Fotoraadsel 238 - foto 3

Dit maakt het toch al veel makkelijker nietwaar?



Enkel Renee heeft het opgelost maar Geert zit al heel dicht bij de waarheid.
De anderen zitten letterlijk kompleet in 't bos.
En dat is goed, want dat moet met zo'n lekker weer.

Wat ik zo mooi vind aan de Kesselse Heide is dat het gebied heel open wordt gehouden om het terug tot zijn natuurlijke staat van "heide" te laten evolueren. Dit houdt in dat veel jonge bomen moeten verdwijnen maar de echt imposante mogen gelukkig wel blijven staan.
Zo'n solitaire boom is indrukwekkend. De schoonheid en de vorm van de kruin komt veel beter tot zijn recht als hij eenzaam een vlakte domineert. In de zomer bieden ze een schaduwrijke plek aan de schapen.



Eén van de prachtige solitaire bomen. En zo staan er veel. Ze smeken gewoon om er in te klimmen. Ja, ik weet het ondertussen zeker, ik ben van de aap afkomstig. 

Maar de schapen... die waren niet eenvoudig te vinden, die stonden twee weken geleden nog in hun winterverblijf, in een uithoek van het domein. Tot mijn spijt waren er dit jaar ook geen lammetjes geboren.
Wie de schapen in vrijheid op het domein wil zien rondlopen kan best op weekdagen komen wandelen. In 't weekend verblijven de dieren in een kraal omdat er dan teveel wandelaars en honden zijn, en schapen zijn zeer stressgevoelige dieren.



Irma : "Schapen?! Zijn we eindelijk bij de schapen?!!! Draai u dan toch om rund! Ik zie ze niet!!!"
Laathi : "Wacht, ik zal u er efkes bij zetten!"



Irma : "Ge moet ze nu wel terugroepen hé ma... Ik wil ze wel van dichtbij zien..."
Laathi : "Geduld Irma, geduld."



Irma : "Maar niet van zóóó dichtbij!!! Maáááá!!! Hang me terug op uw rug! Nú! Hééélp!! Dierenbeul!!!"



Laathi : "Kind, gij zijt toch een moeilijk wezen."
Irma : "Jamaar ze zijn met zo velen en ze zijn zo groot, en ik wou eigenlijk lammekes zien en-"



Laathi : " -en ik wou eigenlijk gewoon een rustig fototochtje, dus hou nu uw snavel toe!"



Schaap : "Dat pluchen schaap spréékt tegen die madam!..."
Ander schaap : "'t Is nog veel erger : die madam spreekt tegen een pluchen schaap..."



Irma : "Pfwwwt bfvweuf w... OK zl snavl toe houde mr mag k ng wl ademeuh...? N lifsst frisseuh lucht as t kan fffweuffff..."
Laathi : "Irma rustig. Ge moogt die schapen niet stresseren. Dat stond op dat bordje aan de inkom."

Volgende week ga ik eens kijken of de heide al purper ziet...
En in een boomke klimmen waarschijnlijk.
Want van op een hoogte kunt ge dat toch beter zien vind ik.

Iedereen kent het goed en heeft het zeker ook al een keer van dichtbij bekeken. Maar misschien weet ge dat niet meer natuurlijk...
We beginnen een beetje moeilijk, maar morgen wordt het al veel makkelijker!



Veel succes maar nog veel meer plezier!

Tijdens de wandeling op de Kesselse Heide kwam er plots een hond op me afgerend. Een mooi verzorgd dier met een halsband. Maar nergens was een baasje te zien...
Het lieve beest bleef met ons mee wandelen en ik werd ongerust. Ik zag me weeral met een verloren hond bij de politie aankomen. Ik bukte me om te zien of er een telefoonnummer op zijn halsband stond en dat vond hij geweldig. Onmiddellijk werd ik overrompeld en omver geduwd om me uitgebreid te kunnen likken... Ja, honden hebben toch wel een heel ander temperament dan katten.

Omdat ik nog altijd geen mens gezien had besloot ik hem even in mijn armen te nemen (zodat hij zeker niet kon weglopen eens we de omheining over waren) en hem eens buiten het park te dragen om daar bij de weekendhuisjes naar mensen te zoeken die me misschien raad konden geven of die de eigenaar kenden.
Viel dat even tegen!!! Niet alleen 't temperament van een hond is anders... ook 't gewicht...
Een poes weegt rond de 4 á 5 kilo, maar zo'n hond misschien wel 15!!! En daar liep ik dan, en vond geen mens thuis. Dus ik onverichterzake terug met mijn lieve last naar het domein waar ik besloot het dier maar verder met ons mee te laten wandelen. Als er tegen sluitingstijd geen baasje zou opgedaagd zijn zou ik hem wel meenemen naar de politie.

Goddank moest het niet zover komen! Plots schoot de lieverd als een pijl uit een boog vooruit, hij had duidelijk zijn baasjes gezien! Iedereen blij dus.
De eigenaars vertelenden ons dat hun hond de vorige dag een konijnenkop had gevonden. Hij was dat natuurlijk niet vergeten dus die wou vandaag zijn geluk nog eens gaan proberen. In zijn enthousiasme was hij hopeloos ver van zijn baasjes afgedwaald.
Eind goed, al goed, we hebben er zelfs nog een plezante babbel met een stel toffe dierenvrienden aan overgehouden.

Irma vond dit avontuur natuurlijk iets minder interessant. Zeker toen de hond me tegen de vlakte duwde en zij helemaal onderaan in 't zand lag. Mét hond én mijzelf bovenop haar...
Het leven van een handtas... 't is soms zwaar.  In dit geval 72 kilo in totaal.



Irma : "Komaan ma!!! Dansen met een hond! Als 't nu nog met een wolf was..."
Laathi : "Ik ben niet aan 't dansen kieken! Ik probeer een hond te helpen!"



Irma : "Ik wil geen hond! Ik wil lammekes!!!"
Laathi : "Geduld, geduld, we gaan direct verder de schapen zoeken!



Irma : "Néé! Néé!!! Ik lig wel helemaal vanonder hé seg!!! Sta op! Sta op, zeg ik u! Uw sigaretten gaan breken... Uw cutterke gaat in uw achterste prikken..."
Laathi : "Om een dier te helpen moet ge soms iets over hebben."
Irma : "Gíj misschien! Maar ik toch niet?!!! Ik wil naar de lammeren!!!"
Laathi : "Irma, seffens voer ik u aan die hond als ge niet stopt met jammeren over uw lammeren!"

En ja, we zullen heus wel bij de schapen geraken. Maar gaat Irma dán tevreden zijn?...
Dat valt nog te bezien... In de volgende aflevering!

Niet zo makkelijk precies deze week? 't Is nochtans iets wat ge regelmatig ziet : een ketting die gebruikt wordt om regenwater vanuit de dakgoot naar beneden te leiden. Al dan niet naar een vijvertje. Deze kettingen fotografeerde ik in het oude fort van Wommelgem.



Een paar lezers ontdekten enorm snel dat het een schakel van een ketting was, en van sommigen kreeg ik zelfs een volledig juist antwoord : een waterafvoerketting!
Straf, dat jullie dat uit zo'n klein detail al konden opmaken! Proficiat : Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Nand, Steven, Nilleke, Mieke, Jan, Veveke, Opapat, Gazel en Ann!



Met het nodige geduld kunt ge daar wel mooie foto's van maken.
In de waterdruppel zie je de bakstenen muur verkleind, als door een omgekeerd vergrootglas.
Ik geef toe, om deze foto te maken heb ik wel 10 minuten geduld moeten uitoefenen. Tja, regendruppels willen fotograferen als de zon volop schijnt... Niet simpel. 

En nu op zoek naar een onderwerp voor morgen...

De foto van de laatste kans...



Reeds opgelost door Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Nand, Steven, Nilleke, Mieke, Jan, Veveke, Opapat en Gazel!
En Ann is op de zéér goede weg...

Het doel van dit bezoek aan de Kesselse Heide was om te zien of de schapen reeds vrij op het domein ronddwaalden. Normaal komen ze met Pasen uit hun winterverblijf en kunnen ze vanaf dan eindeloos beginnen grazen om zo mee te helpen het terrein terug in de oorspronkelijke staat te brengen. 't Was ons natuurlijk vooral te doen om te zien of er lammetjes geboren waren...



Irma : "Dood gras. 't Zal weer een schone foto opleveren. Misschien kan ze ze nog als doodsprentje gaan verkopen... Zeg ma, staat eens recht jong! Ik zie weer niks! Ge had beloofd dat we naar de lammetjes gingen zoeken... En die zijn nu ook weer niet zó klein dat ze zich onder een dooie graspol kunnen verstoppen..."



Irma : "Jamaar, ge moet er nu ook weer geen Bobbejaanland van maken want dan word ik misselijk. En loop nu maar door, ik heb nu echt wel al een volle minuut kunnen kijken en de lammetjes zitten al zeker niet in deze boomtop..."
Laathi : "Niet cynisch worden hé Irma!"



Irma : "Kalm! Kalm! Waarom stapt ge nu ineens zo snel? We gingen toch gewoon rustig wandelen. Of?... Hebt ge de lammekes eindelijk in 't vizier gekregen?!!! Já?!!!"
Laathi : "Nog niet, maar ik heb iets anders in 't vizier gekregen waardoor ik misschien de schaapkes rapper kan vinden..."
Irma : "Oh das goe!!!"



Irma : "Oh nee... Das nie goe..."



Laathi : "Mijn camera als verrekijker gebruiken... Efkes inzoomen... misschien zie ik dan tussen al die bomen die schapen staan..."



Irma : "Schijnheiligaard! Ge zijt gewoon foto's aan 't nemen!"



Irma : " Pas op!!! Mijn oor!!! Mijn óór hangt vast!!!"
Laathi : "Kind, maakt toch niet zo van uw oren..."


We zullen de schapen vinden... Maar tegen welke prijs?...
Wat zal er onderweg nog gebeuren? Wat zullen we nóg vinden?...
Waardoor Irma toch weer per ongeluk enigszins vuil wordt...

(met dank aan Luk voor de foto's!)

Misschien als ik het nut van het voorwerp laat zien dat het makkelijker wordt...



Reeds opgelost door Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Steven, Nilleke, Mieke, Jan, Veveke, Opapat en Gazel!

Er komt schot in de zaak!
Luk is al peter geworden, Lisette en Fernanda werden al meter. Ann is zelfs ineens meter geworden van twéé poezen! (Er zijn toch echt vruchtbare vrouwen onder ons. En dat nog op onze leeftijd. ) Echtgenoot en ik zijn ondertussen ook peter en meter en erelid. Ah ja, wij moeten toch 't goede voorbeeld geven.
Al deze mensen hun stortingen zijn gebeurd en binnenkort wordt de website van Allemaal Poezen bijgewerkt, verschijnt hun naam bij hun dier, en krijgen ze de foto van hun petekind thuis gestuurd!

Mijn oude schoolvriendin, Brigitte, wordt ook meter. Dapper. Want zij ziet veel liever vogels dan katten. Zij wil meter worden over de oudste poes van de bende, liefst eentje met weinig tanden (of met een vals gebit) zo ene die zeker geen vogel meer kan vangen.

Chrisje, Viva, Utta en Sjoeke zijn al meter-in-wording! Daar moet nog wat papierwerk gebeuren en sommigen zouden graag ter plekke hun petekind gaan uitzoeken. Mijn maatje Nand kiest ervoor zich ter plaatse erelid te maken, als we naar Kruibeke gaan om foto's van de poezen te nemen en de uitleg over de nieuwe sterilisatieplannen te vernemen.

Al verschillende bloggers, zoals Dolfijn, Lange Lou, Fernanda, Viva, Ninne, Redpoppy en zeker nog een aantal anderen van wie ik 't nog niet weet, hebben er voor gezorgd dat de aktie zich via hun blog verspreidt door de button in hun kantlijn te zetten.
Met een langzaam domino-effect bereiken we op deze manier uiteindelijk duizenden lezers, en ik ben er zeker van dat we zo aan nóg meer meters en peters gaan geraken, of aan mensen die bereid zijn lid of erelid te worden, of op een andere manier Allemaal Poezen te steunen.

Want tot slot : voor de prijs van 1 drankje op café, of de prijs van een half pakje sigaretten, (want dat is uiteindelijk 2,5 euro!) kan je een héle maand een oude verstoten poes financieel laten overleven en haar laten genieten van haar "oude dag" op een prachtig domein.
Je mag zelfs kiezen of je maandelijks 2,5 euro stort, of liever ineens 30 euro voor een heel jaar.

Zo moeilijk kan het toch niet zijn om elke maand eens 1 pintje minder te drinken, of een half pakje sigaretten minder te roken?
Zo ziet ge maar : Peter of Meter worden van een van de seniorenpoezen is nog goed voor uw gezondheid ook!

De mensen van Allemaal Poezen zijn héél blij met onze aktie en ze danken jullie dan ook van harte!
We bezorgen ze nu wel wat administratief werk, maar dat laten we hun rustig, op hun eigen tempo, doen. Computerwerk kan wachten, de verzorging van de poezen gaat vanzelfsprekend voor.
En terwijl zij hun Magnificent Seventy (jaja, ongeveer 70 poezen verblijven er momenteel!) verzorgen en genezen, zullen wij ondertussen allemaal samen voor nog meer Peters en Meters zorgen nietwaar?!!!

En van mezelf ook een warme, dikke dankjewel voor jullie enthousiasme en medewerking!
Een mooiere beloning voor 5 jaar bloggen kan ik me niet indenken! Merci!!! Van harte.

In de dierenwereld zoudt ge 't antwoord nooit gevonden hebben, maar nu zijt ge weer in de flora terechtgekomen, en nee, ook daar gaat 't niet te vinden zijn...
't Ziet er nochtans een beetje levend uit hé? Hoe zou dat toch komen?...



Reeds opgelost door Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Steven, Nilleke, Mieke, Jan, Veveke en Opapat!

Ondertussen heb ik al leren tellen.
Er hebben momenteel dus acht mensen het raadsel al opgelost : Dolfijn, Geert, Chrisje, Lilith, Kaatje, Steven, Nilleke en Mieke!
Ongelooflijk goeie ogen en snelle hersenen hebben jullie!



Vergeet de schildpadden, reptielen, slakken en aanverwante... Echt waar, het raadsel speelt zich niet af in de dierenwereld. Met deze tip hoop ik al veel mensen uit hun lijden te verlossen.

Vandaag geen eigen werk. Ik ben zelf ziek en heb heel de nacht bij Nemuri Neko gewaakt omdat hij een beet op zijn onderste ooglid had. Vanmorgen om 8 uur stond ik er al mee bij de dierenarts. Waarschijnlijk een bijensteek... Gelukkig is zijn oogbol zelf niet geraakt.

Nog maar heel weinig reacties gekregen op "Senioren voor seniorenpoezen", dus daar is momenteel ook maar weinig over te melden.
Maar we verliezen onze zin voor humor niet.

Een ingezonden mopje :

Een man komt thuis van zijn werk, met een leugendetector onder de arm.
Zijn zoon van 12 komt thuis van school, twee uur te laat.
- Waar heb jij gezeten, vraagt zijn vader.
- Ik was in de bibliotheek om een huistaak voor te bereiden!
De robot richt zich naar de knaap, en geeft hem een ferme oorveeg...
De vader legt uit:
- Zoon, deze robot is een leugendetector! Je doet er beter aan direct de waarheid te vertellen...
- Ok... Ik was bij een vriend en we hebben een film bekeken, 'De Tien Geboden'.
En paf ! De robot geeft hem opnieuw een oplawaai...
- Aïe ! Wel ja! Eigenlijk was het een pornofilm...
De vader:
- Ik ben diep teleurgesteld in jou! Op jouw leeftijd beloog ik nooit mijn ouders!
En paf ! De robot geeft de vader een muilpeer...
De moeder zegt, met binnenpretjes:
- Natuurlijk, het is jouw zoon.
En paf ! Moeder krijgt een draai om de oren...

Ongelofelijk maar waar! Reeds twee mensen hebben dit (in míjn ogen toch) moeilijke raadsel al opgelost!

Proficiat Dolfijn, Geert, Chrisje en Lilith!

Aangezien de kennismaking met de VZW "Allemaal Poezen" zo'n fijne ervaring was zou ik graag deze onderneming steunen.

Deze niet-gesubsidiërde vrijwilligers vangen zowel gezonde als gewonde of zieke verloren poezen op - om hen later ter adoptie aan te bieden. Maar er verblijven eveneens vele "gepensioneerde" dieren op hun domein. Een flink stel senior-poezen - die wegens hun ouderdom, of door een chronische aandoening, veel verzorging nodig hebben - brengen er een zorgeloze oude dag door. Deze dieren kunnen niet meer geadopteerd worden maar je kan wel hun peter of meter worden.

Naar aanleiding van mijn verhalen over de gevonden poes en haar kleintjes in Temse, kreeg ik in de loop van deze week verschillende mails van lezers die het zo fijn vonden dat de dieren gingen verzorgd en later geadopteerd worden. Er waren ook verscheidene mails van mensen die het spijtig vonden dat ze, door allerhande omstandigheden, zelf geen poes meer konden houden. Ook kinderen willen soms graag een poes maar dat kan niet altijd omdat ze bijvoorbeeld de ene week bij ma en de andere week bij pa verblijven. Oudere mensen kunnen in een bejaardentehuis ook meestal geen poes meer houden.
Dankzij het systeem van het peterschap is het dus mogelijk voor iedereen om toch, zij het op afstand, een eigen poes te verzorgen.


In de loop van de laatste 5 jaar kreeg ik veel positieve respons op mijn blog. Sommige mensen schrijven me dat ze als eerste werk van de dag mijn blog openen om een glimlach te komen plukken. Anderen bedanken me voor het reisadvies dat ze uit mijn reisverhalen halen. Vanzelfsprekend vind ik dat fijn en ik maak mijn blog met liefde en plezier. Maar nu zou ik voor 1 keer toch eens iets terug willen vragen...
Als je écht plezante momenten beleeft dankzij mijn schrijfsels, en ik dus iets - hoe klein dan ook - beteken in uw leven, kan u me nu een pleziertje terug doen...

Mijn wens is dat zoveel mogelijk van mijn lezers "Allemaal Poezen" zouden steunen. Dit kan op verschillende manieren. Door mee naar adoptiegezinnen te zoeken, door wat reclame te maken voor de VZW (bijvoorbeeld door deze button te kopiëren naar de kantlijn van uw eigen blog), door lid of erelid te worden van de vereniging (voor 15 of 25 euro per jaar).
Of... door meter of peter te worden van een senior-poes!

"Senioren voor seniorenpoezen" dus.

Dit laatste kan al voor slechts 2,5 euro per maand (of 30 euro per jaar). Van dit bedrag wordt dan uw poes haar voeding en medicijnen betaald. Uw naam komt op de website bij de foto van uw dier te staan.
Het rekeningnummer van de VZW is  320-0049248-42.

 

 

Black, Daphne, Pepe, Missy en Sassy...
Enkele voorbeelden van de vele poezen die wachten op een peter of meter...

Wil je meehelpen stuur dan eerst een mailtje naar

vzw@allemaalpoezen.be met je naam en adres, en niet te vergeten, de naam van de poes die je uitgekozen hebt op hun site. 

Kennismaken met "Allemaal Poezen" kan je via hun website :
http://users.skynet.be/allemaalpoezen/

Wil je onmiddellijk terechtkomen op de pagina van het peter-en meterschap klik je hieronder :
http://users.skynet.be/moondiva/adopteren.html


Ik zou het enorm fijn vinden als jullie zouden willen meewerken aan mijn bescheiden aktie. 't Kan zijn dat mijn vraag niet veel oplevert, maar hoe klein het resultaat ook is, een zee van liefde onstaat enkel als er veel kleine druppels welwillendheid en goedheid verzameld worden. Door niks te doen geraken we nergens. Jullie kennen mijn motto :
Voor het slagen van het kwaad,
is niets anders nodig dan dat goede mensen niets doen.

Medelijden hebben met verstoten poezen is mooi, maar door medeleven te tonen en daadwerkelijk te helpen worden de dieren pas écht beter.

Binnenkort ga ik uitgebreid op bezoek bij "Allemaal Poezen" en krijg ik alle uitleg over de nieuwe plannen in verband met sterilisatie van poezen op jonge leeftijd om overbevolking, of moet ik over-"bepoezing" zeggen, te bestrijden. Op die manier komen er minder dieren in instellingen terecht waar ze uiteindelijk geëuthanaseerd moeten worden.
Vanzelfsprekend krijgen jullie van dat bezoek een volledige reportage!

Alvast een heel warme, dikke, hartelijke "bedankt-knuffel" aan mijn lezers die "Senioren voor seniorenpoezen" willen steunen!

Kies je ervoor om deze prachtige vrijwilligersorganisatie mee te promoten op je blog? Dan kan je onderstaande kleine buttons in de zijkant van je blog plaatsen :

Broncodes voor de buttons: KLIK HIER

De eerste dankuwel gaat alleszins naar Viva - mijn vriendin en "sister-in-arms" - die zoals gewoonlijk de technische kant van het maken van de buttons voor haar rekening genomen heeft! Iedereen heeft altijd, voor welke verwezelijking dan ook, toch een beetje hulp van zijn vrienden nodig nietwaar? En dat maakt het leven nu net zo fijn!

Liefs van Laathi en de Magnificent Seven!

Van links naar rechts :
Phineas, Laathi (de poes), Nemuri Neko, Serendipity, Mathurin,
Ming Song Huong, Hanuman, en Laathi (de mens).

't Is makkelijker dan je zo op 't eerste zicht denkt hoor...
Niet wanhopen want elke dag krijg je meer van de foto te zien.



Denk je 't antwoord te kennen, stuur me een mailtje!
Zet aub je oplossing niet op mijn blog om anderen hun spel niet te verknoeien!
Bedankt!

Het laatste nieuws dat ik kreeg van "Allemaal Poezen" over het gevonden poezengezin :

Een van de kleintjes woog abnormaal weinig en moet bijvoeding en extra zorgen krijgen.
Daarom zijn moederpoes en kroost tijdelijk verhuisd naar een gezin in Hamme waar ze speciale aandacht krijgen. In die zeer zorgzame omgeving blijven ze tot de kleintjes groot genoeg zijn om geadopteerd te worden.
Moederpoes gaat daarna terug naar "Allemaal Poezen" om gesteriliseerd te worden en te wennen aan andere katten. Vanaf dan wordt het uitkijken naar een goed adoptiegezin voor haar!



En morgen vertel ik jullie over mijn plannetje... "Senioren voor Senioren-poezen"!