Tabitha

Vorige week donderdag en vrijdag, tijdens het evenement "Herentals fietst!"  hadden de militairen van het Grobbendonkse bataljon een heel plezant avonturenpark voor kinderen aangelegd...









Maar een echt mooie foto vind ik deze...



Een soldaat leert heel geduldig een meisje schieten.
Ik vond het zo'n prachtig contrast...
Zijn lieve beschermende houding, het prachtige blonde meisje, alles straalt liefde en toewijding uit... en dan is er toch dat geweer...

Er waren nog veel leuke dingen in de stad te zien, zoals op de Grote Markt een reuze zandbak. Maar ik ben wegens de drukte in de winkel natuurlijk niet verder dan in een straal van 50m rond mijn huis kunnen gaan rondkijken... Dat zal volgend jaar wel anders zijn. Hoop ik 
-------------------------
Straks nieuws over Tabitha (ze is nu bij de dierenarts, de bloedproeven verliepen vanochtend zeer moeilijk.)
En morgen het beloofde artikel van het onverwachte bezoek dat vorige vrijdag onze winkel binnenwandelde...
Maar nu eerst een lading piano's en keyboards gaan uitpakken en opstellen... Vanavond zullen mijn armen weer 10 cm langer zijn vrees ik

Deze strip maakte ik 1 week geleden. Vlak voor Tabitha's ziekenhuisopname van 3 dagen in de hoop haar met baxters terug te doen aansterken en haar opnieuw aan 't eten te krijgen.
Op deze foto's was ze nog veel beter dan hoe ze nu is.















Morgen worden van Tabitha opnieuw bloedproeven genomen, in de hoop te ontdekken waarom ze opeens zo verzwakt is dat ze amper nog kan lopen. Ik hoop en bid, maar vrees het ergste...
Dit zou dus wel eens de voorlaatste strip kunnen zijn waar ze in voorkomt...

Enkele beelden uit "Herentals fietst!" van vorige vrijdagnamiddag.
In dit geval is het meer "Herentals bromt!" vind ik...
Het moto-stunt-team voerde zijn kunstjes uit vlak voor de deur van onze winkel...



De mannen konden echt de meest onmogelijke kunsten...



Hier zie je er eentje een noodstop maken voor zijn collega die op de grond gaan liggen was.
Gewoon griezelig...



Maar het gaf een hoop lawaai en stank, wat ik nu niet persé milieu-vriendelijk vind in een tijd waarin ons gevraagd wordt om met zijn allen een beetje "groener" te gaan denken...



Hier rijdt er eentje terwijl hij op zijn stuur zit. Je moet het maar kunnen en durven!



Na een uur was 't gedaan met de "pret". Platte band. De kapotgereden rubber lag overal. De baan zat vol zwarte remsporen en heel de straat hing vol rook.
Ik vond het ook best gevaarlijk om zo'n kunsten te brengen met alleen nadar-hekken als beveiliging... De mannen beheersten hun machines weliswaar volledig, maar toen ze volle gas gaven en hun moto tegelijkertijd lieten stilstaan (een enorm geloei en geur van verbrand rubber verspreidend) vond ik het wel een risico voor de omstaanders.
Stel dat die man zijn greep op die machine verliest en ze opeens losschiet?... Ze zou als een raket het publiek in vliegen! Om van onze etalageruiten nog te zwijgen

Hoe groot mijn bewondering voor deze mannen hun kunsten ook mag zijn, ik zou het gemeentesbestuur toch aanraden in de toekomst zo'n evenement te organiseren op een voor dat doel ingericht terrein. Mèt degelijke beveiliging voor het publiek.
Of ben ik nu gewoon écht oud aan 't worden?



En voor deze jongen hoefde het precies ook allemaal niet echt.
Onze poezen waren ondertussen onder de zetels gedoken van de schrik voor het lawaai. En die zijn anders best wel wat gewoon
Behalve onze dove Phineas natuurlijk. Die keek gezellig vanuit het livingraam naar de tollende moto's. Zo'n vreemde diersoort had hij duidelijk nog nooit gezien.
Binnenkort enkele foto's van het "avonturenkamp" dat het leger naast de kerk opgeslagen had.
Daar werd tenminste al geluidloos geschoten!
----------------------
Die middag kreeg ik ook totaal onverwacht bezoek!
Die fotoreeks krijgen jullie later op de week te zien!
En straks, op sommige hun lieve aanvraag, een gezondheidsrapport met foto over Tabitha.
Nu eerst nog even werken.

Eerst toon ik nog iets meer, morgen krijgen jullie een andere zijde van 't voorwerp te zien.



Ten huize van  Lilith, Luk, Jan, Speelster, Lange Lou en Dolfijn, Geert, Huismusje,Vifke, Wim, Ritje, Cooltje, Steven, Mieke R., Fernanda, Thea (eigenlijk haar echtgenoot ), Nand, Rikavensis en Mare is de rust al weergekeerd...

Hoe doen jullie het toch telkens weer?!... Met zo'n fractietje van een foto iets herkennen...  Ik sta gewoon paf. 
Lilith,  Luk, Jan, Speelster, Lange Lou en Dolfijn, Geert, Huismusje,Vifke, Wim, Ritje en Cooltje
hebben het alweer van dat eerste minuscuul fotootje juist geraden!
Iets groter nu om ook de anderen over de streep te trekken! En als't dan nog niet gelukt is krijgt ge later een foto van een andere zijde te zien.



Ondertussen ook gevonden door Steven, Mieke R. en Fernanda!

Heu... niet vergeten... Ik had deze strip dus al wel gemaakt voordat ik vannacht dat artikel over die 50 jaar op mijn blog schreef...
Maar ik ga er toch mijn strip niet voor aanpassen hoor.
----------------------------------------
En 't wordt almaar erger! Nu blijken mijn katten al dezelfde taal te spreken als mijn handtas!!!
Kan ik in 't vervolg die hun conversaties ook nog gaan opschrijven!

















----------------------------------
Tja, na de ervaring van vorige nacht zou ik deze strip misschien niet meer op deze wijze laten eindigen hebben...

"Herentals fietst!"
Zoals deze week hier reeds te lezen was, een zéér gesmaakt evenement hier thuis...





















Laathi??? "Zin" en "tijd" om te verbouwen???!!!
Ik heb "zin" om te eten en te slapen.
En geen "tijd" om te eten en te slapen.
Voilà, ik heb beide woorden in mooie Nederlandse zinnen gebruikt.
Is dat niet even goed?...
---------------------
In de loop van de week meer foto's van het evenement en strips van de poezen!

"Herentals fietst" en bromt ... en de klant sleurt en gromt...

Donderdag en vrijdag werd het jaarlijkse evenement "Herentals fietst" georganiseerd. Tijdens de namiddagen zijn er dan wieler- en loopwedstrijden met als hoogtepunt 's avonds het "Na Tour Criterium voor Elite-renners". Alle toegangswegen tot het centrum zijn afgesloten want het parcours  van twee kilometer loopt door de voornaamste straten van de stad.
Jammergenoeg weten onze klanten, die meestal niet uit deze omgeving zijn, niets van deze happening af...

Ge kunt u de situatie dus al voorstellen. Niemand geraakt tot bij onze winkel, ze rijden allemaal verloren, bellen radeloos om de weg te vragen, en de enkele dapperen die er toch in slagen ons te bereiken komen hier moe en verward te voet aangestapt.
Stappen is gezond, maar niet als ge een versterker van 30 kilo komt kopen en daar dan een kilometer mee door een mensenmassa moet sleuren om terug aan uw auto te geraken. Gesteld dat ge nog weet waar ge die in uw wanhoop geparkeerd hebt natuurlijk... 

Ocharme, ik heb hier de twee laatste dagen mensen zien buitenstrompelen met de zwaarste dingen in 't volle bewustzijn dat na de aankoop hun "kruisweg" pas echt begon.
Ik kan hieruit maar twee dingen concluderen : muzikanten zijn de dappersten aller Galliërs en ze zijn nog in goede conditie ook

Nee, "Herentals fietst" is een kelk die aan ons mag voorbijgaan. Twee dagen en een halve nacht een boel kabaal en keiharde muziek op straat. Klanten noch leveranciers die u kunnen bereiken...
Nee, geef mij maar de rust van "Herentals Slaapt"



De koers komt door onze straat. Al van 't begin had Tom Boonen opgegeven, dus het publiek verdween als sneeuw voor de zon.



Vrijdagnamiddag deden ze de griezeligste kunstjes op moto's. Vlak voor onze deur.
Rook, stank van verbrande rubber en olie, en lawaai was ons deel...



Het bataljon van Grobbendonk organiseerde met veel succes naast de kerk over onze deur een avonturenpark voor de jeugd. Lawaai- en stankvrij!  Ik was de jongens er dankbaar voor.

Eerstdaags meer foto's van dit evenement, en van het onverwachte prettige bezoek dat ik kreeg van een lezer die elke week trouw mijn fotoraadsel weet op te lossen! Ik heb zijn, ronduit schitterende, dochters als fotomodellen tussen de instrumenten mogen gebruiken... 
Maar morgen eerst de meningen van onze poezen over "Herentals fietst!"!

We hebben er allemaal meerdere van in huis, maar dit voorwerp krijgt zeer weinig aandacht...



Ik zal elke dag, ofwel iets meer van het voorwerp laten zien, ofwel een foto tonen van een andere zijde van dit ding... Véél succes...
Zoals gewoonlijk : het juiste antwoord doormailen en niet op 't blog zetten. Andere reacties zijn natuurlijk altijd meer dan welkom!
Veel plezier!
In de loop van deze week mogen jullie enkele poezenstrips verwachten, een aflevering van 't reisverhaal, en foto's van "Herentals fietst!" met mijn onverwacht bezoek... Dus de thuisblijvers hoeven zich niet te vervelen!
---------------------------
En ik die dacht dat dit een moeilijke ging zijn! Binnen de vijf minuten had Lilith het al gevonden.
Vervolgens ook nog Luk, Jan, Speelster, Lange Lou en Dolfijn, Geert, Huismusje,Vifke Wim, Ritje en Cooltje!
Worden mijn raadsels nu zoveel slechter of jullie zoveel slimmer???

Sommige lezers vragen naar de gezondheidstoestand van Tabitha! Bedankt hiervoor!
Dus hier volgt, net zoals ze bij de paus doen als hij ziek is, een kort gezondheidsbulletin 

Tabitha heeft nierproblemen, en ze lustte haar dieetvoeding niet. Vandaar dat ze twee weken haast niets gegeten had. Ze heeft ook een schimmelinfectie. Door verzwakking moest ze enkele dagen bij de dierenartst aan het infuus liggen om uitdroging te voorkomen en haar terug wat op krachten te brengen.
Vanmiddag zijn we haar gaan halen maar ze is nog heel suf. Ik had haar direkt onder haar lievelingsstruik in de daktuin gelegd, maar daarnet moest ze naar de kattebak en ze zwijmelde als een dronkeman. In de kattebak is ze zelfs halverwege haar grote boodschap omgevallen en blijven liggen.
De dierenarts vermoedt dat ze nog helemaal groggy is van de 5 flessen infuus die ze gekregen heeft. Morgen zou het beter moeten gaan. Maar dan blijft natuurlijk nog wel het probleem of ze gaat blijven weigeren haar nierdieet te eten... Ook het in de bek spuiten van de siroop die de schimmel moet uitroeien is voor haar een zeer stressy bedoening, dus daar wachten we nu maar even een week mee...
Een probleem bij haar behandeling is ook dat we niet juist weten hoe oud ze is omdat we ze als volwassen poes gevonden hebben... 

         

          Tabitha in betere tijden op haar favoriete plekje in de daktuin!

Haar verhaal kunnen jullie lezen door, in de linkermarge van mijn blog, op haar foto te klikken, of door op bovenstaande foto te klikken!

In de loop van volgende week nog enkele strips over het bezoek aan de dierenarts!

Gisterenavond :



De dierenarts aan de telefoon met goed nieuws : Tabitha mag zaterdagvoormiddag terug opgehaald worden. Ze krijgt vannacht haar laatste infuus!

Deze voormiddag :



Tabitha werd op "comforabele" wijze opgehaald!
Ja, 't moet gezegd, ons Irma heeft een goede keuze van auto gemaakt...

Zeg me nu niet dat ge niet tenminste 1 deur in uw huis hebt met een cylinderslot?!





Bravo Luk, Corry, Rikavensis, Dolfijn, Klaproosje, Vera, Chrisje, Ron, François, Jan, Lilith, Geert, Ann, Huismusje, Kathleen, Redpoppy, Steven, Nand, Rijntje, Marleen, Mieke R., Nilleke, Ritje, Cooltje en Speelster!

Straks het eerste deel van het relaas over het evenement "Herentals fietst!" en morgen de poezen hun mening over dit fenomeen. En ook een nieuw fotoraadsel natuurlijk!

Met al 't gedoe hier ben ik mijn fotoraadselfoto vergeten te zetten
Hier is nr 5. Nu is het toch duidelijk nietwaar?
Desalniettemin toch ook nog een tip :
Zelfs als ge er de deur voor uit gaat gaat ge het voorwerp nog tegenkomen...



Voor  Luk, Corry, Rikavensis, Dolfijn, Klaproosje, Vera, Chrisje, Ron, François, Jan, Lilith, Geert, Ann, Huismusje, Kathleen, Redpoppy, Steven, Nand, Rijntje, Marleen, Mieke R., Nilleke, Ritje  Cooltje, Lut en Jenny alleszins al wel!

Dinsdag, 12 juni 2007. Crown Jewel  - Luxor

Vandaag mochten we eens uitslapen want we gingen heel de voormiddag rustig naar Esna varen om daar de tempel te bezoeken en toch was ik al om 4 uur wakker. Ben dan maar op ’t dek gaan zitten om de opkomende zon te begroeten. Het was er fris en heel winderig. Een t-shirt met lange mouwen was welkom. Ik heb er zalig op mijn eentje ztten genieten. Tegen zes uur waren Nathalie en Frank ook al uit de veren. We zijn het ondertussen allemaal zo gewend om vroeg op te staan dat we amper nog slapen ’s nachts. Dat is een van de nadelen van de cruise in de zomer te maken, dan moeten alle excursies heel vroeg in de ochtend gebeuren omdat het op de middag boven de 40° is. Maar het voordeel is dan weer dat er overal veel minder volk is, zowel op de boot als aan de momumenten, en daar weegt het nadeel van die hitte dan helemaal niet meer tegen op.

Onderweg naar Esna moesten we weer onder de brug door en daarvoor moest de boot zo laag mogelijk gemaakt worden. De zonnetenten van het bovendek moesten plat, de parasols afgebroken en niemand mocht nog rechtop staan. Heel grappige situatie. Ge kon met uw handen de onderkant van de brug aanraken toen we er onder door vaarden.

’t Was ook weer zalig om tijdens de lunch te varen. Als ge door ’t raam kijkt dan lijkt uw soepbord precies ter hoogte van het Nijlwater te drijven.

           

          De kade van Esna.

Na de middag legden we al aan maar het was nog te vroeg voor het bezoek aan de tempel. Dus heb ik me lekker stiekum in een hoekje teruggetrokken en heerlijk topless in de zon liggen suffen. Deze zonde heb ik dan ook nog bedreven in de schaduw van de drie minaretten die langs de kade in Esna staan. Als de moezzin in plaats van voor zijn gebedsoproepen een cassetje af te draaien nog zelf de moeite zou doen om op zijn minaret te klimmen om tot gebed op te roepen, hij zou pardoes een octaaf hoger zingen van ’t verschieten van wat hij allemaal op die cruiseboten zou zien liggen. Hij zou beseffen dat hij voor zijn 72 maagden niet persé naar de hemel moet gaan. Aan één cruiseschip zou hij genoeg hebben. Gesteld dat hij niet te kieskeurig zou zijn dat het echt allemaal maagden zijn natuurlijk. Maar kom, maagd zijn is toch maar iets vluchtigs, na 1 keer is de lol er af, dus zo belangrijk zal dat nu ook wel niet zijn.

                   

          De bank in Esna...

         

         Straatje.

De tempel van Esna lag in een 9 meter diepe put midden in ’t dorp. Althans zo lijkt het, want het is in feite het dorp, dat in de loop der tijden, boven op zandophopingen gebouwd is. Joost mag weten wat er hier nog allemaal voor indrukwekkende oudheden diep onder de huizen bedolven zitten…

          De tempel met daarnaast het veel hoger gelegen dorp.

Op het plafond van de tempel stonden de sterrenbeelden van de dierenriem afgebeeld. De Egyptenaren waren hier blijkbaar de uitvinders van. En wie stond daar ook in volle gewicht tussen geschilderd? Onze goeïge lieve Tawaret! De nijlpaard-vruchtbaarheidsgodin. Het is toch zo’n gemoedelijk beest met haar dikke buik, hangborsten en paardentanden...

         

          Tawaret.

         

          Plafond met de dierenriem.
          Uiterst links zie je de schorpioen en de weegschaal.

         

          De ram.

         

          De boogschutter.

Er was niet echt veel overgebleven van de tempel. Amper 1 zaal. Maar elke zuil stond nog vol kleurige hiërogliefen. Geen plaatsje op ’t plafond of op de muren was leeg. We kwamen er weer ogen te kort om alles te bewonderen en proberen er een klein deel van te begrijpen. De tekeningetjes zijn ook zo grappig. Bavianen, visjes, uilen, vrouwen die bevallen, valken, koeien, ibissen,…

         

          Prachtig basreliëf met nog een beetje van de natuurlijke kleuren.

         

          Zo werden de verslagen vijanden afgebeeld.
          Heelder volkstammen die  - netjes per etnische afkomst geordend -
          door de farao himself aan hun haardos omhoog gehouden werden.
          Mannen...

         

          Kleding voor buikdanseressen.

         

          Kleermaker in zijn atelier.

         

          De moskee en enkele prachtige huizen aan de kade.

Terug aan boord tijdens de afternoon-tea (met oliebolletjes en diverse gebakjes druipend van de honing…) zaten we met ons zessen na te genieten van al wat we al gezien hadden. We gleden door de nauwe sluis te Esna en realiseerden ons dat we aan het laatste traject van de cruise begonnen. Tegen de avond zouden we terug in Luxor zijn. Gelukkig hebben we daar morgen nog twee belangrijke tempelbezoeken te goed.

         

          Paul en Frank aan de afternoon-tea.

           

          De afvaart uit Esna.

Het was de verklede avond aan boord, maar dat is nu niet direkt onze “cup of tea”. Van Carnaval in Aalst zie ik de lol al niet in, laat staan van als farao in Luxor te gaan rondhuppelen. Ik had me natuurlijk wel kunnen verkleden als gewone Egyptenaar… Als tsjoektjoek, volgehangen met 10 sjaals, 30 bladwijzers en 1 godenbeeldje in mijn hand.

Daarnet toen we de kajuit binnenstapten ben ik me een aap geschrokken. Elke avond liggen de propere handdoeken op het bed geboetseerd in de vorm van een dier. Soms een stel zwanen, soms een vis,... Ze gebruiken voor hun handdoekkunstwerkjes ook kleding of accessoires die ze in uw kamer vinden. Zo hebben ze eens een krokodil gemaakt die mijn reisgids in haar bek hield. Maar deze keer hadden ze op het bed van Paul een mens gemaakt! Een handdoek in een bol gedraaid als kop, en dan rond het kopkussen een t-shirt van hem gedrapeerd. Griezelig gewoon! 

         

          "De Mens". 't Is in feite zelfs meer een mummie...

En te bedenken dat wij op avontuurlijke rondreizen elke avond zelf “De Mens” maken...
Uit veiligheidsoverwegingen - zodat niemand het zou wagen om onze kamer te doorsnuffelen terwijl we aan 't avondmaal zitten - stoppen we onze fototas en mijn laptop onder het beddegoed en boetseren we zo de vorm van een slapende mens… (We belanden tijdens zo'n reizen 's avonds regelmatig in hotelkamers waar  deuren noch  ramen op slot kunnen... Dus zijn enige veiligheidsmaatregelen niet overbodig...)
En op avonden dat we echt in form en heel creatief zijn maken we zelfs "De Zieke Mens". We laten dan naast onze schepping ook nog wat vuile zakdoeken, een thermometer en doosje pillen rondslingeren...
God weet hoeveel kamerjongens wij al de schrik van hun leven bezorgd hebben met onze "Mens"...

         

          Hier ziet ge ons bezig, 2 jaar geleden, in Ouarzazate, Marokko.

         

         Een heerlijke tekening van onze Belgische striptekenaar Quirit!

(Ik had Quirit toestemming gevraagd om een tekening van hem in mijn reisverhaal te gebruiken en ik heb er maar liefst drie van hem toegezonden gekregen! Dus er staan er jullie nog twee leuke te wachten bij de volgende afleveringen van 't reisverhaal! Nogmaals bedankt Quirit!)

Het artikel dat vandaag in de Gazet van Antwerpen verscheen over onze winkel!
Als je 't niet kan lezen, klik er dan op en dan verschijnt het in 't groot.

We zijn zo trots als twee pauwen, of beter gezegd als twee apen (want zo staan we precies op de foto , maar ja, we hebben reden om er "enigszins" moe uit te zien natuurlijk )

En als klap op de vuurpijl komt er hier deze namiddag een klant binnen die een instrument kwam kopen omdat hij wist dat we uitverkoop hielden doordat hij het op ...
ons regionaal TV-kanaal RTV gezien had!!! En wij wisten van niks!!!



Ja, ik moet bijna echt gaan geloven dat onze winkel voor sommige mensen "een monument" is. Spijtiggenoeg beginnen we er ook uit te zien - en ons te voelen - als "monumenten". Héél oude monumenten zelfs, die dringend aan een opknapbeurt toe zijn...