Zondag 12 april 2009
Het grootste containerschip ter wereld.
Dinsdagmiddag kwam het grootste containerschip ter wereld in de Antwerpse haven aan.
Het werd een feestdag voor Antwerpen aangezien het binnenloodsen door de sluis en het aanmeren feilloos verlopen is en de grote schepen van MSC nu in de toekomst maandelijks Antwerpen zullen aandoen. Een flinke opsteker die het havenbedrijf en de havenarbeiders in deze crisisperiode wel konden gebruiken.
Het publiek staat de te wachten aan de Berendrechtsluis.
Geduldig te wachten.
In de verte doemt Beatrice op, voortgetrokken door 4 sleepboten.
Boven haar cirkelen helicopters en een vliegtuigje met een spandoek :
"The Port of Antwerp welcomes Beatrice!"
Deze flinke dame is maar liefst 366 meter lang.
Dat is driemaal de hoogte van de kathedraal die je voor je neus ziet voorbijschuiven...
(Tja, een Antwerpenaar meet nu eenmaal alles ter wereld - zelfs grote Boeddha's - aan zijn kathedraal af. Dat is genetisch bepaald.
)
Van mast tot kiel is ze 69 meter hoog. (Toch al een flinke halve kathedraal.
)
Tot groot enthousiasme van iedereen nadert ze de Berendrechtsluis.
Langzaam trekken de sleepboten haar de sluis in. Een precisiewerkje...
Bij deze foto hoort een leuk verhaal...
Om haar toch maar zonder dat lelijk hek op de voorgrond te kunnen fotograferen was ik half achter die draad gaan hangen. Het was een zeer boeiend standpunt, het leek wel of ik zelf boven 't water zweefde. Dolgelukkig met mijn leuke positie was ik gecontreerd aan 't fotograferen tot er een man naast me kwam staan, die op mijn arm tikte. "As ge na in 't woater springt hei. Awèl, dan ziedeum van nóg dichterbai!" (In 't Nederlands : "Als ge in 't water springt dan ziet ge hem van nóg dichterbij!")
Waarop ik in de lach schiet, en zonder op te kijken antwoord : "Ja das een goed idee! Ik denk dat ik dat sebiet ga doen!".
Terwijl ik die opmerking maakte reikte ik blindelings naar de man om hem een vriendschappelijk schouderklopje te geven en plots had ik iets vreemds vast. Een uniform begot. Bleek het niet zomaar een collega toeschouwer die eens een geestige opmerking wou maken maar een hoge piet van de haven te zijn die mij eigenlijk kwam berispen... Gelukkig kon hij met mijn opmerking lachen.
De meertouwen worden vastgelegd tijdens het uurtje dat ze in sluis ligt.
Mevrouw haar derrière is maar liefst 52 meter. De breedte van een voetbalveld.
Ze kan 14.000 containers vervoeren! 7.572 aan dek, en 6.428 in het ruim.
En toch zijn er maar 30 bemanningsleden aan boord...
Hier hangt ook een geestig verhaaltje aan vast...
Beatrice lag in de sluis te wachten tot het water gezakt was en in afwachting liepen mijn kameraad en ik wat te fotograferen op de brug. We hoorden al een hele tijd mensen op fluitjes blazen maar dachten dat dat een deel van de feestvreugde was. Tot opeens een aantal officials en politieagenten van 20 meter ver begonnen te roepen : "Kom van die brug áááááf!!!" Ik wou bijna een Peter Koelewijn-deuntje beginnen zingen tot ik me realiseerde dat die mensen misschien best wel eens naar ons aan 't roepen konden zijn. Inderdaad we hebben moet rennen om van die brug af te geraken. Dus... als Beatrice een half minuutje te laat vertrokken is dan weten ze nu wie de schuldigen zijn...
De sleepboten varen ongeduldig op haar toe zelfs al zijn de sluisdeuren nog niet eens volledig open.
Er is wel wat (zee-?)-paardenkracht nodig om dit gevaarte in gang te trekken...
Feestelijk spuitend varen brandweerbootjes haar voor naar haar ligplaats, de loskade van de MSC-terminal aan het Delwaide-dok.
Een indrukwekkende gebeurtenis...
Alleen mist een mens na drie uur wel een cafeetje met de nodige "infrastructuur"...
Het water stond ons stilaan "aan de lippen"...
Irma : "Volgens mij moet er in dit gebouw toch een toilet te vinden zijn hoor moeder..."
Irma : "Ga maar rustig zoeken, ik knabbel ondertussen wel een kleinigheid..."
Deze foto is eigendom van het Antwerps Havenbedrijf, ze werd genomen vanuit een van de rondcirkelende helicopters toen Beatrice de Berendrechtsluis in gesleept werd.
Ik heb een rood cirkeltje getrokken rond het plekje waar ik vrolijk met mijn beentjes boven 't water bengelend op de kademuur zat, genietend en fotograferend.
Voor de echte schepenliefhebbers heb ik een uitgebreid album met beelden van de haven en van de aankomst van Beatrice samengesteld, je kan het bekijken op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/MSCBeatrice?authkey=Gv1sRgCNbcqvL8-_iavwE#
Vergeet niet tijdens de diavoorstelling op toets F11 te klikken om de foto's op volledig scherm te kunnen bekijken.
Het werd een feestdag voor Antwerpen aangezien het binnenloodsen door de sluis en het aanmeren feilloos verlopen is en de grote schepen van MSC nu in de toekomst maandelijks Antwerpen zullen aandoen. Een flinke opsteker die het havenbedrijf en de havenarbeiders in deze crisisperiode wel konden gebruiken.
Het publiek staat de te wachten aan de Berendrechtsluis.
Geduldig te wachten.
In de verte doemt Beatrice op, voortgetrokken door 4 sleepboten.
Boven haar cirkelen helicopters en een vliegtuigje met een spandoek :
"The Port of Antwerp welcomes Beatrice!"
Deze flinke dame is maar liefst 366 meter lang.
Dat is driemaal de hoogte van de kathedraal die je voor je neus ziet voorbijschuiven...
(Tja, een Antwerpenaar meet nu eenmaal alles ter wereld - zelfs grote Boeddha's - aan zijn kathedraal af. Dat is genetisch bepaald.
)Van mast tot kiel is ze 69 meter hoog. (Toch al een flinke halve kathedraal.
)Tot groot enthousiasme van iedereen nadert ze de Berendrechtsluis.
Langzaam trekken de sleepboten haar de sluis in. Een precisiewerkje...
Bij deze foto hoort een leuk verhaal...
Om haar toch maar zonder dat lelijk hek op de voorgrond te kunnen fotograferen was ik half achter die draad gaan hangen. Het was een zeer boeiend standpunt, het leek wel of ik zelf boven 't water zweefde. Dolgelukkig met mijn leuke positie was ik gecontreerd aan 't fotograferen tot er een man naast me kwam staan, die op mijn arm tikte. "As ge na in 't woater springt hei. Awèl, dan ziedeum van nóg dichterbai!" (In 't Nederlands : "Als ge in 't water springt dan ziet ge hem van nóg dichterbij!")
Waarop ik in de lach schiet, en zonder op te kijken antwoord : "Ja das een goed idee! Ik denk dat ik dat sebiet ga doen!".
Terwijl ik die opmerking maakte reikte ik blindelings naar de man om hem een vriendschappelijk schouderklopje te geven en plots had ik iets vreemds vast. Een uniform begot. Bleek het niet zomaar een collega toeschouwer die eens een geestige opmerking wou maken maar een hoge piet van de haven te zijn die mij eigenlijk kwam berispen... Gelukkig kon hij met mijn opmerking lachen.
De meertouwen worden vastgelegd tijdens het uurtje dat ze in sluis ligt.
Mevrouw haar derrière is maar liefst 52 meter. De breedte van een voetbalveld.
Ze kan 14.000 containers vervoeren! 7.572 aan dek, en 6.428 in het ruim.
En toch zijn er maar 30 bemanningsleden aan boord...
Hier hangt ook een geestig verhaaltje aan vast...
Beatrice lag in de sluis te wachten tot het water gezakt was en in afwachting liepen mijn kameraad en ik wat te fotograferen op de brug. We hoorden al een hele tijd mensen op fluitjes blazen maar dachten dat dat een deel van de feestvreugde was. Tot opeens een aantal officials en politieagenten van 20 meter ver begonnen te roepen : "Kom van die brug áááááf!!!" Ik wou bijna een Peter Koelewijn-deuntje beginnen zingen tot ik me realiseerde dat die mensen misschien best wel eens naar ons aan 't roepen konden zijn. Inderdaad we hebben moet rennen om van die brug af te geraken. Dus... als Beatrice een half minuutje te laat vertrokken is dan weten ze nu wie de schuldigen zijn...
De sleepboten varen ongeduldig op haar toe zelfs al zijn de sluisdeuren nog niet eens volledig open.
Er is wel wat (zee-?)-paardenkracht nodig om dit gevaarte in gang te trekken...
Feestelijk spuitend varen brandweerbootjes haar voor naar haar ligplaats, de loskade van de MSC-terminal aan het Delwaide-dok.
Een indrukwekkende gebeurtenis...
Alleen mist een mens na drie uur wel een cafeetje met de nodige "infrastructuur"...
Het water stond ons stilaan "aan de lippen"...
Irma : "Volgens mij moet er in dit gebouw toch een toilet te vinden zijn hoor moeder..."
Irma : "Ga maar rustig zoeken, ik knabbel ondertussen wel een kleinigheid..."
Deze foto is eigendom van het Antwerps Havenbedrijf, ze werd genomen vanuit een van de rondcirkelende helicopters toen Beatrice de Berendrechtsluis in gesleept werd.
Ik heb een rood cirkeltje getrokken rond het plekje waar ik vrolijk met mijn beentjes boven 't water bengelend op de kademuur zat, genietend en fotograferend.
Voor de echte schepenliefhebbers heb ik een uitgebreid album met beelden van de haven en van de aankomst van Beatrice samengesteld, je kan het bekijken op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/MSCBeatrice?authkey=Gv1sRgCNbcqvL8-_iavwE#
Vergeet niet tijdens de diavoorstelling op toets F11 te klikken om de foto's op volledig scherm te kunnen bekijken.
Geschreven door Laathi om 14:20
Reageer op dit bericht
