Het natuurpark van Furfooz

Alweer door iedereen gekend. Door iedereen geliefd is wat anders...
Door mij alleszins wel.



Veel succes maar nog veel meer plezier.
Gelieve 't antwoord niet op mijn blog te plaatsen maar 't me door te mailen om de andere puzzelaars hun pret niet te ontnemen.
Kei-zotte antwoorden zijn onder de raadselfoto's natúúrlijk, zoals steeds, méér dan welkom.
Dus laat uw rijke fantasie rustig de vrije loop. De wereld kan een lachbui best gebruiken. En ik zeker.

En hier liggen ze nu ,"de roze snoepjes", de "gedroogde frambozen" of hoe jullie ze ook allemaal verkeerdelijk benoemd hebben deze week.
En ik had nog zo gezegd om ze niet in 't mondje te steken...



Het jubileumnummer 200 werd opgelost door :
Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn, Mieke, Lange Lou, Alida, Herman, Nicole, Lisette, Utta, Yvette, Opapat en de rode lantaarn werd deze week aangestoken door Fernanda. Niet moelijk want ge had daar nu al 't gerief voor. 

Bedankt allemaal - zowel zij die 't niet vonden, als de oplossers - om dapper mee te spelen!
En mijn excuses aan al de oplossers die ik in de loop der tijden per vergissing hun naam ben vergeten te vermelden in de opsomming van de winnaars.

De foto waar ik al zo lang naar verlangde is er eindelijk gekomen. Zeven op een rij!
"The making of" krijgt ge later te zien. Want zoals ge zeker begrijpt was dit niet de makkelijkste photoshoot aller tijden.
Er kwam omkoping, chantage, geduld, voze trukskes, snelheid, verschillende soorten lekkernijen  en nog veel meer aan te pas. Maar ik ben héél blij met 't resulaat!

My Magnificent Seven!



Phineas, Laathi, Nemuri Neko,Serendipity, Mathurin, Ming Song Huong en Hanuman.



De foto's van "the making of" zijn ietwat heu... chaotischer.

Ten einde raad - maar dat zijn sommigen onder jullie ook ondertussen - zal ik eens een ander onderdeel laten zien...



Reeds opgelost door Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn, Mieke, Lange Lou, Alida en Herman! 

Er komt niet veel schot in de zaak zo te lezen...
Zijn de hersenen en ogen gesmolten?...
Hopelijk brengt deze foto wat meer licht in de zaak...



Voorlopig nog alleen maar opgelost door :
Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn en Mieke! 

Hoofdstuk 3. Deel 3.

Bergop bergaf in Bergen.



Aan de andere kant van de baai – de stad ligt tussen 7 bergen - ontdekten we de wijk Nordness. Het was een nest kleine steile, smalle straatjes in alweer allerlei vrolijke kleuren. Vooral de bloembakken naast alle deuren maakten het er extra kleurig. De straatjes bestaan uit kinderkopjes en de meeste huizen hebben trapjes met relingen en terrassen op de gekste niveaus. Niets maar dan ook niets was er horizontaal. Het enige echt storende in het straatbeeld waren de enorme vuilnisbakken die overal buiten stonden. Nochtans was het zondag. Misschien hebben de mensen binnen geen ruimte om hun vuilbak te zetten? Het leuke was dat we hier rondliepen zonder ook maar 1 andere toerist tegen te komen. Zelfs de inboorlingen leken nog aan hun zondags uitslaapje bezig. We leken wel door een enorm bebloemd openluchtmuseum te wandelen. In een heerlijke stilte met zalig frisse lucht.









Probeer hier vooral geen "rechte" foto te nemen...

Na deze schitterende maar vermoeiende wandeling zijn we dan toch maar op de vismarkt een schotel vis gaan kopen. Iedereen eet er een broodje met vis of soms één schotel met een assortement vis en twee vorkjes. Haast niemand drinkt iets want dat is steenduur. Een groepje jonge mensen kocht 1 pintje en dat werd door vier gedeeld alsof het een volwassen fles wijn was. Het gekke was dat we eigenlijk nog altijd geen Noor tegen gekomen waren. Hier werkten allerhande nationaliteiten, allemaal heel vriendelijke jobstudenten. Behalve Noren. Terwijl een Portugees een flink assortiment vis op onze schotel samenstelde  presenteerde hij ons op een houten plankje twee stukjes heel donkere vis. Zoals altijd stak ik dat direkt in mijn mond en toen zei hij pas dat ’t walvis was. Paul weigerde onmiddellijk zijn stukje aan te nemen en ik heb ’t mijne direkt uitgespuugd. Ik vond het niet alleen immoreel, ’t smaakte ook nog heel slecht. Ranzig en droog. Zelfs al had ik ’t willen doorslikken ik had het niet gekund want het was taai als rubber. Walgelijke traditie. Vreemd dat ze niet begrijpen dat de meeste toeristen tegen de walvisvangst zijn en zo'n kadootje dan echt geen sympathie oproept. En inderdaad er lagen jammer genoeg ook "walvis-burgers" op de koeltogen...

De rest van onze visschotel was wel heel vers en erg lekker. Misschien wel de heerlijkste zalm die ik ooit gegeten heb. De maaltijd leek meer op een picknick omdat iedereen met zijn bord in zijn handen een zitplaats zocht op houten banken of plastic stoeltjes en iedereen zich tussen iedereen wurmde.
Na de schranspartij met een buik vol verse vis (niet zo erg want onze portemonnee woog ineens een stuk minder) waggelden we naar een  téléferique-treintje dat ons 320 meter hoger op de berg Floyen bracht en vanwaar we rondom ons heel de omgeving van Bergen zagen.





Heuvels, rotsen, water en op elk plekje waar ook maar enigszins kon gebouwd worden een huis. Tja, dat kwart miljoen inwoners moet ergens wonen. ‘t Gaf wel een interessant overzicht van hoe een stad ontstaat op een plek die gedomineerd wordt door water en rotsen. De mens moet zich aanpassen, hij maakt bruggen en pieren en haventjes en tracht toch nog op de hoogste en spitste stukjes rots een gebouw te zetten.



"Japans" poseren boven Bergen.

’s Morgens hadden we een hoeveelheid geld uit een automaat gehaald waar we dachten enkele dagen mee toe te komen, maar voor we weer aan boord gingen moesten we al terug naar de bank want de voorraad was er al doorgedraaid. In de Top-100 van goedkope vakantiebestemmingen zal Noorwegen wel niet direkt voorkomen. Toen we bijna terug bij onze drijvend monster waren arriveerde net het opleidingsschip van de marine van Bergen. Een prachtig zeilschip! Zo rank en mooi! Een echte viermaster. Kortom een bóót. En op de achtergrond zagen we dan onze breedsmoelkikker liggen... Wat een verschil...



Den dikste is den onze...



Een prachtig oud heropgemaakt zeilschip, een opleidingsschip voor matrozen...



... wel iets eleganter dan onze "breedsmoelkikker"...

Mooi op tijd waren we weer aan boord. Doodmoe, en ik met heel dikke voeten van ’t bergop bergaf wandelen. We hebben ons dan maar direkt in ’t saunagedeelte ondergedompeld om al ’t nodige te laten masseren door de krachtige waterstralen in 't bubbelbad. Wel een zalige gewaarwording en een heerlijk zicht : de haven uitvaren terwijl je in een sauna met panoramische ramen zit te genieten. Dat geeft wel een wow-gevoel! Daarna ben ik onder de zonnehemel alweer als een blok in slaap gevallen.



Even relaxen in een van de vele self-service restaurants met een theetje.

Net op tijd raakten we nog in ons Samsara restaurant waar we deze keer toch al eens in de buurt van een raam konden zitten. Mooi, de zon scheen heerlijk op ons tafeltje. Het eten dat beschenen werd was jammergenoeg weer van de meest ongelukkige kwaliteit, om niet te zeggen oneetbaar. Ik heb nog nooit op een cruise zo slecht gegeten, zoveel brood verorberd en zo dikwijls ’t zout en ’t pepervat aangesproken om toch maar iets te proeven. Alles is even smakeloos en - misschien nog best ook - troosteloos weinig. Behalve het tussengerecht dat altijd uit spagetti bestaat. Dus je hebt wel je buik vol met lekker brood en…spagetti. Een droeve combinatie voor zo’n dure cruise vind ik persoonlijk.

Vanavond zijn we dan ook gaan vragen of er nog plaats was om in de toekomst in het grote restaurant te kunnen gaan eten. Jammergenoeg bleek de eerste zitting voor heel de reis al volgeboekt. De maître van "de grote refter" vroeg of we misschien wilden verhuizen vanwege ’t eten in Samsara... Op dat moment konden we eindelijk onze schroom laten vallen en ijverig “ja” knikken. Hij scheen helemaal niet verrast en stelde voor om in de toekomst gezellig in ons kleine restaurant te blijven eten maar wel de menukaart van het grote restaurant te vragen. Een geweldig voorstel! Dat gaan we morgen onmiddellijk eens proberen! Dan blijven we in ons intieme restaurant zitten en geraken we misschien toch aan lekkerder eten. Alleszins de keuze is alvast veel groter en de menu bestaat ook uit twee gangen meer. Misschien wordt dit wel the best of both worlds?...



Ik heb nu al die kleedjes speciaal in solden gekocht voor deze cruise.
En ik zál ze nu dragen ook.



Zelfs al is dit écht niet het geschikte moment.

Doodmoe kwamen we in onze kajuit waar we ontdekten dat de cruise die we voor morgen geboekt hebben de verkeerde is...  Waar of door wie de fout gebeurd is weten we niet, maar ’t is wel heel erg want dit had de mooiste uitstap van de reis moeten worden. Een tocht bovenop de fjorden van Geiranger. Of ‘t nog te corrigeren zal zijn is nog maar de vraag... Dat krijgen we morgenvroeg om 8 uur pas te horen.

Diep teleurgesteld ben ik 1 verdieping hoger in de zwembadhal wat gaan zitten schrijven. In de zon achter glas. Een best gezellig plekje tot ze zelfs daar nog om 11 uur ‘s avonds met een lawaaitoestand begonnen. Ze kunnen het niet laten. 'k Heb Pandorake dan maar dichtgeklapt en ben terug naar mijn kajuit getrokken en in bed gedoken. We zullen morgen wel verder zien.



Wat éven een rustig hoekje om te komen typen leek...

Het volledige fotoalbum over deze dag in Bergen vinden jullie hier :

http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/CruiseNoorwegen3Bergen?authkey=Gv1sRgCKbarpzUksiytQE#

En als je 't nu eens langs deze kant bekijkt?...



Voor Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn en Mieke is deze foto al niet meer nodig...

Op 't eerste zicht denkt ge misschien dat ik niet veel méér prijsgeef, maar als ge goed kijkt is dat wèl 't geval...



Alvast proficiat
Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, en Steven!

En ik had maar zo'n klein detail laten zien en toch hebben Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim en Luk 't alweer van de eerste foto geraden... Wow!!!
En nu spelen we voort voor de mensen met de normale ogen.

Hoofdstuk 3. Deel 2.

De wolven van de vismarkt.


Na het korte bezoek aan de burcht liepen we langs de Hansahuisjes. Het bekendste zicht van Bergen.
Allemaal heropgebouwde smalle houten huisjes in de gekste kleuren, waar nu sjieke winkels, restaurants en kunstgalerijen in gevestigd zijn. Ooit zijn  die huisjes allemaal afgebrand en sindsdien moesten de koopmannen die er werkten het stellen zonder verwarming want vuur maken werd verboden. Het moet geen pretje geweest zijn hier in die tijd te leven... Sommige straatjes zijn amper 3 meter breed en de huisjes hellen naar alle zijden over. Mooi, maar jammer genoeg niet meer origineel dus.



De hansa-huisjes. Probeer maar eens een rechte foto te trekken...

De Mariakirken, echt oud...

... tussen al even sombere maar dan moderne gebouwen...

De vismarkt stond ook gekend als één van de grootste bezienswaardigheden maar dát bleek pas echt een toeristenfuik. Letterlijk en figuurlijk. De surimi kwam uit plastic pakjes, de kaviaar zat in potjes… Rond de viskramen stonden hopen dure souvenirstalletjes. Trollen en Vikingnamaakspul alom. En vanzelfsprekend Noorse truien. Even dik als ze duur waren. Noorwegen blijkt zo prijzig te zijn omdat hun economie zeer protectionisch gericht is, al wat moet geïmporteerd worden wordt extra belast, maar Noorse wol lijkt me nu toch niet zo direkt een exportprodukt? En een visschotel toch ook niet...

Desalniettemin niet kunnen weerstaan aan een paar heel kleine zilveren hangertjes van dieren om aan een armband te hangen. Er lagen op dat marktje zelfs wolven- en zeehondenvellen gewoon te koop… Triest. Zeker omdat die in verhouding met de andere rommel goedkoop waren. Tijdens de wandeling kochten we in een 7/Eleven-supermarktje  een flesje cola en een flesje water en we waren meer dan acht euro kwijt.



Alle maten pluchen rendieren.



Zeehonden- en wolvenvellen... Plompverloren op een markt...
Het kleinste, miserabelste pluchen sleutelhangerbeestje kost al 4 euro
maar voor nog geen 100 euro hebt ge al wel zo'n echte zeehondenpels...



En toch ook af en toe eens een verse vis. Op de vis-markt.









We hebben die zogenaamde "vis"-markt maar snel achter ons gelaten en minder toeristische plekjes gezocht. En gelukkig gevonden.

Dat zie je in de volgende aflevering!

Zoals jullie allemaal weten ben ik heel slecht met getallen en datums. Ik haspel vrolijk dagen en jaartallen door mekaar, zelfs verjaardagen of sterfdagen zeggen mij niet veel. Maar eentje kan ik onmogelijk vergeten : dat is "de dag dat mijn ma naar haar wolkske vertrok", want dat was 16 augustus, de dag na moederkesdag.

Twee jaar geleden had ik eindelijk de moed om die ontroerende en heel vertederende ervaring met jullie te delen. Vandaag zet ik gewoon een link voor diegenen die het verhaal nog niet kennen of het eens willen herlezen. Het gaat over euthanasie. Maar denk daarom niet dat het een triest verhaal is, integendeel, het kan je misschien facetten over een onderwerp leren zien die je nog niet kende.
Dus katapulteer ik diegenen die willen met de "internet-teletijd-machine" even terug naar de dag waarop ik het bewuste artikel schreef :
https://blog.seniorennet.be/laathi/archief.php?startdatum=1187220898&stopdatum=1187307298

Nog een tijdreisje. Op 15 augustus vorig jaar - op het onderste bericht van die dag - zie je foto's van heel mama's levensloop. Boeiend om zien hoe een mens verandert en veroudert maar toch heel herkenbaar blijft.
https://blog.seniorennet.be/laathi/archief.php?startdatum=1187208164&stopdatum=1187294564

You got soul momma!

Een historisch momentje... mijn 200ste fotoraadsel.
Ik zit de laatste weken te denken of ik na dit raadsel nog verder zou gaan met het spelletje. 't Wordt echt moeilijk om dingen te vinden die iedereen kan kennen en die dan ook nog op een redelijke manier te fotograferen zijn. Maar... deze week is er toch weer zoveel plezier gemaakt rond de slak dat het verleidelijk is de uitdaging aan te gaan om toch nieuwe dingen te blijven zoeken. Ik ben er nog niet helemaal uit.
Maar is hier alvast nr. 200. Zoals steeds een ding dat iedereen maar dan ook iedereen goed kent!
Veel succes maar nog veel meer plezier!!



En aub zet de oplossing niet op mijn blog, stuur ze me per mail, om de andere spelers hun zoekpret niet te bederven. Bedankt!

Is 't nu vandaag de échte moederdag of de commerciële? En wordt deze dag ook in Nederland gevierd?... Weet ik veel... Maar dat heeft allemaal geen belang. Elke gelegenheid is goed om alle levende wezens, van welke soort of van welk geslacht dan ook, die een "moederrol" op zich genomen hebben eens in de bloemen te zetten...











Any love is good love.

Een schoon sexy naaktslakske dat ge ocharme met de vreselijkste dingen verwisselt hebt! Shame on you! Zo'n gestilleerd diertje voor een drolleke aanzien! Trouwens als mijn stoelgang er zo uitzag dan ging ik er toch eens mee naar de dokter hoor. Maar ik zou het dan wel terug mee naar huis nemen en 't in een glazen potje op mijn kast zetten. Zó'n schoon drolleke! Die fijne tekening... die verschillende structuren...



Het hoofd, het lijf en de voet van het dier hebben allemaal een verschillende tekening... Prachtig toch?!Om nog te zwijgen van wat ze allemaal met haar voelsprieten en haar oogjes op stokjes kan doen!
's Avonds op mijn terras is het hier meestal vergadering. Dan komen ze allemaal samen naast het vijvertje. Het lijkt wel een meeting van de "Anonieme Slakken" die in een praatgroep hun schaamte uiten over hun eeuwige traagheid. Of misschien wel hun schaamte over 't feit dat ze al die schotelkes bier die de mensen neerzetten zomaar leegzuipen...  
En ja, OK, ze knabbelen al wel eens aan een plantje... Maar wij toch ook?
Wij eten zelfs de héle krop sla op en zij maar een paar blaadjes.

Proficiat voor hen die 't onmiddellijk gezien hebben en een medaille voor "doorzettingsvermogen, moed en zelfopoffering" voor diegenen die na vele tips op handen en voeten (hopelijk met laarzen aan) door de modder kruipend opeens hun euroke hebben zien vallen : Ron, Luk, Rita, Helena, Geert, Viva, Klaproosje en Lange Lou, Kathleen, Wim, Lisette, Nil, Priet, Nicole, Veveke, Dolfijn, Fernanda, Vif, Kaatje, Mieke, Nand, Ritje, Nadine, Geert, Andromeda, Lilith en Opapat!

En morgen... Morgen verschijnt raadsel 200!