Lieve vrienden, als jullie je geroepen voelen om ook je stem te laten horen...
Deze petitiie ijvert ervoor om alternatieven te zoeken voor dierenexperimenten zodat er jaarlijks vele miljoenen dieren geen pijnlijke dood hoeven te sterven. Op deze site staan geen akelige foto's en ze gaat moeiteloos open.
Als je je aangeproken voelt... gewoon je handtekening plaatsen is voldoende. Ontelbare levende wezens zullen u dankbaar zijn.
http://www.endeuanimaltests.org/languages.php
Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Over de reacties onder de tijgerin met de zwijntjes.

Nee Liltih, met babypoezen zou dit nooit gelukt zijn, wegens te klein. De diertjes zouden onmiddellijk vermorzeld worden als de tijger zich nog maar even bewoog. Voor babypoezen zijn tijgertepels ook veel te groot. En volwassen poezen verliezen hun zuig-instinct (de meesten toch
Trouwens als ze mijn viertal daar als acteurs ingehuurd hadden had die depressieve tijgerin onmiddellijk zelfmoord gepleegd
Dus poesjes waren zeker niet bruikbaar.
En ja, Fizzy, een dier gaat inderdaad voornamelijk af op de geur. Maar dat is eenvoudig op te lossen. Ge wrijft de tijgervelletjes van de biggen eerst in met een afscheiding van de geurklieren van de moeder-tijger.
Als Bieke van "Den Dierenvriend" weespoesjes binnenkrijgt en ze heeft een moederpoes die nog zoogt, dan wrijft ze de baby's in met iets wat de adoptiemoeder graag lust (tonijn, haar favoriete Whiskasmerk,...) en dat helpt meestal om haar de vreemde jongen te laten aanvaarden.
Als je een nieuwe poes in huis neemt is 't ook heel nuttig om haar in te wrijven met de afscheiding van de geurklieren van de andere katten, gewoon door eerst hun snuiten en vooral de plekjes onder hun snorharen te strelen, en vervolgens de nieuweling over zijn hele lichaam te aaien om die geur over te brengen. Zo krijgt iedereen even dezelfde geur.
Bij een poes die van de dierenarts komt doe je 't zelfde. Een kat die uit narcose komt, of behandeld is met vreemd ruikende medicijnen, wordt dikwijls bij thuiskomst niet meer herkend door de andere huiskatten. Om haar terug te laten herkennen en aanvaarden in de groep gebruik je 't zelfde truukje.
Fotoraadsel 121 - foto 4

Komaan, nu moet ge toch wel stilaan gaan afstappen van mislukte frietjes, "ver de vase", en stofzuigerslangen...
Luk, Lilith, Ivo, Lou, Dolfijn, Ingrid, Mieke, François, Geert, Cooltje en Speelster zijn deze week al van 't gepieker verlost
tijger met surrogaat-baby's

In een dierentuin in California beviel in januari 2004 een tijger van een drieling. Een zeer zeldzaam gebeuren.
Spijtig genoeg werden de diertjes te vroeg geboren en stierven ze kort na elkaar kort na de geboorte.
Na de bevalling herstelde de moeder maar werd ze plots heel ziek alhoewel ze lichamelijk in orde bleek.
De dierenartsen stelden een postnatale depressie vast en dachten dat door haar surrogaatbaby's te geven ze misschien uit haar depressie zou raken. Bij navraag in verschillende dierentuinen in het land bleek dat er nergens babytijgertjes waren van de goede leeftijd om bij de moeder te zetten. De dierenartsen besloten dus om iets anders te proberen, de enige babydieren die in aanmerking kwamen was een nest jonge biggen.
Ze plaatsten de babybiggen met een tijgervelletje rond hun lichaam gebonden bij de tijgermoeder en kijk het werkte, ze aanvaarde ze als haar kinderen, en genas! 



Phineas portretje

Fotoraadsel 121 - foto 3

Fotoraadsel 121 - foto 2

Iets meer van het mysterieuze - maar o zo gekende - voorwerpje...
Nog altijd alleen maar opgelost door Luk, Lilith en Chrisje!
een hobby... voor een kieken...

Dát kan ik ook nog altijd gaan doen als ik me ooit zou gaan vervelen



Maar troost u, voor de eerstvolgende maand is hier nog genoeg papierwerk te doen dat ik me met zo'n hobby niet ga moeten bezighouden
---------------------
Morgen... eindelijk... de beloofde strip van "Irma bij de Dierenbescherming"!
Irma bij de dierenbescherming

Hier is eindelijk de beloofde strip over Irma bij de Dierenbescherming...
Zoals afgesproken hebben Nand en ik ons enkele weken geleden lid gemaakt van de Dierenbescherming. Onder het "goedkeurend" oog van Irma.








Willen jullie ook lid worden?
Of snoepgoed of kadootjes kopen voor Sinterklaas of Kerstmis ten bate van de Dierenbescherming?
Alle gegevens vindt je op hun website :
http://users.pandora.be/coordinatie.dierenbescherming.antwerpen1/boet.htm
-------------
Als je in de linkerzijkant van mijn blog op de foto van Irma klikt, kom je op haar eigen blogje terecht en kan je alle voorgaande strips lezen!
Fotoraadsel 121 - foto 1

Iedereen heeft er wel eentje in huis!
Stuur je juiste antwoord door per mail en zet het aub niet op mijn blog om de andere zoekers hun pret niet te ontnemen.
Zie je de oplossing niet direkt, niet wanhopen, elke dag verschijnt er een duidelijkere foto.
Veel succes, maar nog véél meer plezier!
--------
Als eerste opgelost door Luk en Lilith! Die het dan nog simpel vonden ook...
Ik denk dat we best eens het adres van hun oogarts vragen. Dat moet wel een héél goeie zijn...
Closing time...

Enkele sfeerbeelden van onze laatste winkeldag...
Je kan ze best bekijken met dit muziekje op de achtergrond...
Leonard Cohen's "Closing Time"...
http://youtube.com/watch?v=hrPEM2qc-j8
Eén van de laatste action-foto's. Van een zeer moe man.
Drie kilo magerder dan vijf maand geleden. En de rimpels minstens een millimeter dieper.
Hoog tijd dat het de laatste dag van deze vijf geweldige maanden was.
En toen begonnen er tegen sluitingstijd opeens allemaal lieve vrienden binnen te sijpelen...
Zálige momenten van weerzien...
Vrienden die soms ook nog iets kochten
Maar dat was toen eigenlijk totaal niet meer belangrijk voor ons.
We waren in dit laatste zo emotionele uur véél blijer met hun gezelschap dan met hun centen.
Als klap op de vuurpijl kwamen onze helpers toen met een geweldige taart tevoorschijn!
Eerst hadden ze nog even getwijfeld of ze ze wel zouden durven afgeven omdat de bakker zo stom was geweest de print er in spiegelbeeld op te zetten! Op die taart stonden dus twee linkshandige gitaren, maar dat was nog niks... ook het Limit-logo stond in spiegelbeeld!!!
Goddank wisten ze dat wij genoeg zin voor humor hadden om hier mee te kunnen lachen.
Ja, en lachen hebben we dan ook wel gedaan! Scháteren gewoon! Ik had me geen gekker en gepaster einde van onze winkel kunnen indenken...
Het was een goddelijk moment toen we die doos openden.
Zet de foto met Photoshop even in spiegelbeeld en ge hebt natuurlijk ineens de juiste taart...


Maar zelfs in spiegelbeeld smaakte ze overheerlijk!
Zeker als ge ze in 't gezelschap van goeie vrienden kunt verorberen!
Dus totaal onverwacht begon hier een soort onvoorzien mini-receptie-tje...

Met toch wel wat weemoedige blikken...
En twee uitgeputte menskes die blij waren dat het nu eindelijk allemaal gedaan was...
's Avonds waren we uitgenodigd op het feest van een collega maar dat kon ik echt niet meer opbrengen. Zeker niet toen ik in de donkere winkel knal tegen een openstaande deur opbotste... Normaal weet ik alles staan maar nu was 't zo'n chaos en leegte, mijn oriëntatiegevoel was helemaal weg en daar stond ik plots met een opzwellende lip en kaakbeen... En dat was nu net wat ik nodig had... want toen kwamen eindelijk de verlossende tranen. Met tuiten.
De rest van de avond ben ik opgevangen door een trouwe vriend en hebben we naar stille troostmuziekjes zitten luisteren.
Slapen lukt vannacht toch niet, daar ben ik te moe voor, dus vond ik het fijner om jullie alvast mee te laten genieten van deze foto's van onze laatste winkeldag.
Trouwens, allemaal héél erg bedankt voor jullie steunmails tijdens de laatste maanden.
Die - ik weet het - dikwijls niet, of te kort, beantwoord werden... Sorry daarvoor.
Maar geloof me, 's nachts jullie mails openen was dikwijls een grote troost en verademing na een stressvolle dag. Ze hebben hun goede uitwerking dus niet gemist. Niet aan twijfelen. Anders had Junior-senior er nu waarschijnlijk helemaal als Mummie-senior uitgezien.
't Fotoraadsel zou morgen wel eens iets later dan gewoonlijk op mijn blog kunnen verschijnen...
Maar komen... doet het!!!
Fotoraadsel 120 - oplossing

De schil van een mandarijntje!
Proficiat
Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Steven, Katheen, Shajongen, Elou, Chrisje, Vifke, Redpoppy, Cooltje, Klaprooosje, Speelster, Viv, Jan, Mieke, Geert, Sylvain, Ron, William, Derktje, François, Maria, Ann, Chantal, Sandra, Moederke Melanie, Luc, Dolfijn Lange Lou, Rikavensis, Andromeda, Corry, Yvette en Nilleke!
Vandaag... gongslag half zes...

Vandaag... gongslag half zes... ging onze winkel dicht, toe.
Gesloten! Fermé! Forever! Gedaan, fini, Schluss damit!
The end.
Bedankt lieve klanten voor jullie aankopen en jullie trouw, maar ook zéker voor de zalige babbels en de ontelbare schaterpartijen die we hier samen mochten beleven!





En nu... mag ik - IN STILTE - slapen!
En dat zou ik momenteel, na deze vijf overdrukke "uitverkoop"-maanden, zelfs gewoon op de grond kunnen denk ik

Na 24 jaar... opdracht volbracht!
**********
Bedankt François voor de mooie en zotte fotokes die ge tijdens de laatste maanden van onze zaak genomen hebt. Ze blijven een heerlijke souvenir aan deze helft van mijn leven!
In de loop van volgende weken zal ik er zéker nog van op mijn blog zetten want nu hoef ik me geen zorgen meer te maken dat ze als reclame voor de winkel geïnterpreteerd kunnen worden.
Want de winkel... die is er niet meer
Gelukkige verjaardag Jan!

Fotoraadsel 120 - foto 6

Maar néé, geen kaars!
Maar... 't is ook wel iets dat ge in deze periode, zéker deze week, overal zult tegenkomen...
Al opgelost door :
Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Steven, Katheen, Shajongen, Elou, Chrisje, Vifke, Redpoppy, Cooltje, Klaprooosje, Speelster, Viv, Jan, Mieke, Geert, Sylvain, Ron, William, Derktje, François, Maria, Ann, Chantal, Sandra, Moederke Melanie, Luc, Dolfijn Lange Lou, Rikavensis, Andromeda, Corry en Yvette!
Zaterdag de oplossing en zondag verse aanvoer!
Fotoraadsel 125 - foto 1

Hier is 't nieuwe raadsel! Een gemakkelijk! Om deze toch al zware dagen niet nog moeilijker te maken

En voor 't geval ge toch niet zo héél simpel zou vinden... toon ik elke dag een ander gezichtspunt van het voorwerp! Zet je oplossing niet op mijn blog om de anderen hun pret niet te bederven aub.
Veel succes maar nog véél meer plezier!
Als eersten opgelost door Ryntje, Jan, Kathleen, Shajongen, Amber, François, Nand, Luk, Lilith, Fernanda, Klaproosje, Speelster, Chenling, Geert, Vera en Opapat!
--------------
Ik zal mijn lezers die op Oudejaarsavond alleen zitten, en niet feesten, niet vergeten! (Trouwens ik ga ook maar gewoon voor mijn tv in slaap vallen. En laat die feestdagen nu maar snel voorbij zijn. Dan krijg ik tenminste misschien weer terug wat bezoekers op mijn blog...)
Dus ben je morgenavond wat triest of eenzaam, kom dan maar langs. Mijn poezenstrip zal jullie wel opvrolijken. En op nieuwjaarsdag laat ik Irma voor de positieve noot zorgen. Nou ja, Irma en "positief"... Enfin, ge zult wel zien.
Heerlijke gsm-gesprekjes... ;-)

't Is goddelijk om ze bezig te horen tegen hun gsm... Ik laat u van enkele flarden meegenieten.
Alleen spijtig dat ge hun gezichtsuitdrukkingen niet kunt zien
"Schat, het is echt een buitenkans, zou ik dat keyboard toch niet kopen?... Gij hebt vorige maand toch ook die jas gekocht hé?... Ge weet wel, die bruine, die dure, die nu een beetje te klein blijkt te zijn en die ge niet kunt dragen..."
"Nee lieveke, ik weet wel dat ik die versterker nú nog niet echt nodig heb. Maar over een jaar wél en nu kan ik hem goedkoop kopen... Dus dat zou toch stom zijn om het niet te doen? Gij zegt toch ook altijd dat ge een kans moet grijpen als ze zich voordoet... En dat heb ik altijd een wijze raad van u gevonden."
"Ja, das waar, ik heb er al vijf, maar dit is een model waar ik al altijd van gedroomd heb en aan de volle prijs zou ik die gitaar nooit kunnen kopen. En ik dacht zo, als we nu gewoon eens tot na januari wachten met de vernieuwing van de badkamer. We zitten er nu al zo lang zo, op die twee maanden gaat het nu toch ook niet aankomen hé schat?..."
"Ik heb eens nagedacht, en eigenlijk heb ik tóch wel tijd om tussen kerst en nieuwjaar die minitrip te maken. Dus ge moogt hem boeken, Suske. Waar ik nu ben? In de muziekwinkel. Efkes een gitaarke kopen. Ik ben over een half uurke thuis. Jaja, ik zal de kinderen wel ophalen en voor 't eten zorgen, ga rustig met Rita weg, ik zal zelfs dat restje strijk straks wel doen. Dan moet ge niks meer doen als ge thuiskomt schat. Amuseer u maar goed. Ik regel alles wel."
"Tja, die goedkope is ondertussen al verkocht. Dat was te verwachten hé poezeke. Als ge nu vorige week had toegegeven dat ik ze mocht kopen dan had ik die zeker genomen... Maar ja, nu is ze weg... Maar diegene ik nu in mijn handen houdt is eigenlijk wel veel beter... Ja, een klein beetje duurder wel. Maar niet zo veel zenne! En ge weet toch maar nooit dat als de kinderen wat groter zijn ze ook in muziek geïnteresseerd geraken... Dus verloren geld is zoiets toch nooit hé?..."
"Seg schat, 't is bijna Kerstmis, en gij weet toch nooit wat kopen voor mij... Ik ben nu in de muziekwinkel en 't is uitverkoop... Wil ik u gewoon van de last afhelpen om voor mij een kado te zoeken, dan breng ik ineens iets mee waar ik gelukkig mee ben en moet gij niet meer in winkels gaan aanschuiven tijdens de feestdagen? Gij hebt het dan altijd al zo druk in die periode... Ja tùùrlijk!!! Gij moogt ze inpakken en onder de kerstboom leggen! Welnéé, ik ga er dan niet op spelen voor Kerstmis! In geen geval schat!"
"Daarstraks in de garage hebben ze gezegd dat die reparatie helemaal niet dringend was. Ze hebben me zelfs afgeraden om dat nu te laten doen. Ik mag er gerust nog een half jaar mee bollen gelijk hij nu is. Das goed nieuws hé bolleke?! Seg, nu efkes iets anders... Onze Maarten zijn gitaar is eigenlijk toch nogal een prul hé? Zou ik nu niet ineens zo'n gitaar kopen gelijk diegene die ik zelf had toen ik u leerde kennen... Die Fender, die gij zo sexy vond. Onze Maarten gaat dan veel gemotiveerder zijn om voort les te nemen denk ik. En ik kan hem dan wat helpen, want op deze gitaar zou ik misschien toch ook wel wat willen spelen. 't Is maar een idee hé bolleke... Dan kan ik terug wat liedjes voor u spelen. Misschien componeer ik wel een stukske voor u..."
"Ik ben gaan kijken in de Macro maar dat bubbelbad-gedoe is echt rommel. Dat moeten we niet kopen. Daar gaat ge niet gelukkig mee zijn. Ik heb ondertussen een beter idee. Wat zoudt ge er van denken als ik een drumstel kocht? Neeje, niet in de Macro, in de muziekwinkel. Hoe ik hier terecht kwam? Tja, door die omleiding hé schat... Ja, ik weet ik ook wel dat een bubbelbadgedoe weinig met een drumstel te maken heeft... Maar dat drumstel staat hier nu ook in reclame. Dus dacht ik "een besparing is een besparing" hé!"
"Zoeteke, ik kom wat later thuis want de Jos heeft mij juist opgebeld, die is thuis zijn zolder aan't oprommelen en die heeft nog een versterker gevonden waar hij echt geen plaats meer voor heeft en hij wou hem weggooien. Dus heb ik gezegd dat ik hem wel wil hebben, dan is hij er van af.
Ge moet niet bang zijn, 't is echt geen rommel. Ge zult wel zien, hij ziet er echt goed uit, als ge niet beter zoudt weten zoudt ge denken dat een nieuwe is. 't Is bijna niet te geloven..."
Fotoraadsel 120 - 5

Komaan...
Al opgelost door :
Fernanda, Luk, Suske, Ryntje, Lilith, Ritje, Steven, Katheen, Shajongen, Elou, Chrisje, Vifke, Redpoppy, Cooltje, Klaprooosje, Speelster, Viv, Jan, Mieke, Geert, Sylvain, Ron, William, Derktje, François, Maria, Ann, Chantal, Sandra, Moederke Melanie, Luc, Dolfijn Lange Lou en Rikavesis!
Irma op de Car Tuning Beurs


Jullie denken allemaal dat ik heel mijn leven op mijn blog zet. Niets is minder waar. Ik ben nog met zoveel meer bezig. Maar de meeste van die zaken hou ik voor een heel beperkt vriendenkringetje van mensen die ik lang en heel goed ken. Het internet is daar te onpersoonlijk voor.
Onverwacht is nu vandaag het moment gekomen om nog een tipje van de Laathi-sluier op te lichten : ja, ik schrijf ook gedichtjes... Slechte gedichtjes. Waar ik wat beschaamd over ben. Want ik kan wel een beetje schrijven maar helemaal niet dichten. Maar aangezien ik het wel eens graag doe, laat ik mijn gedichtjes zogezegd schrijven door mijn beertje. Dan kan 't geen kwaad als 't niet echt goed is, het aan alle kanten rammelt, het ritme verkeerd zit, de rijmwoorden niet kloppen, en er dt-fouten in staan. Dan is 't tenminste mijn beer die zich moet schamen en niet ikzelf
Er zijn maar een 15-tal mensen die weten dat ik gedichten schrijf - enfin, dat mijn beer, Haricot, gedichten schrijft.
Als ik 's nachts weer zo eens een gedrochtje gefabriceerd heb dan stuur ik het mijn vrienden soms toe onder de strenge belofte het nooit aan iemand anders te laten lezen.
Jammergenoeg is er nu toch blijkbaar een gedichtje "verloren gelopen" - erger nog - zelfs gepubliceerd geworden in een tijdschriftje...
Toen ik het vanmiddag plots in een boekje zag staan heb ik er enkele bittere tranen om gelaten. Want het was nu ook nog net een gedichtje dat me nauw aan 't hart ligt...
Maar kom, laten we niet te lang treuren, de film van 't leven kunnen we toch niet terug draaien, dus maken we hier ook maar weer 't beste van.
Als het nu toch gepubliceerd is kan ik 't al evengoed op mijn blog zetten. Want hier hoort dit gedicht véél meer thuis dan in dat tijdschrift.
Ik schreef het gedicht in maart van dit jaar toen ik mijn eerste lentenachten in mijn hobbithol beleefde. Ik zat hier - zoals elke nacht - in mijn eigen paradijs te luisteren naar de stilte, het geklater van mijn vijverke, en omringd door mijn poezen... En dit verscheen op mijn blad.
Euh... sorry, mijn beer Haricot schreef dit voor zijn ma Laathi.

Mijn beertje Haricot poseert in een aangespoelde kokosnootdop in Sri Lanka.
De titel van de foto is : "De vroedvrouw van Haricot"
Het goddeloze goddelijke uur.
In het stilste uur van de nacht ma,
Waarin spinnepoten temperamentvol trappelen
De katten vol-continu spinnen en dabbelen
Genietend van warme dekens en ritselende lakens
Waarnaar ze overdag verlangden als bakens
Als uw ogen schitteren en uw gedachten flitsen
En feilloos uw dagelijks cocon openritsen…
In dat fluwelen uur ma,
Wanneer een blad op de vijverspiegel niet geruisloos uitglijdt
Waarin het uitspansel nog verder dan eindeloos uitdijt
Wanneer gij u alleen op de wereld waant, avontuurlijk op reis
Als heel de aarde uw tuin is, uw kamer uw paleis
Waar uw ventilator wiegend zwiepend draait
En uw bekommernissen naar buiten waait…
In dat geluidloze uur ma,
Met de muziek van de alle-nachtelijke dingen
Als zelfs een manestraal lijkt te zingen
Uw aansteker en kaarsvlam knettert
Uw fantasie als een jonge papegaai tettert
In nanoseconden waarin een sprookje ontstaat
Of een sprankelend verfrissend ideetje ontwaakt…
In dat magische uur ma,
Waarin elke regendruppel uiteenpetst en over glasdals tinkelt
Waarin een lepel in uw theetas rinkelt
Waar ge alleen zijt met het geluid van uw organen
Uw bloed door uw oren scheurt als tropische orkanen
Het razende gezang van een mug de lucht vult
De stormwind door de plataan zijn takken brult…
In dat bovenaardse uur ma,
Vindt gij een rust vol leven en beweging
Een avontuur van stilte in een enige omgeving
Uw tederste, allesomhullende, verzachtende, trouwe nacht
Die wegsluit wat buiten hoort en koestert wat ge acht
In die geluksmomenten overvol creatie
Opstijgend uit de kanten wieg van uw inspiratie…
In dat nachtblauwe uur ma,
Dan hoor ik uw dromen want dan zingen uw gedachten
Dan breken ze uit na een daglang van wachten
Uw verbeelding vertolkt haar solo voor een leeg lijkend theater
Uw kop en ziel ontdoen zich van hun dagelijkse kater
Een potlood bekrast papier, de schriftbladeren kraken,
Er moet nog veel gezegd aleer d’ anderen ontwaken
In dat vruchtbare uur ma,
Het uur van slapend waken, wakend slapen
Als uw ideëen zomaar liggen voor ‘t rapen
In de tijd van ’t gloedvol leven in zijn zuiverste essentie
Zonder de dagelijkse pretentie - in zijn ware dimensie
Op dit gouden ogenblik van de warmzwarte lieflijke nacht
Is enkel en alleen uw verbeelding aan de macht
In dat betoverende uur ma,
Zie ik mijn pure moeder, zoals niemand ze ooit ziet
Ontdek ik hoe ze toch van het leven echt geniet
Het uur van uw ongeboren kind, het uur van uw geboren beer
In welk ik me bewust word van de diepte van uw rimpelloos lijkend meer
Het geboorteuur van de blauwdruk van elk gedicht.
In dat uur ma, zie ik uw ware gezicht.
Haricot, 15 maart 2007.
----------------
Het stripje van Irma op de Car Tuning Beurs verschuif ik dus maar naar morgen.












