Naar de inhoud

Miauw!

Natuurfoto's en verhalen
seniorennet.beseniorennet.be

Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!

Spreuk

Enkele dagen geleden zag ik in een tunnel een grote doodgereden hond liggen.
Het dier kon enkel op deze gruwelijk plaats terecht zijn gekomen doordat hij uit een auto gezet was. Kan je nog een akeligere plek vinden om zoiets te doen?
Ik ben het gaan aangeven bij de politie in de hoop dat de hond misschien gechipt of getatoeëerd was en ze zo de eigenaar zouden kunnen vinden en hem beboeten voor deze afschuwelijke daad.
Links op mijn blog staat de spreuk van Martin Luther King :
"Voor het slagen van het kwaad, is niets anders nodig dan dat goede mensen niets doen."
Met zo'n kleine actie, als hierboven beschreven, pas ik die spreuk in mijn leven toe, in de hoop van de wereld een fijnere plek te maken. Echt niet moeilijk.
Dus dat kunnen we, als we willen, allemaal hé?!

Geschreven door Laathi om 18:40 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

André9 augustus 2005 om 21:58

Bontgenoot.

Ik wil je bontgenoot zijn samen met jou en vele anderen om aan een betere wereld te bouwen, helaas is er nog veel werk aan de winkel.
Groetjes André


Viva5 augustus 2005 om 23:55

Daisy

Super van je Laathi! Hier heb ik echt bewondering voor. Mensen zijn vaak zo laks als het om dieren gaat. Vorig jaar heb ik een kat overreden. Het was al elf uur 's avonds. Ze lag in het midden van de straat en keek recht in mijn koplampen toen ik over haar reed. Ze was blijkbaar al overreden door een andere wagen die gewoon doorreed. Knots knots onder mijn wagen.Ik keek om en zag ze in het schijnsel van het straatlicht onbeweeglijk liggen. Ik dacht dat ze dood was maar toen ik tot bij haar ging zag ik haar kopje bewegen en haar ogen openen. Ik heb dadelijk mijn wagen met mijn vier pinklichten achter haar gezet want anders reed er zo weer iemand over.
Heb de hele buurt op stelt gezet en ja hoor, enkele huizen verder woonden de baasjes. Daisy heette ze. Ik had haar zelf niet durven opnemen, schrik meer kwaad te doen dan goed. Ze zijn er in het holst van de nacht nog mee naar de dierenarts gereden. De volgende dag ben ik terug naar dat dorp gereden om te gaan zien of ze het gehaald had en ja hoor! Ze lag prinsheerlijk in een mandje ondergestopt en zag er goed uit. Ongelooflijk als ik denk aan de knotsen die ik hoorde toen ik over haar reed. Een kat heeft 7 levens hé. De baasjes waren zo blij dat ik haar niet laten liggen had. Ik ik ben blij dat ik Daisy nog een extra leventje gegeven heb. Groetjes van Viva
François5 augustus 2005 om 19:32

dode beestjes

Laathi, toen ik onlangs door de put aan de Wezemberg reed (in file) lagen daar op het "voetpad" twee dode volwassen egels naast elkaar, waarschijnlijk een koppeltje. Voorzover ik kon zien hadden ze geen verwondingen, hoe ze daar gekomen zijn is een raadsel,dit is zo een voorvalletje dat mijn dag grondig verpest heeft, dat machteloze gevoel dat je ergens te laat komt om zo'n lieve diertjes nog te kunnen helpen, het feit dat het een paartje was dat daar samen de dood had gevonden maakte het voor mij nog eens zo gruwelijk. Je kan niet al het leed van de hele wereld op je schouders pakken, maar je kan er wel behoorlijk van onder de voet geraken!

François
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

fotoraadsel 17

21.jpg?dc=4675533492295893493

Veel geluk! Ge zult het nodig hebben denk ik!
----------------------------------------------------------
De snelle jongens zijn al weer binnen!
In volgorde van aankomst : 1ste Luk, 2de Francois,  3de Mare, 4de Jan.
Wie volgt???
----------------------------------------------------------
Nee, lieve mensen, 't is geen stuk van een thermosfles, geen staart, noch een gewei. Zelfs geen stuk van een muziekinstrument  :-)
Alhoewel, als jullie dit ding vaak gebruiken zou er wel eens muziek uit jullie kunnen komen...
Nu stop ik even met tips anders wordt het te makkelijk!  :-)
-----------------------------------------------------------
Nee, 't is ook gene salami, de duim van een beeld of een douchekraan. 't Is allemaal wreed verkeerd, maar ik sta wel in beate bewondering voor jullie rijke fantasie  :-)
-----------------------------------------------------------
Ik heb de laatste week ondervonden dat niet alle mails aankomen die je met de "E-mail-mij"-button verzendt. Dus als je me iets geschreven hebt, en je hebt geen antwoord van me aangekregen probeer het eens opnieuw en typ dit adres in :
laathi@hotmail.com
Ik antwoord op elke mail die ik aankrijg, zo weet je of ik hem wel degelijk ontvangen hebt.
-----------------------------------------------------------
En nee, 't is ook geen stuk van een hoorapparaat of een microfoon.
Het is een nuttig gebruiksvoorwerp. Bijna iedereen gebruikt het wel eens af en toe, zeker op een feestje.
------------------------------------------------------------
Op de 5de plaats is Speelster aangekomen, op nr 6 Maria en op nr 7 Spooky! Bravo!
Drink er maar een goed glaasje op  :-)
En de anderen... die kunnen nog eens diep nadenken, jullie hebben nog tijd tot dinsdagavond. Veel succes en prettig weekend!
-------------------------------------------------------------
Cooltje en Mieke Moma zijn ook aangekomen! Goed gedaan!
-------------------------------------------------------------
En voor de eerste keer heeft Viva het ook juist geraden.
Sorry, correctie: Zoals "bijna altijd" heeft Viva het ook weeral juist geraden!
Héél knap!
--------------------------------------------------------------
Paul en Brigitte hun frank is ook gevallen.
Maar dat zijn natuurlijke grote kenners van dit voorwerp  :-)
We hebben al 12 winnaars, komaan nu de anderen nog! Denk eraan de tijd slinkt...
Dinsdag om middernacht verschijnt de oplossing.

Geschreven door Laathi om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Oplossing fotoraadsel 16

Komaan, nu mogen jullie allemaal in koor roepen :
"Oh nee, hoe is dat nu mogelijk dat ik dat niet herkend heb??? Ik heb er deze week nog gegeten!!!"

19.jpg?dc=4675532417178603035


20%20aardbei.jpg?dc=4675533445955900608

Een gewone, lekker aardbei dus...
Proficiat voor de winnaars :
In volgorde van aankomst : Francois, Jan, Tante Lotte, Luk, Paul, Nand, Brigitte, Mare, Cooltje, Spooky en Vera!
Morgen zet ik er het nieuwe raadsel op!

Geschreven door Laathi om 14:11 2 reacties Reageer op dit bericht

Bedankt aan alle bezoekers van mijn blog!

10.000ste%20bezoeker.jpg?dc=4675532755443652787

Een bloemetje voor mijn 10.000ste bezoeker, wie dat dan ook mag geweest zijn...
Maar ook een bedankje voor al mijn andere trouwe bezoekers.
Ik had nooit durven dromen dat er zoveel mensen op mijn blog binnen gingen wippen. Het doet me heel erg veel plezier. Ik hoop dat ik jullie nog veel prettige momentjes zal mogen bezorgen.
Veel liefs, en nogmaals dank,
Laathi.

Geschreven door Laathi om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

een mopje met een levensles

Een professor aan de universiteit staat voor zijn klas en heeft een aantal dingen voor hem op tafel staan. Als de les begint neemt hij een grote lege pot mayonnaise en vult deze met grote stenen. Daarna vraagt hij aan zijn studenten of de pot nu vol is. De studenten antwoorden allemaal "ja".
Hij neemt een aantal kleine steentjes en doet deze eveneens in de pot. De steentjes zakken natuurlijk tussen de grote stenen tot deze vol is.
Daarna neemt hij een zak met wit zand en vult hiermee verder de pot. Het zand zakt tussen de stenen in tot beneden en vult de pot tot boven.
Dan vraagt hij terug aan de studenten of de pot nu vol is. De studenten antwoorden terug allemaal "ja".
De professor zegt: "Nu wil ik dat jullie deze pot zien als jullie leven. De grote stenen zijn de belangrijkste dingen in je leven: je familie, je partner, je gezondheid, je kinderen. Als al de rest in jullie leven verloren zou gaan, heb je toch nog een vol leven. De kleine stenen zijn de minder belangrijke dingen in je leven: je werk, je auto, je huis. Het zand is al de rest, de kleine dingen. Indien je nu eerst het zand in de pot zou doen, is er geen plaats meer voor de kleine en grote stenen.
Hetzelfde geldt voor je leven: indien je al je energie steekt in de kleine dingen, verwaarloos je alle belangrijke zaken in je leven, je hebt er geen plaats meer voor.
"Speel met je kinderen, zorg voor je gezondheid, neem je partner regelmatig mee uit. Er zal altijd tijd zijn om te gaan werken, je huis te poetsen, een feest te geven. Zorg eerst voor de stenen, de belangrijke zaken in het leven, de rest is alleen maar zand."
Maar dan...
Een student kijkt naar de pot en neemt een flesje bier. Hij giet dit uit in de bokaal. Het bier baant zich natuurlijk een weg tussen de stenen en het zand, en de bokaal is weer vol.
 
De moraal van dit verhaal :
Hoe vol je leven ook is, er is nog altijd plaats voor EEN PINTJE !!!!
 
Geschreven door Laathi om 13:52 Reageer op dit bericht

Oplossing fotoraadsel 15

Ja jongens, "zand", het is inderdaad wel "zand" maar wat zag je nu precies in dat zand?...
Een schoenafdruk dus. Zoals perfekt geraden door Francois en Mare! Bravo!
Maar ook een applausje voor May, Spooky, Cooltje, Tanteke, Vifke, en al de anderen die toch ook aardig dicht in de buurt gekomen waren!

18.jpg?dc=4675531956139501583

zand.jpg?dc=4675532415911503374

Maar wat moet ik er nu morgen opzetten?...
Iets makkelijkers? Of iets moeilijkers?...

Geschreven door Laathi om 01:31 1 reactie Reageer op dit bericht

mopje

Een vader vraagt zijn tienjarige zoontje of hij al eens heeft gehoord over de bloemetjes en de bijtjes.
"Ik wil het niet weten, paps!" snikt de jongen. "Beloof me dat je het me niet vertelt."
De vader is buitengewoon verbaasd over de reactie van de jongen. Hij vraagt wat er aan de hand is.
"Nou, pap," snottert het ventje, "toen ik zes was, zei je dat Sinterklaas helemaal niet bestaat.  Op mijn zevende kreeg ik te horen dat de Paashaas ook al een bedenksel van volwassenen is. En op mijn achtste bleek er plotseling helemaal geen tandenfee te bestaan.
Als je me nu ook nog gaat vertellen dat volwassenen niet neuken, heb ik helemaal niets meer om voor te leven.
Geschreven door Laathi om 00:28 1 reactie Reageer op dit bericht

Happy Birthday!

Vandaag wonen Hanuman 8 jaar en Laathi 7 jaar bij ons.

Hanuman%20verjaardag.jpg?dc=4675531671596232050

Hanuman was een straatpoes die op het plein voor onze deur rondzwierf. Hij ging steeds, heel gevaarlijk, in 't midden van de rijweg liggen. Toen bleek dat hij van niemand was hebben we hem binnengeroepen, en hij wandelde onmiddellijk door onze deur.
De eerste week dat hij bij ons was is hij zwaar ziek geworden. De dierenarts vreesde het ergste. Ik moest hem apart van onze andere poezen houden om besmetting te voorkomen. Drie dagen en nachten heb ik in mijn bureautje bij hem gewaakt en toen werd hij gelukkig beter.
Enkele dagen later was hij opeens verdwenen. Ik dacht dat hij misschien terug naar zijn oude thuis was getrokken of heimwee had gekregen naar zijn zwerversbestaan. Ik zocht heel de buurt af maar vond hem nergens meer.
Een week later zat ik 's avonds in de zetel en opeens stond er een druipnatte Hanuman naast me! Ik was de koning te rijk. En hij blijkbaar ook want van toen af is hij bij onsgebleven. Hij had duidelijk zijn keuze gemaakt. Het was een van de fijnste momenten van mijn leven.

Laathi%20verjaardag.jpg?dc=4675531671629839374

Een jaar later, weer op de nationale feestdag, gingen we een volwassen poes ophalen bij mensen die naar Frankrijk gingen wonen en haar niet mee wilden nemen. Toen we er aankwamen bleek de - vrij wilde - moederpoes nog 1 kleintje te hebben dat ze de volgende dag naar 't asiel zouden brengen. Terwijl we de moederpoes in de draagmand zetten was het kleintje op 't aanrecht gekropen. Ze stak haar beide voorpootjes naar me uit en begon ze gelijktijdig op en neer te bewegen. Het leek wel of ze zat te bidden! Op dat moment besloten we om de baby-poes ook ineens maar te adopteren.
Voor de moederpoes is het slecht afgelopen, het was een heel bang dier, en ondanks het feit dat we ze de eerste nacht apart in een kooi hielden om ze tijd te geven aan onze andere huisgenoten te wennen, is ze uitgebroken en hebben onze andere katten haar over de tuinmuur gejaagd. We hebben haar nooit teruggevonden.
Het kleintje is uitgegroeid tot onze lieve Laathi, die nog steeds op de tafelrand gaat zitten en haar voorpootjes gelijktijdig op en neer beweegt. Als ik haar zo bezig zie met haar "dankgebedje", zeg ik er in stilte ook eentje, want ik ben nog altijd dolgelukkig dat die lieve schat bij ons terecht is gekomen.

Als jullie geïnteresseerd zijn hoe we aan onze andere poezen gekomen zijn - dat zijn trouwens véél sensationelere verhalen - ga dan eens kijken in mijn archief naar "Het verhaal van Ming Song Huong", "Het verhaal van Tabitha" en "Het verhaal van Phineas".
Je vindt deze verhalen in mijn archief van 04-2005.
Veel leesplezier!

Als je op de verhalen commentaar wil geven mag je me altijd een mailtje sturen of je kan ook een berichtje achterlaten door rechtsonder het verhaal op "reageer" te klikken en daar je opmerking in te typen.

Geschreven door Laathi om 15:44 4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Miauw!

↑ Terug naar de berichten