Woensdag 7 mei 2008
Fototocht in de haven van Antwerpen - deel 14 - Nagenieten
Na onze indrukwekkende trip door de Antwerpse haven waren we eindelijk terug aanbeland op de Grote Markt.
Misschien herinnert ge u nog wel dat ik als kind in het witte huis gewoond heb met het kleine dakkapelletje er bovenop? In dat dakkapelletje hing aan de balken een schommel. Uren heb ik daar gespeeld terwijl ons ma naast me zat te handwerken. Magische momenten uit mijn jeugd. Dierbare herinneringen...
Mare : "Gij denkt toch niet echt dat ze een foto van ons genomen hebben terwijl wij met ons poep in de lucht op de grond lagen om de wandelterrassen te fotograferen?"
Laathi : "Mmmm? 'k Weet niet. Waarschijnlijk wél. Maar onze poepen mogen gezien worden hé Mare."
Nand : "Waarom o waarom maakt mijn broer toch altijd zo'n lange zinnen. En zegt hij er toch zóveel na mekaar?..."
François : "Laathi? Hebt gij onze Nand nu zien geeuwen? Of vergis ik me?"
Nand : "Ik geeuwen? Terwijl mijn broerke zo'n interessante en beknopte uitleg aan 't geven is?
Néé! Dat zou ik niet durven!!! Nooit!"
Mare : "Gij geeuwt niet uit verveling hé mateke? Gij hebt gewoon een klein beetje honger hé?"
Nand : "Mare, gij zijt tenminste een vrouw die een mannenziel begrijpt!
Mare : "Kom, geef onze jongeskes een stukje te eten... Veel moet dat niet zijn."
Nand : "Ja, met een kleinigheidje ben ik al best tevreden!"
Nand : "En ik zal 't helemaal opeten. Niet ongerust zijn. Ik ga tot op het bot."
The End.
Ik hoop dat mensen die de haven van Antwerpen nog nooit bezocht hebben van mijn reportage genoten hebben. En zoals altijd : voor de écht goede foto's moet ge op Brandpunt zijn : https://blog.seniorennet.be/brandpunt23/
In de loop van de volgende dagen begin ik op mijn blog aan een reportage van iets totaal anders... Iets meer exotisch...
Misschien herinnert ge u nog wel dat ik als kind in het witte huis gewoond heb met het kleine dakkapelletje er bovenop? In dat dakkapelletje hing aan de balken een schommel. Uren heb ik daar gespeeld terwijl ons ma naast me zat te handwerken. Magische momenten uit mijn jeugd. Dierbare herinneringen...
Mare : "Gij denkt toch niet echt dat ze een foto van ons genomen hebben terwijl wij met ons poep in de lucht op de grond lagen om de wandelterrassen te fotograferen?"
Laathi : "Mmmm? 'k Weet niet. Waarschijnlijk wél. Maar onze poepen mogen gezien worden hé Mare."
Nand : "Waarom o waarom maakt mijn broer toch altijd zo'n lange zinnen. En zegt hij er toch zóveel na mekaar?..."
François : "Laathi? Hebt gij onze Nand nu zien geeuwen? Of vergis ik me?"
Nand : "Ik geeuwen? Terwijl mijn broerke zo'n interessante en beknopte uitleg aan 't geven is?
Néé! Dat zou ik niet durven!!! Nooit!"
Mare : "Gij geeuwt niet uit verveling hé mateke? Gij hebt gewoon een klein beetje honger hé?"
Nand : "Mare, gij zijt tenminste een vrouw die een mannenziel begrijpt!
Mare : "Kom, geef onze jongeskes een stukje te eten... Veel moet dat niet zijn."
Nand : "Ja, met een kleinigheidje ben ik al best tevreden!"
Nand : "En ik zal 't helemaal opeten. Niet ongerust zijn. Ik ga tot op het bot."
The End.
Ik hoop dat mensen die de haven van Antwerpen nog nooit bezocht hebben van mijn reportage genoten hebben. En zoals altijd : voor de écht goede foto's moet ge op Brandpunt zijn : https://blog.seniorennet.be/brandpunt23/
In de loop van de volgende dagen begin ik op mijn blog aan een reportage van iets totaal anders... Iets meer exotisch...
Geschreven door Laathi om 00:26
Reageer op dit bericht
