industriële archeologie...

Nu hebt ge 't ding wel al bijna langs alle kanten bekeken hoor...



Reeds opgelost door Chrisje, Redpoppy, Dolfijn, Andromeda, Luk, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Mieke, Kaatje en Veveke, Kathy, Marleen, Nilleke, Nicole, Sus, Piet, Lange Lou, Fernanda, Brigitte, Jan en Ritje!

Hoofdstuk 4.
Deel 2 : Van een denkbeeldige – 25° tot een reële +25°.

Door al die heisa van 't verplaatsen van de mensen volgens taal vertrok onze bus een half uur te laat maar dat kleine ongenoegen werd snel vergeten toen bleek dat ons gids Harald een lot uit de loterij was. Een zeer filosofische Noor (eindelijk zagen we eens een echte Noor!!!) die prachtig Engels sprak. Het leek wel of Shakespeare himself aan ’t woord was. Hij vertelde sprookjes, moppen, hij zong, speelde zelfs op een hoorn, had een heerlijke zin voor humor en liep over van goede wil. Hij zou heel de dag evenzeer van ons enthousiasme genieten als wij van dat van hem.

We zaten nog geen 200 meter in de bus of we moesten er al terug uit om een waterval te bekijken. De eerste in een lange reeks. Aangezien het een uitstap was van een ganse dag zouden we dikwijls fotostops krijgen maar dan ook nooit van meer dan 10 minuten… Kortom, ’t zou weer gas geven worden, en ik kreeg het ondertussen toch zo warm.
Het eerste dat er aan moest geloven waren dat dubbele paar sokken. Vervolgens verdween de trui, vrij snel gevolgd door de extra t-shirt. Ondertussen was het 23°… De windjack, muts, sjaal en handschoenen werden ook al definitief in de bagagerekjes gemoffeld. Als ik naar boven keek leek het wel of er op de duur een hele mens in dat rek te slapen lag…





In vergelijking met hoe ik aan de tocht begonnen was... bijna naakt.



Huisje met groendak.

De eerste langere halte was aan het 600 meter diepe Hornindalsvatnmeer. Een enorme koningsblauwe plas van ’t helderste water prachtig ingebed tussen stoere bergen.







Onderweg naar Stryn werd de natuur overweldigend. Hoge bergen waartussen zachte weiden bezaaid met grote rotsblokken. Op de toppen van de bergen glinsterden sneeuw en gletsjers. Vele rode boerderijen en huisjes met daken van gras lagen nietig is deze indrukwekkende setting. We reden langs woeste bergrivieren met talloze kolkende watervallen, over bruggetjes, door lange tunnels om dan weer in een ander sprookjeslandschap met de volgende onuitsprekelijke naam terecht te komen. En Harald ondertussen maar zingen, trollensprookjes en Zwedenmoppen vertellen, filosoferen en gedichten voordragen.



Alles moest snel gaan maar opeens kregen we dan in het dorpje Stryn maar liefst 40 zinloze minuten om te gaan shoppen. Totaal overbodig want de souvenirs zijn echt rommel en dan nog onbetaalbaar ook. Wij twee zijn ondertussen aan een klein meertje berenfoto’s gaan maken, lekker in de zon. Al die warme berenkleren dus ook moeten vervangen anders gaat mijn verhaal niet kloppen... Aan de riveir groeiden zalige frambozen. Ik had op deze noordelijke plaats nooit of te nimmer zoete rijpe frambozen verwacht… Noch deze warmte. De vruchtjes werden alleszins een fijn aperitiefje.



In aktie voor een beren-photoshoot.



Een makkie : geen kijklustigen die vervelende vragen stellen,
goed licht, veel steunpunten en geen wind.



Bloemen vol bijtjes aan de oever van 't kristalheldere water...

In Stryn kregen we een lunch in zo'n typisch tour-toeristenhotel met grote eetzalen maar desalniettemin was het de eerste echt smaakvolle maaltijd die we deze reis onder onze neus kregen. Ze hadden zelfs alcoholvrij bier! Samen met de twee Hollandse jongens aan tafel werd het een heel toffe lunch. En goed éten én plezant gezelschap, wat wilt ge nog meer! OK, ja, een ijsbeer misschien...

En wat zegt u deze - toch wel zeer bekende - zijde van het ding?...



Reeds opgelost door Chrisje, Redpoppy, Dolfijn, Andromeda, Luk, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Mieke, Kaatje en Veveke, Kathy, Marleen, Nilleke, Nicole, Sus, Piet, Lange Lou, Fernanda en Brigitte!

We zullen het weer eens van een andere kant bekijken...



Reeds opgelost door Chrisje, Redpoppy, Dolfijn, Andromeda, Luk, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Mieke, Kaatje en Veveke, Kathy, Marleen en Nilleke!

Toch weer verbazend knap : Chrisje, Redpoppy, Dolfijn, Andromeda, Luk, Kathleen, Shajongen, Klaproosje, Mieke, Kaatje en Veveke die het al geraden hebben bij 't zien van enkel dat eerste piepklein stukje foto...

Voor mij was 't leuk dit raadsel te fotograferen. Het bestaat uit zoveel verschillende facetten en die hebben allemaal een andere structuur en textuur. Plezant, kan ik elke dag een ander onderdeel laten zien.

Maandag, 13 juli 2009.
Costa Luminosa, Hellesylt-Geiranger

4. Een zeldaam Zen-moment.

Vanmorgen begon de dag alweer om 5 uur. De zon was amper onder of ’t feest begon opnieuw. Vijf uur slapen… ’t wordt weinig. Temeer daar het vandaag een zwaar dagje zou worden.


 
Voor dag en dauw vaarden we het begin van de Geirangerfjord binnen. De tocht zou 100 km duren dus het schouwspel zou enkele uren in beslag nemen. Gedurende die tijd moesten we ook nog aan een ontbijt zien te geraken en om half negen klaar staan om op een 8-uur durende excursie te vertrekken bovenop de fjorden. Cruisen is altijd een beetje stressen. Maar ik was al blij genoeg dat we de vergissing hadden kunnen rechtzetten zodat we toch de lange trip in plaats van het korte bezoek aan Geiranger konden meemaken.

Dus waggelde ik alweer vrolijk om half zes aan dek rond, net als gisteren als eerste, op een Koreaanse monnik met zijn Nikon na, die blijkbaar ’t in zijn klooster ook gewoon is vroeg op te staan.
Het was een mysterieus traject, we vaarden letterlijk  door wolkjes! Pas een uur later kwamen de volgende reeksen slaapkoppen aan dek. ’t Was bitter koud en windering, de toppen van de fjorden waren in nevelen gehuld - het was het spookachtig landschap, het leek wel alsof ik zwart-wit foto’s zat te nemen – dus eens terug in de kajuit zocht ik mijn warmste kleding bij mekaar om deze dag te gaan trotseren. Zelfs mijn beren werden in hun dikste kledij geperst. Ik haalde mijn nieuwe bottinnen boven, waar ik twee paar sokken in droeg, vervolgens trok ik drie lagen kleren over mijn kop, dat alles bijeengehouden door mijn dikke windjak met kap. Voor de veiligheid nam ik ook nog mijn muts, wollen sjaal en mijn warme handschoenen mee. Al goed dat ik die niet ook nog niet onmiddellijk aangetrokken had…



Heerlijk alleen aan dek in alle vroegte...



... met als enige gezelschap de Koreaanse monnik.







Het kleine plaatsje Hellesylt.

We gingen aan land met de kleine tenderbootjes want Hellesylt heeft geen kade. Het liggeld moet hier enorm zijn want er is bitter weinig plaats voor grote schepen in deze kleine fjord. Op zo'n kleine plekjes kan dat best 20.000 euro bedragen. Toen viel het me reeds op dat de zon plots toch wel wat warmte gaf.





Met de tenderbootjes aan land...

Honderden mensen hadden voor deze uitstap gekozen, logisch, want het is de meest interessante, dus er kwamen vele tourbussen aan te pas. De organisatie was bangelijk. Constant moesten er mensen van bus verplaatst worden omdat ze de nationaliteiten door mekaar gehaspeld hadden. Japanners, Russen, Nederlandstaligen, Fransen, Italianen, Engelsprekenden, Spanjaarden en de rest een beetje ordelijk bij mekaar zetten zodat een gids geen 10 talen door mekaar moest spreken was niet evident. Uiteindelijk eindigden we na veel verhuizen bij een gezellige groep van 5 mensen uit de Kempen en 2 lieve Hollandse mannen. Na al dat gedoe waren we blij met zijn allen in ’t achterste deel van de bus beland te zijn, we zaten direct in een plezante schoolreissfeer...

Hoe de schoolreis verder verloopt lezen jullie in de volgende aflevering!

Zoals Klaproosje juist raadde zat Irma te genieten van de koelte van de bos in 't natuurpark van Furfooz, in de Belgische Ardennen.
Een prachtig gebied waar je lange wandelingen kan maken en in de diepte de Lesse ziet kronkelen. Eens de rotsen afgedaald kom je aan 't riviertje en ziet daar jong en oud peddelen en tegen 't water worstelen. Al dan niet met de boot ondersteboven.
Zelfs voor archeologen en speleologen in de dop is er iets te beleven. Talloze grotten en spleten nodigen uit er eens een kijkje te gaan nemen, en hier en daar zijn resten van een Romeinse vestiging.
In de buurt liggen nog andere toffe plekken om te bezoeken, maar daarover later meer.





Oud Romeins badhuis.





De Lesse sneed zich een weg door de hoogvlakte.











Diep in de grotten.



Rare zwammen in 't bos. Het leken wel Venetiaanse carnavalsmaskers.





Echt waar, de moeite om te bezoeken, maar zoals je ziet, zéker niet geschikt voor minder mobiele mensen.
Binnenkort meer over deze toffe buurt!

Alweer door iedereen gekend. Door iedereen geliefd is wat anders...
Door mij alleszins wel.



Veel succes maar nog veel meer plezier.
Gelieve 't antwoord niet op mijn blog te plaatsen maar 't me door te mailen om de andere puzzelaars hun pret niet te ontnemen.
Kei-zotte antwoorden zijn onder de raadselfoto's natúúrlijk, zoals steeds, méér dan welkom.
Dus laat uw rijke fantasie rustig de vrije loop. De wereld kan een lachbui best gebruiken. En ik zeker.

En hier liggen ze nu ,"de roze snoepjes", de "gedroogde frambozen" of hoe jullie ze ook allemaal verkeerdelijk benoemd hebben deze week.
En ik had nog zo gezegd om ze niet in 't mondje te steken...



Het jubileumnummer 200 werd opgelost door :
Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn, Mieke, Lange Lou, Alida, Herman, Nicole, Lisette, Utta, Yvette, Opapat en de rode lantaarn werd deze week aangestoken door Fernanda. Niet moelijk want ge had daar nu al 't gerief voor. 

Bedankt allemaal - zowel zij die 't niet vonden, als de oplossers - om dapper mee te spelen!
En mijn excuses aan al de oplossers die ik in de loop der tijden per vergissing hun naam ben vergeten te vermelden in de opsomming van de winnaars.

De foto waar ik al zo lang naar verlangde is er eindelijk gekomen. Zeven op een rij!
"The making of" krijgt ge later te zien. Want zoals ge zeker begrijpt was dit niet de makkelijkste photoshoot aller tijden.
Er kwam omkoping, chantage, geduld, voze trukskes, snelheid, verschillende soorten lekkernijen  en nog veel meer aan te pas. Maar ik ben héél blij met 't resulaat!

My Magnificent Seven!



Phineas, Laathi, Nemuri Neko,Serendipity, Mathurin, Ming Song Huong en Hanuman.



De foto's van "the making of" zijn ietwat heu... chaotischer.

Ten einde raad - maar dat zijn sommigen onder jullie ook ondertussen - zal ik eens een ander onderdeel laten zien...



Reeds opgelost door Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn, Mieke, Lange Lou, Alida en Herman! 

Er komt niet veel schot in de zaak zo te lezen...
Zijn de hersenen en ogen gesmolten?...
Hopelijk brengt deze foto wat meer licht in de zaak...



Voorlopig nog alleen maar opgelost door :
Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn en Mieke! 

Hoofdstuk 3. Deel 3.

Bergop bergaf in Bergen.



Aan de andere kant van de baai – de stad ligt tussen 7 bergen - ontdekten we de wijk Nordness. Het was een nest kleine steile, smalle straatjes in alweer allerlei vrolijke kleuren. Vooral de bloembakken naast alle deuren maakten het er extra kleurig. De straatjes bestaan uit kinderkopjes en de meeste huizen hebben trapjes met relingen en terrassen op de gekste niveaus. Niets maar dan ook niets was er horizontaal. Het enige echt storende in het straatbeeld waren de enorme vuilnisbakken die overal buiten stonden. Nochtans was het zondag. Misschien hebben de mensen binnen geen ruimte om hun vuilbak te zetten? Het leuke was dat we hier rondliepen zonder ook maar 1 andere toerist tegen te komen. Zelfs de inboorlingen leken nog aan hun zondags uitslaapje bezig. We leken wel door een enorm bebloemd openluchtmuseum te wandelen. In een heerlijke stilte met zalig frisse lucht.









Probeer hier vooral geen "rechte" foto te nemen...

Na deze schitterende maar vermoeiende wandeling zijn we dan toch maar op de vismarkt een schotel vis gaan kopen. Iedereen eet er een broodje met vis of soms één schotel met een assortement vis en twee vorkjes. Haast niemand drinkt iets want dat is steenduur. Een groepje jonge mensen kocht 1 pintje en dat werd door vier gedeeld alsof het een volwassen fles wijn was. Het gekke was dat we eigenlijk nog altijd geen Noor tegen gekomen waren. Hier werkten allerhande nationaliteiten, allemaal heel vriendelijke jobstudenten. Behalve Noren. Terwijl een Portugees een flink assortiment vis op onze schotel samenstelde  presenteerde hij ons op een houten plankje twee stukjes heel donkere vis. Zoals altijd stak ik dat direkt in mijn mond en toen zei hij pas dat ’t walvis was. Paul weigerde onmiddellijk zijn stukje aan te nemen en ik heb ’t mijne direkt uitgespuugd. Ik vond het niet alleen immoreel, ’t smaakte ook nog heel slecht. Ranzig en droog. Zelfs al had ik ’t willen doorslikken ik had het niet gekund want het was taai als rubber. Walgelijke traditie. Vreemd dat ze niet begrijpen dat de meeste toeristen tegen de walvisvangst zijn en zo'n kadootje dan echt geen sympathie oproept. En inderdaad er lagen jammer genoeg ook "walvis-burgers" op de koeltogen...

De rest van onze visschotel was wel heel vers en erg lekker. Misschien wel de heerlijkste zalm die ik ooit gegeten heb. De maaltijd leek meer op een picknick omdat iedereen met zijn bord in zijn handen een zitplaats zocht op houten banken of plastic stoeltjes en iedereen zich tussen iedereen wurmde.
Na de schranspartij met een buik vol verse vis (niet zo erg want onze portemonnee woog ineens een stuk minder) waggelden we naar een  téléferique-treintje dat ons 320 meter hoger op de berg Floyen bracht en vanwaar we rondom ons heel de omgeving van Bergen zagen.





Heuvels, rotsen, water en op elk plekje waar ook maar enigszins kon gebouwd worden een huis. Tja, dat kwart miljoen inwoners moet ergens wonen. ‘t Gaf wel een interessant overzicht van hoe een stad ontstaat op een plek die gedomineerd wordt door water en rotsen. De mens moet zich aanpassen, hij maakt bruggen en pieren en haventjes en tracht toch nog op de hoogste en spitste stukjes rots een gebouw te zetten.



"Japans" poseren boven Bergen.

’s Morgens hadden we een hoeveelheid geld uit een automaat gehaald waar we dachten enkele dagen mee toe te komen, maar voor we weer aan boord gingen moesten we al terug naar de bank want de voorraad was er al doorgedraaid. In de Top-100 van goedkope vakantiebestemmingen zal Noorwegen wel niet direkt voorkomen. Toen we bijna terug bij onze drijvend monster waren arriveerde net het opleidingsschip van de marine van Bergen. Een prachtig zeilschip! Zo rank en mooi! Een echte viermaster. Kortom een bóót. En op de achtergrond zagen we dan onze breedsmoelkikker liggen... Wat een verschil...



Den dikste is den onze...



Een prachtig oud heropgemaakt zeilschip, een opleidingsschip voor matrozen...



... wel iets eleganter dan onze "breedsmoelkikker"...

Mooi op tijd waren we weer aan boord. Doodmoe, en ik met heel dikke voeten van ’t bergop bergaf wandelen. We hebben ons dan maar direkt in ’t saunagedeelte ondergedompeld om al ’t nodige te laten masseren door de krachtige waterstralen in 't bubbelbad. Wel een zalige gewaarwording en een heerlijk zicht : de haven uitvaren terwijl je in een sauna met panoramische ramen zit te genieten. Dat geeft wel een wow-gevoel! Daarna ben ik onder de zonnehemel alweer als een blok in slaap gevallen.



Even relaxen in een van de vele self-service restaurants met een theetje.

Net op tijd raakten we nog in ons Samsara restaurant waar we deze keer toch al eens in de buurt van een raam konden zitten. Mooi, de zon scheen heerlijk op ons tafeltje. Het eten dat beschenen werd was jammergenoeg weer van de meest ongelukkige kwaliteit, om niet te zeggen oneetbaar. Ik heb nog nooit op een cruise zo slecht gegeten, zoveel brood verorberd en zo dikwijls ’t zout en ’t pepervat aangesproken om toch maar iets te proeven. Alles is even smakeloos en - misschien nog best ook - troosteloos weinig. Behalve het tussengerecht dat altijd uit spagetti bestaat. Dus je hebt wel je buik vol met lekker brood en…spagetti. Een droeve combinatie voor zo’n dure cruise vind ik persoonlijk.

Vanavond zijn we dan ook gaan vragen of er nog plaats was om in de toekomst in het grote restaurant te kunnen gaan eten. Jammergenoeg bleek de eerste zitting voor heel de reis al volgeboekt. De maître van "de grote refter" vroeg of we misschien wilden verhuizen vanwege ’t eten in Samsara... Op dat moment konden we eindelijk onze schroom laten vallen en ijverig “ja” knikken. Hij scheen helemaal niet verrast en stelde voor om in de toekomst gezellig in ons kleine restaurant te blijven eten maar wel de menukaart van het grote restaurant te vragen. Een geweldig voorstel! Dat gaan we morgen onmiddellijk eens proberen! Dan blijven we in ons intieme restaurant zitten en geraken we misschien toch aan lekkerder eten. Alleszins de keuze is alvast veel groter en de menu bestaat ook uit twee gangen meer. Misschien wordt dit wel the best of both worlds?...



Ik heb nu al die kleedjes speciaal in solden gekocht voor deze cruise.
En ik zál ze nu dragen ook.



Zelfs al is dit écht niet het geschikte moment.

Doodmoe kwamen we in onze kajuit waar we ontdekten dat de cruise die we voor morgen geboekt hebben de verkeerde is...  Waar of door wie de fout gebeurd is weten we niet, maar ’t is wel heel erg want dit had de mooiste uitstap van de reis moeten worden. Een tocht bovenop de fjorden van Geiranger. Of ‘t nog te corrigeren zal zijn is nog maar de vraag... Dat krijgen we morgenvroeg om 8 uur pas te horen.

Diep teleurgesteld ben ik 1 verdieping hoger in de zwembadhal wat gaan zitten schrijven. In de zon achter glas. Een best gezellig plekje tot ze zelfs daar nog om 11 uur ‘s avonds met een lawaaitoestand begonnen. Ze kunnen het niet laten. 'k Heb Pandorake dan maar dichtgeklapt en ben terug naar mijn kajuit getrokken en in bed gedoken. We zullen morgen wel verder zien.



Wat éven een rustig hoekje om te komen typen leek...

Het volledige fotoalbum over deze dag in Bergen vinden jullie hier :

http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/CruiseNoorwegen3Bergen?authkey=Gv1sRgCKbarpzUksiytQE#

En als je 't nu eens langs deze kant bekijkt?...



Voor Ron, Andromeda, Klaproosje, Wim, Luk,Viva, Redpoppy, Geert, Nilleke, Steven, Veveke, Chrisje, Jan, Kathleen, Shajongen, Dofijn en Mieke is deze foto al niet meer nodig...