Darwin en Richard

Nu wordt het toch makkelijk hé?...



Al opgelost door Luk, Corry, Rikavensis, Dolfijn, Klaproosje, Vera, Chrisje, Ron, François, Jan, Lilith, Geert, Ann, Huismusje, Kathleen, Redpoppy, Steven, Nand, Rijntje, Marleen, Mieke R., Nilleke en Ritje!

Sinds de nieuwe oeverplanten rond de vijver staan is Darwin nog maar 1 maal uit de vijver gewipt.
Gelukkig hebben we hem alweer op tijd gevonden. Ik denk dat het nu stilaan de vijfde of de zesde keer is dat we hem moesten reanimeren maar hij zwemt nog altijd vrolijk rond...



De randen van de vijver zien nu mooi groen, en Richard de krokodil drijft er vrolijk in rond.





Waarom heeft alles bij mij ook een naam en spreekt het dan nog ook???
Wat heb ik mezelf toch aangedaan?
--------------------
Stiekum afgeluisterd aan de vijver...

Ja! Zo gaat het nu altijd! Het gras is altijd groener aan de overkant van het hek...
Zo ook met druiven dus!









Wacht maar tot oktober Irma, dan spreken we mekaar nog wel eens!

Zoals beloofd, nu weer iets groter!



Luk, Corry, Rikavensis, Dolfijn, Klaproosje, Vera, Chrisje, Ron, François, Jan, Lilith, Geert, Ann, Huismusje, Kathleen, Redpoppy, Steven, Nand, Rijntje,  Marleen, Mieke R. en Nilleke hebben al rust voor deze week!

Herinneren jullie je nog dat mijn vis "Darwin" altijd uit zijn vijver sprong en dat ik daarom 3 maanden geleden extra waterplantjes ging kopen om in de oeverrand te zetten zodat hij een natuurlijke "omheining" zou krijgen? Dit zijn er ook nog de gevolgen van...

Aangezien ik al heel mijn leven droom van een druivelaar (omdat mij pa er eentje had, zie "Mijn Jeugdherinneringen-aflevering 14", waarin ik de pispot stiekum uit het raam zwier en de inhoud onverwacht op de rug van Oom en de druivelaar terechtkomt ), heb ik er toen in mei in 't plantencentrum ook eentje gekocht.

Ik ken toch niks van planten, dus ik heb gewoon de mooiste uit de reeks meegenomen.
Onlangs vond ik een boekje over "Hoe snoei ik mijn druivelaar". Ik sla dat ding open, vindt onmiddellijk de naam van mijn plant en lees ... "De 'Vitus' is een prachtige sierdruivelaar."
SIERdruivelaar???  Ik wou een échte! Ene die echte, dikke, lekkere, sappige druiven ging opleveren!!!
Wat heb ik nu te verwachten? Gaan hier nu plastic sierdruiven aan groeien?
Wordt dus vervolgd... in september of begin oktober vermoed ik...



Zo ziet hij er nu uit. Er groeien wel degelijk harde groene bollekes op...
----------------------------------
Om te zien hoe ik hem ging kopen met Irma in 't tuincentrum klik HIER!

Ik zal het eens anders proberen. Ik zal iets meer van de binnenkant van het voorwerp laten zien.
Dus in plaats van iets groter wordt het nu iets kleiner... maar veel duidelijker natuurlijk
Maar niet wanhopen als ge 't nog niet ziet, morgen wordt het terug groter



Alleszins al een dikke proficiat voor
Luk, Corry, Rikavensis, Dolfijn (het vrouwelijke, "externe geheugen" van Lange Lou ) en Klaproosje want die hebben het dus van de eerste foto, én van hun eerste gok juist geantwoord!

Dan krijg ik zo van die heel spontane mails à la :
"Oh deze week is het een XXXX! Dat was simpel. Maar dat mag ook al eens."
En dan val ik hier bijna van mijn stoel van bewondering...
Onderschat de ogen en opmerkzaamheid van de seniorennetters dus nooit!
Ondertussen hebben Vera, Chrisje, Ron, François, Jan en Lilith het dankzij foto 2 ook gevonden! Komaan, wie volgt??!

Onze allereerste échte nieuwe auto was al enkele weken in de garage aangekomen, maar we hadden door de uitverkoopdrukte nog altijd de tijd niet gevonden om hem te gaan ophalen. Woensdagmorgen was het dan eindelijk zover. Ik zwierde "Irma" over mijn rug en net 10 minuten voor sluitingstijd kwamen we er aan en zagen we ons autoke staan blinken!

Na een uitvoerige uitleg konden we haar meenemen ('t is te zeggen Paul nam haar mee, en ik reed met mijn Irma in onze oude auto er achteraan...)
"Er zijn altijd martelaren en apostelen" zou ons ma gezegd hebben...

En mocht ze haar eerste 4 kilometerkes rijden tot in ons - dit weekend o zo grondig ontstofte - magazijn. Ik vind het intens zonde dat het flashke van mijn fotoapparaat zo miezerig is want nu kan ik nog niet eens laten zien dat elk voegske tussen elk tegeltje gestofzuigd is pedoemme... 't Is eigenlijk niet zozeer dat nu al 't stof tussen de voegen uit is, 't is volgens mij vooral al 't voegsel dat verdwenen is...
Ik zie ons dus tijdens het volgende feestweekend onze garagevloer terug gaan opvoegen. Maar dan gaat "den deze" toch niet thuis zijn denk ik

Overbodig te zeggen dat ons Irma op deze heuglijke dag haar mond weer niet kon houden...





















(Toch... als ge goed kijkt... ziet ge dat de voegen tussen de vloertegeltjes veel dieper zijn hé? )
-------------------------------

Als jullie de lijdensweg die aan deze aankoop voorafging willen lezen en al Irma haar bedenkingen, grilletjes en eisjes tijdens de proefritten willen zien klik dan HIER!

Een beetje moeilijk om te beginnen, maar we hebben dit voorwerp allemaal in huis!



Zoals altijd : het correcte antwoord niet op mijn blog zetten maar doormailen, de moed niet te rap opgeven want elke dag krijgen jullie een grotere foto, en vooral... veel plezier!!!
Vanzelfsprekend blijven al jullie andere reacties op mijn blog méér dan welkom!
Hoe grappiger hoe liever! Ik kan tijdens deze hectische periode in mijn leven wel een glimlachje extra gebruiken
------------------
Als eerste opgelost door Luk, Corry, Rikavensis, Lou en Klaproosje!

De vlucht van Calimero
Wat een luchtballon lijden kan...

(De foto's zijn genomen vorig weekend te Olen tijdens de jaarlijkse luchtballonmeeting.
De uiterst rechtse ballon op deze foto is Calimero.)



"Ik zal zien dat ik de eerste ben om te landen, dan kan ik de meest sappige weide uitkiezen!"



"Oeps! Pech baas! Vlieg maar wat verder want hier zijn er al twee aan 't landen..."



"Pfffffffft, een maïsveld... Nee daar moet ge me niet in neerzetten baas.
Dat gaat prikken aan mijn poepeke..."



"Hey kalmaan hé jongen! Niet midden in een dorp landen! Zijt ge gek geworden?!
Zijt ge de champagne die bestemd is om gedronken te worden ná de landing
nu al soldaat aan' t maken misschien???"



"Pas op!!! Een molen! Wilt ge me fijngemalen hebben! Kijk toch uit!
Komaan weg van hier of zijt ge in slaap gevallen in uw mand?!"



"Maar nee toch!!! Pas op voor aan die draden!
Ik ben niet pas gewassen, ge moet me niet aan een wasdraad proberen op te hangen hé maat!Zeg hebt gij eigenlijk uw vliegbrevet wel???"



"Maar enfin! Voorzichtig! Mijn poep hangt in de toppen van de bomen!!!
Voelt gij dat nu zelf niet?"



"'t Is niet waar hé?... Wééral een maïsveld... Groeit hier nu echt niets anders?
Nee. Ik wil niet landen op maïskolven.
Het zou aanvoelen of ik een zetpilleke in mijn poepke kreeg!
Vlieg verder! Een weide heb ik gevraagd! Een malse, grote, brede, zachte weide!"



"Welja baas! Wie is hier nu eigenlijk het kieken? Gij of ik?
Midden in een korenveld landen! Ik word er gewoon scheel van zien!
En die kwade boer die daar komt aangelopen ook denk ik..."





En toen zakte de arme Calimero van pure stress in mekaar...
En was 't sprookje uit...

Wil je meer foto's van de luchtballonmeeting in Olen 2007zien? Klik dan HIER!
Zie je graag de foto's van 2006 met de landing van de prachtige schildpad-ballon? Klik dan HIER!

Welnee, geen borstels of massagegerief, zelfs niets uit de "seksspeeltjesdoos"!
Of ge zou natuurlijk een sado-masochistisch koppeltje moeten zijn, dan bevindt het zich mogelijk wél in die afdeling...
't Is gewoon een doosje "tandenstokers" of "cocktailprikkers"...
Hebben nu echt àl de senioren een vals gebit en eten die nooit kaas- of salamiblokjes???
En ik had als verborgen tip dan nog het woord "tandenstoker" in een zin gebruikt en onder "reacties" op dat artikel van het poetsen van het magazijn gezet. Ik dacht, als ze dit lezen, dan valt hun euroke zeker. Gisteren plaatste ik dan nog die strip over Irma bij de tandarts in de hoop dat dit een belleke ging laten rinkelen, maar nee hoor... amper 14 mensen hebben het geraden.



Dus, hieruit mag ik concluderen dat
Cooltje, Ritje, Nilleke, Speelster, Steven, Ron, Rikavensis, Luk, Jan, Chrisje, Francçois, Lou, Dolfijn en Vera
ofwel nog hun echte tanden hebben, ofwel graag snoepen van dingen die op cocktailprikkers zitten
------------------------------------
Straks de Irma-strip over het afhalen van de nieuwe auto! En ik zweer het u, ze is in form!
En morgen een nieuw fotoraadsel. Weer zo'n eenvoudig

Vorige dinsdag was het weer tandartsdag! Heerlijk! Lekker enkele uurtjes niks kunnen, mogen of moeten doen... Ik kijk er altijd naar uit!
Ik ben er zelfs in geslaagd om tijdens de bijna twee uur durende behandeling een dutje te doen...

Ik val tegenwoordig overal in slaap. Ik ben de gemakkelijkste bezoeker die ge op dit moment over de vloer kunt krijgen. Zet mij op een zetel en ik val omver van vermoeidheid en doe een tukje. Ik spreek u zelfs niet meer tegen als ge ongelijk hebt

Vanzelfsprekend was ook Irma - mijn handtas - er weer bij... En die houdt haar mond natuurlijk niet...















Maar die auto bestaat dus wél! Echtigentechtig! Ik hoop zelfs dat we morgen de tijd kunnen vinden om hem eindelijk op te gaan halen... God weet... En Irma zal er ongetwijfel haar commentaar op geven...
-----------------
Wie mijn handtas "Irma" nog niet kent kan best eerst HIER eens klikken!
De strip over Irma's vorige tandartsbezoek vinden jullie door HIER te klikken!
Er staan nog veel Irma-strips op mijn blog, ooit zal ik ze eens allemaal bij mekaar zetten.
Ooit... als ik op pensioen ben

Toch nog maar een grotere foto...



...want zelfs met de tips schijnt het niet te lukken hé?
Cooltje, Ritje, Nilleke, Speelster, Steven, Ron, Rikavensis, Luk , Jan, Chrisje en François 
hebben het "al" gevonden...
Morgen de oplossing!

Ik kan echt geen groter deel van de foto laten zien want dan wordt het te simpel. Dus maar weer een tip :
"Het voorwerp dient om u van iets vervelends af te helpen. Maar het kan ook dienst doen om u aan iets prettigs aan te helpen. In dit laatste geval krijgt het ding wel een totaal andere naam...

Reeds opgelost door : Cooltje, Ritje, Nilleke, Speelster, Steven, Ron, Rikavensis en Luk...

Egypte reisverhaal deel 10.

10. Nijlezels.
Maandag, 11 juni 2007. Namiddag.
Crown Jewel  - Aswan.

Na de ochtendexcursie naar Aboe Simbel en de lunch  zijn we met een bootje naar een Nubisch dorpje gevaren aan de westelijke oever van de Nijl. Een mooie tocht! Dwars door al de rotsblokken en rieteilanden van het eerste cataract van de Nijl. Op de bergen zagen we het mausoleum van de Aga Khan liggen en daaronder zijn villa. We vaarden ook voorbij het lievelingshotel van Agatha Christie, het “Old Cataract Hotel”, vanwaar je inderdaad een fascinerend zicht moet hebben op de oase-eilanden die midden in de stroomversnellingen van de rivier liggen.

We waren omringd door wuivende rietpluimen, door minuscule weitjes met enkele ezels of waterbuffels, door laverende feloeken met grote driehoekige beige zeilen, we werden alweer geënterd door nietige blikken bootjes met “zangerkes”. Het was als zeilen door een droom…

         
 

          Het doel van deze trip : het Nubische dorpje.

Het Nubische dorpje dat we bezochten wordt bevolkt door mensen wier dorpje door de aanleg van de Aswandam onder water gelopen was. Ze waren vervolgens hier op dit schiereilandje neergepoot. Ze hebben een mooie moskee gekregen, een prima school, overal in de straatjes waterkranen. Alle huisjes hebben electriciteit en schotelantennes. Ze leven van de veeteelt, de visvangst en schnabbelen wat mee in de toeristische sector. Sommige families stellen hun huizen open om toeristen te ontvangen en hun woning te laten bezichtigen. Ondertussen kunnen ze ook nog hun zelfgemaakte juwelen verkopen. In één van die grote huizen (groot omdat er heelder families wonen. De zonen blijven met hun vrouwen en kinderen in het ouderlijk huis wonen) zijn we karkadee gaan drinken en is Amro zijn onafscheidelijke waterpijp gaan roken.

De eigenaars van het huis hielden enkele kleine krokodilletjes van een soort die blijkbaar nog wel in de Nijl voorkomt als huisdier. Ik vond het maar weer een zielige bedoeling. Maar ja, ik heb me toch ook laten verleiden om er eentje in mijn armen te nemen…

         

          Paul heeft deze foto's moeten nemen.
          Hij durft zo'n diertjes niet vastnemen omdat hij, als gitarist,
          te bang is voor zijn vingers...

         

          Zie zijn onweerstaanbaar glimlachje...

Ik heb er enkele halssnoeren gekocht die ze vervaardigd hebben uit kamelenbotten.

We hebben wat door het dorpje gewandeld en iedereen leek er eigenlijk best tevreden en relax te wonen. De Nubiërs zijn zeer donker van huid aangezien ze oorspronkelijk van Oeganda en Saoedi-Arabië komen, ze hebben echter totaal geen negroïde trekken. Het zijn Arabisch sprekende moslims.

In ’t schooltje hebben we ons op de banken genesteld en heeft Amro Arabische les gegeven aan ’t bord. Heel geestig! Arabisch wordt in 23 landen gesproken, dat wil dus zeggen dat 280 miljoen mensen mekaar kunnen verstaan… Dat moet zalig zijn om u overal verstaanbaar te kunnen maken…

Hij legde uit dat de puntjes boven de letters zeer belangrijk zijn omdat ze van het teken een andere letter maken… Dus een puntje teveel of te weinig en een woord krijgt een heel andere betekenis.

Het grappige is dat heel de Westerse wereld en ook Azië in Arabische cijfers schrijven. Maar dat zijzelf wel gekozen hebben voor… Indische cijfers…

         

          Klaslokaal.

         

          Amro geeft les... 

           

          "Liliane" in 't Arabisch.
 
         
         
          De moskee aan de rand van het schoolplein.

        

         Zo leren de kinderen tellen...

          

         ... en zo leren ze lezen....

         

          Op de terugweg naar ons bootje.

         

          Niet alles is idyllisch.
          Denk vooral niet dat dit een onontwikkeld land is.

          Het "Old Cataract Hotel".
          Waar Agatha Christie zo dol op was!

Toen we terug naar ons cruiseschip vertrokken vaarden we tussen rotseilandjes en wuivende rietbossen met witte ibissen die er uitzagen als Japanse lettertekens in ‘t groen. Soms stond er op een klein eilandje een ezel - een nijlezel dus, want nijlpaarden zijn hier niet meer - en ik vroeg me af of ze die dan ’s avonds komen halen, of dat die door ’t ondiepe water naar hun stal waden. Ik had het best aan Amro kunnen vragen maar we waren ondertussen op het dak van de boot gaan zitten. Wij zaten daar met ons tweetjes hoog en droog en we voelden ons precies Cleopatra en Alexander de Grote die ceremoniëel de Nijl op gevaren werden.

Alhoewel die waarschijnlijk niet met hun poepen op een ijzeren dak zullen moeten zitten hebben en daar wel een paar Nubische slaven met waaierkes naast zullen gestaan hebben vermoed ik zo. Maar kom, ge kunt niet alles hebben. Dit was al fantastisch genoeg! Zo in de gouden avondzon over de Nijl zweven… Een goddelijke ervaring.

         
         
          In de avondzon...
 

Ondanks de liters water die we per dag drinken zijn we ’s avonds kompleet uitgedroogd. Ons haar voelt aan als stro. De hete wind droogt hier alles uit. We zitten hier pal op de Kreefstkeerkring en de zon staat hier in deze periode in het zenith. Op de middag lopen we hier schaduwloos rond maar we zweten totaal niet en de hitte is goed te verdragen. Maar we zijn wel elke avond kapot moe… Zo ook vanavond…
--------------------
Morgen een Irma-strip!

Het lang weekend van 21 juli stond in het teken van het oprommelen van ons grootste magazijn. Al de koopwaar kan nu eindelijk in de winkel want er begint plaats te komen. Onze nieuwe auto gaat hier nu eindelijk zijn plaatsje vinden... Maar...
Mijn "Pietje Precies Echtgenoot" vond niet dat zijn allereerste nieuwe auto (al onze vorige waren tweedehandse) in zo'n vuil hok mocht staan... Dus moest ook al de oude privé-rommel er uit...
Een verzameling van 18 jaren... Toen pa stierf is al hier een hoop oude spullen bijgezet, toen ma stierf idem dito.
Nooit was er tijd om er iets mee te doen dus dat stond daar allemaal stof te vergaren in verpulverende plastic zakken, scheurende oude dozen, afgedankte reistassen...
Vandaag ben ik dus wel verplicht geweest om al die spullen onder handen te nemen en ofwel klaar te zetten voor 't containerpark ofwel ze een veilig plaatsje op een rek te geven.
Maar dat was nog niks...
"Pietje Precies " vond niet alleen dat zijn nieuwe auto niet tussen rommel mocht staan, hij mocht ook niet in 't stof staan. Dus... moest ook heel dat magazijn nog gestofzuigd worden. Néé, niet met "de groven borstel"!!! Met het fijn zuigstukje op de stofzuiger. Elk voegje van elk steentje moest leeggezogen worden...



De godganse namiddag hebben we dus gerommeld en gepoetst. Ik dacht op een bepaald ogenblik dat hij me ging vragen om een tandenborstel te halen en zo de voegjes uit te kuisen.
Maar dat zou tot een echtscheiding geleid hebben vrees ik, dus hij hield zijn mond.
Toch heeft dit "hell of a weekend" nog een schitterend einde gekregen...
Ik heb weer schatten teruggevonden!!! Het oude fotoapparaat met het balgje waar ons ma al die rampzalige foto's die in "Mijn Jeugdherinneringen" verschijnen kwam terug te voorschijn! Ik was de koning te rijk! Het zag er nog precies uit zoals ik het me herinnerde. Met zijn rode vensterke achteraan waar de cijferkes van de genomen foto verschenen!



Uit dezelfde doos toverde ik ook nog ons ma haar handgeschreven receptenboek op!!! Waar ik ook al eens over vertelde in een jeugdverhaal.



Toen dook ook nog haar kookboek op!
"Ik kook zuinig! Zonder boter en zonder vleesch!"






Die madam op de kaft kijkt anders maar bedenkelijk naar haar boter-en-vleeschloos kooksel vind ik...



Ik denk dat het boekje uit de oorlogsjaren dateert want ge moogt zelfs het kookvocht van uw patatjes niet weggieten en het loof van uw groenten moet ge koken en uzelf wijsmaken dat ge spinazie aan 't eten bent...

En als "bloemekee" op de dag viste ik (met de vuilste handen ooit) ook nog een grote kaart op waar ik een brief voor haar had in geschreven toen ze in 't bejaardentehuis ging wonen. Mijn hart klopte in mijn keel toen ik dat terug vond. Mijn weekend kon echt niet meer stuk!
Zo zwart als Zwarte Piet straalde ik als de witste engel van geluk!



Morgen nog eens een aflevering van 't Egypte reisverhaal!

Dus nog maar iets meer...



De enige die het tot hiertoe zagen zijn
Cooltje, Ritje, Nilleke, Speelster, Steven, Ron en Rikavensis...
Dus ook maar een tip :
Persoonlijk heb ik het voorwerp veel nodig. Het is iets voor een "hulpbehoevende". Er vallen dus toch wel veel senioren in die categorie dacht ik zo. Maar aan de andere kant... In een bepaald deel van uw leven hebt ge dit voorwerp niet meer nodig. Gewoon omdat ge het "ding" waar ge dit hulpstuk voor nodig hebt... niet meer bezit...

Ballonnen over de Kempen!

Na 't werk ben ik met een kameraad even gaan rondrijden op zoek waar de ballonnen van de jaarlijkse Ballonmeeting van Olen dreven!
Een zoektocht met een heerlijk resultaat!



Op deze foto zie er 12 maar er waren er wel een dertigtal in de lucht!



Negen stuks, waaronder een roze olifant met oren en slurfje, en een met het gezichtje van een mannetje uit een stripverhaal. De onderste wit met zwarte is Calimero. Daar krijgen jullie morgen veel meer van te zien...















Over enkele dagen volgt de fotoreeks van de vlucht van Calimero en zijn bangelijke zoektocht naar een landingsplaats...
-----------------
Willen jullie mijn overzichtsfoto's van de ballonmeeting van vorige zomer nog eens bekijken?
Klik HIER
Om de landing van de Schildpad-ballon te zien.
Klik HIER

Alweer iets duidelijker...
Hoop ik



Dit, voor mij althans, zeer nuttige en onontbeerlijke voorwerp, is tot hiertoe enkel alleen maar gevonden door Cooltje, Ritje, Nilleke, Speelster en Steven...

Zaterdagnamiddag...
En echt overál komen nog dozen met drum-onderdelen uit...
Dus poetsen maar...



Maar de boog kan niet altijd gespannen staan - en vuil zijn - dus...
even met mijn kameraad op zoek gegaan naar de ballonnen die dit weekend tijdens de jaarlijkse Ballonmeeting in Olen opgestegen zijn!



Geen ballonnen maar wel een prachtige dubbele regenboog achter het kerkje van Olen.



Het was een volledig ronde regenboog... maar mijn lenske was natuurlijk weer te klein...





Eindelijk toch ééntje!!! En dan nog zo'n mooie aardbei!







En dan plots een viertal ballonnen boven het kanaal in Olen!
We wilden hen volgen maar we speelden ze kwijt doordat één van onze bruggen vorig weekend kapot gereden is en ze nu afgesloten is, dus geraakten we niet meer aan de overkant van het water...



De brug over het kanaal in Herentals.



Maar de zoektocht leverde nog wel een mooie zonsondergang op boven het kanaal in Grobbendonk.



Irma : "Seg ma, waarom gaat gij altijd zo ver op reis om water en mooie zonsondergangen te fotograferen?"
---------------
Morgen de foto's van de ballons van zondag!
En overmorgen... een grote ontdekking...