Dienstmedeling ;-)

De laatste weken is 't er niet van gekomen om mijn reisverhaal verder te plaatsen. Dus is dit een goeie gelegenheid om jullie wat te teisteren met mijn doopvontschelpen.
Ik heb me braaf aan mijn belofte gehouden om niet meer dan twee doopvontschelpen per aflevering te plaatsen. Dus nu mag ik me toch eens even laten gaan nietwaar?
Diegene die mijn "doopvonten-filie" niet delen kunnen dus best dit artikel overslaan...
Vanaf volgende week krijgen jullie terug enkele reisverhalen. De laatste...

         

         

         

         

         

         

         

         

          

          

          

         

         

         

Ja sorry, ge kent mijn voorliefde voor deze beesten, dus deze foto's moesten me toch even van 't hart
--------
Morgen de laatste fotoreeks over 't einde van mijn verjaardagsfeestje... op 't bed van 't hobbithol... en de oplossing van 't fotoraadsel!

Er komt schot in! Dat mocht ook wel! 't Raadsel is reeds opgelost door Jan, François, Rikavensis, Luc, Steven, Nand, Ryntje, Speelster, Geert, Luk, Moederke Melanie, Andromeda, Lilith, Mieke, Redpoppy, Kathleen, Sha Jongen, Rozemarijn, Thea, Huismusje, Viva, Ingrid, Viv, Corry, Opapat, Vera, Lange Lou, Dolfijn,Mare, Cooltje, Vifke en Fernanda! 
Hier alweer een tipje van de sluier meer opgelicht...
De hereniging van de twee delen... Ze gaan liefdevol in mekaar op



Zaterdag de oplossing!

Zalig gewoon! Ik wist dat er voordelen aan moesten zijn...
Deze verjaardagsmail kreeg ik net van een vriendin.
Ik moet u echt laten meegenieten want 't is dankzij deze mail dat ik toch nog lachend mijn bed ga inrollen!
---------------------------------------------
Ouder dan 50 ?  Bekijk het dan met humor . 
  
Want als je ouder dan 50 bent...
  
Zijn ontvoerders niet langer in je geïnteresseerd
Bij een gijzeling word je waarschijnlijk als een van de eersten vrijgelaten
Niemand verwacht van je dat je een brandend huis binnen rent.
Mensen die je om 10 uur 's-avonds bellen vragen : 'Heb ik je wakker gemaakt?'
Niemand ziet jou met al je kwalen nog als een hypochonder.
Alle levenslessen heb je al geleerd
Je zult veel van je kleren niet meer verslijten.
Je kan leven zonder seks, maar niet zonder bril.
Je gaat de verhalen over operaties van anderen zowaar waarderen.
Je raakt verwikkeld in discussies over pensioenregelingen.
Je houdt je buik niet meer in, ongeacht wie er binnen komt.
Je zingt al eens mee met de muziek in het warenhuis.
Je ogen zullen niet veel slechter worden.
Je kunt niet meer van je fouten leren. Je hebt alle fouten immers al gemaakt.
Je gewrichten voorspellen het weer beter dan het KMI.
Je geheimen zijn veilig bij je vriendinnen. (vrienden)...Zij hebben ook een geheugen als een zeef.
Je voorraad hersencellen begint je aantal vetrolletjes te benaderen
Je kan je niet meer herinneren waar je deze lijst eerder hebt gelezen
Dus .... Hou je glimlach!!!
--------------------------
Merci meiske. I needed this.

Quirit, onze geliefde Belgische striptekenaar, liet me onderstaande cartoon gebruiken.
Hopelijk krijgt Irma hem niet te zien...



Bedankt Quirit!
Maar niet van Irma...

Jullie mailen me regelmatig : "Waarom krijgen we eens geen Bekende Vlamingen in de winkel te zien?"
Ten eerste omdat die mensen hier geen BV zijn. Die komen gewoon spulletjes kopen en dan zijn die mensen niet direkt gekleed of opgemaakt voor een photo-shoot. Ik wil die daar dan ook niet mee lastig vallen. En trouwens niet alle BV's zijn schatjes
Ikzelf zie die mensen ook niet als BV's, voor mij zijn dat gewoon muzikanten. Vandaar dat 't mij ook al zo moeilijk viel om enkele weken geleden die handtekeningen te vragen van die muzikanten van Elvis, voor Ritje's kalender. Het was de eerste keer in mijn leven dat ik zoiets deed en ik voelde me er heel raar bij.
Maar daarnet was Kathleen van K3 hier, en 't was zo'n geestige sfeer. We waren zo aan 't lachen omdat ze beschaamd was om hier een zanginstallatie uit te testen. (Stel u voor! Een dame die er haar hand niet voor omdraait om een zaal van 10.000 fans op zijn kop te zetten, maar die hier verlegen is omdat er nog enkele klanten aanwezig waren!)

Omdat Kathleen dan toch zo dapper was om - na de nodige slappelachbuien - te durven zingen, ben ik ook maar zo moedig geweest om haar te vragen voor een foto. Ze snapte direkt dat ik daar mijn seniorennetters, en vooral hun kleinkinderen, een plezier mee kon doen. En Kathleen ziet er toch altijd uit alsof ze klaar is voor een photoshoot. Ze is een natuurlijke schoonheid.
Dus voor alle bomma's en hun kleinkinderen... Kathleen van K3 en uw nederige dienaar op de foto.

         

Ergens in de catacomben van mijn pc heb ik ook nog een héél plezante foto zitten van Chris Peeters, de gitarist uit "De Laatste Show", die hier vorige week genomen is. Een van onze beste muzikanten van Vlaanderen. Dat is ook een heel lieve kerel zonder kapsones. Maar dat fotootje vind ik momenteel niet terug. Dat houden jullie dus nog te goed!

Mijn 50ste verjaardag.
Deel 4 : De "Wok van Herentals"!



Jan met Nilleke (eeuwenoude vrienden van mekaar) en op de achtergrond Bieke, onderweg naar 't restaurant.



Onderweg bleek François ook te arriveren! Héérlijk!



Bieke houdt de iets jongere garde op de rechte weg!





Met zijn allen aan tafel!



Onder het alziend oog van Irma...



Niemand wou beginnen eten alvorens ze allemaal mekaars privé-boodschappen van Irma doorgegeven en gelezen hadden.
(Als je wil kunnen jullie die kaartjes lezen door op "Irma en mijn 50ste verjaardag" te klikken in de zijkolom van mijn blog.)







Dan pas kon ik mijn genodigden zo ver krijgen dat ze me wilden volgen naar 't buffet en kon het eetfestijn beginnen...

Maar dat is voor de volgende fotoreeks!
Ja, 50 jaar worden verdient het wel dat er 5 fotoreeksen aan besteed worden nietwaar?!
Zo'n "mijlpaal"! Als ik nu ook nog de tijd had om even op mijn "mijlpaal" te gaan zitten uitrusten zou 't nog beter zijn...

Jan, François, Rikavensis, Luc, Steven, Nand, Ryntje, Speelster, Geert, Luk, Moederke Melanie, Andromeda, Lilith, Mieke, Redpoppy, Kathleen, Sha Jongen, Rozemarijn , Thea en Ingrid  hebben het raadsel reeds opgelost!
Hier zoals ik beloofde de haast onafscheidelijke partner van het eerste deel...



Morgen een foto van hun liefdevolle vereniging...

Ik had voor vanavond een strip van Irma en Co voorzien. Maar de twee laatste prentjes zijn niet afgeraakt wegens teveel hoofdpijn, te weinig slaap, enkele teleurstellingen en drukte. Morgen beter.
Ik ga vanavond niet meer op al jullie mailtjes apart antwoorden, 't zijn er teveel. Dus hier een algemeen antwoord :

Bedankt aan al diegenen die vroegen hoe de afspraak met 't Seniorennet verlopen is om Irma in 't nieuwe tijdschrift te plaatsen. Op dat punt heb ik slecht nieuws. Spijtiggenoeg stond ik voor niks in Antwerpen. De mensen waar ik mee afgesproken had hadden geen tijd om te komen omdat er nog zoveel werk is aan het eerste nummer. Tja, een nieuw blad lanceren moet geen sinecure zijn. Ik zou niet graag in hun plaats zijn. Deadlines en stress zijn echt niets voor mij. Hopelijk voor hen komt alles snel en goed in orde, want uiteindelijk zitten we allemaal wel te popelen om volgende woensdag het boekje te gaan kopen nietwaar?...
Toch was het een beetje een teleurstelling voor me want ik had de vorige dag en nacht zoveel hoofdpijn dat ik maar drie uur geslapen had en ik voelde me al zo miserabel. Maar kom, er was nog genoeg dat moest gedaan worden vandaag.

Gelukkig zijn er ook plezierige dingen gebeurd. Onder andere het bezoek aan Moederke Melanie om mijn verjaardagskadootje op te halen! Flinke pakken koeken (volgend jaar krijg ik dus écht een weegschaal hé mannen!!!) en enkele kleine beertjes die ouder waren dan ik. De eerste pluchen beertjes die ooit in de DDR gemaakt werden. Unieke kleinoodjes uit 1955! Echt schattig. Foto's volgen later.

Zondag was Nand, de zoon van Moederke Melanie, zoals steeds, naar haar gereden om samen te eten, maar...hij stond voor een donker huis... Zeer ongerust opende hij de deur, stapte binnen in de donkere kamer en vreesde het ergste...
Maar nee hoor, Moederke Melanie zat aan haar nieuw geïnstalleerd bureautje op mijn blog in mijn jeugdverhalen te lezen! Ze was uur en tijd vergeten. Zelfs de voorbereidingen van 't middagmaal waren er over geschoten. Ze zat daar als een echte computerfreak te schuiven met haar muis.

Nand vertelde haar iets wat in de krant stond en hij kreeg als antwoord : "Oh jongen, dat weet ik al allemaal! Ik heb dat al in de krant op 't internet gelezen. Ik heb ontdekt dat die op 't Seniorennet staat en nu lees ik daar 's morgens mijn krantje. Ferm gemakkelijk, moet ik alleen lezen wat me interesseert! Er staat wel véél op dat Seniorennet seg! Ah ja, das juist, nu zal ik eens voor 't eten gaan zorgen want 't is al bijna middag zie ik..." En ze nam haar kruk en dartelde naar de keuken...

Toen we daarstraks bij haar binnenkwamen gaf ze me direkt een uitgebreide uitleg wat het fotoraadsel was. Er werd nadrukkelijk bijgezegd dat ze 't al van eergisteren wist.
Ja, ons Melanieke... dat wordt er nog een echte... Daar hebben we 't laatste nog niet van gehoord of gelezen. En haar zoon staan "magere jaren" te wachten vrees ik
Maar ik zal al mijn verjaardagskoekskes delen.

Ze was ook echt blij met haar "beloning voor 't oplossen van 't fotoraadsel als oudste speelster". Die foto's houden jullie ook nog te goed!

Toen we daar toch in de buurt waren, wipte ik snel de Kringloopwinkel binnen. De mevrouw die zo trouw uitkijkt naar een tweede Irma kon haar oren niet geloven dat ik er eentje gekregen had voor mijn verjaardag!!!
Ja, dat moest ik haar nu toch even laten weten vond ik. Maar wees gerust, ze blijft verder naar andere exemplaren uitkijken. Ooit krijg ik nog een bescheiden kuddeke bij mekaar als iedereen zo zijn best blijf doen! Zeker weten! Ik word na mijn pensioen schaapherder.

Door al de andere bezigheden is 't er dus niet van gekomen de strip waar ik aan bezig was af te maken. Die houden jullie dus tegoed. Morgenavond zal hij wel klaar zijn.

Nu krijgen jullie gewoon de volgende foto van 't raadsel.
We zullen het nog een keer proberen met het witte voorwerp...



Het voorwerp bestaat eigenlijk uit twee delen die op zichzelf waardeloos zijn.
Dus morgen laat ik het andere deel zien. Misschien helpt dat nog een paar mensen over de eindstreep!

Reeds opgelost door Jan, François (zo fier als een pauw na zijn pijnlijke afgang van vorige week omdat onze fotograaf toen door zijn 80-jarige moeder geklopt werd), Rikavensis, Luc, Steven, Nand, Ryntje, Speelster, Geert, Luk, Moederke Melanie ("Dat was een gemakkelijk! Ik wist het al van gisteren maar ik kan zelf niet mailen! Wanneer gaat ge me nu leren mailen en me een mailadres aanmaken?!!!", Andromeda, Lilith en Mieke!

Dit stripje draag ik op aan al de mensen die de laatste maanden ijverig meegezocht hebben om een reserve-exemplaar van Irma te vinden.
Maar speciaal aan Fernanda, omdat zij in deze ongelofelijke "Mission Impossible" geslaagd is!

1


2


3


4


5


6


7


8


9


10


11


12


Vanaf nu gaat de mooie witte rugzak in de glazen kast, als reserve, voor als er ooit eens iets misloopt met Irma tijdens onze avonturen...
Ge begrijpt, ik kan toch moeilijk over 't straat gaan lopen met twéé schapen op mijn rug...
Wat gaan de mensen dan denken?... Dat ik met mijn pensioen niet toekom en op mijn oude dag herder ben geworden?
-------------------------
PS. De oude Irma-strips heb ik van mijn dagelijks blog gehaald.
Je vindt ze in de linkermarge boven de foto van Irma.

Nog maar eens de zwarte uitvoering maar van op grotere afstand gefotografeerd...
Reeds opgelost door Jan, François, Rikavensis, Luc, Steven, Nand, Ryntje, Speelster, Geert en Luk!

Mijn 50ste verjaardag.
Deel 3 : Het nooit-verwachte kado!!!



Bij 't ontdekken van Fernanda's kado gaf ik een gil die ze tot in Antwerpen konden horen.
De tranen sprongen in mijn ogen want wat zag ik daar zitten???
Een perfecte kopie van Irma!!!! Een sneeuwwitte, propere, identieke Irma!!!
Al mijn vrienden wisten dat ik heel bezorgd was dat er ooit iets met Irma zou gebeuren en dat ik er dan geen strips meer over zou kunnen maken. Iedereen had al alle rommelmarkten afgezocht in de hoop nog zo'n identiek rugzakje op de kop te kunnen tikken. 't Was echter nooit gelukt.
Eénmaal heb ik een soortgelijke rugzak gezien, op een foto in een brochure van de Mercedes Vito Campingcar. Misschien herinneren jullie je dat artikel nog wel? Maar nooit ben ik er in geslaagd een "reserve-exemplaar" op de kop te tikken.
Speurneus Fernanda dus wel! Via Spotter heeft ze 't rugzakje kunnen kopen van een meisje van 19 jaar die op kot ging wonen en haar oud speelgoed op die site te koop aanbood. Van een mirakel gesproken...
Ja, bij 't zien van dit kadootje dacht ik even dat de wereld stil stond.
In 't vervolg ga ik Irma dus wel durven wassen en er nog veel dollere avonturen mee durven beleven. Ik weet nu, dat ik in 't slechtste geval, een dubbelganger tot mijn beschikking heb en altijd kan verder gaan met mijn strips van mijn geliefde handtasje.





De dubbelganger is zelfs zo wit dat ze moeilijk te fotograferen blijkt.
Toch maar even wachten met Irma te wassen dus. Trouwens misschien is Irma écht wel beige van kleur? Ze zag er al ietwat groezelig uit toen ik haar destijds op de rommelmarkt kocht...



Zo gelukkig als een kind van 50 jaar!









En maar verder kaarten lezen en uitpakken. We vertrokken een uur te laat naar 't restaurant!

Die foto's zijn voor de volgende reeks!
-----------------
Als jullie 't waanzinnige verhaal over de schapenrugzak uit de Mercedes-brochure willen herlezen klik dan op onderstaande foto, dan komen jullie automatisch opnieuw terecht op de berichten die ik schreef op 25 april 2007. Tijdreizen via 't internet... Wie had ook gedacht dat het ging kunnen...



Morgen plaats ik ter attentie van Fernanda een zeer speciaal Irma-stripke...

Mijn 50ste verjaardag.
Deel 2 : De kadootjes worden hoe langer hoe waanzinniger...



Toen arriveerde Fernanda met een super bos bloemen en een zakje dat ze discreet in een hoek zette. Ik dacht even dat ze haar vuile was bij had dus ik vroeg maar niks.Ze had ook Fleurtje haar hondje bij, maar dat wist ik al dat dat geen kado ging zijn. 



Mare kwam ook aandragen met een mand met zéér uiteenlopende inhoud...



... en een prachtige kaart met een zelfgemaakt gedicht!
Net als de zak van Lilith bleek de mand van Mare bodemloos...
Omdat ik in mijn jeugdverhalen mijn "slapvallend hondje" beschreven had kreeg ik nu een "slapvallend bloemeke". Ja, Mare kan zeer symbolische kado's geven







En alweer... het obligate paar... sokken!!!



Ondertussen lag die beangstigend grote kado van Jan nog altijd te wachten...
Zelfs onze Hanuman was nieuwsgierig...
Toch nog even uitstellen...



... Tot Mare er haar lusten op botgevierd heeft...
Nadat ze zich voldoende met de buis geamuseerd had zijn we er dan maar aan 't uitpakken begonnen...



Eerst verscheen er een purperen olifantje. Hij noemde Ganesha, naar aanleiding van mijn reportage over het hindoefeest. Maar waarom had Ganesha een frietvorkje vast?...



Omdat hoe langer ik trok er hoe langer hoe meer zakjes spekjes uitkwamen!!!



En die bleven maar komen...



...tot ik als een volgehangen kerstboom vol zakjes snoep hing!
Er is mij wel beloofd dat ik volgend jaar een weegschaal kado krijg
En toen... toen... viel mijn oog op iets dat ik nooit meer verwacht had te krijgen...
Wat er had uitgezien als "de vuile was" van Fernanda bleek iets totaal anders te zijn...



Ik stond aan de grond genageld, slaakte een gil, en de tranen sprongen in mijn ogen...

Maar dat is voor de volgende fotoreeks

Dit is een soortgelijk voorwerp in 't wit. Misschien is 't zo makkelijker te herkennen?
En nee, ge moogt met stoppen met zoeken in uw "martelwerktuigen-schuif". Het is echt geen maliënkolder of iets waar ge "u héél veel pijn mee kunt doen"



Opgelost door Jan, François, Rikavensis en Luc!

Mijn 50ste verjaardag.
Deel 1 : Het aperitiefje en alvast "enkele" kadootjes

De zondagnamiddag van mijn 50ste verjaardagsfeestje begon heel rustig...Nilleke, Bieke, Lilith, Jan, Nand en Luk kwamen als eersten aan. We konden ons totaal onverwacht lekker op 't terras installeren want het was 21°!!!
Van een kado van "Onzelievenheer" gesproken!



Nilleke gaf me een kader met een foto die zelf had genomen in Istanbul. Haar geboortestad.
Het was een vogeltje dat net leerde vliegen. Hoe symbolisch... Net nu ik ook ga "uitvliegen"...



Dit is een van de mooie wenskaarten die Bieke zelf maakt ten voordele van "Den Dierenvriend". 
De kaart hoorde bij deze reuze doos pralines!



Lilith leest haar schitterende handgeschreven brief voor waarin ze al haar kadootjes voorstelt.
Ze had zich geïnspireerd op mijn jeugdverhalen en mijn reisverhalen.
Dus er zat, onder andere, een schildpadje bij naar aanleiding van de waterschildpadjes die ik als kind als "troostprijs-huisdieren" van ons ma kreeg alvorens ik eindelijk mijn eerste poes mocht houden.
Een zak met berensnoepjes voor "het kind dat nooit beren kreeg". Een presse-papier voor een weegschaal. Een zeteltje voor een beer. Echt teveel om allemaal op te noemen...
Maar ook een paar sokken... Het éérste paar sokken! Naar aanleiding van wat ik schreef over de versleten sokken in een van mijn reisverhaaltjes natuurlijk... Als je niet meer weet waarover het gaat kan je 't terugvinden in de marge van mijn blog door op "Reisverhaal Thailand" te klikken, geduld te hebben, en naar beneden te scrollen tot hoofdstuk 24  : "De tragedie van de sokken".
(Néé, ik ga die bangelijke foto hier niet nóg eens op mijn blog zetten )



Het "hulpje voor als de katten niet op de juiste plaats krabben" kwam ook uit de onuitputtelijke zak.
Een uitschuifbaar rugkrabbertje dus. Past perfect in Irma trouwens!



Ondertussen bezorgde de aankomst van Jan met zijn kado me wel bijna een hartstilstand.
Waar moest ik die "balatum" of die "superposter" in godsnaam ooit nog kwijt kunnen in mijn toch al volle hobbitholletje?...



Rob en Mieke kwamen aan met alweer een propvolle zak vanalles...



...met onder andere een maandvoorraad van mijn lievelingskoekjes. De juiste!!!
Ze hadden ze gezien op een foto van Irma bovenop een vol winkelkarretje die ik een tijd geleden op mijn blog had gezet.



Het gezelschap groeide aan, Jan, Rob en Mieke zaten er ondertussen ook bij.



Laat meer glazen aanrukken!
Want 't gezelschap is nog niet voltallig...
-----------------
Er komen in de loop van volgende dagen nog foto's. Véél...

Deze week ga ik het anders aanpakken. Aangezien we wel allemaal - jong en oud - zo'n ding in huis hebben kan het toch zijn dat de kleur van het voorwerp bij iedereen anders is. Dus laat ik het voorwerp ook in verschillende kleuren en vanuit andere invalshoeken zien. Het is iets heel gekends, en 't is niet moeilijk.
Maar ja, dat dacht ik van die veiligheidsgordel ook natuurlijk



Zet het juiste antwoord niet op mijn blog om de pret van de andere zoekers niet te ontnemen aub. Jullie knotsgekke, fantasierijke antwoorden zijn natuurlijk op 't blog wél meer dan welkom!
Veel plezier!!!
--------------
Als eerste, én met hun eerste gok, opgelost door Jan, Francçois en Rikavensis!!!
---------------
En deze week... eindelijk... enkele reeksen foto's van mijn verjaardag waarin het "ongelofelijke" kado opduikt!!!

De clips waar ge uw veiligheidsgordel in moet vastklikken!!!
OK, niet iedereen heeft zelf een auto, maar iedereen rijdt toch wel eens met iemand mee nietwaar, of maakt eens een uitstap met een touring-car?! Dus zo onoverkomelijk moeilijk was het nu toch niet...
Alleszins niet voor
Viva, Dolfijn, Lange Lou, Geert, Opapat, Luc, Redpoppy, Steven, Fernanda, Wim, Sha Jongen, Kathleen, Vifke, Melanie, Nand, Luk, Huismusje, Speelster, Ritje, François, Cooltje, Ryntje, Ann, Vera, Rikavensis,  Mieke, Jan en Paul!



Een bijzonder eervolle vermelding gaat naar Moederke Melanie. Aan 't oplossen van 't raadsel zijn geen beloningen of prijzen verbonden. Maar ik denk dat iedereen in dit geval me wel gelijk zal geven dat ik voor één keer die regel eens doorbreek...
Ik vermoed dat Melanie, met haar 80 jaar, mijn oudste medespeelster is. En als we dan ook nog in acht nemen dat ze enkele weken geleden nog nooit een computer van dichtbij gezien had en nu al moeiteloos haar weg vindt naar mijn blog vind ik dat ze wel een beloning verdient heeft.
Ze mag zich dinsdag dus aan een kleine verrassing verwachten...

Ik kán echt geen grotere foto laten zien want dan ziet ge het volledige voorwerp!
Maar waarom denkt ge dat ik al van in 't begin schrijf : ge moet het gebruiken?
Omdat het verdorie iets is dat, als het zich in uw buurt bevindt, ge ook wettelijk verplicht zijt het te gebruiken!!! Niemand verplicht u toch een accordeon of een mondharmonika te gebruiken als ge die naast u ziet liggen?
Dit ding is dus nuttig. Ge kunt er misschien zelfs langer door leven...
Komaan, nooit opgeven, nu moet ge 't zeker vinden!

Al opgelost door Viva, Dolfijn, Lange Lou, Geert, Opapat, Luc, Redpoppy, Steven, Fernanda, Wim, Sha Jongen, Kathleen, Vifke, Melanie, Nand (ja, als uw moeder het influistert is 't gemakkelijk hé maat   ), Luk, Huismusje, Speelster, Ritje, François (onze snelle jongen geklopt door zijn eigen moeder van 80 jaar. Héérlijk vind ik dat ), Cooltje, Ryntje, Ann en Vera!

Morgen de oplossing en zondag verse aanvoer!

Effe snel tussendoor : Wie heeft er sinds eergisteren al gezien wat het voorwerp op het fotoraadsel is?...
Moederke Melanie!!!!
80 jaar, nog maar twee weken aan de computer, en niet eens zelf in 't bezit van zo'n voorwerp...

Haar zoon ging haar vandaag halen om boodschappen met haar te doen en ze vertelde het hem terloops...
Zoon Nand kreeg natuurlijk rode wangetjes. Want hij zit zich al van zondagmiddag suf te piekeren wat de oplossing toch wel kan zijn (hoewel hijzelf 't ding dagelijks minstens twee keer in zijn handen heeft)...
Melanie kan natuurlijk nog niet mailen of reageren op berichten. Ze kan alleen nog maar blogs bekijken, vandaar dat ze haar antwoord niet had kunnen inzenden.
Dus vind ik wel dat ze deze aparte eervolle vermelding verdient!
Vanavond maak ik tijd om al de andere inzendingen te lezen!