Berichten van 4 september 2000 tot 10 september 2000

En 't wordt almaar erger! Nu blijken mijn katten al dezelfde taal te spreken als mijn handtas!!!
Kan ik in 't vervolg die hun conversaties ook nog gaan opschrijven!

Ja! Zo gaat het nu altijd! Het gras is altijd groener aan de overkant van het hek...
Zo ook met druiven dus!









Wacht maar tot oktober Irma, dan spreken we mekaar nog wel eens!

Onze allereerste échte nieuwe auto was al enkele weken in de garage aangekomen, maar we hadden door de uitverkoopdrukte nog altijd de tijd niet gevonden om hem te gaan ophalen. Woensdagmorgen was het dan eindelijk zover. Ik zwierde "Irma" over mijn rug en net 10 minuten voor sluitingstijd kwamen we er aan en zagen we ons autoke staan blinken!

Na een uitvoerige uitleg konden we haar meenemen ('t is te zeggen Paul nam haar mee, en ik reed met mijn Irma in onze oude auto er achteraan...)
"Er zijn altijd martelaren en apostelen" zou ons ma gezegd hebben...

Overbodig te zeggen dat ons Irma op deze heuglijke dag haar mond weer niet kon houden...

Maar die auto bestaat dus wél! Echtigentechtig! Ik hoop zelfs dat we morgen de tijd kunnen vinden om hem eindelijk op te gaan halen... God weet... En Irma zal er ongetwijfel haar commentaar op geven...

Met Irma in 't Lunapark.



Laathi : "Oh Irma, zie eens wat een schone pluchen beestjes!... Zo zou ik er wel eentje willen..."



Irma : "Ma, met uw coiffure ziet ge er zelf uit gelijk een pluchen beestje..."



Laathi : "Hey Irma! Beleefd blijven hé! Of ik zet u hier zelf bij in zo'n glazen kastje!"
Irma : "Seg ma!!! Wat denkt gij wel van mij?! Ik ben een éérbaar schaap, ik ben zelfs nog een maagdje! Ik ga niet achter een vitrine zitten hoor!"

Op naar 't Reuzenrad!



Irma : "Hela?! Waar gaan wij naartoe?..."
Nand : "Laathi... Ik heb u verwittigd hé, dat ze dat niet ging willen..."
Laathi : "Ze moet."



Irma : "Néééééééé! Ik word hier mottig in!!! Alleen al van 't instappen!
Dat beweegt allemaal!!!"
Nand : "Wat moet ik hier nu mee aanvangen?!!!"
Laathi : "Ze moet."



Irma : "Néééééééééé! Ik wil niet!!!!!!!"
Nand : "Ze wil echt niet..."
Laathi : "Ze moet."



Laathi : "Kom Irma, ge moogt op mijn schoot zitten. Ik zal u wel goed vast houden.
Uiteindelijk zitten mijn portemonnee, mijn filofax en mijn sigaretten in u..."
Irma : "Ik voel het al aankomen... Ik ga kotskes moeten doen... Op u..."



Laathi : "Zie eens hoe schoon dat het van hierboven allemaal is!..."
Irma : "Schoon? Hebt ge onze pels al eens bekeken?!..."



Irma : "Bwèèèèèèèkes! Ik ga nú kotskes doen. En dat gaat allemaal in mijn pels plakken...
En dan gaat gij mij wel moeten wassen..."



Irma : "Stop. Ik wil in dat spiegelke kijken... Oh, ik zie groen van ellende...
En mijn pelske... Zo verwaaid... Nu zie ik er ocharme bijna zo slecht uit als gij..."

In 't Spiegelpaleis op de Sinksenfoor komt de waarheid aan 't licht...



Irma : "Awel, ons ma heeft gelijk. Nonkel Nand heeft inderdaad korte beentjes...
Dat is me nu nog nooit zo opgevallen..."



Laathi : "Oh Nand!!! Ziet nu!!! Ik heb nooit geweten dat onze Irma dik was!"
Nand : "Ja meiske, dat komt omdat wij allebei zo'n mooi figuur hebben, dan staat ge bij anderen hun onvolmaaktheden niet stil..."
Laathi : "Ocharme toch... We gaan haar er niks over zeggen hé als het haar zelf nog niet opgevallen is?"



Irma : "Ik heb altijd al geweten dat ik de enige normale van 't gezelschap was..."



Irma : "Ik heb zo echt de perfècte proporties... Ik lijk wel zo esthetisch als de David van Michelangelo,... als de Venus van Milo... Maar 't is wel een klein beejte spijtig dat ons ma en Nonkel Nand zichzelf nu eens moeten zien hoe ze in 't echt zijn... als kiekens zonder kop..."

Het spookpaleis was een ietwat traumatische ervaring voor Irma!



Irma : "In gééééééééééén geval! Niet in 't Spookhuis!
Daar gaat mijn haar helemaal van rechtstaan!"
Laathi : "Awel, dat is toch goed! Dan is uw kapsel misschien terug in orde."
Irma : "Néééééé! Een spookhuis doet mij denken aan een slachthuis!
Ik ga er helemaal getraumatiseerd buiten komen!!!"



Irma : "Bèèèèèèèèkes!!! Ma, die meneer gaat al die beestjes doodschieten!!!"
Laathi : "Maar nee, Irma, we zijn toch niet meer in 't Spookhuis. Die meneer schiet die koordjes door en zo kan hij een beestje winnen!"
Irma : "Amai, dan hebt gij voor mij toch minder moeite moeten doen hé ma? Gij hadt mij maar op te rapen uit een bak op de Rommelmarkt en een euro te betalen en ik was van u! En die meneer die moet misschien wel voor 20 euro kogeltjes kopen en die is nog altijd niet zeker van zijn zaak. Laat staan dat er dan nog zo'n sjieke en handige beesten als ik te winnen zouden zijn..."



Irma : "Nééééééééé, dat wil ik ook niet zien!!! Beestjes die zich gaan ophangen??!"
Laathi : "Arm schaap. Das spookhuis heeft u wel écht getraumatiseerd hé?..."



Laathi : "Kom, we gaan iets plezant doen! Ge moogt "eendjes vissen"!
Irma : "Ik eet geen eenden. Ik wil boterbloemen."



Laathi : "Jamaar, in 't park in Lier vond ge 't toch ook plezant om naar de eendjes te zitten kijken?..."
Irma : "Ik keek toen helemaal niet naar die stomme eenden. Bekijk die foto nog maar eens goed. Ik keek naar de boterbloemen. Ge zoudt in 't vervolg ook beter uw bril opzetten in plaats van hem voor elke foto die Nonkel Nand van u neemt rap onder mijn poep te foeffelen!"

Irma : "Als ge niet gaat stoppen met roken gaat ge er zo slecht worden uitzien als die papegaai!"
Laathi : "Ik vind dat een ferm knappe papegaai!"
Irma : "Ja, voor op de kermis wel. OK. Rook dan maar verder. Dan gaat gij later ook niet misstaan in 't rariteitenkabinet van de Sinksenfoor.

Niet simpel als zelfs uw handtas al medezeggingschap eist bij de aankoop van een nieuwe auto...
En zeker niet als uw handtas een schaap met een eigen willetje is...





Wat doet een mens in zo'n geval?...
Och, 't zal wel veel simpeler zijn een kleinere muziekinstallatie te vinden dan een nieuwe handtas. )

Enkele dagen later...
De keuze van de auto wordt er ondertussen niet makkelijker op...







Dus testen we een Vito...







En nu is de kleur nog niet aan bod gekomen...

Weer een week later.
En kleurenblind is ons Irma ook al niet...

Ze heeft gekozen...
"Ze" is Irma weliswaar.













Nu nog de bestelling gaan plaatsen...
En dan te bedenken dat ik geen gewone handtas over mijn schouder kan verdragen omdat die me hoofd- en nekpijn bezorgt...
Maar geef nu toe... van "dit model" zoudt ge toch ook koppijn krijgen...
 

Tja, wat kunt ge daar op zeggen?
Eigenwijs hé? Gelijk haar ma.
Met een Vuitton-handtas zoudt ge dat allemaal niet meemaken...