Fotoraadsel 84 - tip 1

Ik heb even moeten zoeken, maar toch heb ik weer iets gevonden dat we allemaal in huis hebben



Let's go!!! Veel succes, maar nog veel meer plezier
Laat de mails met jullie gokjes maar binnenkomen!
------------------------
Vifke heeft het als eerste geraden en dan nog met haar allereerste gok! Bravo!!! En Viva, Andromeda, François, Willy, Speelster, Ingrid, Ritje, Cooltje, Fernanda, Nil, Lange Lou en Dolfijn!!
-----------------------
Seg, en sorry, dat ik jullie rug- en nekspieren zo zwaar belast met dit voorwerp te zoeken hé
-----------------------
Het meest spirituele antwoord tot hiertoe kwam weer van Andromeda :
"een spamfilter"! Ook een man met een rijke verbeelding! Héérlijk!

Ja lieve vrienden, dit was weer een nuttige week hé seg?!

Eerst hebt ge allemaal uw gereedschapskoffers uitgemest...
En wat daar allemaal in zit!... Buiten bankschroeven en spanvijzen, zit er zelfs bij Lange Lou ook nog een stok in waar ge een spons kunt inklemmen! Die moet wel een héél lange gereedschapsbak hebben. Maar ja, hij noemt waarschijnlijk niet voor niks  Lange Lou

Daarna is er grondig in de keukenschuiven gerommeld, waar notenkrakers, blikopeners en sigarenknippers blijken in te zitten. Maar dat was 't ook niet natuurlijk.

Vervolgens zijn een paar enkelingen de kleerkast ingedoken en kwamen met ritssluitingen en knijpkapstokken af. OK, de kast was opgerommeld, maar de oplossing alweer niet gevonden.

Dan werd er over geschakeld naar het bureautje waar perforators en nietjesmachines uit opgediept werden. Ook mis.

En ten lange leste is iedereen dan toch naar de badkamer getrokken.
Na de nodige krultangen, scheermessen, scheermeshouders, cutters en schoenlepels zijn zo de meesten dan toch onderin de toilettas de NAGELKNIPPER tegen gekomen...

En ondertussen maar blijven zeuren van  : "Nee, ik ben bij die 0,01 percent die dat zéker en vast niet in huis heeft!" Jaja, dat zal wel... Hoe knipt ge dan uw nagels? Ge bijt die af? OK. Dat wil ik nog geloven. Maar zeg me nu niet dat ge nog zo lenig bent om ook die van uw tenen af te knabbelen. Want dát geloof ik dus niet hé!

Maar de prijs van de week voor 't zotste antwoord blijft toch naar Andromeda gaan met zijn "scheerapparaat voor de Taliban-strijders"!

Ik vind het zalig dat jullie weer zo massaal meegespeeld hebben en al die moeite gedaan hebben. Ik doe voor morgen mijn best om weer iets zo "interessant" mogelijk te vinden dat de grote schoonmaak verder gezet kan worden

Diegenen wiens nageltjes nu zeker en vast zullen geknipt zijn zijn :

Viva, Speelster, Chrisje, Luk, Fernanda, Ryntje, Ritje, Francois, Rina, Vifke, Willy, Pedro, Cooltje, Jan, Nil, Dolfijn, Lange Lou, Ingrid, Vera, Paul, Mieke R, Thea, Franske, Red Poppy, Joeltje, Nand, Viv L., Andromeda en Klaproosje!

Deze avond is de pa van mijn goede kameraad Nand overleden.
Hij laat een lieve, zorgzame vrouw achter en drie sterke zonen.
Het was een geweldige man met een rijk gevuld leven en een heerlijke zin voor humor.
Voor ons is hij een groot verlies. Maar ik ben er zeker van dat hij voor al de anderen daarboven - of waar dan ook - een heel grote aanwinst gaat zijn...

Ik stuur je hierbij een laatste bloemfoto mijn lieve vriend...
want vergeten doe ik u niet.

De laatste weken ben ik veel in ziekenhuizen geweest. Gisteren was ik op bezoek bij de vader van mijn kameraad die op de afdeling geriatrie ligt en waarschijnlijk niet lang meer te leven heeft.
We hebben getracht hem nog een beetje troost en extra comfort te bezorgen.

Wat me op deze afdeling, waar veel dementen liggen, erg opviel was het eindeloze geduld waarmee de partners van de zieken naast het bed van hun geliefde zitten.
Dikwijls zonder een woord of blik van herkenning van hen terug te kunnen krijgen. Ze vergezellen hun levensgenoot en houden de wacht. Uur na uur, dag in dag uit.
Die mensen met hun ongelofelijke geduld en volhoudingsvermogen, hun grenzeloze liefde en zorg verdienen volgens mij een Nobelprijs.
Al die eenzame mensen die dagelijks naast het bed van een zieke, demente partner zitten...
Veel kan ik ze niet bieden, dan enkel mijn hoogste achting en respect.
En dit bloemetje, dat ik lang geleden eens voor mijn mama schilderde.

Het voorwerp dat je zoekt wordt door dames én heren gebruikt.
(Ik gebruik het zelfs voor mijn katten...)
Je zou het haast in elke kamer kunnen aantreffen, maar de meest waarschijnlijke plek om het te vinden is de badkamer...
Viva, Speelster, Chrisje, Luk, Fernanda, Ryntje, Ritje, Francois, Rina, Vifke, Willy, Pedro, Cooltje, Jan, Nil, Dolfijn, Lange Lou, Ingrid, Vera, Paul, Mieke R, Thea, Franske, Red Poppy, Joeltje, Nand, Viv L. en Andromeda
hebben die kamer al uitgekuist en het raadsel opgelost
Laatste kans vandaag, Doorzoek u toiletzakske!!!
Zaterdagnamiddag verschijnt de oplossing!

Omdat het zo lief gevraagd wordt : een grotere foto!
Alhoewel deze foto maar een klein stukje meer toont, maakt het het zoeken toch veel makkelijker...
Viva, Speelster, Chrisje, Luk, Fernanda, Ryntje, Ritje, Francois, Rina, Vifke, Willy, Pedro, Cooltje, Jan, Nil, Dolfijn, Lange Lou, Ingrid en Vera weten de oplossing al!

En ik had vandaag zo'n leuk artikeltje willen plaatsen over - eindelijk nog eens een heel fijne - zondagavond... Maar de avond is een beetje vervelend geëindigd...
Ik had mijn auto zaterdag uitgeleend aan mijn vriend, wiens auto kapot was gegaan. Gisteren kreeg ik hem terug, en ja, je kan het al raden, 's nachts val ik zelf dus - op de afrit van de autostrade - met de mijne ook in panne...
Onderweg was de airco al kapot gegaan (brrrr, maar ik was lekker warm gekleed) en dan ineens gaf de startmotor  zijn geest, de electriciteit viel kompleet weg, en daar stond ik : boenk... stil...
Zo ongeveer op de gevaarlijkste plek die je je kan indenken. Net achter een bocht waar de auto's met hoge snelheid van de autostrade rijden... Niet prettig om mee te maken.
Enfin, beide auto's (die van mijn kameraad en de mijne) staan dus sinds vannacht broederlijk naast mekaar aan de garage te wachten om gerepareerd te worden.



(onze twee kapotte auto's geduldig wachtend voor de garage tot die maandagochtend haar deuren opent...)

Ondertussen blijkt de auto van onze zaak ook niet meer met volle goesting te willen starten en moet ik seffes wel in 't ziekenhuis geraken...
Ge ziet, ik ben nu wel even bezig.
De trein durf ik haast al niet meer nemen, want ge gaat zien, als ík mij daarin zet valt die ook in diggelen Nee, dat wil ik mijn medereizigers niet aandoen.
Ik mag momenteel niets meer waar electriciteit in zit aanraken precies
Dus het leuke artikel met de foto's gaat moeten wachten tot de stormen hier wat geluwd zijn...
-------------------

Diegenen die het raadsel al opgelost hebben zijn : Viva, Speelster, Chrisje, Luk en Fernanda Vifke en Willy!

Klaar voor een avondje uit in Lier met Mare en Viva!
Even wat tijd voor een beetje pret na de hectische maanden.






Gezellig zitten gibberen als overjaarse tieners in cafeetje...



... met vanzelfsprekend weer kleine attenties van en voor iedereen!
Een draagzakje met berehoofd voor mij, en een Heertje Beertje voor Viva van Mare.

                     
 
Viva met halsnoeren.
Eentje voor haar, eentje voor Mare, en eentje voor mama Utta.
Ik begin die meiskes hun smaak zo stilaan te leren kennen
Kan ook moeilijk anders want we zijn ondertussen al meer dan een jaar vriendinnen.



Het maken van een Valentijnsfoto voor onze blogjes...
met een stokje met een hartje op dat in een bloempot stak.



Zoals je ziet een zéér ernstige bezigheid!



Gevolgd door een lekkere hap!
Een heel plezante avond voor drie vermoeide zielen.
En 't was hóóg tijd dat er nog eens goed gelachen kon worden...

Tja, en wat er daarna dan nog gebeurd is dat zullen jullie in dat berichtje hieronder al wel gelezen hebben...

Lieve spelers...
En ik heb u nog zo de pap in de mond gegeven... Kijk maar eens terug naar de teksten die ik onder de foto's van 't raadsel gezet had... Het ging altijd over wekkers, en uren, en klepels... En toch zijn er nog een paar die de klepel nooit gevonden hebben.
Maar zo erg is dat niet, want die hebben allemaal hun plafonds afgezocht naar lusteronderdelen, plafondventilators, brandblussproeierkes... Dus dat is weeral in orde, de plafonds van mijn spelers zijn deze week allemaal van hun spinnewebben ontdaan
En zo simpel was het nu : de wijzers van een klok...



En nu geen excuses van mijn klokken zijn allemaal digitaal hé!
Ge zult echt op zolder nog wel een erfstuk van uw bomma hebben liggen (een koekoeksklok of zo, of een wekker met bellen), of kijk eens op uw polshorloge (is die digitaal?), of in de logeerkamer : de roze wekker van K3 van uw kleinkinderen?...
Maar kom, 't is u vergeven! En alvast een dikke bravo voor
Willem, Walter, Ingrid, Pandora, Chia, Nilleke, Jan, William, Steven, Rozemarijn, Leentje, Maria, Ritje, Lange Lou, Vera, Dolfijn, Paul, Cooltje, François, Mieke R., Speelster, Chrisje, Joël, Vifke, Fernanda, Viva, Mare en Thea! En Nand (sorry vergeten ) En nóg eens sorry : ook Luk had het juist geraden (voor hem had ik het afgedrukt en naar 't ziekenhuis meegenomen)

Die het zonder hulp - of met weinig, of met héél véél - toch gevonden hebben!
En morgen... is er verse aanvoer...

Nog wat meer...



Willem, Walter, Ingrid, Pandora, Chia, Nilleke, Jan, William, Steven, Rozemarijn, Leentje, Maria, Ritje, Lange Lou, Vera, Dolfijn, Paul, Cooltje, François, Mieke R. Speelster, Chrisje, Joël, Vifke, Fernanda en Viva
hebben het raadsel al opgelost!
Komaan jongens doe jullie best eens! De vrouwen zijn jullie aan 't kloppen!
Maar kom, op dit goddeloos uur moet ge nu ook niet verder zoeken.
Begin er morgen maar weer opnieuw aan zodra de wekker afloopt!

Maar van dit weer krijgen poezen wél proper voeten natuurlijk

Een iets groter deel van het voorwerp...

Zij die de klepel al weten hangen zijn :
Willem, Walter, Ingrid, Pandora, Chia, Nilleke, Jan, William, Steven, Rozemarijn, Leentje, Maria, Ritje, Lange Lou, Vera en Dolfijn!

Komaan jongens doe jullie best eens! De vrouwen zijn jullie aan 't kloppen!
Maar kom, op dit goddeloos uur moet ge nu ook niet verder zoeken.
Begin er morgen maar weer opnieuw aan zodra de wekker afloopt!

Eén van de geliefkoosde bezigheden van katten en honden -
onder de staart gaan snuffelen - bij ons thuis "poepe-loeren" genoemd...



Goed dat mensen die behoefte niet voelen.
Ziet ge ons al staan in de rij voor de kassa van de supermarkt?...

Misverstanden kunnen lastig zijn, maar soms ook heel vermakelijk.



Ik ben een tijdje geboeid geweest door Feng Shui, de Chinese kunst om uw huis aangenaam en gezond te maken door watervallekes in de juiste hoeken te plaatsen, meubels op de "gelukkigste" plaats te zetten, en zo meer van die "onzin".
Volgens deze oude Chinese leer is 't ook goed om uw huis tegen kwade invloeden te beveiligen door op een bepaalde hoek van uw raam een draakje te plaatsen.
Dus staat er bij mij in mijn living zo'n piepklein plastc draakje dat ik ooit als kind eens uit nen "tuttefrutbak" (een kauwgomautomaat in beschaafd Vlaams) gehaald heb naar het oosten te kijken en mijn huis te "beschermen" tegen "kwade en zeer kwade geesten."



Hier ziet ge hem staan in zijn hoekske. 't Is een kleintje (4cm hoog) maar nen helen dappere!

Dat onooglijk dingske staat in mijn living als een tang op een varken. Dus is dat ook al door talloze kuisvrouwen in de speelgoedmand van de katten terechtgekomen omdat ze dachten dat het daar hoorde.
Elke keer zette ik natuurlijk mijn trouwe bewaker terug op zijn plaats. Discreet achter 't gordijn.
Ge kent mij, tradities zijn er om volgehouden te worden

Op mijn vensterbank staan ook een rij olifantjes als versiering. De bedoeling is dat die met hun snuiten naar mijn eettafel gekeerd staan. Maar mijn vorige kuisvrouw zette die beesten altijd met hun poepeke richting living, en met hun slurf richting gevel. Dus tijdens 't eten zaten wij telkens op vier olifantenpoepen te kijken.

Ik dacht dat dat gewoon een slordigheid van mijn kuisvrouw was, dus gedurende de week, als mijn oog er eens op viel, draaide ik telkens de kudde terug met hun snoet in de goeie richting.
Maar ze bleef dat maar volhouden. Altijd weer stonden als ik thuis kwam die beesten met hun achterwerk naar binnen gericht.



(als ge goed kijkt ziet ge helemaal links op de foto mijn kleine groene bewaker zijn best doen)

Tot ik op een dag eens thuis was terwijl zij aan 't poetsen was en ik haar weer die beesten op die manier zag neerzetten. Ik sprak haar erover aan en zei : "Meiske, hoe komt dat toch dat ge die olifanten altijd met hun poepeke naar binnen neerzet als ge die afgestoft hebt? Vindt ge dat schoner ofzo?" Waarop ze heel serieus antwoordde : "Hoe? Maar uw draakske moet toch altijd met zijn snuit naar het oosten wijzen? Ik dacht dat uw olifanten de helpers van dat draakske waren en dat die dus ook naar buiten moesten kijken!"

Welja, binnenkort laat ik den teut van mijn theepot ook oostwaarts wijzen.
En het teuteke van mijn melkpotteke ook.

Ge ziet, soms kan eens praten over dingen, veel ophelderen nietwaar?...