Irma op de Car Tuning Beurs

Jullie denken allemaal dat ik heel mijn leven op mijn blog zet. Niets is minder waar. Ik ben nog met zoveel meer bezig. Maar de meeste van die zaken hou ik voor een heel beperkt vriendenkringetje van mensen die ik lang en heel goed ken. Het internet is daar te onpersoonlijk voor.

Onverwacht is nu vandaag het moment gekomen om nog een tipje van de Laathi-sluier op te lichten : ja, ik schrijf ook gedichtjes... Slechte gedichtjes. Waar ik wat beschaamd over ben. Want ik kan wel een beetje schrijven maar helemaal niet dichten. Maar aangezien ik het wel eens graag doe, laat ik mijn gedichtjes zogezegd schrijven door mijn beertje. Dan kan 't geen kwaad als 't niet echt goed is, het aan alle kanten rammelt, het ritme verkeerd zit, de rijmwoorden niet kloppen, en er dt-fouten in staan. Dan is 't tenminste mijn beer die zich moet schamen en niet ikzelf

Er zijn maar een 15-tal mensen die weten dat ik gedichten schrijf - enfin, dat mijn beer, Haricot, gedichten schrijft.  
Als ik 's nachts weer zo eens een gedrochtje gefabriceerd heb dan stuur ik het mijn vrienden soms toe onder de strenge belofte het nooit aan iemand anders te laten lezen.
Jammergenoeg is er nu toch blijkbaar een gedichtje "verloren gelopen" - erger nog - zelfs gepubliceerd geworden in een tijdschriftje...

Toen ik het vanmiddag plots in een boekje zag staan heb ik er enkele bittere tranen om gelaten. Want het was nu ook nog net een gedichtje dat me nauw aan 't hart ligt...
Maar kom, laten we niet te lang treuren, de film van 't leven kunnen we toch niet terug draaien, dus maken we hier ook maar weer 't beste van.
Als het nu toch gepubliceerd is kan ik 't al evengoed op mijn blog zetten. Want hier hoort dit gedicht véél meer thuis dan in dat tijdschrift.

Ik schreef het gedicht in maart van dit jaar toen ik mijn eerste lentenachten in mijn hobbithol beleefde. Ik zat hier - zoals elke nacht - in mijn eigen paradijs te luisteren naar de stilte, het geklater van mijn vijverke, en omringd door mijn poezen... En dit verscheen op mijn blad.
Euh... sorry, mijn beer Haricot schreef dit voor zijn ma Laathi.



Mijn beertje Haricot poseert in een aangespoelde kokosnootdop in Sri Lanka.
De titel van de foto is : "De vroedvrouw van Haricot"


Het goddeloze goddelijke uur.

In het stilste uur van de nacht ma,
Waarin spinnepoten temperamentvol trappelen
De katten vol-continu spinnen en dabbelen
Genietend van warme dekens en ritselende lakens
Waarnaar ze overdag verlangden als bakens
Als uw ogen schitteren en uw gedachten flitsen
En feilloos uw dagelijks cocon openritsen…

In dat fluwelen uur ma,
Wanneer een blad op de vijverspiegel niet geruisloos uitglijdt
Waarin het uitspansel nog verder dan eindeloos uitdijt
Wanneer gij u alleen op de wereld waant, avontuurlijk op reis
Als heel de aarde uw tuin is, uw kamer uw paleis
Waar uw ventilator wiegend zwiepend draait
En uw bekommernissen naar buiten waait…

In dat geluidloze uur ma,
Met de muziek van de alle-nachtelijke dingen
Als zelfs een manestraal lijkt te zingen
Uw aansteker en kaarsvlam knettert
Uw fantasie als een jonge papegaai tettert
In nanoseconden waarin een sprookje ontstaat
Of een sprankelend verfrissend ideetje ontwaakt…

In dat magische uur ma,
Waarin elke regendruppel uiteenpetst en over glasdals tinkelt
Waarin een lepel in uw theetas rinkelt
Waar ge alleen zijt met het geluid van uw organen
Uw bloed door uw oren scheurt als tropische orkanen
Het razende gezang van een mug de lucht vult
De stormwind door de plataan zijn takken brult…

In dat bovenaardse uur ma,
Vindt gij een rust vol leven en beweging
Een avontuur van stilte in een enige omgeving
Uw tederste, allesomhullende, verzachtende, trouwe nacht
Die wegsluit wat buiten hoort en koestert wat ge acht
In die geluksmomenten overvol creatie
Opstijgend uit de kanten wieg van uw inspiratie…

In dat nachtblauwe uur ma,
Dan hoor ik uw dromen want dan zingen uw gedachten
Dan breken ze uit na een daglang van wachten
Uw verbeelding vertolkt haar solo voor een leeg lijkend theater
Uw kop en ziel ontdoen zich van hun dagelijkse kater
Een potlood bekrast papier, de schriftbladeren kraken,
Er moet nog veel gezegd aleer d’ anderen ontwaken

In dat vruchtbare uur ma,
Het uur van slapend waken, wakend slapen
Als uw ideëen zomaar liggen voor ‘t rapen
In de tijd van ’t gloedvol leven in zijn zuiverste essentie
Zonder de dagelijkse pretentie - in zijn ware dimensie
Op dit gouden ogenblik van de warmzwarte lieflijke nacht
Is enkel en alleen uw verbeelding aan de macht

In dat betoverende uur ma,
Zie ik mijn pure moeder, zoals niemand ze ooit ziet
Ontdek ik hoe ze toch van het leven echt geniet
Het uur van uw ongeboren kind, het uur van uw geboren beer
In welk ik me bewust word van de diepte van uw rimpelloos lijkend meer
Het geboorteuur van de blauwdruk van elk gedicht.
In dat uur ma, zie ik uw ware gezicht.

Haricot, 15 maart 2007.

----------------
Het stripje van Irma op de Car Tuning Beurs verschuif ik dus maar naar morgen.

't Wordt een makkie...



Al opgelost door :
Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Steven, Katheen, Shajongen,  Elou, Chrisje, Vifke, Redpoppy, Cooltje, Klaprooosje, Speelster, Viv, Jan, Mieke, Geert, Sylvain, Ron, William, Derktje, François, Maria, Ann,  Chantal en Sandra!

Mijn aftel-lintmetertje tot de sluitingsdag wordt wel héél kort. Maar sommigen worden ongeduldig...





Ja, zó kunt ge 't ook natuurlijk...

Laatste deel van het bezoek aan de Car Tuning Beurs te Mechelen.

         

Een gouden kevertje. Aangezien al deze auto's niet kunnen rijden hoeft er ook geen motor in te zitten en kan alle plaats ingenomen worden door luchtdrukpompen, muziekmateriaal, en "godweetwatnogallemaal" waar ik niks van begrijp.

         

Gepersonaliseerde nummerplaten voor uw hoogst persoonlijk autootje.

         

Deze man in zijn rolstoel vond ik eigenlijk veel mobieler dan al die auto's die niet kunnen rijden...

         

Zo'n beurs is natuurlijk niet af zonder enkele schaarsgeklede dames die de auto's wassen, aaien en koesteren. Tot groot genoegen van de fotografen... Die mannen zorgden pas écht voor de show want ze struikelden constant over emmers en sponsen om toch maar zo dicht mogelijk bij de madammen te geraken

         

En vanzelfsprekend was Irma ook van de partij... Haar commentaren kunt ge morgen verwachten!

Nog niet genoeg gekregen van mensen die hun auto's een eigen persoonlijkheid geven?
Dan kan je verder gaan kijken naar de films op MTV :
http://www.mtv.com/ontv/dyn/pimp_my_ride/series.jhtml

Ik hou me nu verder bezig met het "pimpen" van ons Irma.
Veel goedkoper - en naar mijn mening - stukken leuker.

Weer iets groter en kleuriger...



Al opgelost door :
Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Steven, Katheen, Shajongen,  Elou, Chrisje, Vifke, Redpoppy, Cooltje, Klaprooosje, Speelster, Viv, Jan, Mieke, Geert, Sylvain, Ron, William, Derktje, François, Maria, Ann en Chantal!

Het begon zoals altijd heel onschuldig... Ik moest mijn maandelijks kartonafval klein maken voor de papierophaling van maandagochtend. Als herinnering aan deze favoriete bezigheid - ik heb het altijd als een soort fitness en een gelegenheid om me eens goed af te kunnen reageren "op onschadelijke wijze" gezien - nam ik wat foto's met de zelfontspanner. 't Is trouwens misschien best als ge onder 't bekijken van de foto's deze muziek gaat beluisteren :
http://youtube.com/watch?v=EVYgRPfC9nQ



Ik had weer wel wat voorraad karton bijeengespaard...



... dus begon ik dapper aan mijn "sorteer- en verklein"-klus.
Toen kwam mijn echtgenoot binnen en besloot ik hem een foto te laten maken met als titel :
"I want to break free"...
Ik vond dat heel toepasselijk om die foto volgende zaterdagavond op mijn blog te kunnen zetten.



Ik koos de grootste doos. Vanzelfsprekend. Half werk doe ik niet.
Hoe ik er ben in geraakt is een verhaal apart. Ik ben bovenop Paul moeten klimmen om er in te sukkelen... (En dan te bedenken dat er eigenlijk vier ladders in dat magazijn staan... Gewoon niet aan gedacht...)
Jammergenoeg bestaan van 't spektakel van "De Blijde Intrede" dus geen foto's bij gebrek aan een extra fotograaf...



Eens in de doos geïnstalleerd begon ik me er een weg uit te scheuren ...



...Wat uiteindelijk de "I want to break free"-foto ging moeten opleveren...



Dit kwam al aardig in de buurt van wat ik in gedachten had.
Maar toen... ging het mis...



Door mijn geweld begon de doos naar voor te hellen en te kantelen...



En "Junior-senior" ging plat tegen de vlakte met doos en al!



Let vooral op de oogjes...



... die hier al niet meer zichtbaar zijn...



Ik moet hieruit besluiten dat ik voor fotomodel toch niet in de wieg gelegd ben...



maar... ik heb me wel een kriek geamuseerd.



En mijn doos was toch ook al half in stukken...
-------------
Morgen het laatste deel van de Car Tuning Beurs.
Mét de halfblote madammen
En overmorgen... Irma haar commentaar...

Aiaiaiai, mijn fotoraadsels zijn precies niet meer wat ze geweest zijn?  Tja, 't wordt ook moeilijk om na 120 raadsels nog nieuwe dingen te vinden die iedereen kent of in huis heeft en die ik nog niet gebruikt heb...
Maar ik ben ook niet echt in form. Vorige week heb ik nog twee kilometer gereden met de handrem op. Sinds deze week ben ik mijn bril kwijt en behelp ik me met eentje waardoor ik maar de helft van de wereld zie en eergisteren ben ik de hele dag op stap geweest... in de jas van mijn poetsvrouw...
En ik was heel de namiddag nog wel zo fier toen ik mijn handen in mijn zakken stak en geen rommel voelde! Geen meterkes, of cutterkes, of aanstekers. Ik dacht nog heel fier : "Awel, dat nieuwe jasje ben ik precies toch echt netjes aan 't houden!"
Tot mijn echtgenoot 's avonds belde dat mijn radeloze poetsvrouw haar jas niet meer toen ze wou vertrekken...
Na vijf uur in haar jas rondlopen had ik dus nog altijd niet door dat 't de mijne niet was...
Hoewel hij wel twee maten te klein was...



Maar geef toe 't is wel een schoon jasje
En hier is foto 2. Van dit, o zo simpele, raadsel dus...



De oplossers tot hiertoe : Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Steven, Katheen, Shajongen,  Elou, Chrisje, Vifke, Redpoppy, Cooltje, Klaprooosje, Speelster, Viv, Jan, Mieke, Geert, Sylvain, Ron, William, Derktje, François, Maria en Ann!

Mooi stukje mime en computerkunst voor deze donkere dag...
Maak uw scherm niet te groot, dat doen zij wel voor u
http://users.telenet.be/kixx/

Iets wat je allemaal kent!
Stuur je juiste antwoord door per mail en zet het niet op mijn blog om de andere zoekers hun pret niet te ontnemen.
Zie je de oplossing niet direkt, niet wanhopen, elke dag verschijnt er een duidelijkere foto.



Veel succes, maar nog véél meer plezier!
-----------------
Als eersten opgelost door Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Katheen, Shajongen en Elou!!!
Vannacht kijk ik mijn mail nog wel eens na maar nu ga ik eerst aan mijn "maandelijkse kartonslag" beginnen. Ik neem wel wat foto's om jullie mee te laten genieten van mijn voorlaatste "fitness"
-----------------
PS. Bedankt voor de lieve privémails die ik ontving op mijn berichtje : "De laatste loodjes, de laatste nootjes..." Jullie zijn hartverwarmende mensen...

Het alziend oogje van mijn heerlijke Phineas.



"Phineas ziet u!
Hier worden geen pakjes hesp stiekum weggemoffeld!"

Een afwasborsteltje!
In dit geval wel het ding dat ik gebruik om mijn kattenbakken mee uit te schrobben, maar in feite toch een afwasborsteltje...



Tof wel dat al de volgende mensen in de loop van vorige week zo ongeveer elke borstel die ze in huis hadden in de hand gehouden hebben. Fijn, nu letterlijk álles bij jullie helemaal proper is, kunnen jullie genieten van een rustig weekend in een glimmend huis!
Luc, Lilith, Fernanda, Ingrid, Mieke, Steven, François,Vifke, Cooltje, Ritje, Geert, Mare, Luk, Lange Lou, Dolfijn, Lut, Ryntje, Rikavensis, Speelster, Jan, Opapat, Katrien, Kathleen en Shajongen!

Nog iets groter...



Luc, Lilith, Fernanda, Ingrid, Mieke, Steven, François,Vifke, Cooltje, Ritje, Geert, Mare, Luk, Lange Lou en Dolfijn zijn al, weliswaar na enkele omzwervingen, bij 't juiste antwoord terecht gekomen!

De draad van 't verhaal kwijt? Al de vorige afleveringen vinden jullie door te klikken op :
https://blog.seniorennet.be/laathi/archief.php?startdatum=967759201&stopdatum=967845601

53


54


55


56


57


58


59


60


Maar gaat dat zo blijven?
Dat zal moeten blijken uit 't vervolg van 't verhaal...
Over enkele dagen...