Donderdag 1 februari 2007
Mijn voornemens :-)
Lieve échte blogvrienden,
Mijn beste kameraad zal nog enkele weken in 't ziekenhuis moeten verblijven. Ik rijd er dagelijks naar toe voor een paar uurtjes.
Een andere lieve vriend zijn pa ligt ook in een ziekenhuis sinds eergisteren - in alweer een ánder ziekenhuis, nóg verder weg - en die heeft waarschijnlijk niet lang meer te leven. Dus in die mensen wil ik nu vooral mijn "vrije" tijd steken.
Ondertussen probeer ik mijn twee jobs te combineren en ook af en toe nog eten op tafel te zetten voor mijn ondertussen "vermagerde" echtgenoot (wat op zich niet slecht is) en eens een waske te doen, een verdroogde plant alsnog weer tot leven trachten te wekken, en te trachten toch 1 keer per week naar de supermarkt te geraken. (Zodanig dat mijn arme katten toch niet de verhongerde dode muizen die in mijn kasten liggen moeten gaan beginnen opeten uit wanhoop.)
Er schiet momenteel weinig tijd over voor ontspanning. Zelfs de poezen kijken mij ietwat boos aan. Dat poseren deden ze niet altijd graag, maar nu missen ze de aandacht precies toch wel.
Ja, dat is zo, ge weet pas wat ge mist als ge 't kwijt zijt. Dus dat is voor hen ook alweer een levensles.
Ik heb dan ook het besluit genomen om gewoon, zoals ik al lang op mijn blog bezig ben, verder te gaan.
Dus wekelijks mijn fotoraadsel te plaatsen, af en toe een zotte kattenstrip te maken (sorry ik recycleer er de laatste tijd af en toe een oude, omdat ik geen tijd heb om nieuwe te fabriceren), een grappig verhaaltje op te schrijven dat ik meegemaakt hebt, en over enkele weken een van mijn oudere reisverhalen in afleveringen te plaatsen, zoals ik met mijn Thailandreis gedaan heb...
Kortom, ik doe gewoon verder zoals ik bezig was. Zij het misschien momenteel iets minder intens door het gebrek aan tijd.
Maar ik ga geen reacties meer in gastenboeken schrijven. Ik heb dat nooit veel gedaan. Want ik heb dikwijls gemerkt dat mensen schrijven "Huppeldepup, komt u een gezellig weekend toewensen! Kom jij dat nu ook bij mij doen?!!!" zonder dat ze het blog zelf gelezen hebben en gezien hebben dat de blogger in kwestie in volle rouw is omdat bijvoorbeeld net haar echtgenoot gestorven is of hem (of haar) iets anders naars overkomen is.
Ik heb nooit "zomaar" in een gastenboek iets geschreven in de hoop bezoekers naar de mijne te lokken, daarvoor heb ik teveel respect voor het werk dat vele bloggers aan hun blog besteden. Ik weet hoeveel tijd het kost om een "toonbaar" blog zoals het mijne te maken, dus ik kan me indenken hoeveel uren het moet kosten om een echt prachtig blog te maken.
Dus als ik op een blog komt dat ik oprecht mooi en boeiend vind dan wil ik het ook grondig kunnen bekijken. En niet zomaar mijn button zetten, als een hond die tegen een lantaarnpaal plast, om te zeggen : "Woef, was here!!!", en rap verder naar de volgende de wippen. Ik ben geen "wipper". (Wegens te oud en te moe. )
Ik heb liever dat de échte lezers en de écht geïnteresseerde mensen bij mij binnenwippen. Ik hoef niet in de top 100 te staan. Ik wil enkel mijn blog gebruiken als plezant herinneringsboek voor mezelf, en om aan die paar mensen die er oprecht genoegen aan beleven wat fijne momenten te bezorgen.
Als ik aan een andere blogger iets mee te delen heb dan blijf ik dat gewoon doen, zoals ik meestal al deed, via privé-mail. Uiteindelijk is het bericht voor die persoon in kwestie bedoeld, en niet voor eventuele voorbijgangers van wie men op het internet toch nooit weet wie de passant in werkelijkheid is.
Vanzelfsprekend blijf ik ook op elke gok voor 't fotoraadsel die binnenkomt persoonlijk antwoorden. Ik beleef heel veel plezier aan jullie overheerlijke, en soms uiterst originele en plezante antwoorden! Nogmaals bedankt aan de mensen die hiermee mee willen spelen! Samen plezier maken is heel fijn!
Op deze manier hou ik contact met de mensen die me écht boeien en waarvoor ik blijkbaar toch ook iets beteken.
Vindt je een artikel plezant, blijf er dan rustig uw mening onderschrijven, of een zotte tekst, of wat dan ook. Als ik tijd heb, reageer ik ook daar op, via mail.
Met deze werkwijze ga ik pijlsnel uit de Top 100 verdwijnen. Ik ben mij daar goed van bewust. Dus als jullie mijn blog in de toekomst nog willen bezoeken dan sla je best het adresje op want anders gaan jullie het in 't vervolg misschien ergens onderaan in de Top 10.000 gaan moeten opdiepen
Ik heb deze tekst heel bewust lang gemaakt. Zodat ik weet dat de niet-geïnteresseerden toch al lang niet meer aan 't lezen zijn
Dus voor mijn échte fans is nu de moment gekomen om - op dit intiem plekje, helemaal onder deze ellenlange, saaie, tekst - hun een héél dikke knuffel te geven :
Bedankt allemaal. I love you! All of you!!! Blijf wie je bent, want je bent super!
En wij gaan lekker verder zoals we bezig zijn nietwaar?! ;-)
Lieve, warme en oprechte knuffels!
PS. Dit is zeker geen verwijt aan bloggers die op een andere wijze tewerk gaan. Die mensen zullen misschien gewoon veel meer tijd hebben dan ik. Iedereen doet zijn ding op de manier die hij wil en leuk vindt , en met de mogelijkheden die hij tot zijn beschikking heeft. Dit epistel is gewoon om jullie te zeggen hoe ik persoonlijk het in 't vervolg ga aanpakken. Meer niet.
Mijn beste kameraad zal nog enkele weken in 't ziekenhuis moeten verblijven. Ik rijd er dagelijks naar toe voor een paar uurtjes.
Een andere lieve vriend zijn pa ligt ook in een ziekenhuis sinds eergisteren - in alweer een ánder ziekenhuis, nóg verder weg - en die heeft waarschijnlijk niet lang meer te leven. Dus in die mensen wil ik nu vooral mijn "vrije" tijd steken.
Ondertussen probeer ik mijn twee jobs te combineren en ook af en toe nog eten op tafel te zetten voor mijn ondertussen "vermagerde" echtgenoot (wat op zich niet slecht is) en eens een waske te doen, een verdroogde plant alsnog weer tot leven trachten te wekken, en te trachten toch 1 keer per week naar de supermarkt te geraken. (Zodanig dat mijn arme katten toch niet de verhongerde dode muizen die in mijn kasten liggen moeten gaan beginnen opeten uit wanhoop.)
Er schiet momenteel weinig tijd over voor ontspanning. Zelfs de poezen kijken mij ietwat boos aan. Dat poseren deden ze niet altijd graag, maar nu missen ze de aandacht precies toch wel.
Ja, dat is zo, ge weet pas wat ge mist als ge 't kwijt zijt. Dus dat is voor hen ook alweer een levensles.
Ik heb dan ook het besluit genomen om gewoon, zoals ik al lang op mijn blog bezig ben, verder te gaan.
Dus wekelijks mijn fotoraadsel te plaatsen, af en toe een zotte kattenstrip te maken (sorry ik recycleer er de laatste tijd af en toe een oude, omdat ik geen tijd heb om nieuwe te fabriceren), een grappig verhaaltje op te schrijven dat ik meegemaakt hebt, en over enkele weken een van mijn oudere reisverhalen in afleveringen te plaatsen, zoals ik met mijn Thailandreis gedaan heb...
Kortom, ik doe gewoon verder zoals ik bezig was. Zij het misschien momenteel iets minder intens door het gebrek aan tijd.
Maar ik ga geen reacties meer in gastenboeken schrijven. Ik heb dat nooit veel gedaan. Want ik heb dikwijls gemerkt dat mensen schrijven "Huppeldepup, komt u een gezellig weekend toewensen! Kom jij dat nu ook bij mij doen?!!!" zonder dat ze het blog zelf gelezen hebben en gezien hebben dat de blogger in kwestie in volle rouw is omdat bijvoorbeeld net haar echtgenoot gestorven is of hem (of haar) iets anders naars overkomen is.
Ik heb nooit "zomaar" in een gastenboek iets geschreven in de hoop bezoekers naar de mijne te lokken, daarvoor heb ik teveel respect voor het werk dat vele bloggers aan hun blog besteden. Ik weet hoeveel tijd het kost om een "toonbaar" blog zoals het mijne te maken, dus ik kan me indenken hoeveel uren het moet kosten om een echt prachtig blog te maken.
Dus als ik op een blog komt dat ik oprecht mooi en boeiend vind dan wil ik het ook grondig kunnen bekijken. En niet zomaar mijn button zetten, als een hond die tegen een lantaarnpaal plast, om te zeggen : "Woef, was here!!!", en rap verder naar de volgende de wippen. Ik ben geen "wipper". (Wegens te oud en te moe.
)Ik heb liever dat de échte lezers en de écht geïnteresseerde mensen bij mij binnenwippen. Ik hoef niet in de top 100 te staan. Ik wil enkel mijn blog gebruiken als plezant herinneringsboek voor mezelf, en om aan die paar mensen die er oprecht genoegen aan beleven wat fijne momenten te bezorgen.
Als ik aan een andere blogger iets mee te delen heb dan blijf ik dat gewoon doen, zoals ik meestal al deed, via privé-mail. Uiteindelijk is het bericht voor die persoon in kwestie bedoeld, en niet voor eventuele voorbijgangers van wie men op het internet toch nooit weet wie de passant in werkelijkheid is.
Vanzelfsprekend blijf ik ook op elke gok voor 't fotoraadsel die binnenkomt persoonlijk antwoorden. Ik beleef heel veel plezier aan jullie overheerlijke, en soms uiterst originele en plezante antwoorden! Nogmaals bedankt aan de mensen die hiermee mee willen spelen! Samen plezier maken is heel fijn!
Op deze manier hou ik contact met de mensen die me écht boeien en waarvoor ik blijkbaar toch ook iets beteken.
Vindt je een artikel plezant, blijf er dan rustig uw mening onderschrijven, of een zotte tekst, of wat dan ook. Als ik tijd heb, reageer ik ook daar op, via mail.
Met deze werkwijze ga ik pijlsnel uit de Top 100 verdwijnen. Ik ben mij daar goed van bewust. Dus als jullie mijn blog in de toekomst nog willen bezoeken dan sla je best het adresje op want anders gaan jullie het in 't vervolg misschien ergens onderaan in de Top 10.000 gaan moeten opdiepen
Ik heb deze tekst heel bewust lang gemaakt. Zodat ik weet dat de niet-geïnteresseerden toch al lang niet meer aan 't lezen zijn
Dus voor mijn échte fans is nu de moment gekomen om - op dit intiem plekje, helemaal onder deze ellenlange, saaie, tekst - hun een héél dikke knuffel te geven :
Bedankt allemaal. I love you! All of you!!! Blijf wie je bent, want je bent super!
En wij gaan lekker verder zoals we bezig zijn nietwaar?! ;-)
Lieve, warme en oprechte knuffels!
PS. Dit is zeker geen verwijt aan bloggers die op een andere wijze tewerk gaan. Die mensen zullen misschien gewoon veel meer tijd hebben dan ik. Iedereen doet zijn ding op de manier die hij wil en leuk vindt , en met de mogelijkheden die hij tot zijn beschikking heeft. Dit epistel is gewoon om jullie te zeggen hoe ik persoonlijk het in 't vervolg ga aanpakken. Meer niet.
Geschreven door Laathi om 15:30
Reageer op dit bericht
17 reacties op dit bericht
Ik ben er ook bij !
Doe zo voort ! ik hou er van . tanteke .47be
groot gelijk
groot gelijk je moet soms keuzes maken in het leven en de mensen die je dierbaar zijn die gaan voor.....want alles wat je wil doen dat vergt tijd en ennergie. Heb ook zelf bewust gekozen om geen gastenboek te plaatsen heb liever dat ze me mailen en iets nuttig na laten dan alleen hun button. bloggen moet plezant blijven en mag geen verplichting zijn. Ook al hoor je me niet of zie je me niet dat wil niet zeggen dat ik niet eens langskom. Blijf wie je bent, geniet van het leven elke dag .
Naneke van blog: sokokoln_1
Prettig weekend gewenst !!!
En ik zet er lekker toch geen button onder, hihihi
Hou vol met je blogje zoals het is, de écht geïnteresseerden komen wel hun dagelijks of wekelijks kijkje nemen om te genieten van de poezen-, reis-, verbouw- en andere verhalen en foto's. Die in een GODdelijke schrijfstijl opgesteld zijn, waarvoor alle achting en nederigheid van deze kant
Dat je daarnaast ook nog tijd maakt voor je vrienden (waarvoor 1000000000 keer dank) én een huishouden kunt beredderen: straffe griet die Laathi ! Maar neem op tijd zélf de tijd, voor je eigen, en voor de rust
En trek je vooral niet teveel aan van wat anderen die het denken beter te weten zeggen wat je mag en wat niet, en hoe het mag en hoe niet
Jij doet goed. En wat je misschien ooit eens een beetje fout doet doe je ook om goed te doen.
Het "misbegrijpen" doen de anderen. En als die dan direkt in de boze pen willen kruipen
Maar he trouwe fanclub hier is er nog steeds, en als die wat reklame
Laat op tijd je tanden zien
Dikke knuffel terug uit het bos
Blijf zoals je bent en ik zal nog met veel plezier jouw reis- en poezenverhalen komen volgen...
Nil
Hallo Laathi
Verzorg je vrienden goed, en voor de rest ben je een toffe madam, ik hoop je nog eens tegen te komen ...
Liefs Sjoeke alias madammeke, alias ... :-)
Dikke knuf en tot zondag
knuffel voor een truffel
Laathi, de foto kan ik niet raden hoewel je waarschijnlijk al heel veel uit de biecht verklapt hebt. Maar ik kan er geen idee op plakken. Verder zal ik de ontknoping moeten afwachten en dat zal morgen avond zijn.
Ook veel sterkte aan je vriend, gelijk heb je je moet ook kunnen eens met jezelf bezig zijn en in het verleden ben je dat een beetje vergeten want zoals ik je blog volgde ben je ook nog laathi debouwer geweest en heel veel tijd en werk in je verbouwing gestoken. Nu krijg je daarvan de klop denk ik ook.
Heel veel dingen zijn overbodig
maar vriendschap heb je nodig...!
en dat wil ik zeker zijn en blijven zijn.
Hallo Laathi
En ik kom toch wel kijken hoor en af en toe een krabbel achterlaten onder een leuk artikeltje.
Je weet ik ben een dierenliefhebber en bezoek graag blogjes die over dieren gaan, zoals jou poezekes.
En dat fotoraadsel natuurlijk , heb deze week al wat afgepiekert, geef het op
ik ga het niet zien deze week.
Top 100 of niet , ik vindt je zo ook wel .
Doe zo voort, anders ga ik je blogje wel missen
Groetjes Corry
Een heel fijn weekend Groetjes van Corry
Tjonge ...
Hallo Laathi
Ieder doet het op zijn/haar manier hoe te wandelen in bloggenland
Die top 100 kan mij ook gestolen worden ben er nooit ingeraakt en maar goed ook
Dus...
je zijt schoon en niet domme
al dat plakken heeft geen zin
alleen je goede vrienden komen erin
groetjes
Mare
Hoi Laathi
Enne ... jouw blogje vergeet ik niet hoor, al staat het onderaan in de top 6000! Daarvoor kom ik hier te graag om van je raadsels en foto's te genieten. Doe maar gewoon lekker wat je zelf het beste lijkt en laat je niet opjutten door een plaatsje in de top, tenslotte wordt daar je blog niet beter door.
Groetjes en tot een volgend keer,Thea.
Helaba
Je bent er één uit de duizend zelle..... Het is niet omdat ik af en toe uit the picture verdwijn dat ik je blogje niet volg hoor, wel integendeel.
Ben ook nooit een gastenboekschrijver geweest en doe dat nog niet, wel probeer ik af en toe wel je fotoraadsel op te lossen en soms doen we dat zelfs met verkrachte eenden (allé of toch zoiets in die aard zelle).
Blijf rustig je dinge doen zoals jij het wil meiske, wij doen dat immers ook !
Groetjes van de lange zelle....
Heel just!
Hela Laathitje! Dat heb je weer goed neergeschreven. We hebben hetzelfde gevoel overgehouden aan de afgelopen week en zijn teleurgesteld en verbaasd over heel wat bloggers. Maar tegelijkertijd zijn we eigenlijk ook wel content dat we het kaf van het koren kunnen scheiden want we hebben ook kunnen ervaren dat er nog vele bloggers op SN zijn die niet hypocriet zijn en nog wat meer dan zagemeel in hun koppeke zitten hebben. Afgelopen jaar heeft men mij ook zelden tegengekomen in de gastenboekjes. Om de 2-3 maanden ga ik eens schrijven bij de blogjes die ik regelmatig bezoek en waar ik met interesse ga lezen en kijken. Gewoon om eens te laten weten dat ik hun niet vergeten ben want het lijkt wel een verplichting dat, als je ergens op een blog komt, je ook een button moet achter laten. Als ik ergens iets lees dat mij erg aanspreekt zet ik wel al eens een reactie en bij de close vrienden gebeurt dat al eens vaker. Ik heb, net als jij, helemaal niets tegen mensen die wel graag op buttonronde gaan. Als zij daar hun plezier in vinden, wie ben ik dan om te zeggen dat dit stom is. Mijn moeder, Utta, bezoekt ook graag de gastenboeken, zij heeft daar plezier in en ik ben trots op haar. Ieder doet wat hij verkiest. Maar mensen, aub, lees toch even de laatste berichten want vaak heb ik al vervangend schaamrood op de wangen gekregen als ik totaal ongepaste reacties lees bij mensen die verdriet of ziekte te verwerken krijgen. Zelf ben ik door de heksenjacht van afgelopen week in de steigers geklommen en recht weer de top 100 in gekatapulteerd. Jawadde! Een eer die ik echt niet gezocht heb. Ik stond al lang niet meer in die top 100 die inderdaad veel met gastenboekbezoekjes te maken heeft. Het interesseert mij helemaal niet en zal binnen enkele dagen ook weer verdwijnen in de massa
. De mensen die mijn blogje graag volgen die vinden mij toch wel. Liever 60 bezoekers per dag die met oprechte gevoelens komen dan 120 die alleen maar komen om hun button te plakken. Ik lees mijn eigen gastenboekje een paar keer per week, ik heb er de tijd niet voor. De meeste van mijn vrije tijd besteed ik aan andere blogjes, om andere bloggers wegwijs te maken en hun blogjes te helpen verfraaien. Ik heb er nu eenmaal meer plezier aan om achter de schermen te werken. Ik doe net als jij, doe gewoon voort zoals ik bezig ben. Met veel plezier fotografeer ik ons Dréke en zijn beste vriend, de buurkater Nest en natuurlijk ook de uitjes met mijn blogvriendinnen.
Het enige wat eigenlijk telt is het blogplezier en de warme vriendschappen die hier uit zijn ontstaan. Bedankt lieve vriendin, je steun in de afgelopen week was me meer waard dan goud.
Viva
https://blog.seniorennet.be/viva
Voila si !!!
Hoi dametje!
Groetjes,Joël.
Ik blijf je trouw.......................!!
Weer een geweldig epistel...lief om te lezen..
Jij hebt gelijk, om je medemens te helpen in het ziekenhuis..
Daarvoor alleen maar respect...
En..zoals je weet, heb ik een blog gehad, omdat ik geinspireerd werd door jou..
Maar dat eeuwige ....ik kom langs...kom je ook..
zoals jij schreef, heb ik allang opgegeven...
En ..je raad het al...niemand kwam meer langs...!!
Jou blog staat op mijn beeldscherm...kan het zo aantikken..
En je weet het he???
Je moet me weg sturen, want ik blijf komen kijken en spelen...!!
Een dikke kunfffff van Maria..
een dikke knuffel terug
klare taal en een ieder kan er mee doen wat ie wil
je staat bij mij al vanaf het begin in bladwijzers (firefox)
en zo heb ik nog een paar blogs waar ik graag kom.
ik wens je heel veel blogplezier en ik kijk uit naar je mooie verhalen en foto's
groetjes en heel veel liefs Jenny