Fotoraadsel 149 - foto 2

Vannamiddag kwam er een geel kanarievogeltje op mijn dakterras aangevlogen, recht de keuken in.
Phineas, Hanuman, Laathi en ik stormden er als gekken op af! "Laathi de mens" heeft 't beestje goddank op 't nippertje uit de klauwen van "Laathi de kat" kunnen redden!

Ik heb overal in de buurt briefjes in de bussen gestoken in de hoop zijn baasje terug te vinden. Mijn buurvrouw leende me een kooi dus kon ik 't beestje uit zijn visbak halen. Ja, visbakken heb ik ondertussen genoeg.

Als de eigenaar niet opdaagt dan zoek ik een pleeggezin voor deze vinnige lieverd! Hij is niet gewond, zit al lekker te eten en tsjilpt gezellig! Dus moest er iemand geïnteresseerd zijn om hem een goede thuis te geven - als ik de baas niet binnen de week vind - laat het me maar weten!

         

Hanuman ziet de bui nog niet hangen...

         

De kleine gele mag verhuizen. Van de visbak naar de vogelkooi.

         

Maar hem uit zijn visbak nemen deed ik wel op 't "kleinste kamertje".
Voor 't geval hij ging vliegen ik hem rap terug te pakken zou hebben...


         

         

          

Hij schijnt best tevreden met zijn hotelkamer...

         

Ik heb de kooi in de etalage van onze lege winkel gezet. Veilig voor de poezen en zo kunnen zijn evenutele baasjes hem zien.
Mijn buren zullen wel denken dat ik gek geworden ben : eerst muziekinstrumenten verkopen en dan opeens een winkel met 1 zangvogeltje openen!

Gisteren...



Waar zat Irma gisteren zo doodongelukkig uitgeregend te wezen?...



En op wat staat Mare hier in weer en wind te wachten?...



Waarom heeft Nand dit sexy "kruippakje" aangetrokken?...



Zijn we in de hemel? Is dit een familie-bord rijstpap???...



En waar vinden we eindelijk de zon terug?...





En héél schoon gezelschap?...

Dus veel vragen die ge alvast moogt proberen te beantwoorden hieronder als reactie!
In de loop van volgende weken komen er dus nog veel reportages en de antwoorden op deze raadselachtige vragen!

Alweer een alledaags voorwerp waarvan iedereen er verscheidene bezit!



Veel succes maar nog veel meer plezier!

Een wattenstaafje, een oorkuiserke, een cassettedekreiniger, een ontschminkingsstokske, een verfopsopperke.... Voor wat wordt dit ding niet allemaal gebruikt en misbruikt?...



Opgelost door Ron, Chrisje, Luk, Speelster, Andromeda, Jan, Steven, Nand, Geert, Klaproosje, Paul, François, Mieke, Wim, Viva, Rina, Mare, Cooltje, Sus, Lange Lou, Dolfijn en Kathleen!

Voor lezers die de hoogst ongewone levensgeschiedenis van mijn Vietnamese vondeling niet kennen :
klik op mijn poezenblog http://www.bloggen.be/laathi_poezenverhalen/  en scroll vervolgens een beetje naar beneden, dan komen jullie bij het verhaal van zijn eerste levensdagen in Vietnam terecht!

Vooruit als laatste kans... dan maar een kompleet ander onderdeel van dit overbekend dingetje!  



Toch reeds opgelost door Ron, Chrisje, Luk, Speelster, Andromeda, Jan, Steven, Nand, Geert, Klaproosje, Paul, François, Mieke, Wim, Viva, Rina, Mare, Cooltje, Sus, Lange Lou en Dolfijn!

Weer maar eens de zijkant want het vlot niet erg precies.
Nu moet ge eens goed luisteren : het is géén spons en vergeet nu eindelijk die pijnlijke staalwol!!!
Ge ziet het allemaal veel te groot! Zoek naar een kleiner voorwerp!



Reeds opgelost door Ron, Chrisje, Luk, Speelster, Andromeda, Jan, Steven, Nand, Geert, Klaproosje, Paul, François, Mieke, Wim, Viva en Rina!

In mijn visbakske spelen zich taferelen af die ge op een porno-kanaal van TV nog niet zou durven uitzenden... Ik kan trouwens al beter spreken van mijn "slakkenbakske" dan van mijn "visbakske". De slakken zijn ondertussen zwaar in de meerderheid. Mijn visjes zijn nu met zijn twintig (ik hoop nog altijd om er 5 groot te kunnen brengen, maar het wordt wel spannend...) maar de slakkenpopulatie kweekt zoals konijnen op Viagra... Ze kruipen op mekaar en halen de vreemdste toeren uit. Het lijkt soms wel of ze zitten te oefenen om te gaan optreden in "Cirque du Soleil"... Momenteel zitten er tientallen slakjes van 1 millimeter over het glas te kruipen. Ik ga moeten ingrijpen. Maar de volwassen dieren zijn toch zo mooi...



Eitjes, eitjes en nog eens eitjes...



Slak met eitjeszak.



Ze leggen gelijk de kiekens...





Dit is toch al meer een sierlijke vlinder dan een slak?...

Als je wil zien hoe mijn slakken trainen voor hun acrobatenocarrière (wat soms ontaardt in ware orgieën) en hoe de ouders van de baby-vissen het maken, wip dan maar eens binnen op hun fotoalbum van deze week! Welkom bij Julien en Julienne in aktie :  (XXX-rated)
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/CirqueDuSoleilVanSlakken?authkey=PPQIYzni5Jk

Toch nog maar eens de voorkant....



Reeds opgelost door Ron, Chrisje, Luk, Speelster, Andromeda, Jan, Steven, Nand, Geert, Klaproosje, Paul, François, Mieke, Wim, Viva en Rina

Een zijzichtje...



Alvast bravo voor Ron, Chrisje, Luk, Speelster, Andromeda, Jan, Steven, Nand, Geert, Klaproosje, Paul, François, Mieke, Wim, Viva en Rina. 

Een groter stukje..



't Is blijkbaar niet moeilijk want ik heb nu, na amper 1 foto getoond te hebben, al bijna zoveel goede antwoorden als vorige week na 7 foto's...
Ron, Chrisje, Luk, Speelster, Andromeda, Jan, Steven, Nand, Geert, Klaproosje en Paul weten het dus al...

Binnenkort komt er een fotoreportage over de Middeleeuwen op mijn blog (jaja, een teletijdmachine heb ik ook nog tussen mijn rommel gevonden ... )
Vandaar dat ik eerst al deze tekst (van een anonieme schrijver) op mijn blog zet. Kunnen jullie alvast warmdraaien in 't vooruitzicht van mijn foto's van de ridders en middeleeuwse boeren...

De volgende keer dat je je handen wast, en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toe ging... Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500:

De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei, en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.

Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De baby’s waren als laatsten aan de beurt. Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken... Vandaar de uitdrukking "het kind met het badwater weggooien".
 
Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak.
Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde "It’s raining cats and dogs".
 
Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van
grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.

In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds, en liet het overschot in de ketel. Dit werd dan 's nachts koud, en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...

Soms konden ze varken krijgen, en dan voelden ze zich heel bijzonder. Als ze bezoekers over de vloer kregen, dan hingen ze hun stuk varken op om op te scheppen. Het was namelijk een teken van weelde als een man spek naar huis kon brengen. Ze sneden dan een stukje af om te delen met de gast, en kauwden gezellig samen op het vet.

Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit  gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.

Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd,en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden. Vandaar het gebruik van de doodswake.

Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, en ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden, dat omhoogleidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel niet rinkelde. En zo werd er wel eens iemand "saved by the bell".

Wie zei er ook alweer dat geschiedenis saai was...?
En nu even geduld, dan krijgen jullie binnenkort mijn "Middeleeuwenfoto's" te zien!

           

Een voorwerp dat de meeste mensen in huis hebben.
Maar niet iedereen gebruikt het waarvoor het ontworpen is...



Veel succes maar nog veel meer plezier!
En wees gerust : elke dag een nóg duideljkere foto.