Blik achter de schermen...

Het dierenasiel voor baby-poezen van mijn lieve vriendin Bieke Baerts bestaat vandaag 15 jaar.
In al die jaren heeft ze honderden kleine poezen aan een thuis geholpen.
Bedankt lief Bieke uit naam van al de dieren en hun baasjes die jij en je vereniging gelukkig hebt gemaakt. En nu hop naar het 20-jarig bestaan!

Mail me maar als je 't weet!
Veel plezier!
----------------------------------------------------------------------
De goede oplossing kwam als eerste (na een kwartiertje al!!!) van ...
Shelly!!! Bravo!
---------------------------------------------------------------------
Jullie zijn echt rappe mannen (enfin, vooral rappe vrouwen!). Ook Dolfijn, Jan, Eefje, Lisette, Winny en Vifke hebben het al juist geraden!
En nee Fatske, het is helemaal geen typisch vrouwelijk produkt. Het is een heel normaal en gekend gebruiksvoorwerp. Maar voor diegenen die het echt niet vinden zal ik vanaf zondag enkele tips bij de foto zetten
--------------------------------------------------------------------
Francois, Viva!!!

Mijn katten voelen zich nog altijd misdeeld. Ze broeden nog steeds over harde akties...

Veel mensen hebben het al goed geraden maar voor de anderen een kleine tip :
Jullie zouden dit makkelijker herkennen moest het bruin van kleur zijn...

Voor diegenen die het tot hiertoe gevonden hebben al een dikke bravo :Viva, Luk, Francois, Frieda,  Jentina, Chauffeurke, Lou, Luna, Dolfijn, Opapat, Mieke Moma, Vifke, Ivo, Chiamano, Tina, Mare, Winny en Maria!
En na een oneindige, maar hoogst bewonderingswaardige, portie doorzettingsvermogen : Cooltje!

Donderdag krijgen jullie de oplossing en vrijdag een nieuwe hersenbreker. 't Wordt een goeike

Zááááááááááálig al die lieve verjaardagswensen van jullie!

Mijn verjaardagskaartenoogst was dit naar maar dunnekes (juistgeteld ééntje...) maar al die wensen in mijn gastenboek, en de persoonlijke mails die ik van jullie kreeg, maken alles goed!
En God weet, optimist als ik ben, misschien zit de poststaking van vrijdag er wel voor iets tussen, en zit er morgen toch nog een kaartje extra in de bus
Maar eigenlijk mag ik daarover niet mopperen want ik pleit schuldig. Ik vergeet zelf ook iedereen zijn verjaardag. Mijn vrienden stuur ik een kaartje als ze in put zitten, als hun huisdier gestorven is of als ze zelf ziek zijn, maar hun verjaardag... tja, die vergeet ik meestal.

Voor bepaalde curieuzeneuzen onder jullie : ik word vandaag 48. Mijn zieltje is nog maar 18, maar mijn lijfke voelt zich soms 88. En ik die tijdens mijn jeugd altijd gedacht heb dat een mens pas begon te kraken als hij 65 was... Is me dat toch weer een misverstand geweest ja...

Onze witte kater Phineas heeft vannacht een stapeltje dode bladeren uit de tuin mee naar binnen gezeuld en die lagen hier vanmorgen verspreid over de keukenvloer. ("Blaadjes vangen" is één van zijn favoriete herfst-bezigheden. Maar beter dát, dan dat het hier vol gevangen muizen of vogeltjes zou liggen denk ik altijd maar.)
Ik veronderstel dus dat het zijn hoogstpersoonlijke manier was om mij een verjaardagsboeketje aan te bieden, dus ik was er heel blij mee alvorens ik mijn keerborstel zocht 
't Is belangrijk om gelukkig te worden door kleine attenties hé! 

Vandaag is 't dus bewezen : verjaardagswensen kunnen uit een heel onverwachte hoek komen!

Nogmaals bedankt voor jullie fijne wensen, ik hoop dat ik jullie in het volgende jaar nog vele plezante momenten op mijn blog mag bezorgen!

Héle, héle dikke knuffel van Laathi!

PS. En de eerste keer dat ik jullie zie houden jullie allemaal drie dikke kussen tegoed!

Lekker liggen wachten tot de gebraden kippen in zijn mond vliegen.
Klik op de foto om ze groter te maken en bemerk de grote halfgesloten doopvontschelp waar hij naast ligt.
Bovenaan de foto zie je een bosje vuurkoraal. Bij aanraking is het erg pijnlijk en krijg je een soort brandblaren. Zoals alles wat je onder water tegenkomt kan je ook daar best afblijven...

Oh, ik wou toch zo dat ik jullie eens allemaal mee kon nemen naar deze prachtige wereld om jullie mee te laten genieten van de stilte, de rust en de schoonheid die hier te vinden is. Want de foto's laten je wel veel zien, maar in 't echt is 't nog veel indrukwekkender, omdat je je dan kan rondwentelen en heel de omgeving tegelijk in je op kan nemen...

Als de egelvis schrikt blaast hij zich op en steekt hij al zijn stekeltjes omhoog. Hij ziet er dan echt als een bolronde egel uit. Het diertje kan dit echter maar enkele malen in zijn leven doen want het verbruikt zoveel van zijn energie dat hij er op de duur aan sterft. Het is dus zeker niet de bedoeling als je dit lieve dier tegenkomt om hem moedwillig te laten schrikken. Wat een mooie foto het ook zou kunnen opleveren.

In souvenirswinkels of op markten zie je vaak die gedroogde opgeblazen egelvissen liggen. Ze worden verkocht als lampekapjes. Nooit kopen dus, want het dier heeft een zinloze dood gehad, en het is in een souvenir die uiteindelijk toch maar in de vuilbak eindigt want je mag er het land niet meer mee binnen. Als je ze toch koralen of zeedieren tracht binnen te smokkelen kan je ook nog een zware boete oplopen. Dus laat de zeedieren waar ze thuishoren : onder water.

Als je op de foto klikt om hem te vergroten zie je heel goed hoe zijn stekeltjes plat tegen zijn lichaam gedrukt liggen. Overdag verschuilen deze schuchtere dieren zich meestal in een hol in het koraal of onder een overhangende rots.

Dit is de broomfish of borstelvis. Zo genoemd naar zijn brede staart die er als een bezem uitziet.
Van dichtbij zie je zijn mooie kleuren nog veel beter.



Als je op deze foto klikt en ze in detail bekijkt zie je gele stipjes
rond zijn snuit zweven. Dat zijn hele kleine visjes. Hijzelf is een flinke grote jongen.
Ik vind het altijd fascinerend om te zien hoe in de dierenwereld reuzegrote en piepkleine dieren rustig naast mekaar kunnen bestaan. We kunnen van die mannekes nog iets leren hé

De papegaaivis heeft zich teruggetrokken in een hol tussen de koralen en begint zich in te spinnen om de nacht door te brengen.

's Avonds ontwaakt de featherstar. Ze kruipt uit haar holletje en ontvouwt haar prachtige gevederde tentakels om voedsel te gaan vergaren. Het is een van de sierlijkste nachtdieren.
Met wat fantasie zie je ze geeuwen en zich uittrekken om aan de nachtshift te beginnen

Verschillende soorten zeesterren trekken traag op jacht.

Een blauwgestippelde rog zwemt over de bodem van de oceaan.

Zoals jullie al wel zullen gemerkt hebben is de doopvontschelp mijn favoriet om macro-opnames van te maken. Hier zie je een detail van 1 van beide "mondopeningen" van het dier.
Deze schelp is in totaal ongeveer 20cm groot, ze zitten meestal genesteld in een brok koraal. De schelp staat meestal op een brede kier en dan zie hun kleurige mantel (je hebt er groene, gele, bruine, blauwe, paarse...) Langs die mantel nemen ze algen uit het zeewater op als voedsel.
Als je de schelp stoort, bijvoorbeeld door erover te zwemmen en schaduw te veroorzaken, dan klapt ze onmiddellijk dicht. En dan is het een kwestie van geduldig je adem in te blijven houden en te wachten tot ze zich weer opent om haar magnifieke binnenkant te kunnen fotograferen. Maar ik vind het het wachten best wel waard zoals je ziet. Laat je fantasie gaan want als je goed kijkt zie je een heel universum in die schelp. Ik zie er rivieren en ravijnen in, en torentjes, en meren en kraters, stranden, druipsteengrotten, zelfs woestijnen...
Klik zeker op deze foto's voor om de vergrotingen te zien!