Fotoraadsel 133 - foto 2

Over enkele maanden krijgen de kinderen van Antwerpen Noord een groot park tot hun beschikking. Maar dat houdt hen niet tegen om zich ondertussen al flink te amuseren op het speelplein van Stuyvenberg, op de super-skatebaan en gewoon op straat.





Met de bal spelen aan "De Trappekes". Een heel oud plekje Antwerpen aan 't stationnetje van Den Dam, middenin de volksbuurt.



Het Stuyvenbergplein is de laatste jaren omgetoverd tot een echt speelplein.







Maar voor de grotere jongens gaat er natuurlijk niets boven de skatebaan...







En hier komt moet over enkele maanden het park verrijzen...
Met sporthallen, wandelpaden, hangplekken en zitplaatsen...
Nog even geduld, want eerst moet er nog wat afgebroken worden.
Dat zien jullie wel in mijn volgende reeks foto's over "Den Dam".

In Thailand of Indonesië wordt dit vervoermiddel de "tuktuk" genoemd omdat het tweetakt motortje van ding dit soort geluid voortbrengt. In Sri Lanka noemt men dit (zeer milieuvervuilend) mormeltje een "bajaj". Het is eigenlijk een uitgebouwd brommertje. Vooraan zit de chauffeur en achteraan is plaats voor twee personen. In normale omstandigheden. Maar regelmatig zie je wel 5 of 6 Sri Lankanen in zo'n ding zitten. Soms stappen er heelder families uit en blijven er maar kinderen uit tevoorschijn komen. Dan lijkt zo'n bajaj wel op de hoed van een goochelaar.
Toen wij 20 jaar geleden nog met zo'n dingen rondsnorden omdat we er nog niet zelf met een auto durfden rijden kwamen wij altijd vies, stoffig en plakkerig uit zo'n ding gestrompeld. Het vreemde is dat dat bij Sri Lankanen niet het geval is. Die gaan zelfs naar trouwfeesten met dit vervoermiddel! En die komen dan ongekreukt en fris uit die bajaj gekropen alsof ze net uit een limousine stappen... Raar maar waar... Maar die foto's zullen jullie later wel te zien krijgen!     
   




Vier chauffeurs zijn gezellig bij mekaar gekropen om een babbeltje te doen terwijl ze op klanten wachten.

 



Overal in de stad snorren de handige, en uiterst wendbare bajaj-kes rond en wriemelen zich als eersten overal doorheen. Het is altijd wel verstandig om je knieën en je ellebogen binnenboord te houden als je aan die ledematen gehecht bent.

Voor iedereen een fijne en vrolijke Paasdag! Ik wens jullie veel eitjes en een goed gebit.
Wat van mij niet kan gezegd worden want ik heb deze middag bij de tandarts doorgebracht.
En nee, 't kwam niet door bevroren paas-eieren in de tuin te vinden en er mijn tanden in te zetten.
Op een feestdag maken ik 't niet te moeilijk, dus koos ik voor een voorwerp waar jullie je warme nestje niet voor moeten verlaten en dat al mijn lezers zeker in huis hebben!



Voor diegenen die 't moeilijk vinden... elke dag een grotere foto!
Zet je antwoord aub niet op mijn blog maar stuur het per mail!
Veel succes en nog veel meer plezier!

********
Reeds opgelost door : Luk, Dolfijn, Lange Lou, Kathleen en Shajongen!

Prikkeldraad! Sri Lanka ligt er vol mee... Rond elk legerkamp liggen duizenden meters in spiralen uitgerold... Maar de draad waar ik een foto van nam was bestemd voor een beter doel. Hij lag in de opslagplaatsen van World Concern, waar mijn vriendin Selina werkt, klaar om aan boeren overhandigd te worden wiens rijstveldje anders leeggepeuzeld wordt door wilde dieren.





Opgelost door : Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje, Opapat, Nand, Steven, Dolfijn, Lange Lou, Fernanda, Nilleke, Moeder Melanie en Marro!

Het beste middeltje tegen grote dorst is het drinken van een jonge kokosnoot. Ze worden gewoon op straat verkocht. De kop wordt er af gehakt, je steekt een strootje in de vrucht en slurpen maar. Een heerlijke en gezonde dorstlesser! Lekker koel maar nooit ijskoud.



Heel mijn vakantie drink ik die "tambili's". We hebben altijd wel een tros in onze auto liggen.
Het kokoswater is zeer gezond voor de nieren. Het heeft ongeveer dezelfde samenstelling als bloed. In noodgevallen kan je iemand zelfs redden door hem intravereneus dit vocht toe te dienen als er geen bloed voor handen is.
De tambili is een echt geschenk van de natuur. Hij levert drinken, eten (de harde witte kokosnoot eens de vrucht rijp is), en ook nog eens touw. De bast van de noot (die hier jong is en oranje ziet) wordt in zeewater geweekt en eens enkel nog de vezels overblijven worden daar touwen uit "gesponnen". De bruine sterke kokoskoord die wij allemaal nog van vroeger kennen.



De kop is erafgehakt, er wordt een gaatje gesneden waar het drinkrietje in past en je drankje is klaar. Je hebt er niet eens een glas voor nodig.



Dit is het binnenzicht van deze dame haar winkeltje. Let op het pakje sigaretten dat rechts naast het blauwe mandje ligt. Ook dat is koopwaar, maar niet in zijn geheel. De sigaretten worden er per stuk uit verkocht.



Vanzelfsprekend moest ook dit vrouwtje me door de smalle straatjes meetronen naar haar huisje...



Morgen enkele foto's van vervoermiddelen...

Nog meer...



Reeds opgelost door :
Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje, Opapat, Nand, Steven, Dolfijn, Lange Lou, Fernanda, Nilleke Moeder Melanie en Marro!

In het zuidelijke stadje Galle is het nog altijd goed zichtbaar dat de zee meer dan drie jaar geleden met wrede kaken grote happen uit de kustlijn gebeten heeft. Vele huizen zijn in twee gebroken, het achterste deel door de golven verzwolgen...









Toch worden vele van deze halve huizen nog bewoond... en Sri Lankanen zijn zeer gastvrije mensen dus wordt je ook steevast door smalle straatjes meegetroond om even binnengeloodst te worden...





Veel meubelen schieten er niet meer over...



Misschien herinner je je dit vreemde gebouw nog wel? Het is het busstation van Galle op het grootste plein van het stadje. Hier werden veel beelden gemaakt van de tsunami. Ze werden toen keer op keer terug op TV vertoond. Hier kan je als je wil dat filmpje nog eens herbekijken.
Het grote gele gebouw dat je als beginbeeld, en onder andere op minuut 2.04 en minuut 3.35, ziet is dit busstation.  Op de achtergrond van de film zie je regelmatig een reusachtig lange grijze muur. Dat is het oude fort dat de Hollanders indertijd in Galle aan de kust bouwden. Zelfs dat enorm stevige bouwwerk heeft het stadje niet kunnen behoeden voor de rampzalige effecten van de vloedgolf.
http://video.aol.com/video-detail/galle-bus-tsunami-i/1494416879

In de loop van volgende dagen nog enkele foto's van Galle, maar ook enkele filmpjes over de leuke kanten van tsunami-golven. Want wees maar zeker die zijn er ook!

Een petitie gericht aan de Vlaamse en Waalse leefmilieuministers om trachten te verbieden dat er nog op poezen mag geschoten worden.
Dus dierenvrienden weten waar ze even hun pootje kunnen gaan uitsteken :
http://www.axci.nl/?ln=ned&id=489

Antwerpen Noord bezit waarschijnlijk de tofste skatebaan van heel België!
Ze is net aangelegd door een Amerikaanse firma. In de zon lijkt het wel een blinkend sneeuwlandschap...
Sporters halen hier de wildste kunstjes uit op skateboards en fietsen. Meestal zonder kniebeschermers en helmen, en toch staat er tot mijn grote verbazing geen permanente tent van 't Rode Kruis naast de baan.
't Is tof om zien hoe die kerels hoffelijk op mekaar wachten en allemaal om beurt skaten, er is helemaal geen gedrum, klein en groot wisselen mekaar geduldig af.










Op deze site zien jullie foto's van de bouw van de skatebowl :
http://discussion.socalskateparks.com/photos-15/under-construction-antwerp-4635.html

Weer een stukje meer!



Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke, Ritje en Opapat!

Grafitti bekeken van tussen de rupsbanden van een graafmachine.



Een deel van ons ploegske fotografen.
't Was een fijne zonnige dag, bemerk hun schaduwen tegen de grijze muur.



Dubbel glas. Dubbel kapot.



In 100.000 stukjes...



Anja en Paljas.



Het perron van Antwerpen-Dam.



De fel gewaarde speeltuinen van 't Stuyvenbergplein.
Een openlucht feestzaal voor honderden stadskinderen.

En ik die weer dacht dat ik een moeilijk raadsel gevonden had...
Ik hoopte dat jullie hersenen ondertussen een beetje verroest zouden zijn ("Rust roest", zegt het oude spreekwoord) en dat ik, goed uitgerust, nu wel even met een zeer snugger raadsel op de proppen zou komen. Niets is weer minder waar natuurlijk : jullie zijn fris uitgerust, ik zit vol jetlag, en het raadsel is veel te simpel



Al van de eerste dag opgelost door : Luk, Ron, Andromeda, Chrisje, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Walter, Jan, Lilith, Speelster, Mieke en Ritje!

De verhalen over Sri Lanka moeten nog even wachten, er is veel te veel herschrijfwerk aan mijn reisverhaal (alweer een tekst van een 100-tal A4-tjes... ) Het is veel te persoonlijk en te politiek om zo op mijn  blog te zetten. De situatie in het land is zeer gespannen, persvrijheid onbestaand. In mijn verhalen staan te veel visies van vrienden die ik in gevaar zou brengen als ik ze op 't net zet, zelfs op dit onnozele blogje. Haast alle mensen die ik ontmoette hebben me op 't hart gedrukt om hun woorden niet te herhalen en hun namen niet bekend te maken. Dus in de loop van volgende avonden ga ik mijn verhaal grondig uitbenen zodat ik niemand kan schaden. Wees gerust er zullen nog genoeg avonturen en plezante foto's overschieten.

*****

Dus toon ik eerst maar enkele fotoreeksen die we zaterdag maakten van een vroeger zeer verwaarloosde volkswijk in Antwerpen : de Seefhoek.
Wat ooit een groezelige buurt was wordt stilaan een frisse leefplek met speeltuintjes, een indrukwekkende skatebaan en kleurig opgefriste huizen, een buurt waarvan een groot park het nieuwe kloppende hart moet worden. In 't voorjaar wordt het nieuwe park geopend, maar er is nog véél werk aan de winkel.... Vandaar dat je hier ook verval en renovatie tegen mekaar ziet aanleunen. Het levert boeiende foto's op. Ik hoop dat het er binnenkort voor de mensen ook boeiend wonen gaat worden. Momenteel zitten ze nog vooral in de modder en de rommel... Het grote nadeel is wel dat de vastgoedprijzen nu plots een ongekende vlucht nemen. Een krotwoning betaal je nu al minstens 100.000 euro...



...en nog wordt er gewacht op een hoger bod...



De eerste huisjes krijgen kleur! Eindelijk lente in deze wijk waar de winter 30 jaar duurde.



Binnenkort wordt een volledig gerenoveerde buurt ontsluierd...



Maar eerst zal er nog veel afgebroken moeten worden. Onder andere deze oude gebouwen van de spoorwegen die nu vervallen zijn tot stinkende, vol vuilnis liggende ruïnes.



Er wordt weliswaar al veel afgebroken...

.

... maar daar laten de creatieve geesten zich niet door afschrikken



Schoenen zijn als mensen.
Sommige raken vereenzaamd en verloren...



... en anderen zitten op hun "dakterras" te zonnen...

Over enkele dagen begin ik mijn reisverhaal te herwerken om er stukjes uit op mijn blog te plaatsen.
We reisden dwars door Sri Lanka, van Colombo over Galle, Tangalle, de heuvels rond Kandy met rijstvelden en theeplantages, naar het noordoostelijke Tamil-gebied, naar mijn geliefd Trincomalee...
Na drie weken ruilden we Sri Lanka in voor een snuifje luxe op Velidhuu. Een klein, rustig, no-nonsense Malediefje waar we de heerlijkste onderwaterlandschappen konden fotograferen.
Het worden dus reisverhaaltjes vol mooie diertjes...



... vol verrassende "maaltijden"...





... verpletterende golven ...



... maanbeschenen nachten ...



... heerlijke stranddagen samen met de vissers van Trinco ...



... meestal omringd door lieve en minder lieve soldaten ...



... in gebieden met veel "volk" op straat en soms met weinig ...



... in streken met rare winkeltjes ...



... bij mensen die na de tsunami terug wat hoop gekregen hebben ...



... of soms niet alleen hoop maar zelfs heel concreet een huis zoals Amma ...



...met arme dieren die toch proberen wat geluk te vinden...



... schilderachtige zonsondergangen ...



... en daarna verrassende ontmoetingen op de baan ...



... op de Malediven een snuifje welgekome luxe...



... met prachtige zeewezens onder en voor onze deur...



Kortom, er valt weer veel te vertellen de volgende weken

We hebben dit voorwerp niet in huis. Maar we kennen het allemaal heel goed. Het lijkt op 't eerste zicht niet makkelijk, dus plaats ik elke dag een foto waarop meer te zien is. Als je 't antwoord geraden hebt zet het dan niet op mijn blog maar schrijf het me in een mailtje!



Veel succes maar nog veel meer plezier!

...gingen we foto's nemen in de buurt van de Dam te Antwerpen.
Een veronachtzaamde buurt die stilaan een heel nieuw kleedje krijgt.
In deze straten leunen verval en renovatie dikwijls tegen mekaar aan en dat levert bizarre beelden op.
In de loop van volgende weken meer foto's van dit heel speciale deel van Antwerpen.



Mare en ik klauteren over het puin om grafitti te fotograferen.

Nog enkele sfeerbeelden van de ruïne van het huisje in Galle.



Een eenzame lat staat nog recht in wat ooit een slaapkamer was.



Het binnenraam kijkt uit op verval en woekerende planten.



Maar buiten kabbelt of raast het leven gewoon verder :



met de ossewagen...



... of brommertjes...



De straatgeiten blijven onverstoorbaar.

Een filmpje dat Engelse toeristen maakten net nadat de tsunami de kust geraakt had :
http://www.youtube.com/watch?v=gJgB0uDEweE&feature=related