aan 't tafel... :-P
 
Maar "ons Marcelleke" heeft al wel voor meer misverstanden gezorgd.
Mijn gewone klusjesman, Jef, kent en gebruikt Marcelleke al jaren om grote dingen mee te vervoeren. Maar op een dag ging er een nieuwe klusjesman mee, Floris, omdat er nogal een groot werk moest gebeuren.
 
Jef en ik stonden op zekere dag het werk te bespreken en ons af te vragen hoe Floris en hij, met hun tweetjes, die grote chauffage op 't bewuste appartement gingen kunnen binnendragen.
Ikke : "Ge rijdt dan morgen eerst naar Antwerpen met Marcelleke en ge gaat eerst die chauffage installeren. Maar Jef, er is wel een probleem denk ik. Ge gaat dat loodzwaar ding nooit met jullie tweetjes naar het eerste verdiep krijgen..."
Jef : "Nee, ik vrees daar ook een beetje voor..."
Ikke : "Misschien kunt ge er bepaalde delen afhalen zodat het gewicht wat vermindert?..."
Jef : "Ja, dat kunnen we wel eens bekijken. Maar ik zou ze niet graag beschadigen..."
Waarop Floris, de nieuwe, er ineens tussen wierp : "Maar natúúrlijk krijgen we die boven!"
Jef : "Nee Floris, dat betwijfel ik, voor twee man is dat toch wel een heel zwaar ding hoor..."
Floris : "Maar néé, we zijn immers met zijn drieën!"
Ik stond daar met diepe vraagrimpels in mijn voorhoofd en Jef keek ook al heel vreemd : "Hoe met drieën? We gaan toch maar onder ons getweeën?"
Floris : "Maar nee! Ge zegt toch zelf juist dat "Marcelleke" ook meegaat! Dan zijn we toch met drie! Met drie man krijgen we dat ding gemakkelijk naar boven hoor!"
Jef en ik lagen bijna te rollen van 't lachen terwijl de arme Floris zich totaal niet bewust was dat "Marcelleke" geen extra klusjesman was maar ons autoke.
 
Maar om nu voort te gaan met het verhaal van die bewuste dinsdag...
Na die Volkswagengarage, gingen we naar een Mercedes-garage om een Vito te bekijken. Die auto zou beslist meer laadcapaciteit hebben dan een Sharan.

De verkoper was in gesprek met klanten en we moesten een half uurtje wachten. Ondertussen kregen we al een stapel brochures over de Vito en het camper-model de "Marco Polo".

img341/6050/meisjesvantavernedenuilrk5.jpg

We zaten aan een tafeltje met een drankje - met tussen ons in, ons Irma natuurlijk - rustig te bladeren en te vergelijken.
En opeens sla ik in het boekje van de "Marco Polo" een blad open waarop een heel grote kleurenfoto staat van het interieur van de wagen en, ongelofelijk maar waar, wie zit daar op die bank?? Den broer van ons Irma!!!!

img201/2372/irmainmercedesgarage200kt5.jpg

Irma op de parking van de garage bij de brochure.

Ik heb nog nóóit ergens een tweede rugzakske in de vorm van een schaap gezien! En in die brochure stond toch wel een kopie van mijn sacoche zeker!!! Ik viel bijna achterover!
De broer van Irma is identiek aan haar. Alleen heeft hij een strikske rond zijn nek.

img264/9881/irmametmercedesbrochureqw8.jpg

In 't rode cirkeltje ziet ge haar tweelingbroerke.

Dus als er nu nog ooit eens iemand durft beweren dat ons Irma geen sjieke handtas is dan sla ik hem met dat boekske rond zijn oren. Haar broer is begot fotomodel voor een autotype van 45.000 euro!!!! Dat kan de eerste de beste Vuitton-handtas niet beweren hoor! :lol:

img201/4201/irmasbroeruitmercedesbrrz8.jpg

Detail uit de foto van de brochure.
Het is echt haar tweelingbroer. OK, ik geef toe hij is properder en zijn haar staat netjes recht. Maar alle fotomodellen hebben hun kapster bij tijdens een fotosessie, dus dat zal hij ook wel gehad hebben.

-----------------------------------
Niet simpel als zelfs uw handtas al medezeggingschap eist bij de aankoop van een nieuwe auto...
En zeker niet als uw handtas een schaap met een eigen willetje is...
Een proefrit met een Renault Espace...

img253/7631/irmainespace12vc4.jpg

img296/5923/irmainespace22qq9.jpg

Wat doet een mens in zo'n geval?...
Och, 't zal wel veel simpeler zijn een kleinere muziekinstallatie te vinden dan een nieuwe handtas. :-) )
-----------------------------------
De keuze van de auto wordt er ondertussen niet makkelijker op...

img82/9971/irmainvito16gh8.jpg

img149/9190/irmainvito26yf6.jpg

img149/3345/irmainvito36td9.jpg

----------------------------
Enkele dagen later, een proefrit met een Vito...

img184/8730/irmainvito46ap3.jpg

img149/6894/irmainvito56cq9.jpg

img149/8559/irmainvito66nc5.jpg

OK, dus geen Vito, wel een Espace. Maar nu is de kleur nog niet aan bod gekomen... :roll:
--------------------------
En kleurenblind is ons Irma ook al niet...

img147/5523/irmakleurespace18if5.jpg

img149/1571/irmakleurespace28rr6.jpg

img149/5774/irmakleurespace38pt6.jpg

img149/4674/irmakleurespace48vu1.jpg

img149/125/irmakleurespace58sn7.jpg

img149/3060/irmakleurespace68ic8.jpg

img149/9439/irmakleurespace78jq7.jpg


img149/3338/irmakleurespace88fx0.jpg

--------------------------------
Ze heeft gekozen...
"Ze" is Irma weliswaar. :-D

img183/1741/irmadeautobeslissing16sd4.jpg


img181/725/irmadeautobeslissing26cu5.jpg


img181/8585/irmadeautobeslissing36ya3.jpg


img505/930/irmadeautobeslissing46bh7.jpg


img505/1751/irmadeautobeslissing56ft7.jpg


img505/8905/irmadeautobeslissing66am2.jpg

Dus nu, hop, naar de ondertekening van de bestelbon.
Hopelijk gedraagt Irma zich daar een beetje... :roll:
-------------------------
De heuglijke dag van de bestelling van de Espace :

En dan te bedenken dat ik geen gewone handtas over mijn schouder kan verdragen omdat die me hoofd- en nekpijn bezorgt...
Maar geef nu toe... van "dit model" zoudt ge toch ook koppijn krijgen... :roll:
 
img164/8889/irmaendeautobestelling1pc2.jpg


img164/773/irmaendeautobestelling2pu4.jpg


img164/7168/irmaendeautobestelling3ub7.jpg


img528/8596/irmaendeautobestelling4iv6.jpg

Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Irma bij de Dierenbescherming

Hier is eindelijk de beloofde strip over Irma bij de Dierenbescherming...
Zoals afgesproken hebben Nand en ik ons enkele weken geleden lid gemaakt van de Dierenbescherming. Onder het "goedkeurend" oog van Irma. :roll:

img98/2296/irmaendedierenbeschermivk5.jpg

img246/5048/irmaendedierenbeschermiza9.jpg

img246/2261/irmaendedierenbeschermifw7.jpg

img210/3748/irmaendedierenbeschermiyf5.jpg

img246/4092/irmaendedierenbeschermiak1.jpg

img246/9205/irmaendedierenbeschermimy3.jpg

img246/6093/irmaendedierenbeschermisu6.jpg

img246/3567/irmaendedierenbeschermimi3.jpg

img145/7672/irmaendedierenbeschermipj1.jpg

Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Irma en de nieuwe huisgenoot

Ik zocht al lang naar een geschikte gesprekspartner voor Irma waar ze bij thuiskomst na al haar avonturen haar hart eens tegen zou kunnen luchten.
Irma heeft haar beperkingen. Ze heeft heel korte pootjes en je kan haar maar moeilijk "veelzeggende" houdingen geven. Dus wou ik een dier met lange poten dat ik in allerlei posities zou kunnen neerzetten. Maar dat is bij knuffelbeesten blijkbaar een zeldzaamheid. Meestal zijn ze vrij stroef en zijn de poten kort en onbuigzaam. Tot vorige week het geluk me in de schoot viel...
Dinsdag lag in deOxfam-winkel dit heerlijke dier in de etalage. Hoewel hij wat te wit is om makkelijk te fotograferen was 't toch liefde op 't eerste gezicht. Hij heeft én lange soepele poten én nog beweeglijke oren ook!!! Onweerstaanbaar dus :wink:

May I proudly present to you :
de maat van ons Irma!!!

img222/831/irmaenhetkonijn1copyfv0.jpg

img49/2486/irmaenhetkonijn2copywn2.jpg

img110/5060/irmaenhetkonijn3copyym2.jpg

img110/3161/irmaenhetkonijn4copyfb9.jpg

img339/3339/irmaenhetkonijn5copyst6.jpg

img401/149/irmaenhetkonijn6xl4.jpg

Na de aankoop van 't konijn, onderweg van de Oxfamwinkel naar mijn Hobbithol...

img61/9327/irmaenhetkonijn7copyes6.jpg

img61/8194/irmaenhetkonijn8copysw4.jpg

img214/8729/irmaenhetkonijn9copyku7.jpg

img61/5683/irmaenhetkonijn10copyeu5.jpg

img99/3813/irmaenhetkonijn11copyfo6.jpg

img61/3461/irmaenhetkonijn12copyhs2.jpg

img214/6448/irmaenhetkonijn13copyrb0.jpg

img61/7875/irmaenhetkonijn14rt0.jpg

Geschreven door Laathi om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Miauw!

↑ Terug naar de berichten