Closing time...

Enkele sfeerbeelden van onze laatste winkeldag...
Je kan ze best bekijken met dit muziekje op de achtergrond...
Leonard Cohen's "Closing Time"...
http://youtube.com/watch?v=hrPEM2qc-j8
Eén van de laatste action-foto's. Van een zeer moe man.
Drie kilo magerder dan vijf maand geleden. En de rimpels minstens een millimeter dieper.
Hoog tijd dat het de laatste dag van deze vijf geweldige maanden was.
En toen begonnen er tegen sluitingstijd opeens allemaal lieve vrienden binnen te sijpelen...
Zálige momenten van weerzien...
Vrienden die soms ook nog iets kochten
Maar dat was toen eigenlijk totaal niet meer belangrijk voor ons.
We waren in dit laatste zo emotionele uur véél blijer met hun gezelschap dan met hun centen.
Als klap op de vuurpijl kwamen onze helpers toen met een geweldige taart tevoorschijn!
Eerst hadden ze nog even getwijfeld of ze ze wel zouden durven afgeven omdat de bakker zo stom was geweest de print er in spiegelbeeld op te zetten! Op die taart stonden dus twee linkshandige gitaren, maar dat was nog niks... ook het Limit-logo stond in spiegelbeeld!!!
Goddank wisten ze dat wij genoeg zin voor humor hadden om hier mee te kunnen lachen.
Ja, en lachen hebben we dan ook wel gedaan! Scháteren gewoon! Ik had me geen gekker en gepaster einde van onze winkel kunnen indenken...
Het was een goddelijk moment toen we die doos openden.
Zet de foto met Photoshop even in spiegelbeeld en ge hebt natuurlijk ineens de juiste taart...


Maar zelfs in spiegelbeeld smaakte ze overheerlijk!
Zeker als ge ze in 't gezelschap van goeie vrienden kunt verorberen!
Dus totaal onverwacht begon hier een soort onvoorzien mini-receptie-tje...

Met toch wel wat weemoedige blikken...
En twee uitgeputte menskes die blij waren dat het nu eindelijk allemaal gedaan was...
's Avonds waren we uitgenodigd op het feest van een collega maar dat kon ik echt niet meer opbrengen. Zeker niet toen ik in de donkere winkel knal tegen een openstaande deur opbotste... Normaal weet ik alles staan maar nu was 't zo'n chaos en leegte, mijn oriëntatiegevoel was helemaal weg en daar stond ik plots met een opzwellende lip en kaakbeen... En dat was nu net wat ik nodig had... want toen kwamen eindelijk de verlossende tranen. Met tuiten.
De rest van de avond ben ik opgevangen door een trouwe vriend en hebben we naar stille troostmuziekjes zitten luisteren.
Slapen lukt vannacht toch niet, daar ben ik te moe voor, dus vond ik het fijner om jullie alvast mee te laten genieten van deze foto's van onze laatste winkeldag.
Trouwens, allemaal héél erg bedankt voor jullie steunmails tijdens de laatste maanden.
Die - ik weet het - dikwijls niet, of te kort, beantwoord werden... Sorry daarvoor.
Maar geloof me, 's nachts jullie mails openen was dikwijls een grote troost en verademing na een stressvolle dag. Ze hebben hun goede uitwerking dus niet gemist. Niet aan twijfelen. Anders had Junior-senior er nu waarschijnlijk helemaal als Mummie-senior uitgezien.
't Fotoraadsel zou morgen wel eens iets later dan gewoonlijk op mijn blog kunnen verschijnen...
Maar komen... doet het!!!






















































1 reactie op dit bericht
zondaggroetjes
Hallo lieve vrienden, wij komen jullie een fijne zondag heel veel liefs en rust wensen. Lieve groetjes van Freddy en Patty en een dikke knuffel van onze drie kleine rakkertjes.