Naar de inhoud

Miauw!

Natuurfoto's en verhalen
seniorennet.beseniorennet.be

Mijn poezenverhalen vinden jullie door in de linkerkolom op de foto van de betreffende poes te klikken. En als je op "Poezenstrips" klikt kan je lezen wat mijn poezen onderling allemaal zitten te roddelen... Mijn reisverhalen van Thailand, Egypte en Noorwegen staan ook in de zijkolom. "Mijn Jeugdherinneringen" beschrijven de jaren 60 in Antwerpen. Veel plezier!

Dringend!

Dringend hulp gevraagd...
Jonge kater gevonden in 't centrum van Herentals. Grijze tijger met witte buik.
Ik kan hem onmogelijk houden... Vorig jaar is mijn gezin uitgebreid met Mathurin, dit jaar met Nemuri Neko... De boot is hier echt vol... Zelf ben ik momenteel ziek en overladen met werk.
Mathurin heeft een blaasontsteking en Phineas nierproblemen, dus ik moet die kleine jongen echt apart houden. Vandaar dat ik dringend hulp zoek voor zijn opvang.

Het diertje is heel aanhankelijk, spint bij de minste aanraking en is zeer speels.
Hij is denkelijk 7 à 8 weken oud, eet zelfstandig en gaat op een kattenbak.

Als het baasje niet opdaagt is er dan iemand die hem eventueel wil adopteren?...
Kontakteer me via laathi@hotmail.com

dsc06800copy.jpg

Momenteel woont hij tijdelijk bij mij in een bench...

dsc06825copy.jpg

dsc06831copy.jpg

Een zeer acrobatische jongen zoekt dus dringend een liefdevolle thuis...

Geschreven door Laathi om 01:43 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

lisette17 november 2009 om 13:25

zooooo schattig

laathi,ik zou wel willen maar ik denk dat mijne man de echtscheiding in gang zet.En dat risico zal ik toch maar niet lopen alhoewel.......
laathi17 november 2009 om 01:01

...

maar 't worden er zoveel...
Ikke17 november 2009 om 00:51
... Ze zijn zo lief he....
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Bij de kapper


dsc06418copy.jpg

Zo zag mijn schat er zaterdagochtend nog uit... Zijn kruin omhulde mijn dakterraske...

dsc06399copy.jpg

Maar de scherprechters staan al klaar...  en 't gaat hem zijn kop kosten...

dsc06439copy.jpg

Ik voel het in mijn eigen zieltje...

dsc06457copy.jpg

En snel dat dat gaat!!... Op amper een kwartier tijd was mijn Louis Quatorze een kaal ventje...
Slechte vergelijking. Louis XIV zal ook wel op minder dan een kwartier tijd zijn pruik afgezet gekregen hebben waarschijnlijk.

dsc06485copy.jpg

't Is amper bij te houden met opruimen...

dsc06501copy.jpg

Ik krijg ondertussen wel een privé-balletvoorstelling...

dsc06515copy.jpg

Op sommige momenten lijkt het zelfs meer op een gevaarlijke circus-act...
Ooooh, ik zou dat toch zo graag zélf doen... Alhoewel. Dat in mijn boom kruipen natuurlijk wel, maar hem pijn doen, nee, dat dan weer niet. Zelfkennis is 't begin van de wijsheid : "Ik zou een zéér slechte snoeier zijn." :-)

dsc06536copy.jpg

Pijnlijk moment. Mijn boom die tot zagemeel verwordt. Mijn katten zullen gedacht hebben :
"Amai is ze nu helemaal 'aan den arme'?!... Moet ze nu al bomen laten rooien om aan ons kattebakvulsel te geraken..."

dsc06551copy.jpg

Het laatste takske waait weg...

dsc06555copy.jpg

"Nóg korter?!"
"Ah nee, dan heb ik alleen nog brandhout!!!"

dsc06562copy.jpg

"Awel dat is nu de eerste keer dat ik een cactus-plataan gesnoeid heb..."
"Dat zal wel. Die zijn héél zeldzaam! Een plataan met eigen antennekes en rioolbuis... dat komt ge niet alle dagen tegen..." :oops:

dsc06586copy.jpg

Oh dat vond ik nu toch zo beledigend voor mijne schat!
Mijnen boom is de gemoedelijkste die er bestaat, die is helemáál niet gevaarlijk!

Morgen laat ik hem in zijn huidige staat zien. Ik moet eerst nog wat moed scheppen alvorens ik hem "frontal nude" op 't web wil zetten.
Geschreven door Laathi om 14:23 3 reacties Reageer op dit bericht

Misverstandje...

Ik kreeg enkele reacties en mails van lezers om me te bedanken om mee te mogen genieten van 't reisverhaal. Ge denkt dus blijkbaar dat 't gedaan is? Maar nee! Er komen nog vele mooie dingen.
We kwamen in de vorige aflevering weliswaar terug van het meest noordelijke deel van de cruise maar we varen nog helemaal langs de kust van Noorwegen naar beneden! Wat dacht ge? Dat ik van Spitsbergen ineens te voet naar huis ging stappen? :roll:
Neenee, ge gaat nog schitterende stukken natuurschoon te zien krijgen! Ik neem u nog mee op stap in Tromso en de grootste gletsjer van Europa in Olden laat ik u zien (van wel héél dichtbij...). Er wordt nog geraft (op bangelijke wijze) en in "teleferikskes" gezeten, er gaat zelfs nog een helicopter aan te pas komen.
Alleen door dieren beplast worden, nee dat is er niet meer bij. Maar dat vond ik nu ook niet meer zo noodzakelijk. :wink:
Of 't had een ijsbeer moeten zijn natuurlijk... :-D

Geschreven door Laathi om 01:56 Reageer op dit bericht

Reisverhaal Cruise naar Noorwegen en Spitsbergen. Hoofdstuk 9. Deel 7.

Hoofdstuk 9.
Deel 8 : Afscheid van Spitsbergen...

dsc05804copy.jpg

De dikke dame. (Rechts op de foto).
Tijdens deze reis meende ik onze kolossale boot regelmatig te horen verzuchten :
"Is mijn gat niet te dik voor deze fjord?..."
(Een woordje uitleg voor mijn Nederlandse lezers :
In Vlaanderen kennen wij een heel populair liedje met als titel :
"Is mijn gat niet te dik voor deze rok schat?")


dsc05827copy.jpg

dsc05830copy.jpg

Ons drijvend appartementsgebouw.

dsc05842copy.jpg

"All on board?!" "Dan wijle weg!"
Onze rode loper wordt binnengehaald.


Op acht mensen na kwamen we als laatsten aan boord. Vanop het dek hebben we in volle zon kunnen genieten van ’t uitvaren van de fjord. Het kleine kleurige Longyearbyen werd hoe langer hoe nietiger en uiteindelijk bleef er niets over dan zee omringd door spitse bergen met ertussen enorme gletsjers. De ijsmassa’s waren tot aan het water geschoven en vormden daar een steile afbrokkelende felblauwe rand. Ijzingwekkend mooi. Alweer een kippenvelmoment zonder echt kou te hebben.

dsc05895copy.jpg

dsc05857copy.jpg

Vanaf nu varen we jammergenoeg terug in zuidelijkere richting en gaan stilaan het arctisch gebied verlaten en weer in een iets bewoondere wereld terechtkomen. De middernachtszon nemen we nog wel even mee. Ik weet niet hoeveel uur we nu al in daglicht leven maar dat moet toch al meer dan 100 uren zijn.

dsc05904copy.jpg

dsc05927copy.jpg

Cool kereltje.

’s Avonds was het Captain’s Diner en was het de bedoeling om in galakleding te komen dineren. Dat sprak me niet zo erg aan. De desolate natuur zit nog volop in je kop en dan heb je geen zin om opgetut  tussen veel mensen te gaan zitten. Ik had er geen idee van dat deze natuur zo op mijn gemoed zou werken. Ik heb al van verscheidene vrouwen gehoord dat ze tranen in hun ogen gekregen hebben bij ’t aanschouwen van deze wereld. Je kan zelfs op momenten niet meer geloven dat je op aarde rondvaart, je lijkt wel op een planeet terecht gekomen waar geen leven meer is, alleen ongerepte schoonheid.

dsc05938copy.jpg

dsc05956copy.jpg

dsc05983copy.jpg

dsc05980copy.jpg

Kijken en blijven kijken. Altijd ogen te kort... 24 uur per dag.
Een verrekijker. Een nuttig instrument om tranen van ontroering achter te verbergen.

Het diner was wel weer erg lekker. Als ik hier nog enkele weken aan boord zou blijven verander ik in een vleeseter. Nog nooit zo’n lekker sappig en mals vlees gegeten. Het komt van Argentinië en in tegenstelling tot bij ons zit er een flinke vetrand aan. Misschien is dat wel de reden waarom het vlees zoveel smaak heeft? Als dessert kozen we voor ’t eerst sinds dagen nog eens een gerecht - een onschuldige chocomousse - van de speciale Samsarakaart, en ook dat hadden ze weer weten te verknoeien. Godzijdank dat we al zo snel zijn overgeschakeld naar de uitgebreide en superbe menukaart van ’t andere restaurant. Voor onze smaakpapillen althans. Onze lijn denkt daar enigszins anders over.

’t Is iets voor middernacht maar ik kruip in bed. Ik kan niet meer. De zon is vanavond nochtans duidelijk te zien, ze staat zelfs nog een flink stuk boven de horizon. Maar aan heel dat middernachtszongedoe is niet veel aan. Je hebt geen spectaculaire bijna-zonsondergangen of opgangen, je hebt gewoon een massa licht. Je kan het zelfs niet eens mooi fotograferen.

dsc06027copy.jpg

Maar wat hebben we nu vandaag vooral geleerd?
Dat niet alleen kattepis een uitzonderlijk aroma verspreidt. Hondenpis moet er zeker niet voor onderdoen.
En dat ik om zoiets te leren bijna helemaal tot aan de noordpool ben moeten reizen… :wink:

Het fotoalbum van de lange prachtige dag in Longyearbyin vindt je op :
http://picasaweb.google.be/laathi.webalbums/CruiseNoorwegen9Longyearbyen?authkey=Gv1sRgCO6gw76I6ZT8uAE#
(Niet vergeten : wil je de albumfoto's in 't groot zien druk de F11 knop in.)

Geschreven door Laathi om 14:14 3 reacties Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 213 - foto 1

Alweer iets dat zéker door iedereen gekend is! (Nu niet dat het daarom veel helpt want tot vorige week dacht ik echt nog dat iedereen wel een zou paddestoel kennen... :roll: )

p1610784copy.jpg

Veel succes maar nog veel meer plezier!

Geschreven door Laathi om 14:01 5 reacties Reageer op dit bericht

Afscheid van mijn boomkruinterras

Deze week nam ik de laatste foto's van mijn boom in zijn volle glorie. Mijn schitterende, stralende plataan, jaren geleden zelf geplant.
Midden in een stadje wonen impliceert dat ik maar een heel kleine tuin heb. Mijn boom IS dan ook zo ongeveer mijn tuin, ik ben er dan ook enorm aan gehecht, aan mijn éne boom. Als ik op mijn dakterrasje zit dan woon ik bijna in zijn kruin.

Maar dit jaar is het weer "snoei-jaar". Dan krijgt mijn lieverd zijn "soldaten-kapsel". Hij wordt zo kaal als een knikker geknipt en er schieten enkel nog korte stumperige takken over. Zo'n zielig zicht.
Dit weekend is 't weer zo ver en dat vind ik altijd een vreselijk moment. Ik vraag me dan af of hij de pijn voelt en ik bid dat hij in de lente terug mag opbloeien. 't Is in 't voorjaar altijd angstig wachten en zoeken naar 't eerste minuscule scheutje dat de zekerheid aankondigt dat hij zijn wrede behandeling overleefd heeft.
Ooit ben ik een boom verloren door 't snoeien vandaar dat ik er nog altijd een beetje huiverig tegenover sta. Gelukkig zijn platanen heel sterke bomen.
Ik wou dat ik hem voluit kom laten groeien, dat hij echt zijn enorme zelf kon worden, jammergenoeg kan dat in een stadstuintje niet... Dus geniet ik nog maar even van zijn volle pracht tot in 't kleinste detail...

dsc06319copy.jpg

De deur van mijn hobbithol komt uit op dit terrasje. Ik leef dus echt in een boomkruin.

dsc06311copy.jpg

Zie zijn laatste blaadjes wapperend blinken in de zon...

dsc06231copy.jpg

En hoeveel woongelegenheid biedt mijn boom aan allerlei insectjes!...
Hij is eigenlijk een stad op zichzelf.

dsc06224copy.jpg

De bewoners steken de prachtigste inrichtingen in hun appartementjes...

dsc06217copy.jpg

De design-woning van een rups...

dsc06216copy.jpg

Een spin op shopping-trip langs de nerf-boulevard...

dsc06204copy.jpg

Summer in the city : Raampjes met wapperende gordijnen...

dsc06203copy.jpg

Bladeren als flatgebouwen voor minuscule wezentjes...

dsc06197copy.jpg

Maar 't stadsleven kent ook zijn gevaren : Pijnlijke ontmoeting op de boulevard...

dsc06237copyh.jpg

Een uniek ontwerp. En dat allemaal zonder architect of bouwvergunning.

dsc06234copy.jpg

Een huis met raam, ontworpen door Gaudi himself.

dsc06284copy.jpg

Nemuri Neko : "Ah zo,... zaterdag wordt die dus gesnoeid? Dat is een héél goed idee. Dan schiet er dus enkel een flinke klimpaal over? Tof. Ik vond die bladeren toch maar niks. Gaat ge hem ook met stof bekleden? Of met touw omwikkelen? Op natte dagen zet ge hem toch in de living naast de twee kleine klimpaaltjes hoop ik? "

Gaat dat ventje een teleurstelling oplopen... :roll:

dsc06385copy.jpg

Vannacht toch nog snel een extra afscheidsfoto genomen van mijn "boomhuisje".
Want zaterdagavond begint de bladerloze winter...

Geschreven door Laathi om 18:38 4 reacties Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - Oplossing

Ge vindt ze in kookboeken, dus ook op uw aanrecht, de supermarkten liggen tegenwoordig vol met de gekste soorten, ze staan in de tuin, in 't park, in 't bos, ze groeien misschien op uw schuurke (maar dan moet ge 't wel dringend gaan schilderen), en soms tussen uw tenen (in dat geval helpt schilderen niet maar kunt ge beter iets met zalf doen)...

fotoraadsel21245204.jpg

Paddenstoelen! Prachtige paddestoelen!! De grote charme van de herfst!!!
Ontelbaar waren de foto's van allerlei zwammen die ik deze week toegestuurd kreeg van mensen die ze in hun tuin of in 't park gefotografeerd hadden. Ze waren er allemaal toch zo vol lof over... Hun paddestoelen waren toch o zo schoon (en dat waren ze ook) maar... geen kip die de mijne herkende. :lol:

En ik gaf zoveel tips...
Onder ander via Irma... Herinner u haar gedrogeerde vertoning van drie weken geleden https://blog.seniorennet.be/laathi/archief.php?startdatum=1256213829&stopdatum=1256300229
 
En in 't blogverhaal over de jetlag van mijn klokken eindigde ik met de zin :
"Gewoon uw everzwijn op 't vuur gooien als uw man er mee thuiskwam, geen kookwekkers moeten zetten maar gewoon wachten tot 't een beetje begon te stinken en dan zou 't wel gaar zijn. Daar dan een of andere knol of wat paddestoelen bij en 't diner is klaar."

Echt, ik heb u de pap, heu sorry de paddestoel, in de mond gegeven... :roll:

fotoraadsel21245202.jpg
 
fotoraadsel21245201.jpg

Irma : "Ma, misschien kunt ge uw lezers met Kerstmis een brilleke kado doen? Want zó'n kleintje was 't nu toch niet hé?... Behalve Paul, Ingrid, Marleen, Mieke, Ritje, Nadine, Chrisje, Veveke, Jan, Rita, Nil, Maria, Fernanda, Tineke, Lange Lou, Lisette en Dolfijn want die hebben nog héél goede ogen."

Geschreven door Laathi om 16:24 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - foto 6

De bonus-foto die iedereen over de streep zou moeten trekken...

fotoraadsel21245203.jpg

Reeds opgelost door Paul, Ingrid, Marleen, Mieke, Ritje, Nadine, Chrisje, Veveke, Jan, Rita, Nil en Maria!
Irma wenst de overige zoekenden nog veel succes!

Geschreven door Laathi om 00:39 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - foto 5

Aangezien dit overbekende ding enkel nog maar door Paul, Ingrid, Marleen, Mieke, Ritje, Nadine, Chrisje, Veveke, Jan en Rita (en Irma natuurlijk) geraden is zal ik morgen nog een extra foto geven.
Zoek het toch niet te ver!!! Ge moet er niet eens voor buitenkomen als ge geen zin hebt, een wandeling door mijn recente blogberichten kan al volstaan...

fotoraadsel21245205.jpg

Geschreven door Laathi om 15:18 Reageer op dit bericht

Een huiselijke jetlag.

Op de nacht van de overschakeling van zomer- naar winteruur is Echtgenoot altijd de "Klokkenverzetter" van dienst. 't Is maar best dat hij dat doet want wat ik met datums durf aanvagen is algemeen bekend... En de dag van de week heeft voor mij ook al niet zoveel belang. Als ge geen kinderen hebt maakt dat echt heel weinig uit. Dus laat mij maar niets met cijfertjes en datums doen. Getallen zijn echt mijn ding niet.

Veel klokken zetten zich tegenwoordig automatisch juist maar toch schiet er nog een boel spul over dat met de hand een uurtje terug gedraaid moet worden. Systematisch struint de Klokkenverzetter heel het huis door en tracht geen enkel klokje over te slaan. Maar dit is een groot huis, met onverwacht veel uurwerken... Ik heb in heel mijn leven zelfs nooit een polshorloge gedragen maar nu schrikt ge ervan hoeveel tijdsaanduiders een mens om zich heen heeft. De radiowekker, de microgolf, de pc, de tv, de stereo,... alles heeft zijn klokje dat al dan niet bijgevezen moet worden.

Klokkenverzetter doet dat allemaal heel liefdevol, minutieus en systematisch, kamer per kamer. Het is best een hele klus. Ook mijn hobbithol wordt door hem onder handen genomen. Maar ja, ook Klokkenverzetter wordt een dagske ouder blijkbaar...

Enkele avonden geleden belde een kameraad op om nog even binnen te wippen.
"En om welk uur denkt ge bij mij te zijn?"
"Heu, 't is nu bijna 10 uur dus tegen een uur of 11, half twaalf..."
"Pardon, maar 't is nu wel 8 uur."
"Nee. 't Is 10 uur."
"Sorry maar ik weet dat gij wat betreft dagen en datums een ramp zijt maar als 't nu ook al begint met de klok te lezen..."
"Echt wáár! Mijn klok staat op 10 uur! Maar wacht, mijn klok heeft twee kanten, ik zal ze eens omdraaien... Tiens... De andere kant zegt inderdaad dat het nog maar 8 uur is..."
"Ziet ge wel!"
"Ow wacht nog efkes, mijn oog valt hier net op mijn stereoke en dat zegt dat het nu 9 uur is..."
"Tja, 't kan niet missen dat gij altijd zo moe zijt. Gij leeft verdorie in drie tijdzones op twee meter tijd. Een mens zou van minder jet-lag krijgen..."

dsc06187copy.jpg      dsc06186copy.jpg      dsc06185copy.jpg

Mijn tijdzones...

Ik zal toch eens met mijn Klokkenverzetter moeten gaan spreken vrees ik want er is met zijn time-management ook duidelijk iets mis. :roll:

Gelukkig dat er tegenwoordig zoiets als een gsm met een agenda bestaat waar ge al uw afspraken in kunt programmeren en dat die u waarschuwt wanneer het tijd is voor de volgende actie. De mijne zwijgt geen twee uur aan een stuk. Ge moet er natuurlijk uw datums en afspraakuren wel correct insteken... En dat is voor een mens met een lichte cijfer-dislexie ook weer niet zo simpel...
Ik was toch ook beter in de holbewonerstijd geboren...:roll:
Gewoon uw everzwijn op 't vuur gooien als uw man er mee thuiskwam, geen kookwekkers moeten zetten maar gewoon wachten tot 't een beetje begon te stinken en dan zou 't wel gaar zijn. Daar dan een of andere knol of wat paddestoelen bij en 't diner is klaar.  Ferm gemakkelijk.

Geschreven door Laathi om 23:42 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - foto 5

Soms vindt ge 't binnen, waar ge het ofwel heel prettig vindt ofwel heel vervelend, soms vindt ge 't buiten waar 't altijd fijn is...

fotoraadsel21245207.jpg

Paul, Ingrid, Marleen, Mieke, Ritje, Nadine en Chrisje!

Geschreven door Laathi om 23:37 Reageer op dit bericht

Wat ze ons niet leerden in de geschiedenisles...

Ik heb een ongelukje gehad aan mijn beide handen (geklemd gezeten onder een glazen schuifraam van meer dan 100 kilo) en een paar vingertoppen zijn nog enigszins buiten westen wat het typen niet makkelijk maakt. Dus vandaag dan maar weer geen eigen geknutsel maar een heel geestige geschiedenisles!

De volgende keer dat je je handen wast, en je vindt de temperatuur van het water niet echt aangenaam, denk er dan eens aan hoe het er ooit aan toeging... Hier volgen een aantal feiten uit de jaren 1500 :

*De meeste mensen huwden in juni, omdat ze hun jaarlijks bad namen in mei, en dus in juni nog redelijk fris roken. Tegen die tijd begon men echter toch al lichtelijk te stinken, en dus droeg de bruid een boeketje bloemen om haar lichaamsgeur te verbergen. Daar komt dus het gebruik van dat ook vandaag nog de bruid een bruidsboeket draagt.

*Een bad bestond uit een grote kuip die gevuld werd met heet water. De heer des huizes genoot het privilege van het schone water, daarna volgden de zoons en andere mannen die deel uitmaakten van het huishouden, dan de vrouwen, en tenslotte de kinderen. De baby's waren als laatsten aan de beurt.
Tegen dan was het water zo vuil dat je er makkelijk iemand in kon kwijtraken... Vandaar de uitdrukking "de baby met het badwater weggooien".

*Huizen hadden in die tijd strooien daken, zonder houten gebinte. Het was de enige plek waar de dieren zich warm konden houden, en dus leefden de katten en kleinere dieren (muizen, ongedierte) in het dak. Als het regende werd het daar glibberig, en soms gleden de dieren dan uit en vielen van het dak. Vandaar het Engelse gezegde "It's raining cats and dogs".

*Niets kon verhinderen dat er dingen in het huis vielen. Dit was een echt probleem in de slaapkamer, waar ongedierte en uitwerpselen je schone beddengoed konden bederven. Daarom werden bedden voorzien van grote palen om een laken over te hangen dat dan toch een beetje bescherming bood. Zo is het gebruik van hemelbedden ontstaan.

*In die tijd kookte men in de keuken in een grote ketel die altijd boven het vuur hing. Elke dag werd het vuur aangestoken, en werden er ingrediënten toegevoegd aan de ketel. Men at meestal groenten, en weinig vlees. Men at deze stoofpot 's avonds, en liet het overschot in de ketel.  Dit werd dan 's nachts koud, en 's anderendaags begon men gewoon opnieuw. Zo zaten er in hun stoofpot vaak dingen die er al heel lang inzaten...

*Wie geld had, kon zich tinnen borden veroorloven. Voedsel met een hoge  zuurtegraad zorgde er voor dat een beetje van het lood in het voedsel terecht kwam, wat vaak tot een loodvergiftiging en de dood leidde. Dit gebeurde het meest met tomaten, waardoor tomaten de volgende +/- 400 jaar als giftig werden beschouwd. Brood werd verdeeld volgens je sociale status. Arbeiders kregen de aangebrande bodem van het brood, het gezin at het middendeel op en gasten kregen de bovenste, krokante korst.

*Men gebruikte loden bekers om bier of whisky te drinken. Die combinatie zorgde er soms voor dat de drinker een aantal dagen buiten westen was! Als de dronkaard dan bewusteloos gevonden werd langs de straat, werd hij vaak gereed gemaakt om begraven te worden. Hij werd een aantal dagen op de keukentafel gelegd,en de familie at en dronk aan diezelfde tafel, en wachtte af of hij nog wakker zou worden.Vandaar het gebruik van de doodswake.

*Engeland is oud en klein, en de bevolking vond geen plaats meer om de doden te begraven, dus werden er kisten uitgegraven en de beenderen naar een beenderhuis overgebracht, zodat ze de graven konden hergebruiken. Bij het heropenen van deze kisten, ontdekten ze dat er bij 1 op 25 aan de binnenkant gekrabd was, en ze beseften dat ze levenden hadden begraven. Van toen af werd er een touwtje rond de pols van een lijk gebonden,dat omhoogleidde en verbonden was met een belletje boven de grond. Iemand moest dan heel de nacht op het kerkhof zitten om te horen of de bel rinkelde. En zo werd er wel eens iemand "gered door de bel".

Wie zei er ook alweer dat geschiedenis saai was...?

Geschreven door Laathi om 16:33 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - foto 4

Komt weinig schot in en 't straffe is dat momenteel zoveel mensen in dit ding geïnteresseerd zijn. Ze wijzen me er op, maken er zelf foto's van, en zijn er trots op als ze zo'n ding bezitten. En niemand herkent de mijne?! :lol:

fotoraadsel21245206.jpg

Dus tja, enkel nog maar opgelost door Paul, Ingrid, Marleen en Mieke...

Geschreven door Laathi om 16:28 Reageer op dit bericht

Reisverhaal Cruise naar Noorwegen en Spitsbergen. Hoofdstuk 9. Deel 7.

Hoofdstuk 9.
Deel 7 : Polar-Bear-on-Wheels.

De enige ijsberen die we hier dus zagen waren er twee opgezette, één in een etalage en één die elke dag op plankje met wieltjes naar buiten gereden werden als aandachtstrekker voor de winkel.
Zo'n beest is écht groot, sneeuwwit en ze hebben enórme klauwen. Ik had ze toch zo graag in ’t echt gezien. Maar misschien best niet van te dichtbij. En zeker niet om ze te wassen. ;-)

dsc05646copy.jpg

Polar-bear-on-wheels.

dsc05649copy.jpg

Zie 't formaat van die poezelige klauwtjes...

dsc05052copy.jpg

Een van de waarschuwingsaffiches met de "do's and don'ts" voor als je er een tegenkomt.
't Zijn dus blijkbaar de gevaarlijkste dieren op deze wereld.

Maar ge moet ze wel eerst tegenkomen natuurlijk... :roll:

Omdat we op de duur een flinke wandeling gemaakt hadden, eerst tussen de felgekleurde houten huizen van het dorp waar ontelbare sneeuwscooters veilig afgedekt op de winter staan te wachten, en dan richting gletsjer, waren we stilaan in tijdsnood geraakt. Van het kerkje hebben we dan ook alleen de schoenenzaal gezien. Tijd om onze bottinnen uit te trekken en de bovenste kamers te gaan bekijken was er dan ook niet. De kerk is hier een veel gezelligere bedoening dan bij ons, ze bestaat uit kleinere kompartimenten waar gezellige haardvuren branden en waar allerlei activiteiten georganiseerd worden. Op kousenvoetjes en zonder geweren dus.

dsc05668copy.jpg

Het kerkje met rechts het oude mijnstation.

dsc05759copy.jpg

De pantoffel-schoen-kamer van de kerk.

Ons hoofddoel hadden we tot hiertoe nog steeds niet gevonden. Een zonnewijzer die atijd 12 uur aanwees. En ’t werd dringend… We waren op zoek naar iets heel groots. Ik liep met mijn kop draaiend als een windwijzer rond, speurde alle bergwanden af, struikelde over elke steen op de weg en zag niks. Zwaar teleurgesteld zetten we onze snelwandelpas voort op weg naar de boot en plots stonden voor een zonnewijzertje… van amper een meter hoog.
Maar ’t was wel een prachtig ding. De wijzer werd gevormd door een rechtopstaand ijsbeertje. Het geheel was uit roestvrij staal gemaakt en magnifiek gegraveerd. Zo wil ik er thuis ook wel eentje, zeker een die altijd de middag aanwijst.
Hoewel, de maanden dat de zon hier nooit boven de horizon komt lijken me toch maar droefgeestig. Ze hebben hier dan enkele uurtjes een blauwachtige schemering en dat was dan het, hun "dag". Tijdens die lange duistere periode houden ze hun “Blues-festival” om de kleine bevolking te entertainen. Het moet er hier dan behoorlijk spookachtig uitzien in deze witte vallei vol met oude houten mijntransportstaketsels die zwart afsteken tegen de sneeuw.

dsc04995copy.jpg

Standbeeld ter ere van de mijnwerkers.

dsc05734copy.jpg

Resten van oude mijnen.

dsc05766copy.jpg

dsc05780copy.jpg

En hier staat hij dan te blinken in volle zon! De zonnewijzer!

dsc05788copy.jpg

dsc05791copy.jpg

Bescherming tegen sneeuwstormen.

Geschreven door Laathi om 13:00 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - foto 3

Vanaf de eerste foto werd het reeds opgelost door Paul en Ingrid, gisteren kwamen er nog Marleen en Mieke bij. Who's next? 't Is echt een makkie... (nee, niet voor te lachen, écht waar. :-D )

fotoraadsel21245209.jpg

Geschreven door Laathi om 12:49 Reageer op dit bericht

Welwel...

Geen tijd voor eigen dus duik ik in mijn voorraad en pluk er een ingezonden schrijfseltje uit... Toch wel interessante weetjes. Het antwoord staat helemaal onderaan. Maar niet gaan spieken. :wink:

Juist of fout ?   

1. Appelen zorgen ervoor dat je sneller wakker wordt 's morgens en niet cafeïne.
2. Alfred Hitchcock had geen navel.
3. Een roker die een pakje per dag rookt verliest gemiddeld 2 tanden elke tien jaar.
4. In de winter worden we niet ziek omdat het koud is maar omdat we te weinig buiten komen.
5. Bij het niezen stoppen alle lichaamsfuncties, zelfs het hart.
6. Slechts 7% van de wereldbevolking is linkshandig.
7. Een gemiddelde persoon van 50 jaar bracht 5 jaar van zijn leven in wachtrijen door.
8. De tandenborstel is uitgevonden in 1498.
9. Een vlieg heeft een gemiddelde levensduur van één maand.
10. Je voeten zijn 's namiddags groter dan 's morgens.
11. De meeste onder ons hebben al slapend al wel eens een spin opgegeten.
12. Struisvogels steken hun hoofd in de grond om water te vinden.
13. De enige dieren die achter zich kunnen kijken zonder zich om te draaien zijn konijnen en papegaaien.
14. Als er geen kleurstof in Coca Cola zou zitten, zou die groen van kleur zijn.
15. Een tandarts heeft de elektrische stoel uitgevonden.
16. Vissenschubben zijn een essentieel bestanddeel van lippenstift.
17. Een kilo citroenen bevat meer suiker dan een kilo aardbeien.
18. 111 111 111 x 111 111 111 = 12 345 678 987 654 321
19. 80% van alle diersoorten zijn insecten.
20. Als je tijdens het uien schillen een kauwgum kauwt, zal je niet wenen.
21. De tanden van een bever blijven tijdens zijn hele leven groeien.
22. Een vlinder heeft 12000 ogen.
23. Krokodillen kunnen hun tong niet uitsteken.
24. Varkens zijn de enige dieren die een zonnesteek kunnen krijgen.
25. In de USA worden ongeveer 200 000 000 M&M's verkocht per dag.
26. Elke minuut komen 40 mensen ter wereld in het hospitaal terecht door beten.
27. Elk jaar worden 40.000 Amerikanen gekwetst door toiletten!!
28. Een computergebruiker knippert 7 keer met zijn ogen in één minuut.


En wat is nu waar of niet...
Verrassing : Alles is juist!

Geschreven door Laathi om 19:01 Reageer op dit bericht

Fotoraadsel 212 - foto 2

Even geen tijd voor niks, niet voor eigen werk, niet voor mails te lezen, dus ik weet nog niet wie 't al opgelost heeft. Ik geef gewoon de tweede foto en laat morgen ofzo wel weten wie 't raadsel al ontsluierd heeft...
Patience dear... :wink:

fotoraadsel21245208.jpg

Geschreven door Laathi om 18:56 Reageer op dit bericht

Reisverhaal Cruise naar Noorwegen en Spitsbergen. Hoofdstuk 9. Deel 6.

Hoofdstuk 9.
Deel 6 : De Far West in het Hoge Noorden.

Tijdens de maaltijd passeerden de ruitenwassers van het schip. Er valt hier natuurlijk wel een raampje te poetsen... De mannen hangen in een zeer stevige zwaar metalen hangbrug - bijna meer een kooi - en schuren met een grote borstel de ramen schoon waarna ze ze met een slang afspuiten. Aangezien die mannen twee verdiepingen tegelijk onder handen nemen is diegene die de onderste plaats in de kooi heeft gekregen wel enigszins in ’t nadeel. Gelukkig was het “een warme dag” zullen we maar denken. En ze waren heel goed aangekleed voor hun job, tot en met een veiligheidsbril. Al het personeel van dit schip heeft trouwens prima kleding voor hun werk in deze temperaturen.

dsc05599copy.jpg

dsc05615copy.jpg

dsc05624copy.jpg

Best niet solliciteren als ge hoogtevrees hebt...

Na de rappe hap vertrokken we terug naar het dorpje, we hadden nog enkele uren vrij en dus wilden we er maar al te graag nog verder op ontdekking in Longyearbyen. Ik was er ondertussen mijn hart verloren en ik hoopte ook nog altijd een fossieltje te vinden… Eerst gingen we even mail ophalen en dat hadden we beter niet gedaan want voor een van de zeldzame keren dat we contact hadden met het thuisfront bracht dat alleen maar slecht nieuws.
In het winkelcentrum verkochten ze heerlijk warme sweaters met zeer mooie prints van ijsberen op, jammergenoeg waren we onze centen aan boord vergeten. Misschien nog maar best ook want ze verkochten daar wel héél véél héél mooie zaken. Maar niet getreurd, dan konden we het winkelcentrum laten voor wat het was en het uiteinde van het dorp gaan opzoeken, waar aan de voet van de gletsjer een morene begon waarin, volgens mij, "duizenden zo maar op te rapen fossielen" lagen...

dsc05655copy.jpg

De niet besneeuwde toppen tonen hun kleurenrijkdom.

dsc05656copy.jpg

We volgden de keienbedding van de morene - waartussen de nietigste bloemetjes bloeien - en kwamen zo echt precies op ’t einde van de wereld terecht. Ik heb tussen de stenen naar fossielen gezocht maar niets gevonden, behalve dan die fijnste kleinste plantjes. Zelfs geen versteend ijsbeerke...

dsc05663copy.jpg

dsc05685copy.jpg

dsc05640copy.jpg

Als trootsprijs een ijsbeerbloemke?

dsc05720copy.jpg

Misschien nog maar best dat ik geen fossielen vond.
Want als ik die 24 zakken van mijn jasje vol met stenen gepropt had...
was ik waarschijnlijk niet meer op tijd tot aan de boot gestrompeld geraakt.


De morene helemaal volgen tot aan de sneeuwgrens - en dus het dorpje verlaten - is zonder wapen niet toegestaan. Vanwege die zogenaamd plots opduikende ijsberen dus… Enfin, ze zúllen wel bestaan want op vele winkeldeuren hangen bordjes waarop staat dat je je wapens aan de kassa moet afgeven. Schoenen uittrekken, wapens afgeven... Als je die "mededelingen" voor de eerste keer ziet komt dat wel heel surrealistisch over.

dsc04992copy.jpg

De Far West in het Hoge Noorden...

dsc05652copy.jpg

De inboorlingen zijn écht geen kouwe kikkers, ze hebben een heerlijk gevoel voor humor.

dsc05643copy.jpg

En dan geen centen op zak om zo'n enig t-shirt te kopen verdorie...

Geschreven door Laathi om 13:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Miauw!

↑ Terug naar de berichten