Het domein van het Kasteel van Gaasbeek lijkt wel eindeloos...


En niet iedereen vindt dit zo amusant...


Irma : "Groemphf. Eindeloos. Eindeloos vol stenen ja! Ik verstop mij hier in dit nisje. Dat ze verder alleen die ouwe rommel bewonderen als er dan voor mij toch geen boterbloemenweitje af kan..."
Laathi : "Zeg schat, dat is hier groot om u te zoeken hoor! Dat moogt ge niet meer doen, uzelf verstoppen!"
Irma : "Maar die stenen liggen nogal zwaar op mijn maag ma, kunnen we nu eens niet iets plezants gaan doen?..."
Laathi : "Ja, kom, we dalen de wijnberg af en gaan rond de vijver wandelen. Daar vinden we zeker uw vieruurtje!"

Ja, ik ben ernstig. Hier staan wijnranken op de zuidkant van de heuvel. Waarschijnlijk net genoeg om 1 fles wijn mee te vullen, maar kom... wie 't kleine niet begeert..."
Irma : "Dat is maar een karige oogst hé ma?..."
Irma : "Wacht! Ginder staan er méér!"
Laathi : "Irma! Irma!! Weer niet gaan lopen hé! Ik ga hier weer niet opnieuw die 4 hectaren afstappen om u terug te vinden!"
Irma : "Eens proeven... Knapperig, ja, dat wel... maar toch bitter op het achterste van de tong, de zuurtegraad is ook hoog, en weinig gekruid, en de nasmaak is nogal penetrant... Misschien als ze gebakken zouden zijn... En als de cuisson goed zou zijn vanzelfsprekend... Tja, toch wel liever een boterbloem voor mij..."
Irma : "Dit is een restaurant naar mijn hart! Lekker op zijn romeins aanliggen aan 't tafel..."
Moe Eend : "Kinderen niet opzij kijken, gewoon doorzwemmen. Nee, ge moet niet naar dat onopgevoed schaap dat daar zonder tafelmanieren op de oever zit te eten zitten gluren. Dat is géén goed voorbeeld!"
Morgen krijgen zij die meer willen zien de link naar mijn fotoalbum!