priesters

Een eekhoorntje komt bedelen in de eetzaal.

weerspiegeling van wolken in een meer in Sri Lanka

En? Zijn iedereen zijn hersentjes goed uitgerust? Gaan we er met frisse cellen tegenaan?
Zo gemakkelijk als we een maand geleden geëindigd zijn (met het toetsenbord van de gsm),
zo moeilijk beginnen we nu...

Veel succes (ge zult het nodig hebben) en veel plezier!
(Wees gerust, jullie krijgen wel tips als \'t echt niet lukt! Maar probeer toch maar eens eerst zonder. God weet hoe een leuke antwoorden komen er uit de bus...)

Stuur me maar een mail als je \'t denkt te herkennen!
---------------------------------------------------
Als eerste goed geraden door Francois, Bingel en Luk!
En Jenny, Viva, Jan en Paul!

Een man sprak met God over de hemel en de hel. God zei tegen de man : "Kom, ik zal je de hel laten zien." Ze gingen een ruimte binnen waar een groep mensen om een enorme stoofpot zat. Iedereen was uitgehongerd, wanhopig en stervende. Ieder van hen had een lepel vast waarmee ze in de pot konden komen, maar elke lepel had een steel die zoveel langer was dan hun eigen arm dat ze deze niet konden gebruiken om het voedsel naar hun mond te brengen. Het lijden was verschrikkelijk.
"Kom, nu zal ik je de hemel laten zien," zei God na een tijdje. Ze gingen een andere ruimte in, precies dezelfde ruimte als de eerste : de stoofpot, de groep mensen, dezelfde lepels met lange stelen. Maar iedereen was gelukkig en verzadigd.
"Ik begrijp het niet, " zei de man. "Waarom zijn ze hier gelukkig terwijl iedereen in de andere ruimte er zo ellendig aan toe was en alles is op beide plaatsen toch hetzelfde?"
God glimlachte. "Ach, het is heel simpel," zei hij. "Hier hebben ze geleerd elkaar te voeden."

                           (een tekst van Ann Landers, uit het boek "Balsem voor de Ziel 2")

Vrouwen op de groentenmarkt in Tangalle, Sri Lanka

  

Krekel in vijgeboom (Turkije)

Deze foto\'s van een kwal waarin visjes wonen trok ik vorig jaar in Thailand. Ik plak hieronder een stukje tekst uit het reisverhaal dat ik \'s avonds over die heerlijke dag schreef :

(...)
Een grote kwal die eruitzag als een buitenaards ruimteschip! Als de wolk boven Hiroshima! Als de opwaaierende rok van Marilyn Monroe! Als een wit, bol, paddestoeltje met een gerimpeld velleke! Als de lievelings-ufo van Onzelievenheer! En alsof dat op zichzelf nog niet hemelsmooi genoeg was bleek er onder haar mantel ook nog een kleine school blauwe visjes te wonen! Nog nooit zoiets gezien! De kwal opende en sloot haar mantel en elke keer waren die efkes viskes te zien! Niet alleen door mij maar ook door een trompetvis die er verschrikkelijk in geïnteresseerd was en er heel graag enkele verorberd had maar blijkbaar een beetje bang van hun huisbaas was. Af en toe zwom er een visje uit de kwal en maakte een rondje rond zijn woning om dan rap terug de veiligheid onder de mantel op te zoeken. En op zo\'n moment zat die trompetvis te wachten natuurlijk.

Het was van een onwezenlijke schoonheid. Ik heb van heel de reis nog nooit zo\'n prachtige foto\'s getrokken! \'t Was wel een beetje oppassen geblazen want als ik onder de kwal dook om haar in tegenlicht tegen de waterspiegel te fotograferen was ik haar soms ineens kwijt. En \'t had wel een beetje vervelend kunnen worden als ik bij ’t naar boven floepen ineens onder die kwal was uit gekomen en aan\'t oppervlak verschenen was met dat ding op mijn kop, alsof het de nieuwste creatie van Elvis Pompilio betrof. Ik denk dat ik daar niet mee gelachen zou hebben, dat had behoorlijk pijnlijk kunnen worden.

En die kwal die dreef daar maar traag en onverstoorbaar als een luchtballon uit de zachtste pastelkleuren tegen een blauwe hemel van water en ik draaide daar als satelliet rond en trok prachtige foto\'s… Op die momenten is snorkelen de hemel op aarde. Of de hemel onder zee? Hoe moet je dat noemen?
(...)

Klik op de foto\'s om ze te vergroten.

Toen Gandhi op een dag op de trein stapte, gleed een van zijn schoenen uit. De schoen kwam onder de trein terecht. Omdat de trein weer in beweging kwam kon hij de schoen niet pakken. Tot de verbazing van zijn metgezellen trok Gandhi bedaard zijn andere schoen uit en gooide hij deze op de rails, zo dicht mogelijk bij de andere in de buurt. Op de vraag van een medepassagier waarom hij dat deed, antwoordde Gandhi glimlachend : "Nu heeft de arme man die de schoen op de rails vindt een compleet paar schoenen."

een heuse fluo kever!

\"Surgeonfish\" of \"chirurgvis\". Hij wordt zo genoemd omdat hij vlak voor de aanzet van zijn staart enkele vlijmscherpe mesjes heeft staan (de kleine oranje dingetjes acheraan)  Een gevaarlijk verdedigingswapen.

Rosse : "Komaan jong, dat zijn toeristen, die hebben een camerake bij, sta nu eens recht en poseert toch eens efkes!"

Grijze : "Hebben ze Friskies op zak? Ruiken ze naar vis? Ga er eerst eens aan snuffelen en weet het me te zeggen."

het hartje van een lotusbloem