Zo snel ik straks weer een beetje energie over heb schrijf ik verder aan het poezenverhaal!
Maar dit is ook mooi om lezen.
Een hartverwarmend mailtje dat ik aankreeg, wat ik graag met mijn lezeressen wil delen :
Een jonge gehuwde vrouw was op bezoek bij haar moeder en zat met een glas gekoelde thee in haar hand op de sofa. Ze hadden het over het leven, het huwelijk, over de verantwoordelijkheden van het leven en de verplichtingen van de volwassenheid. De moeder liet de ijsblokjes in haar glas zachtjes rinkelen terwijl ze nadacht en keek dan haar dochter aan met een heldere, nuchtere blik.
‘Vergeet je zusters niet' was haar raad terwijl ze de theeblaadjes op de bodem van haar glas ronddraaide. ‘ Hoe ouder je wordt, hoe belangrijker dat ze voor jou gaan zijn. Hoeveel je ook van je man houdt, hoeveel je van je kinderen gaat houden wanneer je ze krijgt, je gaat altijd behoefte hebben aan zusters. Vergeet niet om af en toe met hen weg te gaan, dingen met hen te doen. En vergeet ook niet dat ALLE vrouwen ‘zusters' zijn... jouw vriendinnen, jouw dochters en alle andere vrouwen in de familie ook. Je gaat vrouwen nodig hebben. Vrouwen hebben altijd vrouwen nodig.'
‘Dat is wel de gekste raad die ik heb gekregen!' dacht de jonge vrouw. ‘Ik ben toch nog maar pas getrouwd? Ik ben net een deel geworden van de wereld van koppeltjes toch? Ik ben nu een gehuwde vrouw om ‘s hemels wil! Een volwassen persoon! Mijn man en de familie die wij samen gaan stichten gaan toch zeker voldoende zijn om mijn leven een zin te geven!'
Maar ze luisterde naar de raad van haar moeder. Ze hield contact met haar zusters en sloot elk jaar nieuwe vriendschappen met vrouwen. De jaren rolden voorbij en langzaam begon ze te begrijpen dat haar moeder wist waarover ze sprak. Terwijl de tijd en de natuur het pad van een vrouw vormen met veranderingen en geheimen zijn haar ‘zusters' de enige vaste waarde in haar leven.
Dit is wat ik heb geleerd na meer dan 50 leven op deze aarde:
DIT ZEGT ALLES:
De tijd gaat voorbij.
Het leven gaat zijn gangetje.
Afstanden scheiden ons.
Kinderen worden groot.
Jobs komen en gaan.
Liefde groeit en neemt dan weer af.
Mannen doen niet wat van hen wordt verwacht.
Harten worden gebroken.
Ouders sterven.
Kollega's vergeten bewezen gunsten.
Loopbanen komen tot een eind.
MAAR........
Hoeveel tijd of hoeveel kilometers ook tussen jullie liggen, zusters zijn er altijd. Een vriendin is nooit buiten het bereik van jouw uitgestrekte hand als je haar nodig hebt. Als je op je eentje door die eenzame vallei moet lopen staan de vrouwen in je leven aan de randen van de vallei, vrolijken je op, bidden voor je, ondersteunen je, doen een goed woordje voor je en wachten met open armen aan het einde van de vallei. Soms breken ze zelfs alle regels en lopen naast jou, met je mee... of komen naar je toe en dragen je eruit.
Vriendinnen, dochters, kleindochters, schoondochters, zusters, schonzusters, moeders, grootmoeders, tantes, nichten en de uitgebreide familie: allen zijn een zegen in ons leven!
Zonder vrouwen zouden noch de wereld noch ik hetzelfde zijn.
Toen we in dit avontuur stapten van het ‘vrouw zijn', hadden we geen idee welke ongelofelijke vreugde of pijn voor ons lag. Evenmin wisten we hoezeer we mekaar zouden nodig hebben. We hebben mekaar nog steeds nodig, iedere dag. Laat dit weten aan alle vrouwen die jou leven zinvoller hebben gemaakt. Ik heb het net gedaan.