wit en zwart

Mijn goede kameraad Francois, de fotograaf, hij die mijn fotoraadsel altijd zo snel weet op te lossen, antwoordde op mijn vraag over de "muis" :

Liliane,  dit is duidelijk géén muis, tekening op de pels, ontbreken van staart enz... wijzen meer in de richting van een Syberische hamster. Misschien (hoogstwaarschijnlijk) is het een ontsnapt tam exemplaar, dit zou zijn (of haar) tamheid kunnen verklaren, ik vermoed dat als je hem terug in het "veld" zet hij een ehhh... vogel voor de kat zal zijn. Ge moet in ieder geval geen schrik hebben dat ge binnenkort met een muizenplaag zult zitten want ik denk niet dat hij (of zij) hier snel soortgenoten zal vinden waarmee de vermenigvuldigingstruuk kan uitgehaald worden  ;-) 

Nadat ik dit las, dacht ik dus dat het een ontsnapt huisdier van iemand zou kunnen zijn. Ik wist dat mijn huurster, die boven het zijgedeelte van onze winkel woont, veel kleine dieren houdt, dus ik belde haar op of er niet eentje ontbrak. En inderdaad, zij was haar Russisch dwerghamstertje sinds drie dagen kwijt! Vannamiddag komt mijn buurvrouw het diertje terug halen en het krijgt een nieuwe onbeschadigde kooi zodanig dat het niet meer kan ontsnappen. Goddank dus dat ik vannacht niet in een impuls de "muis" in 't veld ben gaan zetten...
Dus alweer dankzij 't seniorennet een huisdier teruggevonden en een baasje gelukkig gemaakt!
Bedankt Francois voor de hulp!

Eergisteren hoorde mijn man een geritsel in onze winkel. We vreesden voor een muis. En dat mag natuurlijk niet want zo'n beestjes kunnen aan de kabels van de apparaten gaan knabbelen.
Gisteren werd onze angst bewaarheid want de muis liet zich zien. Ze kwam vrolijk tot aan de bureau getrippeld en ze liet zich bijna aanraken. Dus was ik van plan om zaterdag in een doe-het-zelf-winkel een muisvriendelijke val te gaan kopen.

Tot daarnet... mijn man weer aan zijn bureau zat te werken en de muis alweer op de proppen kwam. Hij stak zijn hand uit en ze kwam er aan snuffelen. Met zijn andere hand pakte hij haar onverhoeds op en gevangen was de muis!
Ja, mannen zijn koene jagers nietwaar, dat zit in hun genen.

We wilden ze in een stuk poesvrije tuin de vrijheid geven maar aangezien ze zo tam en rustig was (op een klein hapje uit mijn echtgenoot zijn hand na) vond ik het toch prettiger om ze morgen eens eerst mooi te kunnen fotograferen en haar dan ergens veiliger in veld of bos te gaan zetten.

Dus duikelde ik een oud aquarium op, legde er houtschaafsel in, gaf de muis kattebrokken en visseneten (dat ze beleefd in haar pootjes nam en gulzig begon op te knabbelen), zette daarnaast een potje water en ze dronk als een jonge kameel. Over het geheel heb ik voor de veiligheid nog een panty gespannen zodat ze zeker niet kan ontsnappen.
Momenteel staat ze hoog op mijn computerkast. Laathi zit er met grote ogen en trillende snor naar te kijken. De anderen hun frankske is blijkbaar nog niet gevallen. Maar vannacht laat ik haar hier niet overnachten.
Ik zal wel weer in mijn slaapkamer van 31° kruipen, maar mijn muis mag genieten van de airco van de winkel

En nee, je mag mijn katten niet van luiheid beschuldigen want die mogen nooit in de winkel komen. Dus zij zijn in deze geen schuldige partij







Lekkere kattebrokjes. Beetje cynisch, ik ben er mij van bewust



Muis in aquarium. Ook niet zo heel gewoon. Ik weet het.



Laathi kijkt zeer geboeid toe.
Dus nemen we de muis vannacht maar weg uit het katten-territorium.

Moest er iemand iets van muizen kennen. Laat me dan eens weten of het mogelijk is dat dit een tam diertje is. Het is grijs met zwarte strepen en het heeft geen lange staart, alleen een heel kort stompeltje (nee 't is geen jong konijn).
Het is ook verdacht tam, want normaal kunt ge een muis toch niet met de hand vangen...
Of ben ik met een super handige jager getrouwd?...
-----------------------------------------------------------------------

Raar. Mijn "muis" eet alleen katten en vissenvoer, maar ze lust geen kaas...

Het is vandaag weer zo'n vreselijke hoofdpijndag voor me... De laatste jaren overkomt me dit enkele dagen per week. Werken lukt dan niet meer en deze hitte maakt het er niet beter op. Dus ik lag op bed, triest en alleen, en was mezelf aan't wentelen in zelfmedelijden als een smoutebol in suiker. Mijn gsm lag naast me en plots gaf hij een piepje. Er verscheen een sms van mijn Jordaanse vriend Yahya, een architekt uit Amman. We horen of lezen mekaar soms maanden niet en nu was het ook al zeker een klein half jaar geleden dat we nog gecorrespondeerd hadden, maar nu, op een van de hoogtepunten van droefheid, verscheen plots deze tekst :

"When you feel alone, just look at the spaces between your fingers.
Remember that in those spaces, you can see my fingers locked with your hands forever..."

"Als je je eenzaam voelt, kijk dan naar de leegtes tussen je vingers.
En vergeet niet dat in die leegtes, je mijn vingers voor eeuwig met de jouwe verstrengeld ziet ..."

Mijn zelfmedelijden smolt weg als sneeuw voor de zon, de hoofdpijn is nog even erg maar toch voel ik me een stuk fijner...
...with a little help from my friend



Yahya en ik, mei 2001, in de woestijn van Wadi Rum, Jordanië.

Thanks dear Yahya!
-----------------------------------------------------------

I translated this message for you in English so you are able to read it :

...thanks to a little help from my friend

Hier zien jullie een iets groter stuk van zijn broertje...



Zijn broertje is een beetje anders gebouwd, maar ik ben er even gelukkig mee...
Echt waar, IEDEREEN kent het en gebruikt het.
Waarschijnlijk ligt het nu zelfs voor je neus...
Luk, Paul, Fernanda, Viva, Francois, Jan, Nand, Steven, Mare, hadden het reeds goed geraden en sinds deze tip, hoort ook Speelster, Chrisje, Thea en Ann bij de winnaars! Het was deze keer een beetje een moeilijke bevalling. Maar zoals je ziet : de volhouder wint!

Straks de allerlaatste tip en dan moet iedereen het gevonden hebben

Meestal krijgen jullie mijn macro-onderwaterfoto's te zien...



...maar soms vindt je mij ook in de lucht.
Vandaag zijn Viva en ik gaan vliegen!
Met een klein sportvliegtuig bezagen we een stukje Vlaanderen vanuit de lucht...
Een zalige dag!






Het centrum van Herentals met de St. Waldetrudiskerk die zich vlak voor mijn deur bevindt.
Als je zou kunnen inzoomen zou je mijn echtgenoot zien staan zwaaien vanop ons dakterras
Rechtsboven zie je Markt met de Lakenhalle.



Viva naast de vleugel en ik in de cockpit, pro forma natuurlijk,
want in 't echt werden we gevlogen door twee charmante piloten.






Onze piloten : François, de schoonbroer van Viva en Patrick
(maar volgende keer doen we toch die looping hé mannen?!)



Viva met een lichte lunch tijdens de tussenlanding in Keiheuvel.
Tja, en na zoiets kunt ge natuurlijk geen looping meer gaan maken...



Deze heerlijke trucage heeft piloot Francois me net toegestuurd!



En zo ben ik dan dankzij het Photoshop-talent van Francois toch aan mijn looping geraakt

Met dank aan Viva en Francois voor de foto's want ik heb deze keer niet gefotografeerd maar gefilmd.
Morgen meer foto's!
En de laatste tip voor 't fotoraadsel

Ik zal weer een stukje van de sluier oplichten...
Ze bestaan in alle kleurtjes, maar het formaat is meestal ongeveer hetzelfde en ook de vormgeving is veelal gelijk.
Je hebt er minstens enkele in huis.



Al goed opgelost door :
Luk, Paul, Fernanda, Viva, Francois, Jan, Nand, Steven en Mare!
Morgen een nieuwe tip!

Prachtige spinnen op Korfoe





Dit is pas "a room with a view"!

Mare, Fernanda (met Lady), ik en Viva bij onze eerste ontmoeting in januari 2006



Fernanda (met Fleur), ik, Viva en Mare in juli 2006.
Een half jaar en 30° later!
Met dank aan Pascal Vyncke, want zonder 't seniorennet hadden we mekaar nooit leren kennen!

Ruggesteuntje voor Pierre voor de dagen dat het minder goed gaat.

Ik wou mijn maaksel in je gastenboek plakken Pierre, maar ik ken mezelf, ik ben geen goed gastenboekschrijver. Het loopt meestal mis. Als ik deze foto daar had geplakt had er waarschijnlijk toch alleen maar <BR<ggrrrrrr***+-èè1298)))>> gestaan of zoiets.
Maar zo te lezen heb je ze hier ook al gevonden  

Ik ben zo fier als een gieterke : Pierre, onze blogschilder, heeft een foto van mijn reeks "zichten uit Korfoe" gekozen om een schilderij van te maken!
Nu kunnen we allemaal samen zien hoe zijn werk groeit. Dus wip zeker af en toe eens naar zijn blog om zijn vorderingen te volgen.
https://blog.seniorennet.be/pierre1951/



Dit zijn de schaduwen van druivenranken op het dakzeil van een terrasje in Korfoe. Het lijkt wel een Japanse pentekening.

Dit is een afbeelding van een van zijn broertjes...
Hij heeft miljarden en miljarden broertjes...
En enkele van hen zijn zeker in jouw bezit...



 Luk, Paul, Fernanda, Viva, Francois hadden het gisteren al gevonden en sinds enkele minuten ook Jan en Nand!!!
Komaan, ge ziet, het kán!
------------------------------------------
Mja, 't blijkt deze keer toch precies écht moeilijk te zijn
Dus... morgen alweer een extra tip!

Ge ziet : zeveren en zagen is niet alleen des mensen...















Zoals jullie al weten kunnen jullie mijn oudere poezenstrips lezen als je op deze button in de linkerkolom drukt!

Het ziet er niet makkelijk uit maar het is het wel...
want IEDEREEN heeft het in huis.



Stuur me maar een mail als je denkt dat je weet wat dit is! Veel succes!
In de loop van volgende dagen krijgen jullie tips als je 't niet makkelijk kan vinden...
-------------------------------------
Oeps, 't is precies écht moeilijk deze keer...
Ik heb nog maar 1 goede oplossing gekregen!
Bravo Luk!!!
Niet wanhopen er zullen veel tips en grotere foto's volgen.
Maar probeer het vandaag toch nog maar eerst eens met de deze 
-------------------------------------
Paul, Fernanda en Viva (in samenwerking, maar dat mag natuurlijk), en Francois hebben het ook al gevonden! Dus je ziet het is best haalbaar.
Desalniettemin straks een tip...

Wat een leven...

Een bootje op de oever van een haventje in Korfoe!
Correct geraden door :
Luk, Speelster, Jef Quo, Mirella, Viva, Mare, Mieke Moma, Francois, Sandra, Paul, Bachus, Jan, Steven, Rikavensis, Yvette, Fernanda, Corry en Thea!
Morgen krijgen jullie een nieuw raadsel. Ietwat moeilijker...

"Gij moet van onze Julia afblijven gij! Wij willen geen groenbruin-gespikkelde sprinkhaantjes in onze familie!"
"Pfffft! Alsof dat geelzwart van u zoveel sjieker is!"
"Ik zou maar zwijgen als ik u was of ik zal u eens tussen mijn kaken nemen tot ge kraakt!"
"Ja, voilà, dat is weer typisch! Altijd maar dreigen, altijd maar geweld! Dat zit bij jullie in de genen! Bende straatvechterkes!..."
"Marcel, ge moet mijn familie niet beledigen of ik zal eens een boekske opendoen over waarom dat de kleintjes van uw Sidonie toch ook vreemdgekleurde spikkeltjes op hun rug hebben..."



"Hey toeristje! En gij?! Wat zit gij hier zo gebukt naar ons te kijken?!
Dit is een familieaangelegenheid!
Moei u eens met uw eigen zaken, of ik geef u seffens een beet in uw wenkbrauw!!!"

Hoelang een minuut duurt,
hangt ervan af aan welke kant van de wc-deur je staat.

Op Korfoe kan je best een zo klein mogelijke auto huren want de wegen zijn er smal. Vooral in de straatjes is het soms dringen. Grieken hebben dan ook nog de gewoonte om hun auto te parkeren op de gekste plaatsen. Voor sommige dorpen staat een rood licht. Dan mogen om beurten de dalende en vervolgens de stijgende auto's door het dorp rijden. Gelijktijdig is onmogelijk omdat alles zo smal is. Wachten op zo'n rood licht kan dus soms wel volle 5 minuten duren.

Hier zie je het voorwerp op zijn ware grootte...
Nu moeten jullie zeker kunnen zien in wat ik zit!



Luk, Speelster, Jef Quo, Mirella, Viva, Mare, Mieke Moma, Francois, Sandra, Paul, Bachus, Jan, Steven, Rikavensis, Yvette, Fernanda, Corry en Thea
hebben het alvast juist geraden.