Bravo Richard!

Ik zag Parijs en een feestje bouwen staan...dus maar vlug mijn balschoentjes aangedaan en hier ben ik!
Maar...dat was voor ik het hele verhaal las.
Ik ben dan maar vlug op mijn stappen teruggekomen want als Viva het niet ziet zitten en ze haar mooie haardos niet in de weegschaal wilt werpen dan zou ik je aanraden : blijf thuis, meiske!
Wie weet waar het feestje in dat mondaine sacochewereldje op uitdraait?? Als croco jouw blonde lokken ziet dan is hij zeker niet meer te houden om dan nog maar te zwijgen over dienen Richard!!
Ik dacht eerst dat het Eddy Wally was maar...'k heb nu mijn twijfels hoor.
Dus luistert naar oma: Geen blind date!!!
Veel lieve groetjes van tinaatje

Kom ik net thuis van een verjaardagsfeestje ergens in een bos, worstel ik mij door al die komentaren, lees ik dat ik een plank ben met een gat er in (dat is een VROUW Mare, ik ben een plank met een nagel!!!!), blijk ik een gebuur te hebben die door hofmuren kan kijken, mag ik eindelijk eens op andermans kosten naar Parijs, blijkt alles een grap te zijn.  Godverdomme toch.  Wou ik net mijn levensverhaal vertellen aan Richard in de hoop dat die uit medeleven mij een betere toekomst zou bezorgen, weer niks.  Dedju,dedju!!!  Het leven kan toch onrechtvaardig zijn.
Soit, zal me maar weer eens op mijn eentje dichtzuipen.  Boom of plank, beiden hebben ze vloeistof nodig.  Is het niet om te groeien, dan toch om recht te blijven alhoewel dat laatste wel eens zou kunnen tegenvallen.
Zij die gaan (ver)zuipen, groeten U.

P.S. Jan Ford (de naam) is niet verzonnen.  Ik besta dus.

Mon Dieu! Mijn geluk kan niet op vandaag! Waar heb ik dit verdiend?! Een man met krokodillenleren laarsjes!!! Wat is uw maat Francois! Dan stuur ik er u een stel op! Ik heb nog veel overschot van de mama van Cro-Cro, daar laat ik aan mijn schoendesigner wel enkele sets van ontwerpen, speciaal voor u.
Wat betreft de ietwat idiote naam van mijn huisdier, tja, ik ben daar ook niet zo gelukkig mee. Mijn toenmalige vriend was toen fan van Claude Francois. Claude et les Clodettes. Pijnlijk, zeer pijnlijk. Als het aan mij gelegen had had ik hem Adonis genoemd. Maar dat zou ook weer verwarring gesticht hebben aangezien dat het koosnaampje was van mijn vriend voor mij. Niet is eenvoudig in dit leven.
Ik voorzie alleszins voor u ook een plaatsje in de limousine.
Uw toegenegen, Richard.

All i can say is WOW! wat een story, kom ik eens een paar daagjes niet op Laathi's blog en is er hier ondertussen een real life soap van de bovenste plank gaande, prachtig!
Richard, ik ben altijd al gefacineerd geweest door bizarre mensen en geloof me jij scoort behoorlijk hoog op m'n bizar-o-meter. Eender hoe, fake of niet laat dit verhaal doorgaan ik kan bijna niet wachten op de volgende episode dit leest zoals een van m'n favoriete Tom Sharpe romans !
Moest er ooit in dit verhaal een fotograaf nodig zijn om een en ander te documenteren dan hou ik me graag aanbevolen, maar ik twijfel er aan of Je op paparazzi gesteld bent.
Qua fetish volg ik je wel in krokodillenleer, maar dan liever in de vorm van een paar lekker puntige cowboy-boots van italiaanse makelij(ben niet het type dat met schakochkes staat te zwieren, vraag maar aan Laathi) daar hebben  gewone stervelingen zoals ik spijtig genoeg geen geld voor, of moet ik zeggen gelukkig?, vermits het al te populair worden van reptielen boots rampzalige gevolgen zou kunnen hebben voor het wereldwijde krokodillenbestand. Het zou toch niet kunnen dat een modegril van het plebs een bedreiging gaat vormen voor de biodiversiteit op deze planeet, niet?
Oh, ja nog iets Richard, voor iemand met jouw capaciteiten vind ik de naam crocro voor je favoriete huisgenoot wel getuigen
van een gebrek aan fantasie, ik had op z'n minst verwacht dat je krokodilletje de naam van een Griekse of Egyptische god
zou hebben meegekregen, maar ja, misschien "bekt" dit niet zo goed als je hem of is het een haar wil roepen voor een stoei partijtje? het geslacht  bij ovovuparen vaststellen is dikwijls niet zo eenvoudig en ik kan me inbeelden dat er niet veel dierenartsen het geslacht van een volwassen krokodil willen komen determineren, zeker niet als als het reptiel weer helemaal "high" is van een portie verdoofde ratten en de uitstekende lichamsdelen van desbetreffende dierenarts maar al te snel snel zou kunnen aamzien voor de volgende gang van z'n exclusieve menu.

OK. Dames(en Heren) nu is het weer jullie beurt voor een volgende "episode"
Groetjes,
François

Met vrouwen niks dan last Richard. Dan willen ze naar uw feest komen, dan weer niet. Ik heb er thuis ook een en ik begin er serieus over te denken om ze ook te vervangen door een krokodil. Voor 't zicht gaat het geen verschil maken en ik denk dat ik er veel meer vriendschap van ga krijgen. Ik kan ze voederen met al de sjakossen van mijn vrouw. Dan moet ik het beestje al zeker niet op dieet zetten.
Moest er nog een plaatske zijn in uwe limo, dan moogt ge eens aan mij denken.

Zeg, Richard! Ge spreekt niet meer over uw sacoche! Laathi vroeg een foto, maar ge hipt niet meer! Dat verhaal dat die gemaakt is van de moeder van je Cro-Cro is volgens mij volledig verzonnen! Bewijzen op tafel, a.u.b.!

Viva

Hallo Laathitje! Ik heb me efkes afzijdig gehouden want ik vind dit heel deze historie een raar geurtje hebben Eerlijk gezegd geloofde ik geen woord van die Richard! Maar nu lees ik dat je kaviaar gekregen hebt, gebracht door een man in livrei??? Zeg! Ge moet maar chance hebben! Maar past toch maar op hé! Misschien is het wel een psychopaat! Niet naar Parijs vertrekken, hé! Alé, toch niet zonder mij !
Ik ga de brieven van Richard nog eens overlezen en ga hem ook een antwoordje geven. Wie weet arriveert er hier dan morgen gene zwarte BMW met chauffeur. Zeg! Het was Chauffeurke toch niet zeker! Want die zou u zo iets durven lappen!! Tot straks! Viva

Hello evrybody,

Awel merci, ik dacht ook de 35.000ste bezoeker te zijn, maar ik val weer buiten de prijzen.

Ik heb wel mijn best gedaan, en met al mijn muisgeklick ben ik op plaats 29.999 en op plaats 35.001 tezelvertijd beland.

Ja, dat moet ge kunnen hé, als tweede en derde op het podium staan.

Is daar geen prijs voor voorzien? )

Ondertussen lees ik hier zoveel reacties, dat ik er niet meer aan uitgeraak.

Over poezen en krokodillen.

Over sacochen en hoog geplaatste personen.

Mijne pa heeft lang met hoog geplaatste personen gewerkt, en diene kent er wel veel.

Allé, dat was in den tijd dat hij nog met die hoogtewerker werkte hé.

Ze waren zeer hoog geplaatst, maar van beneden het gebouw kon je dat moeilijk merken hé.

Persoonlijk zit ik ook vaak met hoog geplaatste personen opgescheept.

Allé, opgescheept is niet het juiste woord, want ze zitten achter mij hé.

Ja ja, ik zit nog voor die hoog geplaatste personen, want anders geraken ze niet vooruit vanachter in de wagen héJ.

De Richard die schrijft dat hij in Parijs zit.

Euh….ja daar kunt ge wreed hoog geplaatst zijn hé.

Hoe hoog is dat ijzeren spel ginder van Eifel?

Maar als ik zo ne keer al die reacties lees, vraag ik mij af of we ons niet vergissen van hoofdstad.

In Parijs praat men Frans, maar in Brussel ookJ.

Temeer dat men vaak nen Brusselaar vergelijkt met een krokodil.

Ik heb jaren in Brussel gewoond, en ik zou hier het vergelijk kunnen opschrijven, maar mijn opvoeding verbied het mij ten aanzien van de mooie lezende ogen van al deze lieftallige vrouwen.

Amai, ik begin al te klappen zoals in ParijsJ.

Nee nee, we kunnen ne keer lachen, ik zal beter mijn best moeten doen om toch ook eens in de prijzen te vallen bij ons LaathikeJ.

Maar ja, of een klein boerke uit Deftinge veel kans maakt tegen “Le charme de Paris”, dat betwijfel ikJ.

Ik zou nog vergeten te praten over de krokodil zelf.

Ja, soms gaat men op jacht, en als er binnen afzienbare tijd geen krokodillen meer zijn, zal men misschien de jagers aanzetten om zoals de fazanten zelf de beestjes te kweken.

Of het zou moeten zijn dat men vroeg of laat op sacochen gaat jagen die  men hier of daar in het veld hangtJ.

Maar men moet weten dat schrijven een beetje als jagen is.

Men schiet met woorden.

Soms zijn ze raak, en soms missen ze hun doel.

Soms leest men tussen de zinnen, en blijft men gekwetst achter.

De mens krijgt dan het dierlijke in hem naar boven, en grolt of kreunt met woorden.

Soms zijn woorden zacht als poezenhuid, en spinnen ze hun schrijver.

Maar soms worden ze verslonden als krokodillen, die uit hun natuurlijke omgeving geplukt worden.

Ja, soms komen woorden tekort, en dan maakt men een film om iets naar voor te brengen.

En waar kan men dan beter zijn dan in Parijs héJ

Ja, moest ik nu een titel moeten verzinnen dan zou ik hem volgende titel geven.

“Un crocodille a Paris”J.

Voila, het was lang geleden dat ik nog eens iets schreef, maar de inkt loopt terugJ

Euh…..toch nog even toelichten dat ik niet met woorden schiet, maar ze gewoon neerpen om een lach te brengen en niet om uit te lachen.

Vriendelijk groetjes van een chauffeurke,die af en toe schrijft met krokodillentranen.

chauffeurke

Beste Theresa,
Ik begrijp uw bekommernis, maar krokodillen zijn vleeseters. Daar is nu eenmaal niets aan te doen. Ze voederen met vegetarische produkten zou totaal verkeerd zijn. Hun spijsvertering is daar niet op ingesteld. Het zou veel beter zijn het dier met slachtafval te voederen. Dat kan je gratis afhalen aan het slachthuis. Of misschien vragen ze er een kleine prijs voor, maar dat kan voor Richard duidelijk geen probleem zijn.

Zot? Ik??? Je kunt wel eens gelijk hebben, Chia. Als ik me met de rest van de wereldbevolking vergelijk, ben ik inderdaad niet heel normaal. Blij dat ik toch niet alleen ben
Genegen groetjes, Richard

Toen wij op vakantie waren in Florida waren wij daar ook op bezoek bij mensen die een krokodil als huisdier hadden. Die lag daar aan het zwembad. Ik ben in die mensen hun woonkamer achter de glazen deur blijven staan, geen 10 olifanten hadden mij in die tuin gekregen. Ik vind het maar eng, het zijn toch wilde dieren en je weet maar nooit hoe die reageren. Ik vind die historie over die sacoche van Richard ook maar vreemd, hij komt daar toch niet mee op de straat, of wel? Ik vind uw blog zeer mooi, ik ben ook een poezenliefhebster en heb er mijn hele leven in huis gehad. Nu niet meer, spijtig, maar mijn kleinzoon is allergisch voor kattenhaar en die is vaak bij mij. Maar ik kom hier graag kijken naar de mooie foto's en verhalen. Groetjes van Marie-José

Wel, dat vind ik heel sporief van Fats! Ik was van hetzelfde gedacht, ik won de vorige keer al die mooie foto van Dréke. Hij heeft al een ereplaatsje gekregen Proficiat aan Richard.
Groetjes van Viva & Dréke