Naar de inhoud

Miauw!

Natuurfoto's en verhalen
akke.beakke.be

Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!

Archief

Nieuwe gadget!

Er staat in de zijkant een leuke nieuwe gadget in mjin blog! Een zoekmachientje! Je tikt gewoon een onderwerp waar ik ooit over schreef in het vakje en je krijgt allerlei artikels over dat onderwerp. Tik bijvoorbeeld "Ming" in en je ziet een boel tekstjes waar hij in voorkomt. Of "Sinksenfoor" en je ziet Irma door de jaren heen op kermissen verschijnen. Of geef "mama" in, of "euthanasie", of "vissen", of "haven"... echt heel tof. Bedankt voor de tip Viva, dit is zo eens een totaal andere en verrassende manier om in mijn blog te grasduinen!

Geschreven door Laathi om 15:55 1 reactie Reageer op dit bericht

Van kleine dingen die spinnen...

Iemand schreef me nadat ik over het spook op mijn schouder, die fibromyalgie, bericht had : "Ge gaat nu misschien meer van kleine dingen genieten". Ik dacht dat ik al deed, maar toch, alles kan beter. Nu de rust in mijn kop een beetje weerkeert omdat de schuldgevoelens over dat ziek zijn verdwijnen volg ik meer de behoeften van mijn lichaam en ziel. Kan ik niet slapen dan lig ik wakker, probeer mezelf daan geen verwijten over te maken, en geniet intens van 't gespin van Ming. Vroeger mochten er geen poezen mee naar bed. Maar nu delen we 't bed al met twee stuks. Knipogen Ge moet uw prioriteiten af en toe eens bijstellen. (Goddank dat we voor mijn rugpijn de laatste jaren zo dikwijls nieuwe matrassen gekocht hebben en die ook altijd iets ruimer namen.) Want niks is zaliger dan 's nachts wakker liggen en zo'n lieve oude kater naast u te horen spinnen. Elke kat spint anders. Als Ming nog maar hoort dat ik in de buurt ben begint hij te spinnen. Ik hoef hem niet eens aan te raken. Uren aan een stuk kan hij zalig liggen ronken tot hij in slaap valt en zijn gespin overgaat in gesnurk. Het "gesnurk van een dronken zeeman", maar zo liggen er nog wel meer in mijn nestje. Lachen

Serendipity daarentegen moet eerst enkele aaikes krijgen voor ze haar motortje aanzet. En het wordt ook onmiddellijk terug afgezet van 't ogenblik dat ze niet meer gestreeld wordt. Ze is daar heel stipt in. Niet strelen, niet spinnen.

't Is ook zo grappig als 't slapenstijd is. Ik doe dan de keukendeur open en roep : "De poezen gaan slapen!". Hanuman, Laathi en Phineas (de oude garde) kiezen "de mand van de nacht" en verdwijnen een voor een in hun slaapkast in de keuken. Ming, Serendipity en Mathurin glippen de gang op. De eerste twee wandelen de trap naar boven op want zij weten dat ze mee naar bed mogen. En de kleine Mathurin kiest parmantig de weg naar beneden want hij gaat op pad naar zijn eigen slaap-annex-speelkamer (de oude acoustische gitarenruimte in de winkel) waar hij desgewenst heel de nacht de boel op stelten mag gaan zetten. Iedereen kent ondertussen deze gang van zaken en iedereen vind het best fijn zo. Een slaapzaal van zes vinden de oudjes duidelijk minder prettig omdat ze liever van een echt goede nachtrust genieten. Mathurin kan zonder iemand te storen pret maken zoveel hij wil in zijn privé-speeltuin. Oude Ming ligt warm bij mij en Serendipity houdt niet van te veel katten rond haar heen maar geniet van 't gezelschap van Ming. En wij zijn ondertussen ook gelukkig.

't Is heerlijk als ge uren wakker ligt dat ge dan naar een poes kunt kijken en er mee kunt knuffelen. Onze Ming spendeert, sinds hij mee boven mag slapen, de helft van zijn leven al spinnend! Dat oud ventje kan zijn geluk echt niet op. En 't klikt dan nog enorm goed met Serendipity ook, ze mag hem zelfs wassen. Dat hij dat op zijn oude dag nog mag meemaken een jonge madam die hem verzorgd...

't Enige pijnlijke zijn de vapeurkes natuurlijk. Dan ontstaat er plots een gerommel met dekens en wordt heel de katten-organisatie flink doormekaar geschud. Maar Ming heeft daar ook al de voordelen van ingezien. Op de momenten dat ik het te warm krijg, krijgt hij 't donsdeken over zich heen gezwierd, en tegen dat híj begint te puffen heb ik 't toch terug koud. Dus wij delen part-time een donsdeken en zijn allebei tevreden.

Voor 't slapengaan worden Mathurin's en Serendipity's halsband afgedaan. Ze steken hun nekje uit en klaar is kees. En 's ochtends wordt als eerste werk dat bandje terug aangedaan. Weer wordt dat kopje naar voren gestoken en al spinnend mag ik die halsband over hun nek schuiven en dan weten ze dat de dag begint. Wie zegt nog dat ge alleen honden iets kunt leren? Ik denk zelfs dat ge met heel veel liefde en geduld een spin kunt leren pootjes geven. Alhoewel, acht stuks? 't Gaat toch lang duren. Onbeslist

Oorspronkelijk had ik Ming's oude iglo op mijn nachtkastje gezet als slaapplek voor Serendipity. Maar eigenlijk ligt ze toch veel liever in de chaos in bed. Ze is blijkbaar nogal avontuurlijk aangelegd. Knipogen

Morgen of overmorgen een stripje over de nachtelijke avonturen van Ming en Serendipity!

Geschreven door Laathi om 15:38 1 reactie Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 167 - oplossing

Een kroonkurk zoals je vindt op bier- en frisdrankflesjes! Dus nee, geen bakvorm. Of 't zou moeten zijn dat ge een verjaardagstaart voor uw muizen wilt bakken. Lachen

img89/9648/167oplossingnl4.jpg

img505/1141/167oplossing2vi2.jpg

Bravo : Luk, Kathleen, Shajongen, Nand, Steven, Ron, Ritje, Andromeda, Walter, Wim, Fred, Ingrid, Nilleke, Clara, Sylvain, Moederke Melanie, Mare, Jan, Piet, Speelster, Ryntje, Mieke, Geert, Chrisje, Maria, Yvette, Fernanda, Marleen, Leentje, Rikavensis, Lange Lou, Dolfijn, Viva, Utta en Sjoeke!

Geschreven door Laathi om 00:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 167 - foto 5

De foto van de laatste kans!

img89/8053/1674rn1.jpg

Reeds opgelost door : Luk, Kathleen, Shajongen, Nand, Steven, Ron, Ritje, Andromeda, Walter, Wim, Fred, Ingrid, Nilleke, Clara, Sylvain, Moederke Melanie, Mare, Jan, Piet, Speelster, Ryntje, Mieke, Geert, Chrisje, Maria, Yvette en Fernanda!

Geschreven door Laathi om 00:01 Reageer op dit bericht

Over onbegrip bij mensen en mirakels onder de vissen.

Het te verwachten onbegrip is al gearriveerd!  Wees gerust, ik ga hier echt geen fybromyalgie-blogske van maken, maar ik wil toch even mijn ervaring van gisterenavond kwijt. Waar verschillende lezers me al voor gewaarschuwd hadden, het geconfronteerd worden met onbegrip, is reeds gebeurd! Op twee dagen tijd! 't Kan rap gaan. Knipogen Maar ik ben niet van plan het me aan te trekken. Ik loop al 6 jaar van dokter naar kliniek en terug, dus ik zal dat toch niet voor mijn lol doen denk ik zo?  Gelukkig ben ik van dat soort mensen niet afhankelijk, anders zou hun onbegrip inderdaad een gruwel zijn.

Enkele weken geleden had ik een afspraak gemaakt met een kinesist waar ik om de paar maand eens naartoe ga omdat hij meestal mijn hoofdpijn voor enkele weken kan verlichten. Toen ik binnenkwam zei ik dat de huisdokter eindelijk gevonden had wat de oorzaak van al mijn klachten was : fibromyalgie. Waarop ik doodleuk 't antwoord kreeg : "Fibromyalgie bestaat niet." Voilà, dat was ook weeral geregeld. Lachen Hij beweerde verder nog dat ik zeker over 4 maanden zou genezen zijn, maar jammergenoeg had hij me 't zelfde een paar jaar geleden - toen ik er voor de eerste maal kwam - ook gezegd... Maar dat zal hij vergeten geweest zijn vrees ik. Soit, ik heb me laten behandelen, braaf mijn 60 euro neergeteld, en we zullen wel zien of 't iets uithaalt.

Uiteindelijk zit ik nu toch al dik 6 jaar met mijn miserie opgescheept een maand meer of minder zal niet uitmaken. En tja, eigenlijk blijkt er voor deze aandoening geen oplossing te zijn, dus echt veel hoop moet ik niet hebben. Maar toch blijf ik denken dat het ooit nog gaat beteren. Mirakels bestaan. Ik heb dat onlangs weer zelf meegemaakt.

Ik weet niet of ge u nog herinnert dat ik enkele weken geleden schreef over mijn kleine gehandicapte vis, die zoveel moeite had met naar boven zwemmen om te eten, die zelfs niet gewoon kon drijven zoals zijn collega's. Als ge mijn tekst hieroever eerst even wil herlezen kan je hieronder klikken :

https://blog.seniorennet.be/laathi/archief.php?startdatum=1225062001&stopdatum=1225148401

(of als de link niet werkt, via mijn archief in de zijkant van mijn blog (hééélemaal naar beneden scrollen) naar 27 oktober 2008 gaan...)

Ik was er een speciaal soort voer voor gaan kopen dat naar de bodem zakte zodat hij makkelijker kon eten. In de winkel waar ik het doosje kocht vertelde ik mijn visje zijn verhaal en de verkoper maakte me er natuurlijk op attent dat als ik dat beest in de grote vijver had gelaten het al lang opgepeuzeld zou geweest zijn door de grote vissen, en dat ik het beestje nu hielp overleven op onnatuurlijke wijze... Tja. Ik heb echt overwogen om hem te doden maar gelukkig heb ik 't toch niet gedaan want... En nu komt het : mijn klein visje is genezen!!! Hij zwemt even dapper mee in 't rond als de rest en kan moeiteloos mee komen eten aan 't oppervlak. Ik zet nu zelfs de filterpomp niet meer af tijdens 't voeren om zo minder stroming te veroorzaken. Hij zwemt even stevig tegen de stroom in als de collega's. Ik begrijp het echt niet want hij was "gehandicapt" geboren, en ineens "geneest" hij zomaar na bijna een half jaar gesukkel... Zijn vinnen zijn nog altijd klein, maar ik denk dat er iets veranderd is aan zijn zwemblaas. Maar kom, 't maakt niet uit, ik zat er altijd droevig naar te kijken als hij zo'n last had om aan zijn eten te geraken en nu is 't echt een plezier om hem vinnig te zien ronddartelen.

Bij 't schoonmaken van de bak twee geleden deed ik ook nog een ontstellende ontdekking. Ik was in de loop der tijd twee babyvissen kwijtgeraakt waar ik nooit een "stoffelijk overschot" van had teruggevonden. Het aquarium is volledig gesloten dus mijn katten kon ik niet betichten. Omdat het water zo groen was moest ik het aquarium volledig leeg maken en de wanden met kokend water overgieten om de algen te doden. Dus ik schep mijn 7 visjes nauwlettend uit het troebele water en plaats hen tijdelijk in een zak waarna ik het restwater buiten op 't terras ga uitgieten. En in het restwater dat uit het bakje waarin de thermostaat hing komt ineens een vis!!! Een grote vis (van 3 cm!) met gescheurde staart! Hij had daar weken in dat kleine hokje gevangen gezeten! Het beestje was helemaal van kleur veranderd dus ik weet zelfs niet eens wie het is. Misschien is het wel kleurige Flora die nu goudgroen geworden is? Dolgelukkig heb ik hem dan bij de anderen in de zak gestoken en na de poetsbeurt kon mijn achttal opnieuw in een glashelder aquarium zwemmen!

Dus ge ziet, een "vissenvermenigvuldiging" is hier ten huize al een gewone zaak, Knipogen een gehandicapte vis die toch ineens leert drijven en zwemmen is een wonder. Dus durf ik best op mirakels hopen. Mirakels duren alleen wat langer. Trouwens als zo'n klein visje zijn hoop nog niet laat varen, moeten wij dat zeker niet doen. Hieronder enkele foto's van de poestbeurt van 3 november.

Hun tijdelijk verblijf in de plastic zak. Wel een goed moment voor een close-foto. De grote groengele vis met de ingescheurde staat weet nog niet hoeveel ruimte hem terug te wachten staat na zijn ongewilde eenzame opsluiting.

Het groene pijltje wijst op 't snuitje van 't gehandicapte visje. Dat toen nog altijd een "bodemkruiper" was.

Mijn zevental wordt overschept uit het troebele water in de zak naar het glasheldere aquarium.

Na 't schoonmaken van de bak ging iedereen zich verstoppen onder de "technische zone" waar de filter en de thermostaat zitten. Een familiefoto van 7 stuks. Bemerk de verschillen in grootte hoewel ze allemaal in dezelfde week uit het ei gekomen zijn. Ge ziet nu ook duidelijk dat er meer dan 1 vader in 't spel is geweest. Er zijn er 3 van de postbode en 4 van de melkboer.

 

Het beestje naast de groene pijl is mijn gehandicapte. Deze foto's dateren van 3 november toen hij dus nog niet vlot kon zwemmen en steeds op de bodem verbleef. Degene in 't midden van de foto, die zo dapper recht in de lens kijkt, is de sukkelaar die in de thermostaat-afdeling verzeild was geraakt.

Het bruine bolletje helemaal links op de foto is de nieuwe soort voeding die op de bodem blijft liggen. Helemaal achteraan de ex-gehandicapte. In 't midden de verkleurde goudgele. Ze beginnen echt wel goed te poseren nietwaar? Lachen

Het pijltje wijst naar mijn gehandicapte. Je ziet hij is wel veel kleiner dan de collega's. Maar hij kan dus tegenwoordig even goed uit de voeten. Pardon, uit de vinnen. Lachen

Geschreven door Laathi om 09:48 3 reacties Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 167 - foto 4

Komaan, waag nog maar eens een poging! 't Is echt zo moeilijk niet, dat ziet ge wel aan 't aantal oplossers...

img505/2721/1676yh6.jpg

Bravo : Luk, Kathleen, Shajongen, Nand, Steven, Ron, Ritje, Andromeda, Walter, Wim, Fred, Ingrid, Nilleke, Clara, Sylvain, Moederke Melanie, Mare, Jan, Piet, Speelster, Ryntje, Mieke, Geert, Chrisje en Maria!

Geschreven door Laathi om 22:46 Reageer op dit bericht

The show must go on!

Fybromyalgie of niet, ik ga me niet laten kisten. En zeker niet na al jullie steunmails en de lieve berichten die onder mijn schrijfsel verschenen zijn. Ik moet nog vele mails beantwoorden maar dat wil ik op een rustig moment doen, en ik wacht ook even tot die "griezeldiagnose" een beetje bezonken is. Maar alvast heel veel dank voor jullie bemoedigingen en goede raad! Jullie maken het de moeite om zeker met mijn blog verder te gaan (misschien niet meer dagelijks, maar dat zien we wel...)

Zoals gezegd hou ik me gewoon aan mijn afspraken die ik nog gemaakt had voor ik dat rotnieuws eergisteren plots te horen kreeg, en daarna pak ik het rustiger aan. Dan ga ik eerst wat luisteren naar de signalen die mijn lichaam geeft en daar gevolg aan geven.

Maar vandaag hadden we beloofd onze maat te gaan helpen die stilaan depressief aan't worden is omdat hij in een eindeloze verbouwing zit. Hij had zijn kop een beetje laten hangen de laatste maanden en we wilden hem opkikkeren door hem eens een namiddag te gaan helpen. Afwasje doen enzo...

Ik gun jullie een kijk in 't snel bijeen geplukte fotoalbum van vandaag, dan zie je dat ik 't niet zo rap op ga geven Lachen

img242/1702/deaankomstcopyoh3.jpg

Aangezien afwassen echt niet leuk is vond ik dat we er 't beste van moesten maken en onze maat tenminste moesten verrassen door als "ietwat" excentriek kuisploegske op te dagen... Wat perfect gelukt is! Hij schrok zich een hoedje!

img242/9484/waarzijnwewaanbegonnenclo8.jpg

Maar owee, toen wij die afwas zagen... schrokken wij ons... drie hoedjes... Verrast

img409/6209/jenmjcopyxw7.jpg

Natuurlijk zijn wij er het team niet naar om 't rap op te geven. Al goe...

Want na 9 uren afwassen, schrobben en schuren stond alles netjes proper terug in de kasten.

img403/5938/afwasoptafelcopymn5.jpg

Maar we hebben er dan ook een feestelijke beloning voor gekregen!

Echt een fijne namiddag. Als ge allemaal samenspant kunt ge echt bergen verzetten. Zelfs bergen afwas. Lachen Wil je meer krankzinnige foto's zien klik dan maar eens op 't album : 

http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/20081119EenAfwasje?authkey=eKRzjXUFMF8#

Geschreven door Laathi om 01:15 Reageer op dit bericht

Ik zal 't maar wat makkelijker maken, uiteindelijk is 't toch al donderdag...

img389/8100/1679re3.jpg

Maar ik heb wel gelijk dat het een heel bekend iets is... Nietwaar Luk, Kathleen, Shajongen, Nand, Steven, Ron, Ritje, Andromeda, Walter, Wim, Fred, Ingrid, Nilleke, Clara, Sylvain, Moederke Melanie, Mare, Jan, Piet, Speelster en Ryntje! Knipogen

Geschreven door Laathi om 00:33 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 167 - foto 3

Bedankt voor al jullie lieve mails, nu even geen tijd om te antwoorden, ik wil eerst mijn gewone planning nakomen, mijn reeds gemaakte afspraken naleven ('t is een erg drukke week), en dan neem ik wat rust, 't antwoorden op de mails hou ik dus voor dit weekend! Ondertussen zet ik al wel een volgend fotootje van 't raadsel! Ik plaats er dus even geen namen van oplossers bij aangezien ik nog niet al mijn mail nagekenen heb! En omdat jullie nu met al 't gedoe een foto achterstaan krijgen jullie vannacht reeds de volgende! Knipogen

img148/3118/1671qg0.jpg

Geschreven door Laathi om 13:04 Reageer op dit bericht

Meer van Miauw!

↑ Terug naar de berichten