augustus...

Mja, zo'n donkere houten vloer is wel mooi, maar nee, ik had toch liever iets levendigers en met kleurtjes... Zoiets een beetje postmoderns misschien...
Ja, vrouwen kunnen al eens van gedacht veranderen nietwaar...



Nee, grapje hoor. De parket is prachtig, maar nadat hij gelegd was moest hij helemaal afgedekt worden om hem niet te beschadigen tijdens de rest van de werken. Vandaar dat mijn vloertje er momenteel een beetje speciaal uit ziet

Ieder zijn gedacht...



Tja... Hij had het nochthans kunnen weten want de brochures hebben een maand lang op de kast rondgeslingerd...

"Door iemand anders te kleineren
wordt ge zelf niet groter..."

Parket leggen met knieën die kompleet versleten zijn valt niet mee.
Maar das niks, dan doet ge 't in plaats van op uw knietjes maar op zijn Romeins. Al liggend.





"Kom reik me nu de tros druiven maar aan!"



En toen kwam een vriend mij een reuzekado brengen ... kniebeschermers!!!
Gedaan met de Romeinense wijze en terug op een meer katholieke manier parket leggen



Mijn medeleggers maakten de opmerking dat ze liever met mij parket legden tijdens een hittegolf, omdat een shortje toch veel praktischer werkte...



... en na deze foto begrijp ik waarom

ze zijn onvermoeibaar!

Voor de meesten onder ons is dit geen dagelijks gebruiksvoorwerp.
Maar je hebt het wel beslist ergens rondslingeren.



Mail maar als je denkt dat je weet wat het is! Veel succes!
-------------------
Alweer als eerste juist gezien door Andromeda!
En Joeltejblues, Vifke, Rijntje, Walter, Willem, Paul, Viva, Chrisje, Mare, Bachus, Corry V., Fonne, Luk, Francois, Jan, Speelster, Rikavensis, Viv, Fernanda, Corry S., Opapat, Martine, Nand, Thea, Frans, Brigitte, Priet, Yvette en Klaproosje!
-----------------
Feitelijk is 't erg dat zoveel senioren dit voorwerp zó goed kennen... Ocharme
-----------------
En ja jongens, als ge écht, persé, wilt... dan kunt ge u hier ook mee scheren of er uw tanden mee poetsen ja

Elke avond doen de katers hun ronde. De meisjes trekken er zich niets van aan. Noch Laathi, noch Tabitha zijn geïnteresseerd in de evolutie van de werken. Laathi zal hooguit eens een blik door een raampje werpen, maar Tabitha heeft blijkbaar amper in de gaten dat er al iets veranderd is.
De jongens daarentegen...
Phineas zit er de hele dag met zijn neus op, en 's avonds als de rust is weergekeerd gaan ze met zijn drietjes op inspectie.
Heel vreemd, zou het dan toch genetische bepaald zijn dat vooral jongeskes van verbouwingen houden?...

Plakband-dispensertjes. Den ene nog botter dan den andere spijtiggenoeg



Bravo :
Andromeda, Speelster, Jef Quo, Walter, Rijntje, Bachus, Veveke, Viva, Francois, Luk, Opapat, Vifke, Martine, Ingrid, Fernanda, Wim, Jan, Corry V., Viv, Yvette, Rikavensis en Mare!
Morgen een nieuw raadsel!

Vandaag is voor mij een van de grootste feestdagen van 't jaar :
de "Nooit-meer-naar-school"-dag!

Fijner dan Pasen met zijn chocolade eitjes verborgen in klam gras, heerlijker dan Kerstmis met die ruivende boom.
's Morgens opstaan en beseffen dat je nooit meer op die schoolbanken moet zitten. Kan er iets zaliger bestaan?...



Niet meer moeten aftellen naar die eerste verlofdag, die tijdens 't eerste trimester pas met Allerheiligen kwam. Voor een kind een onoverzichtelijk, oneindig lange periode.
Geen zonnige vrijdagnamiddagen meer die soms gevuld werden met drie uur wiskunde na mekaar.
Niet meer uitgelachen worden omdat uw boekentas niet 't laatste nieuw model was.
Niet meer moeten nablijven omdat ge uw handschoenen thuis vergeten waart.
Uw haar niet meer verplicht in een staartje moeten binden.
Geen technische tekeningen meer moeten maken, waar ge eigenlijk de ballekes van snapte en waar altijd net een poes over wandelde toen de Chinese inkt nog niet droog was.
Niet meer in een potsierlijk turnpak een volleybal tegen uw snuit krijgen.
Het armbandje en de ring die ge van een vriendje gekregen hebt gewoon mogen dragen.
Nooit meer uren in een hoek moeten staan tot dat ge op de duur van eenzaamheid tegen de aanwijsstok begon te praten waar ge het hoekje mee deelde.
Geen boze non meer die opmerkingen maakt omdat uw uniformrok te kort is nadat ge een groeischeut gekregen had.
Niet meer misselijk in 't klein ziekenkamerke moeten liggen dat gedomineerd werd door het griezeligste Christusbeeld aller tijden, waarvan de aanblik u nog doodzieker maakte.
Nooit meer - alleen in uw onderbroekske gekleed - in een ellenlange rij moeten aanschuiven voor het jaarlijkse longonderzoek in de turnzaal, terwijl ze lachen met uw spillebenen.
Nooit meer... Och, ik zou nog uren kunnen doorgaan. Maar laat ik deze godgegeven dag daar niet mee verpesten

Ik heb natuurlijk ook een boel goeie herinneringen aan mijn schooljaren.
Maar raar genoeg spelen die zich precies toch altijd af na 4 uur of in't weekend
------------------
Wat een dag, wat een dag... Zaligheid der zaligheden!
Ik wens iedereen die een even grote pesthekel had aan school als ik
een waanzinnig overheerlijke, verrukkelijke en eindeloos zalige 1 september!!!



Freedom, here we come!!!

...en altijd die commentaren...
En zelf steken ze geen poot uit!

 Eergisteren zat een natte vlieg hier roerloos op een blaadje te wachten op de zon...



Ik vind dat ge zelfs aan haar duizend oogskes ziet dat ze triestig kijkt



"Toch de pootjes maar eens strekken anders krijg ik misschien reumatiek!"



"Yes!!! Geweldig!!! De zon breekt terug door!!!"

Wel straf dat die vlieg nog zo schoon zwart zag, terwijl alles op mijn terras er op dit ogenblik gipswit of baksteenroze bij ligt...

Het is een nuttig maar niet onmisbaar apparaatje. Meestal werken ze niet goed. Er wordt tegen dit ding nogal  wat afgeduveld...
Hier zien jullie een foto van zijn broertje. Eentje dat nog slechter werkt dan de metalen uitvoering...




Andromeda, Speelster, Jef Quo, Walter, Rijntje, Bachus, Veveke, Viva, Francois, Luk, Opapat, Vifke, Martine, Ingrid, Fernanda, Wim, Jan, Corry V., Viv, Yvette, Rikavensis en Mare hebben de oplossing al gevonden!
Zaterdag verschijnt de oplossing!

Eigenlijk hebben ze gelijk...

deze leuke vond ik daarstraks in mijn mailbox :

OUDEREN NIETS MEER WAARD? HOEZO?

Wij zijn een fortuin waard!!!
We hebben zilver in onze haren,
Goud in onze tanden, 
Gas in onze darmen,
Stenen aan de nieren,
Balken onder onze ogen,
Lood in onze schoenen.
Kalk in onze nagels,
Staal in onze heupen,
Elastiek in onze knieën.
Zitten zo vol met medicijnen
Dat we lijken op goudmijnen.
Een mens met zoveel mineralen
Zal zéker de 150 halen....
Daarom gaan we fier door het leven,
Nemen kritiek op als een spons.
Want door bovengenoemde rijkdom
Drijft de economie op ONS!!!
     

Mijn sempervivum wacht op de dagelijkse regenbui...

Er zijn zo van die dagen dat alles mis gaat. Zo'n dag noem ik een "zalmdag".
Een zalm legt honderden kilometers af om zijn eitjes te kunnen gaan leggen. Zwoegen en zweten om stroomopwaarts op de juiste plek te komen. Rotsen en draaikolken ontwijkend, tegen watervallen omhoog springend, ontelbare keren pijnlijk teruggezwierd. Maar zo'n dappere zalm blijft onvermoeibaar doorgaan... om op 't einde van de stroom, met het doel in zicht... te eindigen in de braadpan van een visser.
Wel dat is nu een "zalmdag".
En vorige zaterdag was er zo eentje.

De eerste telefoon kwam van mijn poetsvrouw die afbelde omdat ze ziek was. Dus ik was veroordeeld om nog wat langer in mijn gips-, zagemeel-, steenstof-, puin-, zandbakske te blijven rondstrompelen.

Een van mijn helpers kwam later dan verwacht want de sukkelaar werd geplaagd door een flinke kater. En nee 't was niet onze Phineas.

De gaten van mijn stopkontakten bleken met een boor van 2mm te breed geboord en de "pottekes" vielen door de gyprocwanden.

Ik had vorige week degelijke watervaste laminaat gekozen. Met de nadruk op "watervast "omdat ik me heus wel realiseer dat als mijn vijf katten mij in die twee nieuwe kamers gezelschap gaan houden dat er wel eens een territoriummeke vloeibaar zal "afgebakend" worden. Die verkoper vroeg zich al af waarom ik toch zo aandrong op dat "echtigentechtig watervaste"- de ware reden dierf ik uit pure schaamte niet goed noemen - dus neuriede mijn echtgenoot maar zachtjes op de achtergrond het liedje "Er staat een paard in de gang"...
OK, nee, zo erg is 't wel niet, maar kom, een onopgemerkt kattepiske of kattekotske is al erg genoeg en dat mag ook niet in die vloer kunnen indringen. Dus koos ik de beste "watervaste" kwaliteit.
Zaterdag mocht ik de parket gaan afhalen en thuis stelde ik vast dat het niet mijn gekozen "pisvaste" kwaliteit was.
"Kotskesvast" misschien nog wel, maar "pisvast" volgens mij zeker niet.

Vervolgens kwam ik tot de constatatie dat het nieuwe schuurmachientje met "microfiltertje" - dat volgens de meer dan enthousiaste verkoper in de doe-het-zelf-winkel gipsplaat ging schuren zonder stof te maken - totaal zijn belofte niet waarmaakte.
Het leek wel alsof we aan 't werken waren in zo'n ouderwets "sneeuwbolleke" dat ge dikwijls op een rommelmarkt vindt. Ge draait het om, schudt er eens mee, en het landschapke in dat bolletje begint onder te sneeuwen. Het geproduceerde stof was nog erger dan van ons goeie ouwe schuurmachien! De enige die er nog normaal bij liep was onze witte Phineas. Wij waren allemaal veranderd is kerstmannen overvallen door een blizzard.

In de namiddag moest een sluitsteen van een oude ongebruikte schouw afgenomen worden omdat door die schouw afvoerbuizen van mijn toilet moesten gestoken worden en die hachelijke onderneming werd helemaal een ramp. De dekplaat bleek tegen de 200 kilo te wegen en was niet te tillen. Dus besloten we ze maar in stukskes te slijpen. En toen bleek dat er allemaal betonijzers in zaten en ze niet in stukken te slijpen was...



Dove Phineas kijkt rustig toe op het doorslijpen van de deksteen,
ongestoord door het door merg-en beensnijdende gekrijs van de slijpschijf en de boorhamers...

s Avonds testte ik mijn nieuwe lampekes voor boven mijn bed, en die waren vooral schoon maar ze bleken amper licht te geven. 't Resultaat is dat ik er nu rond mijn bedhoek geen 3 ga moeten hangen maar 7! Het gaat er dus uitzien alsof ik middenin 't wafelkraam "Victor" van de Sinksenfoor gedrapeerd lig met mijn leesboekske. Heel romantisch wel, maar ik ga constant goesting krijgen in smoutebollen of lackmans als ik daar lig. Ik ken mezelf.



's Nachts zakte ik doodmoe in mijn stoeleke neer en besloot me wat op te kikkeren door wat in de nieuwe folder van mijn bouwmaterialenleverancier te bladeren en kwam ik er op uit dat de nieuwe deuren die ik de dag ervoor besteld had, vanaf volgende week in superaanbieding kwamen...

Over 't feit dat mijn avondeten een beetje aangebrand was gaan we 't zelfs niet eens hebben.
En dat de ijskast leeg is omdat ik niet meer in een gewone supermarkt ben geraakt en we nu onze boterhammen al moeten smeren met ofwel smeerkaas ofwel bakboter is ook nog niet 't ergste.

Wel, zó'n dag, dat is nu een "zalmdag". Uw best doen en niks maar dan ook niks bereiken.
Goddank bestaan er soms ook wel "palingdagen". Dagen dat ge moeiteloos door alle obstakels door slibbert en aan de visser kunt ontsnappen.

Ik bid nu dus voor een palingdag.
Voor mezelf en voor alle andere klussers op 't seniorennet, want zo zijn er blijkbaar veel aan jullie mailtjes te zien

Jullie zitten veel te veel in de keuken te zoeken! Daar ga je dit voorwerp minder vaak tegenkomen, noch in de badkamer (voor mensen die denken dat het een deel van een scheerapparaat is : ge zoudt er lief uit zien moest ge u hier mee scheren!), noch in de slaapkamer...
Kijk eens wat dichter in de buurt van waar je nu zit misschien...
Andromeda, Speelster, Jef Quo, Walter, Rijntje, Bachus, Veveke, Viva, Francois, Luk, Opapat, Vifke, Martine, Ingrid, Fernanda, Wim, Jan, Corry V., Viv, Yvette en Rikavensis zijn er al achtergekomen. En vinden het nu helemáál geen moeilijk raadsel meer

Aangezien de bezoeker die op mijn blog was toen de teller op 70.000 sprong zich niet gemeld heeft, geef ik mijn prijs aan de dichtsbijzijnde.
Maar dat waren Jan en Corry en die hebben allebei de prijsfoto al een keer gewonnen...
 Dus ben ik terechtgekomen bij iemand die een mailtje had gestuurd dat ze nr 70.007 was.
En die iemand is...
Veveke!!!
van https://blog.seniorennet.be/vera/

Laat je lievelingsfoto maar komen meisje dan zal ik ze mooi op een groot blad voor je afdrukken!

De dwaas doet wat hij niet laten kan,
de wijze laat wat hij niet doen kan.