Smeekbede

Nog even een foto van dezelfde zijde van 't voorwerp, later laat ik de andere kant wel eens zien...



Al opgelost door Nilleke, Geert, Lange Lou, Dolfijn, Opapat, Marleen,
Steven, Moederke Melanie, Nand, Walter en Chrisje!

Sorry jongens verwacht even twee dagen geen persoonlijke antwoorden op jullie mails wegens... te druk.
Vanavond was het eindfeestje van onze winkel (Ja er komen later zotte fotokes! Tuurlijk!)... en morgen de operatie van mijn vriendin...
Uw "Junior-senior" is weer even bizzy bizzy. Dus even geduld! Maar morgen staat het beloofde vervolg van de fotoreportage van vorige dinsdag hier wel klaar voor jullie!

Iedereen kent het, als je 't geraden hebt zet de oplossing niet op mijn blog om de andere zoekers hun pret niet te bederven aub. Stuur je antwoord maar per mail dus!



Veel succes maar nog veel meer plezier!
----------
Reeds opgelost door
Nilleke, Geert, Lange Lou, Dolfijn, Opapat en Marleen!
----------
Morgen begint de reeks reportages over onze zotte dinsdag...

Vanaf morgen begin ik aan de reportages over ons heerlijke dinsdagtripje! Maar toch eerst even dit...
Zonder 't seniorennet hadden Mare en ik elkaar misschien nooit leren kennen...













... en wat een gemis zou dat in mijn leven geweest zijn ...
Bedankt voor je vriendschap Marie Jeanne.
Bedankt Nand en François voor deze heerlijke foto's.

En op deze foto's zien jullie nu eindelijk ook eens wie "Wannes" is

******
Marie Jeanne vond deze fotoreeks van ons samen ook zo treffend. Ze zocht wat het is dat ons twee zo intens verbindt. En ze vond het antwoord in onderstaand gedicht van Rilke...

Ik smeek je van ganser harte geduldig te zijn
met alles wat in je hart onopgelost is gebleven,
en te leren van de vragen zelf te houden,
als van afgesloten kamers.
Of als boeken in een vreemde taal.

Zoek geen antwoorden die je niet kunnen worden gegeven,
omdat je niet in staat zou zijn ze te leven,
want het gaat erom dat je alles doorleeft.

Doorleef de vragen die je bent,
misschien zul je dan geleidelijk,
zonder het op te merken,
op een ver verwijderde dag
doorleven op het antwoord.

******
Ondertussen zijn we al twee jaar vriendinnen. Héérlijk!!!
Dit is een fototje van oktober vorig jaar.

Nog éne in aktie op de wandelterrassen in 1971... François 17 jaar oud!
Ik deed mijn kunstjes op 't Zuiderterras en hij de zijne op 't Noorderterras.
Blijkbaar hadden we toen onwetend al dezelfde zotte ideëen...
Stel u voor dat we mekaar toen tegengekomen waren.



http://youtube.com/watch?v=d0FUvLfxyp0

Tja, 't was niet makkelijk. Jullie hebben je laten misleiden door de weerspiegeling.
Nu had ik mijn deurslot speciaal eens goed opgeblonken en nu was 't weer niet goed.

                      

De antwoorden - vooral de beschrijvingen - van het "deurschieterke" waren goddelijk!
Ik heb er altijd weer zo'n bewondering voor hoe jullie je best doen! Al kent ge 't juiste woord niet (net als ik deze keer ) ge weet het toch altijd maar te omschrijven! Knap gedaan! Maar, mannekes, mannekes zouden we toch eens niet allemaal samen een cursus Nederlandse woordenschat gaan volgen? Kan heel gezellig zijn!

Hier een kleine bloemlezing van jullie beschrijvingen van dit ding :
---------
"zijkant van de deur waar de sleutel in past ? allez dat ding dat er zo uit steekt aan de binnen kant van de deur ?"
-----------
"Is het een onderdeel van dat deel van de klink dat in de deur zit? Ik ken de naam niet, maar ik bedoel dat "steeltje" dat in de deur in het gaatje van de deurlijst gaat. Ja zeg, ik weet ook niet hoe ik het beter moet zeggen."
-------------
Een stuk van slot; da ding dat naar binnen en buiten gaat als ge de deurklink beweegt
-------------
we  denken  dat het  het  slot  van  de deurklink is, of hoe moet  ge  dat  nu  noemen;  de  baard  van het slot  of  zoiets  zekers.
----------
Ik denk dat ik het weet Het stukje metaal dat dient om de deur te sluiten
-------------
'k Was al aan de deuren gaan piepen, ik snap die hints dan ook wel dadelijk maar had het niet in de mot, ik dacht eerst dat het een scharnier was maar het was toch maar een rare, dacht ik achteraf.  En ja, ik zat er eigenlijk niet zo ver vanaf : het gedeelte van een deurslot dat met de deurkruk wordt bediend en dat in de opening van de omkadering past.  Als is me niet vergis noemen ze dat de "baard" van het slot maar ik kan er ook helemaal naast zitten natuurlijk, wat de benaming betreft toch.

------------

En toen kwamen de professionals aan 't woord :

"in de sluitkant van de deur is het slot gemonteerd en uit het slot steekt de slotlip en de sluitpal (die laatste alleen als je ze op slot doet)"
-----------
"Het is een deurslot, in vaktermen noemt men dit de schieter van een slot,
het gedeelte dat in de deurstijl "schiet" dus."
-----------

En dankzij deze laatste inzendingen wist ik dus eindelijk ook ineens dat ik "de schieter" of "de sluitpal" gefotografeerd had, en hoe ik vandaag de oplossing bij de juiste naam moest noemen. Merci matekes!

Bravo voor de volhouders die 't uiteindelijk gevonden hebben : Luc, Luk, Kathleen, Shajongen, Geert, Cooltje, Redpoppy, Steven, Nand, Chrisje, Speelster, Ryntje, François, Moederke Melanie, Lilith, Mieke, Fernanda, Ritje, Derktje, Mare en Vera!

Morgen verse aanvoer!!!

Wat hebben Nilleke, Jan, Nand, Mare, François, Wannes en ik dinsdagavond weer allemaal uitgespookt?



Wat is er tussen de eerste en de laatste foto weer gebeurd?...
En... wie is Wannes???



Morgen krijgen jullie antwoord op de vragen!

Geloof me, 't was de moeite... want er volgen in de loop van de week een zestal fotoreportages van ons tripje

Speciaal voor Jan :
Gek doen is niet leeftijdsgebonden. Zie hier de bewijzen. Beide foto's zijn genomen op de wandelterrassen van de Schelde. Er zitten alleen "enkele" jaartjes tijd tussen.



Zwierend aan een lantaarnpaal op mijn 16de.



Zwierend aan een lantaarnpaal op mijn 49ste.

Ik ben nu een ouder model. De lantaarnpaal is een nieuwere versie.
De kathedraal is nog dezelfde.
Dus wees gerust Jan, ik ben echt niet gekker aan 't worden dan ik al was.
 't Zit in de genen.

Meer kan ik echt niet laten zien. Ik toon eigenlijk alles al!...
Dit is de foto van de laatste kans want zaterdag krijgen jullie de oplossing!



Reeds opgelost door Luc, Luk, Kathleen, Shajongen, Geert, Cooltje, Redpoppy, Steven, Nand, Chrisje, Speelster, Ryntje en François!!

Aangezien ik dringend aan een nieuw fotoapparaat toe ben moesten er dit weekend twee uitgetest worden. Mijn maatje Luk en ik hebben van de test dus maar ineens een "partie plezier" gemaakt. We hebben het TV-programma "Topmodel" nagespeeld. Op commando emoties in uw gezicht leggen is pedoemme heel wat anders dan stomweg staan "smilen voor 't fotoke".
Probeer 't zelf maar eens, 't valt echt niet mee. Maar 't is wèl héél plezant!

Jullie hebben nu de laatste maanden "Junior Senior" zien lijden en afzien en er veel geduld mee gehad, dus nu verdienen jullie 't ook om mee lol maken!
Onder elke foto staat in cursief de opdracht die "de fotograaf" me gaf. En daaronder mijn eigen commentaar. Irma is misschien niet op haar mondje gevallen maar haar moeder ook niet.



"Vooruit Laathike, doe eens een Wendy-tje van Wanten."
"Krijg ik dan een Franske?"



"Ja, dan krijgt ge een Franske."
"Maar ik wíl helemaal geen Franske!!!"



"Twee Franskes dan?"
"Ik speel niet meer mee, ge moogt uw Franskes houden!"



"OK. Geen Franske. Ge krijgt Sawyer, die knappe, uit "Lost".
"Das al wat anders, nu hoor ik u klappen."



"En? Is Sawyer meegevallen?"
"Amai! 't Zal nog niet!!!"



"Mag hij nog eens langskomen?
Of hebt ge nu liever Viggo Mortensen uit "De Ban van de Ring?"
"Doe ze maar alletwee."



"Sorry. Ik heb alleen Franske nog in voorraad..."
"Gij valsspeler!!! Ge hadt me Viggo beloofd!!!"



"Maar... Wendy-tje is zo gelukkig met Franske, waarom gij dan niet?..."
"Ik wil geen Franske! Ik wil Viggo!!! Viggo!!!"



"Maar die is er nu niet!!"
"Jawèèèèèèèèèèèèèll!!! Ik wil Viggo! Of desnoods die andere schone uit "Lost"..."



"Momenteel ook niet voorradig."
"Wacht, laat me eens denken, welk schoon stoppelbaardje loopt er tegenwoordig nóg rond op TV?..."



"Ja, denk eens na. Dat moet ge op uw leeftijd toch nog kunnen."
"Gevonden!!!"



"Hebt ge er ene in gedachten? Zo te zien wel precies..."
"Yessss!"



"Hm. 't Is precies ne goeie deze keer."
"Zijt maar zeker!"



"Mag ik weten wie het is?"
"Nee."



"Allez, doe nu niet flauw, zeg nu aan wie ge lag te denken..."
"Vergeet het! Nadat gij me Franske in mijn boot wou schuiven zeker?"



"Allez, ge komt op dreef. Zoek er nog maar ene."
"Ja?!!! Wacht! Ik heb hem al : Kiefer Sutherland uit "24"!..."



"Maar als ge zo'n rimpels trekt dan gaat hij niet komen vrees ik."
"Zwijg nu eens! Ik kan me niet concentreren. 't Is trouwens niet erg dat die niet komt. Bij nader inzien heeft die toch geen stoppelbaardje."



"En? Al iemand in gedachten?"
Ja!!! Zes!!!!
"Stop al maar. Deze opdrachten zijn te gemakkelijk voor u."
Denk eens aan Hannibal Lector uit "The Silence of the Lambs".
Toon daar eens een emotie bij."



"Noemt gij dat angst? Doodsangst?"
"Euh nee, misschien niet..."



"Van Hannibal moet ge pánisch worden! De angst moet door uw lijf gieren!"
"Ja,... maar dat is eigenlijk maar een gewone acteur hé, dat is geen echte kannibaal..."
"Sawyer en Viggo waren anders ook maar gewone acteurs... En daar lukte "emotie tonen" precies toch wèl bij..."
"Wacht. Geef me tijd om me te concentreren. Ja! Ik ben er bijna, ik voel de angst van mijn tenen naar mijn haren razen! Nú!!! Afdrukken!!!"



"Sorry. De batterij is plat."

En dit was dan het voortijdig einde van mijn fotomodel-carrière.
Maar we weten ondertussen wel dat het "Panasonic"-fotoapparaat het verloren heeft van de "Samsung".
Dat is toch ook al iets.
En Luk, bedankt voor de geweldig plezante foto's!!!



En toen... kreeg ik eindelijk mijn beloofde chocolade-puddingske!
----------------
Voor 't "hoogst onwaarschijnkelijke" geval ge u Viggo Mortensen niet meer kunt herinneren....
Dit is een foto die Viva vorig jaar in oktober van me nam toen er nog lege plekken aan de muren van mijn hobbithol waren om posters op te hangen...



En hier nog twee stiekum "gepikte" foto's van 't internet...

 

En nu ik toch - tegen mijn gewoonte in - van 't internet aan 't "pikken" ben kan ik me evengoed ineens eens laten gaan...
Hier is "Sawyer" uit "Lost".

   

Geef toe, nu moet ge toch ook zonder moeite een smachtende blik op uw snuit kunnen toveren?

Oef!!! Eindelijk toch enkele oplossingen binnengekregen. Niet echt veel, maar toch.
En ge hebt er allemaal zoveel in huis! In elke kamer waarschijnlijk!!!
En dan maar zagen dat mijn vorige raadsels te makkelijk waren...



Allez komaan, zet de leesbrillekes nog eens op! Wandel eens door uw huis. Maar ziet dat ge niet tegen een openstaande deur loopt zoals ik vorige week. 

Morgen wil ik meer juiste antwoorden, of anders krijgt ge volgende week iets spotgemakkelijks voorgeschoteld. En dan gaat 't ook weer niet goed zijn waarschijnlijk... Wij senioren zijn moeilijke mensen.
Alvast proficiat voor Luc, Luk, Kathleen, Shajongen, Geert en Cooltje!

Destijds was me door 't Seniorennet gevraagd of Irma in het tijdschrift "Pascal "als stripje mocht verschijnen. Ik heb het toen niet voor mekaar gekregen wegens tijdsgebrek - ik moest op 48 uur een professioneel uitziende strip afleveren - en omdat ik geen pc-programma heb om strips te maken en er als pc-leek gewoon zomaar wat op los pruts, lukte me dat niet.
Heel eerlijk gezegd, het zou me ook niet liggen om met deadlines te moeten werken. Daar ben ik nu net van af door met onze winkel te stoppen en daar dan terug mee moeten beginnen... Nee, liever niet. Dus heb ik zeker geen spijt dat dat avontuur niet is doorgegaan.

Irma zou trouwens ook helemaal niet in 't mooie en verzorgde maandblad gepast hebben. Ik heb liever dat Irma een vrije vogel blijft, dat ze mag zingen zoals ze gebekt is. Ik laat Irma niet graag in een vakje stoppen waar ze plots mooi Nederlands zou moeten praten en niet meer onbeleefd zou mogen zijn.

Dit stripje had ik destijds als test gemaakt. Ik vind het te jammer om het verloren te laten gaan daarom zet ik het toch maar even op mijn blog. Later verhuist het natuurlijk naar háár blog.
Want ik wil háár blog zeker geen concurrentie aandoen, daar zou ze wel eens heel pissig over kunnen worden. Ik ken mijn handtas.















Irma is dus geen BS, "Bekend Schaap", geworden. Maar ze heeft nu wel een eigen blog waarop ze ongestoord haar ding kan doen. Ik denk dat ze daar gelukkiger mee is.
http://www.bloggen.be/irma/
Alhoewel, ons Irma kennende, 't is geen gemakkelijke madam... Met wat krijgt ge die echt tevreden?... :

Komaan! Ge vindt het overal in huis!!!
Maar misschien in een andere kleur...

Gewoon enkele leuke foto's uit de reeks van dit weekend. Ik heb er nog geen tijd voor gehad er een grappig verhaal rond te brouwen. Door de onverwachte ziekte van een geliefde zijn er nu dringendere zaken te doen. Het fotostripje is dus voor morgen of overmorgen.



"Zot poseren?... Nee, dat durf ik niet..."



Of misschien toch wel... Op deze leeftijd moet ge alles durven durven..."



"Ziet ge wel dat ik durf! Daar moet ge nu zo oud voor geworden zijn!"
-------------------------
En geloof me... er is nog materiaal genoeg om een hilarisch verhaal rond te brouwen
't Moet niet altijd Irma zijn die 't slachtoffer is van mijn stripverhalen?
Dus morgen de rest!

Nog door niemand geraden, nochthans heeft iedereen het in huis!



En kom nu alstublief allemaal van uw dak! Want het is echt geen gootje!!!
Ik ben niet verantwoordelijk voor ongevallen hé!
Ik zou jullie in dit weer toch nooit op jullie dak durven sturen...
Zó sadistisch ben ik nu ook weer niet!
Zoek het gewoon binnen, ge hebt het dagelijks in uw handen.

Dit weekend was ik uitgenodigd op de viering van de 50-jarigen in ons stadje.
't Begon al goed... Paul en ik waren allebei in slaap gevallen (dat gebeurt ons sinds de sluiting van de winkel op de gekste uren van de dag) en we hadden daardoor maar 10 minuten om ons te kleden en wat op te tutten. Op 't laatste moment kregen we dan ook nog een telefoon en kwamen we helemaal te laat op 't stadhuis om de groepsfoto van de 50-jarige dames mee te maken... Dus als troostprijs hier maar een foto van de mannen van een halve eeuw oud.





Burgemeester Jan Peeters gaf een korte speech waarin hij de nadruk legde op het feit dat onze kindertijd zich had afgespeeld in de gouden jaren zestig, maar dat we direkt daarna wel met onze neus op de crisisjaren gedrukt werden. Hij betoonde zijn medeleven dat we tijdens onze eerste jaren op de arbeidsmarkt dikwijls met werkloosheid confronteerd waren maar troostte ons door op te merken dat de tijden nu wel anders waren want dat er vandaag meer werkende mensen van 50 jaar oud zijn dan van 20, en dat we nu dus onze eventuele schade kunnen inlopen...
Kan zijn, maar dan toch uw "Junior-senior" niet.



Alweer de zoveelste miserabele foto van de avond...

Een beetje triest verliet ik de receptie omdat ik nu geen foto van de 50-jarige dames had en 't artikeltje dat ik daarover op mijn blog wou zetten daardoor grotendeels naar de bliksem was.
Mijn kameraad heeft thuis dan maar wat foto's van me getrokken als troostprijs. Nu hij me eindelijk nog eens geschminkt te zien kreeg... We moesten trouwens twee fotoapparaten uittesten want ik ben dringend aan een nieuw toe.
Op de duur is onze "foto-apparaat-test" wel een héél gekke bedoening geworden en zijn we 't TV-programma "Topmodel" beginnen naspelen... We hebben gegierd van 't lachen! Maar ik had er geen idee van dat poseren zo moeilijk was...

Gewoon netjes rechtopstaan en desnoods een smile faken, dat is geen probleem. Maar expressie op uw gezicht leggen... U iets inbeelden en dat dan proberen uit te stralen... Mens, dát is moeilijk! Ik bekeek die jonge meisjes van dat tv-programma direkt met andere ogen. Ik had ineens de grootste bewondering voor hun prestaties.

Mijn eigen prestaties bestonden er grotendeels uit om te beginnen schateren om een opmerking van mijn maat net voor de flash afging, en wèg was de zo moeilijk aangenomen pose...
Desalniettemin is hij er toch in geslaagd enkele echt mooie foto's te nemen waar ik heel blij mee ben.
Groot was mijn verbazing toen ik ze later op 't pc-scherm zag verschijnen en ik direkt opmerkte hoeveel spanning er uit mijn gezicht verdwenen is. Als ik deze foto's vergelijk met foto's van twee weken geleden... Ik kan mijn eigen ogen niet geloven.



Er zitten er een boel leuke tussen waar jullie morgen zeker van mogen meegenieten maar ik wil er eerst een soort stripverhaal van maken... Er staat jullie wat te wachten...