een woordje uitleg

Lieve vrienden, aangezien jullie blijkbaar veel plezier beleven aan de onderwaterfotootjes die ik twee weken geleden in de Rode Zee maakte, geef ik een beetje meer uitleg.
Mijn foto's zijn zeker niet perfect, op duikwebsites, kan je er veel mooiere en gedetailleerdere zien. Mijn bedoeling is gewoon om jullie mee te laten genieten van het moois dat ikzelf zie. Ik denk dat vele oudere mensen nog nooit de kans hebben gekregen om in een koraalzee te gaan zwemmen, en dat velen zich afvragen wat er zich onder dat, soms spiegelgladde, soms wilde, wateroppervlak afspeelt. Mijn enige bedoeling is dan ook om jullie daar een idee van te geven.



Ik ben geen duiker, ik ben een gewone snorkelaar. Het diepste dat ik zwem is 6 meter en dan heb ik al 't gevoel of ik mijn hoofd gaat ontploffen. Mijn foto's neem ik met een piepklein Sony T-1 apparaatje dat in een speciaal onderwaterhuisje zit. Alle foto's zijn niet even goed, want onderwater fotograferen is niet makkelijk. Je moet rekening houden met de stroming, met de golfslag, soms is het water te troebel of te wild, je moet zien dat je niet tegen de rotsen of koralen geslagen wordt, want daar kan je ellendige verwondingen aan overhouden. Koralen scheiden een giftig slijm af en de wonden hierdoor veroorzaakt onsteken vrijwel onmiddellijk. Je moet ook oppassen voor gevaarlijke vissen. Sommigen zijn giftig en sommigen hebben afschuwelijke tanden die ze met liefde en plezier gebruiken als ze vrezen dat hun nest of hun vrouwtje bedreigt wordt.
De grote doopvontschelpen zijn prachtig maar je moet goed oppassen dat je zwemvin niet tussen hun schelp geraakt, want dan klappen ze dicht en zit je gevangen. Als dat met je zwemvin gebeurt is dat niet erg, dan trek je die gewoon uit, maar als dat met je vinger zou gebeuren is dat wel een heel andere zaak...



Vissen poseren natuurlijk ook niet, op sommige exemplaren na, die rustig op een rots zitten te wachten op hun prooi. Vissen zijn ook heel wendbaar, en je kan nooit op voorhand inschatten welke richting ze ineens gaan kiezen. Dus dikwijls leg je aan voor een mooie foto, maar draait de vis zich juist om en heb je er alleen een stukje staart opstaan. Vroeger was dit dus een dure hobby want dan hadt je heel veel waardeloze foto's, dus ook hiervoor is de uitvinding van de digitale camera een zegen geweest. Al de slechte foto's kan je nu gewoon wissen. En dat zijn er meestal heel wat.

Voor een echt mooie foto ben je soms makkelijke een kwartier bezig, in de hoop dat de vis ook zoveel geduld kan opbrengen natuurlijk. Dikwijls moet geduldig en verkleumd voor het gaatje hangen te wachten tot de vis terug zijn snuit laat zien.
Kadreren is ook zo goed als onmogelijk, want je kan niet vragen : "zwem nu eens even langs die prachtige brok koraal en hang daar eens een minuutje stil en kijk in de lens..." Het is dus dikwijls ook een kwestie van snelheid en dan heb je vaak een bewogen foto waar je ook al niets mee kan doen. Maar als alle condities vervuld zijn dan krijg je soms echte pareltjes, en die heb je dan ook nooit gratis of moeiteloos verkregen, en dat maakt het nu juist zo plezant.

Als jullie vragen hebben wil ik ze met plezier beantwoorden maar denk zeker niet dat ik een vissen-specialist ben, ik ben vooral een liefhebber van hun schoonheid.
Nog veel plezier met de foto's!



Hier zie je me snorkelen in een doolhof van koralen, een aards paradijs onder water...
(Deze foto is getrokken door mijn echtgenoot)

PS. Dankzij de uitleg van Viva weet ik nu hoe ik onder mijn foto's een vergroting kan plaatsen.
Dus als jullie op de foto's (waar een blauw randje rond staat) klikken dan zie je de onderwaterwereld alsof je er zelf midden in zwemt!